İstanbul metrosu

Vikipedi, özgür ansiklopedi
İstanbul metrosu
Istanbul Metro Logo.svg
Bogazici Universitesi metro.jpg
Boğaziçi Üniversitesi/Hisarüstü istasyonundaki metro araçları.
Genel
Sahibi İstanbul Büyükşehir Belediyesi
Hizmet alanı İstanbul, Türkiye
Taşıma türü Metro
Hat sayısı 8 (işletmede olan)
5 (inşa edilen)
İstasyon sayısı 101
Yıllık yolcu sayısı 495 milyon (2019)[1]
Web sitesi istanbulunmetrosu.ibb.gov.tr
metro.istanbul
Hizmet
Hizmete giriş 3 Eylül 1989
İşletmeci(ler) Metro İstanbul
Teknik
Sistem uzunluğu 133 km
Hat açıklığı Standart (1435 mm)
Ortalama hız 35 km/h
En yüksek hız 80 km/h

İstanbul metrosu, Türkiye'nin İstanbul şehrinde hizmet veren metro sistemidir. 3 Eylül 1989'da Aksaray ile Kocatepe arasında hizmete giren M1 hattı Türkiye'nin ilk metro hattıydı. İstanbul Büyükşehir Belediyesi iştiraki olan Metro İstanbul tarafından işletilen sistemde, sekiz metro hattı (M1, M2, M3, M4, M5, M6, M7, M9) ile toplam yüz bir istasyon bulunmaktadır. İstanbul metrosu bu özelliği ile ülkenin en büyük metro ağı konumundadır. M1, M2, M3, M6, M7 ve M9 hatları Avrupa Yakası'nda; M4 ve M5 hatları ise Anadolu Yakası'nda hizmet vermektedir. M1, M3, M4, M5, M7 ve M9 metro hatlarının uzatma inşaatları devam etmektedir. M8, M10, M11, M12, M13 hatlarının ise inşaatları devam etmektedir. İnşa edilmekte olan M11 hattı Avrupa Yakası'nda, M8, M10, M12, M13 hatları Anadolu Yakası'nda yer alacaktır.

Tarihçe[değiştir | kaynağı değiştir]

İstanbul metrosu, tarihi çok eskilere dayanan bir düşünce olmasına karşılık ancak 20. yüzyılın sonlarında gerçek anlamıyla hayat bulmuştur.

İstanbul, 1876'da yapılan Tünel ile toplu taşımada metronun öncüleri arasındaydı. İstanbul şehri için kamu yararı ve ulaşım rahatlığı göz önüne alınarak 1912'den bu yana çeşitli ülke firmaları tarafından yapılmış öneriler olduğu bilinmektedir. İstanbul'da geniş kapsamlı bir metro yapılması fikrinin 1908'de ortaya çıktığına dair kayıtlara İETT arşivinde rastlanıyor. Mecelle-i Umur-ı Belediye'nin 3. cildinde Mecidiyeköy ile Yenikapı arasında bir metro imtiyazı verildiğine dair kayda rağmen, projenin gerçekleşmediği anlaşılıyor. Yine 1912'de bir Fransız mühendisin Karaköy - Şişli arasında bir hat önerdiği ve Kurtuluş'a doğru bir giriş yaptığı anlaşılıyor. İlk etraflı proje ise 1912'ye rastlıyor.

Mühendis L. Guerby teklifi (1912)[değiştir | kaynağı değiştir]

İstanbul Teknik Üniversitesi Müzesi'nde, son senelerde eski kitaplar arasında bulunarak sergilenen, "Avant Projet d'un Métropolitain à Constantinople (İstanbul'da Bir Metro Ön Projesi)" Mühendis L. Guerby imzasını taşıyor. Projenin eldeki mavi ozalit kopyası 1/5.000 ölçeğindedir. Güzergâh üzerindeki 24 istasyon Topkapı Suriçi Tramvay İstasyonu'ndan başlayarak Şişli Tramvay İstasyonu'nda son bulmaktadır. İstasyonlarda peron uzunluklarının 75 metre; istasyonların arasının ise en uzun 975 metre, en kısa 220 metre olması önerilen proje, 10 Ocak 1912 tarihini taşımaktadır.

