İstanbul tramvayı

Vikipedi, özgür ansiklopedi
İstanbul tramvayı
T1 (Bağcılar - Kabataş) Tramvay Hattı T4 (Topkapı - Mescid-i Selam) Tramvay Hattı T5 (Eminönü - Alibeyköy Cep Otogarı) Tramvay Hattı
Bombardier Flexity Istanbul.jpg
T1 (Bağcılar - Kabataş) Tramvay Hattı'nda çalışan tramvay aracı.
Istanbul T4 - Düwag KTA Tram.jpg
T4 (Topkapı - Mescid-i Selam) Tramvay Hattı'nda çalışan tramvay aracı.
T5-Tramvay.jpeg
Genel
Sahibi İstanbul Büyükşehir Belediyesi
Bölge İstanbul, Türkiye
Taşıma türü Tramvay
Hat sayısı 3
İstasyon sayısı
Web sitesi T1T4T5
Hizmet
Hizmete giriş
  • 13 Haziran 1992 (T1)[1]
  • 17 Eylül 2007 (T4)[2]
  • 1 Ocak 2021 (T5)
İşletmeci(ler) Metro İstanbul
Teknik
Sistem uzunluğu
  • 19,3 km (12,0 mi) (T1)[1]
  • 15,3 km (9,5 mi) (T4)[2]
  • 10,1 km (6,3 mi) (T5)
Hat açıklığı Standart (1,435 mm)
Elektriklendirme 750 V DA katener (T1 ve T4)
750 V DA üçüncü ray (T5)
Ortalama hız 35 km/sa (22 mph)
En yüksek hız 80 km/sa (50 mph)

İstanbul tramvayı, İstanbul metrosu sisteminin içinde bulunan modern tramvay sistemidir. Sistemin ilk hattı T1 kodu ile Aksaray - Beyazıt arasında 1992'de açılmıştır. Bu açılıştan sonra da hattın uzatmaları olarak sırayla Beyazıt - Sirkeci, Aksaray - Topkapı, Topkapı - Zeytinburnu, Sirkeci - Eminönü, Eminönü - Fındıklı ve Fındıklı - Kabataş arasındaki bölümler açılmıştır. Bununla birlikte T1 hattı Kabataş - Zeytinburnu arasında faaliyet göstermeye başladı. T1 hattından sonra, 2006'da Bağcılar - Zeytinburnu arasında hizmete giren T2 hattı, 2007'de ise Şehitlik - Mescid-i Selam arasında hizmete giren T4 hattı izledi.[1][2] 2011 yılında T1 ve T2 hatları T1 adı altında Kabataş - Bağcılar arasında birleşti. 2009 yılında ise T4 hattı'nın Şehitlik - Topkapı bölümü hizmete girdi. 2021 yılında ise Cibali - Alibeyköy Cep Otogarı arasında, Türkiye'nin ilk katenersiz tramvay hattı olan T5 hattı hizmete girmiştir. Böylece sistemin uzunluğu 44,7 km'ye çıkmış oldu.

Tarihçe[değiştir | kaynağı değiştir]

Osmanlı İmparatorluğu'nun eski başkenti olan İstanbul, bir zamanlar hem Asya hem de Avrupa yakasında geniş bir tramvay ağına sahipti. İlk olarak 1860 yılında atlı tramvay olarak başladı ve 1912'den itibaren kademeli olarak elektrikli tramvay sistemine dönüştürüldü. Zaman içinde aşamalı olarak tramvay sistemine birçok ek güzergâh eklenmiştir. Şebeke, 56 hatta 270 tramvay ile 108 milyon yolcunun taşınmasıyla 1956'da en yaygın boyutuna ulaştı. Ancak 1960'lı yıllarda dünyanın birçok şehrinde yaşanan gelişmelere paralel olarak tramvay servisi 1956'da İstanbul'da da kapatılmaya başlandı ve 1966'da tamamen ortadan kalktı.