Prost teklifi (1936)[değiştir | kaynağı değiştir]

Şehri imar etmek gayesiyle 1936'da davet edilen Fransız Şehir Planlamacı Prost, bu ihtiyacı hissederek Taksim Meydanı - Beyazıt Meydanı arasında bir metro hattı kurulmasını önermiştir. Taksim Meydanı'ndan başlayacak olan hat İstiklal Caddesi ile Tarlabaşı Bulvarı arasından geçerek İngiliz Sarayı ve Tepebaşı'ndan sonra Tünel'e, oradan Şişhane'ye ve Galata Kulesi'nin doğusundan Karaköy'e inecekti. Hattın Tünel, Karaköy, Taksim Meydanı arasındaki kot farkı yüzünden helezoni bir güzergâh veya kremayerli (dişli tekerlekli) bir sistem ile Karaköy'e düz inebileceği düşünülüyordu. Haliç Tahmis Sokağı hizasında 50 m'lik bir köprü üzerinden viyadük ile geçilerek İstanbul yakasında Rüstem Paşa Camii'nin batısında kurulacak hat, 9 kotunda tekrar yeraltına girmekteydi. Buradan Mahmutpaşa yoluyla Kara Mustafa Paşa Türbesi önlerinde tramvay caddesine varmakta ve Beyazıt'a ulaşmaktaydı. Prost, bu son güzergahtaki kot farkının doğurduğu yüzde 8'lik meyli de kremayerli bir sistem ile aşmayı düşünmüştü. Öneri, Sandal Bedesteni'ni metro istasyonu olarak gösteriyordu. Ayrıca Haliç'in köprü üzerinde bir viyadükle aşılması Yeni Cami'yi gölgeleyecekti. Prost'un bu önerisi ancak ön proje olabilmiş, daha ileri gidememiştir.

Nedeco teklifi (Ekim 1951)[değiştir | kaynağı değiştir]

Yabancı Memleketlerde Bayındırlık işleri Hollanda Teknik Müşavere Bürosu "Nedeco", İstanbul şehrinin seyrüsefer meselesi hakkında bir incelemeyi Ekim 1951'de vilayete vermişti. Haliç'in iki yakasındaki tıkanıkları bertaraf etmek üzere sınırlı bir "metropoliten" olarak ileri sürülen teklif "kabili takbik ve karlı bir işletme" şeklinde önerilmişti. Mevcut ulaşım zorluklarının en kolay hal çaresi gibi gösterilen Nedeco önerisi 1951 şartlarına cevap vermek üzere, o zamanki Prost planı esas alınarak hazılanmıştı.

Nedeco teklifinde, Taksim Meydanı - Beyazıt Meydanı arasında teklif edilen güzergahta eğimlerin yüzde 4'ü geçmemesi için katarın devamlı olarak yolların altından gitmeyip sağlı sollu kavisler çizmesi öngörülmekteydi. Taksim Meydanı'ndaki terminus istasyonundan başlayarak bir miktar Sıraselviler Caddesi'ni takiple İstiklal Caddesi'ne yönelmekte Galatasaray istasyonundan sonra gene binaların altına girip Tepebaşı istasyonuna varmakta, tekrar bir kavisle İstiklal Caddesi'ni kat edip caddenin doğusunda bir istasyondan sonra bir "S" çizerek Şişhane istasyonuna, oradan da gene bir "S" ile Tünel çıkışının batısına Karaköy istasyonuna gelmekte; sonra yerüstüne çıkmakta, hem metro hatlarını, hem de gidiş ve geliş ayrı iki yolu taşıyan 45 m'lik bir yüzer köprü ile karşıya geçmekteydi. Eminönü'nde, Mısır Çarşısı ile Rüstem Paşa Camii arasında tekrar yeraltında giren hat, büyük bir kavisle Babıali ile Ebussuud caddeleri kavşağında bir istasyon yaparak gene yapı adalarının altından Sultanahmet Meydanı'ndaki istasyona çıkmakta, daha sonra bugünkü İstanbul Adalet Sarayı'nın altından geçerek Binbirdirek civarında bir istasyon yaparak Çarşıkapı istasyonuna gelmekte ve nihayet tramvay yolunu takiple Beyazıt terminusunde son bulmaktaydı.