1960'ların ortalarında eski tramvay ağını kapattıktan sonra, İstanbullular eski sistemin ortadan kaldırılmasıyla, şehir trafiğinin öncekinden daha hızlı hareket edeceğini düşündü, ancak birkaç yıl sonra bu düşüncenin yanlış olduğu ortaya çıktı. Otobüs, taksi, özel araba gibi fosil yakıtlı araçların kullanımındaki kontrolsüz artış İstanbul sokaklarını boğmaya başladı. Türkiye, birçok gelişen ülke gibi kirlilik, trafik sıkışıklığı, yasadışı göç, düşük okuryazarlık ve yüksek nüfus artışı gibi sorunlarla boğuşuyordu. Nüfus yoğunluğu arttıkça, İstanbul giderek kentleşerek motorlu taşıt sayısının artmasına yol açtı. Bu da hava ve ses kirliliğinin artmasına, trafik sıkışıklığına ve dumana neden oldu . Şehir, eski tramvay sisteminin kapanmasından önce olduğundan daha yavaş işler oldu. Bu sorunlar 70'lerin başında belirgin hale geldi; 80'li yılların ortalarında İstanbullular, kontrolsüz motorlu araç girişlerinin ve tramvay sisteminin sonlandırılmasının bir hata olduğunu fark ettiler. Trafikteki artış, trafik sıkışıklığı ve buna bağlı hava kirliliği, İstanbul'un 80'li yılların ortalarında en kirli Avrasya şehirlerinden biri olmasına neden oldu. Bu hatayı fark eden İstanbul, tramvayların dönüşünü planladı.

Eski tramvay kapanmasının büyük hatasını anlayan hükümet, bir an önce kirliliği azaltmaya ve turistler için İstanbul'un güzel imajını toparlamaya girişti. İstanbul'un ulaşım otoritesi, ayrı, modern, yüksek hızlı bir tramvay açma kararı aldı.

T1 hattı adı verilen modern tramvay 1992 yılında İstanbul'da tanıtıldı ve kısa sürede popüler oldu. T1 tramvayları o zamandan bu yana kademeli olarak genişletildi, son uzantı 2011'de gerçekleşti.

Şehitlik ile Mescid-i Selam arasında T4 hattı olarak adlandırılan ikinci modern tramvay 2007 yılında hizmete açıldı. Hat, 2009 yılında Topkapı'ya kadar uzatıldı.

Cibali ile Alibeyköy Cep Otogarı arasında T5 hattı olarak adlandırılan üçüncü modern tramvay 2021 yılında hizmete açıldı. Haliç'e paralel olarak yapılan güzergah, halkın ilgisini çekti. Ayrıca görüntü kirliliğini önlemek amacıyla hatta kataner direkleri kullanılmamaktadır. 2022 yılında ise hattın Cibali'den Eminönü'ne uzatılması planlanmaktadır.

Zaman çizelgesi[değiştir | kaynağı değiştir]

  • 1961 - Son tramvay 12 Ocak'ta Avrupa yakasında çalıştı. 27 Mayıs'ta Topkapı-Eminönü hattının yerini troleybüsler aldı. Asya yakası ağına altı tramvay aktarıldı.
  • 1966 - Son tramvay 3 Ekim'de Kadıköy'den Üsküdar'a Asya yakasında işletildi.[3] Kalan tramvaylar ise ulaşım müzesine transfer edildi.
  • 1984 - Troleybüs servisi 16 Temmuz'da sona erdi. Böylece İstanbul'daki tüm elektrikli şehir içi ulaşım, Tünel dışında tamamen ortadan kalktı.
  • 1990 - İstiklal Caddesi trafiğe kapatıldı. T2 (Taksim - Tünel) Nostaljik Tramvay Hattı, İstanbul'un Avrupa yakasına tramvayın dönüşünü simgeledi . Araçlar 1966 öncesi tramvaylarla aynıydı.
  • 1992 - Tamamen ayrı bir tramvay sistemi açılarak tramvaylar modern bir sistem olarak İstanbul'a döndü. En son 1956'da tramvayların çalıştığı aynı hatta başladı. İlk seferler T1 hattı olarak Beyazıt-Yusufpaşa arasında başladı. İlk zamanlarda bu hat yüksek tabanlı hafif raylı araçlar ile hizmet veriyordu.
  • 2003 - Tramvaylar, Kadıköy'de Anadolu yakasına döndü (eski 20 no'lu hat olarak). Demiryolu araçları Almanya, Thüringen, Gotha'dan ithal edildi. Bu hat günümüzde T3 tramvay hattı (veya Kadıköy-Moda Nostalji Tramvayı) olarak biliniyor.
  • 2004 - T1 hattının demiryolu araçlarının yerini alçak tabanlı Bombardier Flexity Swift tramvayları aldı.[4]
  • 2006 - Tramvay sistemi daha da batıya doğru uzandı, hattın adı adı T2 oldu. Her iki hattın da ölçüleri aynı olmasına rağmen, T2 yüksek zeminli hafif raylı araçlar (LRV'ler) vagonları kullandı.
  • 2007 - Yüksek tabanlı hafif raylı araçları (LRV'ler) kullanan T4 adlı yeni bir tramvay hattı açıldı.
  • 2009 - T1 ve T2 birbirine bağlanırken tüm yüksek tabanlı ABB, Duewag ve Rotem tramvayları Alstom Citadis alçak tabanlı tramvaylarla değiştirme planları uygulandı. T4 hattı Topkapı'ya kadar uzandı.
  • 2011 - İlk Alstom Citadis alçak tabanlı tramvaylar hizmete girdi.[5] T1 ve T2 hatlarının yeni bir tek hat olan T1 aldı.
  • 2016 - Haliç boyunca yapılacak yeni Eminönü-Alibeyköy hattının ihaleleri 29 Haziran'da alındı.[6]
  • 2021 - T5 Hattının Cibali - Alibeyköy Cep Otogarı arasındaki ilk etabı 1 Ocak 2021'de devreye alındı.

Tramvay hatları[değiştir | kaynağı değiştir]

T1 hattı Kabataş - Bağcılar arasında, T4 hattı Topkapı - Mescid-i Selam arasında, T5 hattı ise Cibali - Alibeyköy Cep Otogarı arasında faaliyet göstermektedir. Tramvay güzergahları çoğunlukla ayrılmış yollarda çalışır. Ağın bir kısmı yükseltilmiştir ve küçük kısımları, ayrılmamış yollarda caddelerde ilerler (örn. Ayasoyfa önünde). Sistem çoğunlukla şehrin eski bölgelerine hizmet ediyor.

T1 Hattı[değiştir | kaynağı değiştir]

Özellikler[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Toplam uzunluk - 19.3 km[1]
  • İstasyon sayısı - 31
  • Açılış - 13 Haziran 1992
  • Çalışma saatleri - 06.00 - 00100
  • Sıklık - 2 dakika (yoğun saatlerde) ila 5 dakika
  • Günlük yolcu - 320.000

Güzergâh[değiştir | kaynağı değiştir]

Transfer noktaları ile T1 istasyon listesi.

T4 Hattı[değiştir | kaynağı değiştir]

Özellikler[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Toplam uzunluk - 15.3 km[2]
  • İstasyon sayısı - 22
  • Açılış - 12 Eylül 2007
  • Çalışma saatleri - 06.00 - 00.00
  • Sıklık - 3 dakika (yoğun saatler) ila 5 dakika
  • Günlük yolcu - 95.000

Güzergâh[değiştir | kaynağı değiştir]

T4 istasyon listesi.