Bu güzergahtan başka gene ilk aşamada inşa edilmek üzere, ileride Boğaz irtibatını yapacak hattın başlangıcı olarak Karaköy - Tophane parçası da teklif edilmiştir. Ayrıca, daha sonraki gelişmeler için Taksim'den Şişli'ye Beyazıt'tan Topkapı ile Edirnekapı yönlerine yol altlarını takip eden güzergahlar bu teklifi tamamlamaktaydı.

Nedeco teklifi bir bütün olarak ele alındığında,

  1. Mevcut köprünün (Galata Köprüsü) hemen batısında, dört metropoliten hattı ile iki trafik yolunun yapımını mümkün kılan yeni bir köprü inşaasını,
  2. Bu yeni köprünün her iki ucunda modern trafik için düzenlenecek meydanların tahsisini,
  3. Beyoğlu yakasındaki meydan ile Taksim Meydanı arasında ve İstanbul yakası ile Beyazıt Meydanı arasında tünel inşaatını;
  4. Taksim Meydanı ile Beyazıt Meydanı arasında inşa edilecek tünellerin içinden ve yeni Galata Köprüsü'nün üstünden geçecek bir metropoliten hattının tesisini;
  5. gelecekte ikinci bir metropoliten hattının işletmesinde kullanılacak ve Beyoğlu ile Tulumbacı Sıtkı Sokağı arsında bulunacak bit tünelin inşasını:
  6. Boğaziçi sahilini takip ederek Necati Bey Caddesi'nden geçen tramvayı "e" maddesinde bahsedilen tünelden ve yeni Galata Köprüsü'nden geçirerek İstanbul sahilindeki meydana ulaştıracak uzatmanın yapılmasını; böylece, köprü üzerinden 4 hat geçebilmesini;
  7. Taksim Meydanı ile Beyazıt Meydanı arasında bulunan mahallelerden geçen tüm tramvay hatlarının kaldırılmasını içeriyordu.

Langevin raporu (Eylül 1952)[değiştir | kaynağı değiştir]

İETT İdaresi tarafından davet edilmiş olan Paris Nakliyat Müstakil Reji İdaresi Etüt Dairesi Direktörü ve Paris Metropoliten Şimendifer Kumpanyası Fahri Genel Müdürü Yüksek Mühendis Mr. Marc Langevin ve ortağı Yüksek Mühendis Mr. Louis Meizzonet'in vermiş oldukları rapor, İstanbul'un ulaşım konusunu ciddi bir şekilde incelemekte ve teklişerde bulunmaktaydı. 14 fasıldan ibaret olan bu rapor, metrodan başka İstanbul'un genel ulaşım ve taşıma ilerine de çözümler getiren teklişeri bir araya topluyordu. Bu teklişerin fasılları şöyleydi:

  1. Şehir dahilinde trafiğin başlıca unsurları,
  2. Şehir Nazım Planı,
  3. Şehirlerde işleyen çeşitli taşıma araçlarının türleri,
  4. Başlıca büyük şehirlerde yolcu taşıma idareleri ve tarifelerinin tanzimi,
  5. Şehir metropoliteni,
  6. Bölge metropoliteni ve Avrupa-Asya otomobil yolu,
  7. Modern tramvay arabalarıyla beslenen esas şebeke,
  8. Esas şebekenin troleybüs ile çalıştırılması
  9. İstanbul şehrinde halk taşıma işlerinin tertiplenmesi ve bununla ilgili bir ofisin kurulması,
  10. Ücret tarifeleri, bilet satış ve şekilleri,
  11. Önerilen çeşitli teknik çözümlerin ve uygulama şartlarını eleştirel olarak incelenmesi,
  12. İş programı,
  13. Rumeli ve Anadolu yakalarının bir şehir metropoliteni ile bağlanması