T4 tramvay hattı Mescid-i Selam ile Topkapı arasında ağırlıklı olarak kuzey-güney güzergahını takip ediyor. T4 hattının 22 istasyonundan yedisi yeraltında[2] - bunlar Edirnekapı, Topçular, Rami, Uluyol - Bereç, Ali Fuat Başgil, Taşköprü ve Karadeniz istasyonları. Diğer tüm istasyonlar aynı hizada istasyonlardır. T4 hattı, T1 hattından bile daha fazlası, bir "hafif raylı" hattıdır, çünkü eş düzeydeki istasyonları, yolun orta refüjünde düz çalıştırmaya izin veren güçlendirilmiş platformlardan oluşur. Bu istasyonlara yaya köprüleri, alt geçitler veya sinyal ışığı kontrollü geçitlerle erişilebilir. T4, cadde koşusu bölümlerini içermez, ancak kendi ayrı geçiş hakkı ile çalışır. Bununla birlikte, T4 hattı, trafik sinyalleri tarafından kontrol edilen hemzemin yol ve kavşak geçişlerini içerir . Yine de işletmecisi İstanbul Ulaşım A.Ş. tarafından "tramvay" olarak sınıflandırılmıştır.

T5 Hattı[değiştir | kaynağı değiştir]

Özellikler[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Toplam uzunluk - 10,1 km
  • İstasyon sayısı - 14
  • Açılış - 1 Ocak 2021 (Cibali - Alibeyköy Cep Otogarı arası)
  • Çalışma saatleri - 06.00 - 22.00
  • Sıklık - 10 dakika (yoğun saatler) ila 20 dakika
  • Günlük yolcu - 114.000

Güzergâh[değiştir | kaynağı değiştir]

T5 istasyon listesi.

T5 tramvay hattı Eminönü - Alibeyköy arasında Haliç'e paralel olarak kuzey-güney güzergahına sahiptir. Türkiye'de ilk defa uygulanan katenersiz sürekli cer gücü iletim sistemi ile yerden aldığı enerji sayesinde işletilmektedir. Bu sayede görüntü kirliğinin önüne geçilmiş olunmaktadır.

Araç stoğu[değiştir | kaynağı değiştir]

1992'de açıldıktan sonra, 2004'e kadar, T1 tramvay hattı başlangıçta yüksek tabanlı ABB hafif raylı araçlar (LRV'ler) kullanılarak işletiliyordu. 2004'ten başlayarak, T1 hattındaki orijinal LRV'lerin yerini önce Bombardier'den ve daha sonra Alstom'dan alçak tabanlı tramvaylar aldı. Daha sonrasında ise yüksek tabanlı ABB LRV araçları T4 hattında çalıştı. T4 hattına araç alımı yapıldıktan sonra araçlar M1 hattına verildi. Halen de ABB LRV'leri M1 hattında kullanılmaktadır.

Bombardier Flexity tramvayları

2001 yazında T1 tramvay hattı için 55 Bombardier Flexity Swift alçak tabanlı tramvay aracı sipariş edildi. T1 duraklarındaki platformların alçak tabanlı tramvayların kullanımına izin verecek şekilde baştan yapılmasının ardından 2004 yılında hizmete girmişlerdir. Tüm bu tramvaylar alçak tabanlı ve klimalıdır ve ayrılmış yollarda yüksek hızlarda çalışabilir. Her tramvay aracı iki vagonlu bir tren setinden oluşur. Yoğun saatlerde, bu tür iki vagonlu tramvaylar, dört vagon uzunluğunda bir tramvay seti yapmak için birbirine bağlanabilir.

Alstom Citadis tramvay

Alstom Citadis X-04[değiştir | kaynağı değiştir]

2007 yılında 37 yeni Alstom Citadis X-04 tramvay siparişi verildi.[7] İlk Alstom Citadis tramvayı 2011 yılında T1 hattında hizmete girdi.[5]

Duewag KTA tramvayı
Bir fuarda "İstanbul" adındaki yerli tramvay

Duewag KTA (Köln Tramvay Aracı)[değiştir | kaynağı değiştir]

Bunlar, Köln Stadtbahn'da kullanılan ve 2007'de satın alınan eski B80S ve B100S setleridir. Her iki hatta (aynı zamanda eski T2 hattında) kullanıldılar ve Alstom Citadis tramvaylarının gelişiyle birlikte sadece T4 hattında hizmet vermeye başladılar.

Hyundai Rotem LRV34[değiştir | kaynağı değiştir]

2008'den itibaren 63 birim.

Durmazlar Panorama[değiştir | kaynağı değiştir]

T5 hattında kullanılması için ilk etapta 10 birim sipariş edildi. Bu araçlar diğer tramvaylardan farklı olarak enerjisini 3. raydan almaktadır. Sadece bulunduğu bölgeden enerji aldıkları için, araç olmayan bölgede güvenli bir şekilde yaya ve araç geçişleri sağlanmaktadır.

Durmazlar Panorama Tramvayı

Depolar ve terminaller[değiştir | kaynağı değiştir]

T1 hattında Kabataş ile Bağcılar istasyonları ana terminaller, Cevizlibağ A.Ö.Y. ile Eminönü durakları ara terminallerdir. Bu şekilde iki farklı işletme yapılabilmektedir. Ayrıca T4 hattında Topkapı ve Mescid-i Selam, T5 hattında ise Cibali ve Alibeyköy Cep Otogarı ana terminallerdir. Bu iki hattın ara terminali yoktur. T1 hattının depoları Zeytinburnu ve Pazartekke mevkinde, T4 hattının deposu Habipler mevkiinde, T5 hattının deposu ise Alibeyköy mevkindedir. Ayrıca T1 ve T4 hattı araçları, M1 hattı araçları ile aynı sinyal ve elektrik gücüne sahip olduğu için belirli noktalardaki makaslar ile M1 hattının Esenler deposuna gidebilmektedir.

Gelecek planları[değiştir | kaynağı değiştir]

İstanbul Büyükşehir Belediyesi'nin 2029 vizyonu planlarında T5 hattının Feshane - Bayrampaşa arasındaki uzatma hattı ve Üsküdar - Harem arasında yeni bir tramvay hattı projesi vardır. 2029 sonrası vizyon planlarında ise, T4 hattının uzatması olarak Habipler - Tepeüstü hattı, Esenler - Davutpaşa ve Kadıköy - Bostancı - Maltepe arasında projeler vardır.

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ a b c d e "T1 Bağcılar-Kabataş Tramvay Hattı" [T1 Kabataş-Bağcılar Tramway Line]. Istanbul-ulasim.com.tr. İstanbul Ulaşim A.Ş. 18 Nisan 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Nisan 2014. 
  2. ^ a b c d e f "T4 Topkapı Habibler Tramvay Hattı" [T4 Topkapi-Mescid-i Selam Tramway Hattı]. Istanbul-ulasim.com.tr. İstanbul Ulaşim A.Ş. 27 Temmuz 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Nisan 2014. 
  3. ^ "Arşivlenmiş kopya". 20 Ekim 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Kasım 2020. 
  4. ^ "Archived copy". 17 Mayıs 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Temmuz 2012. 
  5. ^ a b "Railway Gazette: Low-floor trams in service as Istanbul extension testing begins". Railway Gazette. 10 Şubat 2011. 13 Şubat 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Şubat 2011. 
  6. ^ "Eminönü-Alibeyköy Tramvay Hattı ihale sonucu (Özel Haber)". Ray Haber. 2 Ağustos 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Ağustos 2016. 
  7. ^ "İstanbul, Alstom Citadis tramvaylarını işletmeye alıyor!" [Istanbul, getting trams from Alstom Citadis!]. emlakkulisi.com. 13 Şubat 2011. 16 Nisan 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Nisan 2014.