Günümüzdeki durumu[değiştir | kaynağı değiştir]

İstanbul Metrosu ile ilgili yapılan son proje IRTC kapsamında 1987'de gerçekleştirilen çalışmadır. Bu konsorsiyum İstanbul Metrosu ile birlikte "Boğaz Demiryolu Tüneli" projesini de birlikte hazırlamıştır. Bu etütte metro güzergâhı 16.207 metre olup, istasyonları Topkapı - Şehremini - Cerrahpaşa - Yenikapı - Unkapanı - Şişhane - Taksim - Osmanbey - Şişli - Gayrettepe - Levent - 4.Levent olan bir hat önerilmiştir. Bu projenin ilk aşaması olan Taksim - 4. Levent arası 2000 yılında M2 koduyla hizmete girmiş olup, günümüzde Yenikapı - Hacıosman ve Seyrantepe şube hattı arasında aktif çalışmaktadır. Kalan kısımları inşa ya da proje hâlindedir. Şu anki planlara göre hat İncirli - Hacıosman olarak hizmet verecektir, gelecekte Sarıyer (Sarıyer İskelesi'nin hemen yanında olması planlanmaktadır.) dek uzatılması planlanmaktadır.

İlk açılan metro hattı 1989 yılında Aksaray - Kocatepe arasında hizmete giren M1 hattıdır. Bu hat 2002 yılında Atatürk Havalimanı'na kadar uzatılmış, 2013'te M1ᴀ (Aksaray - Atatürk Havalimanı) ve M1ʙ (Aksaray - Kirazlı) olarak ikiye bölünmüş, günümüzdeki halini ise 2014 sonunda Yenikapı istasyonunun açılmasıyla almıştır. 2005 yılında temeli atılan ve ilk etabı Kadıköy - Kartal arasında yer alan M4 hattı Ağustos 2012'de, yine aynı yıl temeli atılan M3 hattı ise 10 Eylül 2012'de gayri resmî olarak, 14 Haziran 2013'te ise resmî olarak hizmete girmiştir. 2009'da Şişhane'ye ve Atatürk Oto Sanayi'ye, 2011'de de Hacıosman'a kadar uzatılan M2 hattına ait olan Haliç Metro Köprüsü ise Şişhane - Yenikapı uzatmasıyla birlikte 2014'te hizmete girmiştir. 2015 yılında mini metro hattı olarak nitelendirilen M6 hattı açılmıştır. 2016 yılında M4 hattı, Kartal'dan Tavşantepe'ye uzatılmıştır. 3 Ekim 2016 ile 27 Mayıs 2021 tarihleri arasında M3 hattında sadece hafta içi pik saatlerde direkt Kirazlı - Olimpiyat seferleri yapılmıştır. 15 Aralık 2017'de Türkiye'nin ilk sürücüsüz metrosu olan Üsküdar - Yamanevler arasındaki M5 hattı hizmete girmiştir.[2] M5 hattının Yamanevler - Çekmeköy arasındaki ikinci etabının hizmete giriş tarihi ise 21 Ekim 2018'dir.[3] Avrupa yakasının ilk sürücüsüz metro hattı olan M7 (Mecidiyeköy - Mahmutbey) Metro Hattı 28 Ekim 2020 tarihinde hizmete girdi.[4] 29 Mayıs 2021 tarihinde M9 (Ataköy - Olimpiyat) Metro Hattı'nın 2,1 kilometrelik İkitelli Sanayi - Bahariye kısmı ile eskiden M3 şube hattı olarak adlandırılan İkitelli Sanayi - Olimpiyat kısmı ile birleştirilerek hizmete girmiştir. 16 Haziran 2021 tarihinde, İBB Meclis Komisyonu tarafından İstanbul metrosunda internet kullanımına onay verilmiş ve altyapı için çalışmalara başlanmıştır.[5] Şu an aynı anda 10 hatta inşaat ve uzatma çalışmaları devam etmektedir.

[değiştir | kaynağı değiştir]

Hatlar[değiştir | kaynağı değiştir]

Ad Başlangıç istasyonları Açılış Son genişletme İstasyon sayısı Uzunluk (km)
M1ᴀ (Yenikapı - Atatürk Havalimanı) Metro Hattı YenikapıAtatürk Havalimanı 3 Eylül 1989 9 Kasım 2014 18 20,7 km
M1ʙ (Yenikapı - Halkalı) Metro Hattı YenikapıKirazlı 14 Haziran 2013 9 Kasım 2014 13 13,1 km
M2 (Yenikapı - Hacıosman & Sanayi Mahallesi - Seyrantepe) Metro Hattı YenikapıHacıosman 16 Eylül 2000 16 Mart 2014 15 21,8 km
Sanayi MahallesiSeyrantepe 11 Kasım 2010 11 Kasım 2010 2 1,7 km
M3 (Bakırköy İDO - Kayaşehir Merkez) Metro Hattı KirazlıMetroKent/Başakşehir 14 Haziran 2013 14 Haziran 2013 9 11 km
M4ᴀ (Kadıköy - Sabiha Gökçen Havalimanı) & M4ʙ (Kadıköy - İçmeler/Tuzla Belediyesi) Metro Hattı KadıköyTavşantepe 17 Ağustos 2012 10 Ekim 2016 19 26,2 km
M5 (Üsküdar - Sultanbeyli) Metro Hattı ÜsküdarÇekmeköy 15 Aralık 2017 21 Ekim 2018 16 20 km
M6 (Levent - Boğaziçi Üniversitesi/Hisarüstü) Metro Hattı LeventBoğaziçi Üniversitesi/Hisarüstü 19 Haziran 2015 19 Haziran 2015 4 3,3 km
M7 (Kabataş - Mustafa Kemal) Metro Hattı MecidiyeköyMahmutbey 28 Ekim 2020 28 Ekim 2020 15 18 km
M9 (Ataköy - Olimpiyat) Metro Hattı BahariyeOlimpiyat 29 Mayıs 2021 29 Mayıs 2021 5 8 km

İstasyonlar[değiştir | kaynağı değiştir]

İTÜ Ayazağa istasyonu

İstanbul metrosunda yüz bir istasyon bulunmaktadır. Kirazlı, İkitelli Sanayi, Levent, Yenikapı, Şişli-Mecidiyeköy ve Mahmutbey istasyonlarından birden fazla hat geçmektedir. Ayrılık Çeşmesi, Üsküdar ve Yenikapı istasyonlarından Marmaray'a aktarma yapılabilmektedir.

Gelecekteki genişletmeler[değiştir | kaynağı değiştir]

Yapımı devam eden veya uzatılan hatlar[değiştir | kaynağı değiştir]

Ad Başlangıç istasyonları İstasyon sayısı Uzunluk (km) Durum
M1ʙ (Yenikapı - Halkalı) Metro Hattı KirazlıHalkalı 9 9,7 km[6] Finansman sorunu çözüldü, çalışmalara başlandı. 2024'te Kirazlı - Mimar Sinan arasının, 2024-2029 arasında ise geri kalan kısmın hizmete girmesi planlanıyor.
M3 (Bakırköy İDO - Kayaşehir Merkez) Metro Hattı Bakırköy İDOKirazlı 7 9 km[7] Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı (UAB) tarafından finanse edilmektedir. Metrokent-Kayaşehir arasının 2021 sonunda, Kirazlı-Bakırköy İDO arasının da 2022'de hizmete girmesi planlanıyor.
MetroKent/BaşakşehirKayaşehir Merkez 4 6,2 km[6]
M4ᴀ (Kadıköy - Sabiha Gökçen Havalimanı) & M4ʙ (Kadıköy - İçmeler/Tuzla Belediyesi) Metro Hattı TavşantepeSabiha Gökçen Havalimanı 4 7,4 km UAB tarafından finanse edilmektedir. 2021 sonunda hizmete girmesi planlanıyor.
Tavşantepeİçmeler/Tuzla Belediyesi 6 7,9 km Kaynarca Merkez istasyonunun 2023'te, geri kalan kısmın ise 2025'te hizmete girmesi öngörülüyor. 2029 yılına dek Değirmenaltı ve Tuzla sahiline dek uzatılması planlanmakta.
M5 (Üsküdar - Sultanbeyli) Metro Hattı ÇekmeköySultanbeyli[8] 8 10,9 km Çekmeköy - Sancaktepe Şehir Hastanesi arasının 2023'te, kalan kısmının 2024'te hizmete girmesi planlanıyor. 2029'a dek Kurtköy'e uzatılması planlanmakta.
M7 (Kabataş - Mustafa Kemal) Metro Hattı KabataşMecidiyeköy 4 6,5 km 2022'de hizmete girmesi planlanıyor. Beşiktaş Metro İstasyonu arkeolojik kazılar sebebiyle gecikmeli olarak açılacaktır.
MahmutbeyEsenyurt Meydan 9 18,5 km Finansman sorunu çözüldü, çalışmalara başlanılması bekleniyor. 2024'te Mahmutbey - Tema Park arasının hizmete girmesi planlanıyor.
M8 (Bostancı - Parseller) Metro Hattı BostancıParseller 13 14,3 km Ağustos 2021'de test sürüşlerinin başlaması, 2022'de hizmete girmesi planlanıyor.
M9 (Ataköy - Olimpiyat) Metro Hattı AtaköyBahariye 9 11,3 km 2022'de hizmete girmesi planlanıyor.
M10 (Pendik Çarşı - Sabiha Gökçen Havalimanı) Metro Hattı Pendik ÇarşıSabiha Gökçen Havalimanı 6 9,1 km Pendik Çarşı - Kaynarca Merkez arasının 2023'te hizmete girmesi planlanıyor. Hattın kalan kısmı M4ᴀ hattıyla birlikte işletilecek olup 2021 yıl sonunda açılacaktır.
M11 (Gayrettepe - İstanbul Havalimanı - Halkalı) Metro Hattı Gayrettepeİstanbul Havalimanı 9 37,2 km UAB tarafından finanse edilmektedir. Kâğıthane - Kargo Terminali arasının 2021'de, Gayrettepe - Kâğıthane arasının ise Nisan 2022'de hizmete girmesi planlanıyor.
İstanbul HavalimanıHalkalı 6 32 km UAB tarafından finanse edilmektedir. 2022'de hizmete girmesi planlanıyor.
M12 (60. Yıl Parkı - Kâzım Karabekir) Metro Hattı 60. Yıl ParkıKâzım Karabekir 11 13 km Sahrayıcedit - SBÜ Hastanesi arasının 2022'de, diğer 3 istasyonun 2023'te hizmete girmesi planlanıyor.
M13 (Yenidoğan - Site) Metro Hattı YenidoğanSite 6 6,9 km İBB tarafından 2021 yılında geçici olarak askıya alındı. Cumhurbaşkanlığı tarafından yatırım programına alınıp kredi için onay verildiğinde inşaatlara yeniden başlanacak.

Planlanan hatlar[değiştir | kaynağı değiştir]

Ad Güzergâh İstasyon sayısı Uzunluk Notlar
M20 (İncirli - TÜYAP) Metro Hattı İncirliTÜYAP 19 ?km Finansman sorunu çözüldü. Çobançeşme ↔ TÜYAP arası İBB tarafından inşa edilecek olup, ihale için çalışmalara başlandı. Çobançeşme ↔ İncirli arasının ise İBB'ye devri için UAB'a başvuruldu, onay bekleniyor.
M2 (Yenikapı - Hacıosman & Sanayi Mahallesi - Seyrantepe) Metro Hattı Yenikapıİncirli 5 ? km Proje aşamasında.
SeyrantepeAlibeyköy Cep Otogarı 4 7 km Proje aşamasında.
HacıosmanSarıyer 3 ?km Proje aşamasında.
M4ᴀ (Kadıköy - Sabiha Gökçen Havalimanı) & M4ʙ (Kadıköy - İçmeler/Tuzla Belediyesi) Metro Hattı
M10 (Pendik Çarşı - Sabiha Gökçen Havalimanı) Metro Hattı
Sabiha Gökçen Havalimanı ↔ Kurtköy YHT Garı 3 ? km Proje aşamasında.
Istanbul public transport - M symbol.svg Vezneciler ↔ Fenertepe 16 19 km Proje aşamasında.
Istanbul public transport - M symbol.svg İncirliSöğütlüçeşme 16 ? km Proje aşamasında.
M14 (Altunizade - Çamlıca Camii) Metro Hattı AltunizadeÇamlıca Camii (Bosna Bulvarı) 4 3,4 km Proje aşamasında olup, UAB tarafından finanse edilecektir.
Istanbul public transport - M symbol.svg Ambarlı ↔ Hadımköy 9 ? km Proje aşamasında.
M34 (Beylikdüzü - Sabiha Gökçen Havalimanı) Hızlı Metro Hattı BeylikdüzüSabiha Gökçen Havalimanı 12 62,8 km Proje aşamasında. İlk ihalenin 2021'de yapılması planlanmıştır.

Hizmetler[değiştir | kaynağı değiştir]

Bir metro istasyonunun girişini gösteren tabela

Sistem (cuma gecesini cumartesi sabahına ve cumartesi gecesini pazar akşamına bağlayan geceler dışında) haftanın her günü son istasyonlardan sabah 6.00'da kalkan ilk trenden gece 00.00'da kalkan son trene kadar hizmet vermektedir.[9] Hafta sonları ve resmî tatillerde 00.00 ile 06.00 arasında yirmi dakikada bir ek seferler düzenlenmektedir.[10] Metro yolcularından İstanbulkart aracılığıyla ücret alınmaktadır.[11] Koronavirüs pandemisi ile mücadele kapsamında İstanbul Büyükşehir Belediyesi'nin almış olduğu karar neticesinde gece metrosu seferleri geçici olarak durdurulmuştur.[12]

Trenler[değiştir | kaynağı değiştir]

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ https://www.metro.istanbul/Content/assets/uploaded/Y%C4%B1llara-G%C3%B6re-Hat-Bazl%C4%B1-Ayl%C4%B1k-Yolcu-Say%C4%B1lar%C4%B1.pdf
  2. ^ "Üsküdar-Ümraniye metrosu açıldı (Türkiye'nin ilk sürücüsüz metrosu)". www.ntv.com.tr. 6 Temmuz 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Tem 2020. 
  3. ^ "İBB Başkanı Uysal müjdeyi verdi! Pazar günü açılıyor". www.haberturk.com. 18 Ekim 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Tem 2020. 
  4. ^ "MECİDİYEKÖY - MAHMUTBEY METROSU'NDA SEFERLER İMAMOĞLU'NUN STARTIYLA BAŞLADI". www.ibb.istanbul. 1 Kasım 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Ekim 2020. 
  5. ^ "İSTANBUL'UN METROLARINA İNTERNET GELİYOR". www.ibb.istanbul. Erişim tarihi: 17 Haziran 2021. 
  6. ^ a b "Arşivlenmiş kopya" (PDF). 2 Şubat 2017 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Ocak 2017. 
  7. ^ "Arşivlenmiş kopya" (PDF). 2 Şubat 2017 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Ocak 2017. 
  8. ^ "İstanbul'un Anadolu Yakası'na yeni metro hattı". www.hurriyet.com.tr. 16 Ağustos 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Temmuz 2020. 
  9. ^ "Metro çalışma saatleri 2019: Metro saat kaçta açılıyor, kaçta kapanıyor?". www.sozcu.com.tr. 10 Ocak 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Tem 2020. 
  10. ^ "METRO İSTANBUL". www.metro.istanbul. 25 Ağustos 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Tem 2020. 
  11. ^ "Belbim". www.istanbulkart.istanbul. 18 Mart 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Tem 2020. 
  12. ^ "Metro ve tramvaylarda sosyal mesafe önlemi…". www.metro.istanbul. 16 Nisan 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Tem 2020. 
  13. ^ Uysal, Onur (15 Oca 2019). "Bostancı-Dudullu metrosu (M8)". 25 Mart 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Tem 2020. 

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]