Barış Manço

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Barış Manço
Genel bilgiler
Doğum adı Mehmet Barış Manço
Unvanı Barış Ağabey, Uzun Saçlı Dev Adam, Barış Çelebi
Doğum 2 Ocak 1943(1943-01-02)
İstanbul, Türkiye
Ölüm 1 Şubat 1999 (56 yaşında)
İstanbul, Türkiye
Tarzlar Anadolu rock, Progresif rock, Psychedelic rock, Senfonik rock, Folk rock, Pop rock
Meslekler Şarkıcı, Besteci, Aranjör, Söz yazarı, Oyuncu, TV program yapımcısı
Çalgılar Perküsyon, piyano, klavye, gitar
Etkin yılları 1958-1999
Plak şirketi Sayan Plak, Harika Plak, Coşkun Plak, Yavuz & Burç Plakçılık, Emre Plak, Sony Music, Columbia, Türküola
İlişkili hareketler Moğollar, Kurtalan Ekspres
Resmî sitesi barismanco.com.tr

Barış Manço (2 Ocak 1943; Üsküdar, İstanbul - 1 Şubat 1999; Kadıköy, İstanbul), Türk şarkıcı, besteci[1], söz yazarı ve TV programı yapımcısı. Türkiye'de rock müziğin öncülerinden, Anadolu Rock türünün kurucuları arasında sayılır. Müziğe başlangıcı Galatasaray Lisesi'nde oldu.[2] Yüksek öğrenimini Belçika Kraliyet Akademisi'nde tamamladı.[3] Bestelediği 200’ün üzerindeki şarkısı[4], kendisine 12 altın ve bir platin albüm ve kaset ödülü kazandırdı.[5][6] Bu şarkıların bir bölümü daha sonra Arapça, Bulgarca, Flemenkçe, Almanca , Fransızca, İbranice, İngilizce, Japonca ve Yunanca olarak yorumlandı. Hazırladığı televizyon programıyla Dünya'nın pek çok ülkesine gitmiş, bu nedenle "Barış Çelebi" olarak adlandırılmıştır.[7]

Gençliği[değiştir | kaynağı değiştir]

Devlet konservatuarı klasik Türk sanat müziği hocası, sanatçısı ve yazar Rikkat Uyanık[8] ve Hakkı Manço çiftinin ikinci çocuğu olan Mehmet Barış Manço 2 Ocak 1943 tarihinde Üsküdar Zeynep Kâmil Hastanesi'nde doğdu.[9] II. Dünya Savaşı yıllarında doğduğu için ailesi Mehmet Barış adını verdi.[10][11] Dört çocuklu ailede Savaş, İnci ve Oktay adlarında üç kardeşi vardı. Konservatuardaki çalışması sırasında Zeki Müren'in de hocalığını yapan Rikkat Uyanık[8] daha sonraları Barış Manço'yla beraber televizyon programlarına da katıldı, şarkı söyledi. Aile kökenleri İstanbul'un fethinden sonra Konya'dan Selanik'e göç etmiş ve savaş yıllarındaki zorluklar nedeniyle I. Dünya Savaşı sırasında İstanbul'a göç etmişti.[10] Üç yaşındayken anne babasının ayrılığından sonra Barış Manço, babası ile yaşamaya başladı. Babasıyla birlikte sık ev değiştirdi ve Cihangir'de, Üsküdar'da, Kadıköy'de ve kısa bir süre için Ankara'da yaşadı. İlkokula abisi Savaş ve ailenin en küçük ferdi olan kız kardeşi İnci'nin de okuduğu Kadıköy Gazi Mustafa Kemâl İlkokulu'nda başladı. 4. sınıfı Ankara Maarif Koleji'nde okudu ve ilkokulu Kadıköy'deki başladığı okulda tamamladı.[12] Yatılı olarak Galatasaray Lisesi'nin orta bölümüne devam etti. 1957'de amatör olarak müzikle ilgilenmeye başladı. 4 Mayıs 1959'da babasının ölümü üzerine Galatasaray Lisesi'nden ayrılarak, eğitimini Şişli Terakki Lisesi'nde tamamladı.[11]

Müzik kariyerinin başlangıcı[değiştir | kaynağı değiştir]

1957'de amatör olarak müzikle ilgilenmeye başlayan Manço, 1958 yılında ilk grubu Kafadarlar grubunu kurdu. Ortaokul yıllarında kurulan bu grubun kadrosu kontrabas ve akordiyonda Benar Akbaş, gitarda Ender Enön, armonikada Savaş Özgenç, vokalde Oğuz Ardeniz ve saksofonda Asaf Savaş Akat yer almaktaydı.[13] Rıza Omayer ve Emre Gönenç, bateride Fikret Zolan, tenor saksofonda Oğuz Kayıhan. Bu kadroyla grup rock'n roll coverları yaparken, Barış Manço'da ilk bestesi Dream Girl'ü bu dönemlerde yaptı ve Ankara'da küçük bir müzik ödülünün de sahibi oldu.

İkinci grubu Harmoniler'de yine Galatasaray Lisesi'ndeki arkadaşları vardı. Gitarda Mehmet Şahinbaş ve Şanal Pınar, davulda Batur Pere, piyano ve bas Osman Önder, saksofonda da Asaf Savaş Akat yer almaktaydı. 1959'da Galatasaray Lisesi konferans salonunda ilk konserini verdi.[11] Bu kadro ile Grafson şirketinden üç tane 45'lik çıkaran Manço,[11] liseyi bitirdikten sonra Türkiye'den ayrılıp Belçika'da öğrenim hayatını sürdürmek isteyince Harmoniler dağıldı. Bu kadronun kaydettiği iki türkü Urfa'nın Etrafı Dumanlı Dağlar ve Kızılcıklar Oldu mu? yıllar sonra yayımlandı.

1963 yılının Eylül ayında Belçika Kraliyet Akademisi'nde yüksek öğrenim görmek için Türkiye'den ayrıldı ve Belçika'ya gitmeden önce karayoluyla bir kamyonla Fransa'nın başkenti Paris'e giderek daha önce konuştuğu ünlü Fransız şarkıcı Henri Salvador'la buluştu.[14] Henri Salvador Barış Manço'nun Fransızcasını ve fazla kilosu nedeniyle dış görünüşünü yetersiz buldu ve anlaşma yapamayan Manço, Belçika'daki abisi Savaş Manço'nun yanına gitti. Belçika Kraliyet Akademisi'nde resim, grafik ve iç mimarlık eğitimi görürken bir yandan da garsonluk, otomobil bakıcılığı işlerinde çalıştı. Bu sırada Belçikalı şair André Soulac ile tanıştı. Soulac sayesinde Fransızcasını ilerletti ve yaptığı besteleri değerlendirme imkânı buldu. Soulac, Manço'nun bestelerine söz yazdı. 1964'te müzik hayatına devam etmek isteyen Barış Manço Rigolo plak şirketiyle anlaşarak[15] "Jacques Danjean Orkestrası" ile beraber çalışmaya başladı. Twist'ten Rock and Roll'a dönen Barış Manço'nun kayıt şartları da iyileşmiş oldu. 1964'ün Eylül ayında dört şarkılık Fransızca iki EP çıkardı. ilk EP'de Baby Sitter ve Quelle Peste, diğer EP'de Jenny Jenny ve Un auire amour que toi şarkıları yer aldı. Plakların başarısı sonucu Fransız radyosunda yayınlanan "Salut les copins" adlı pop müzik içerikli bir programa konuk oldu.[14] Bu EP Türkiye'ye geldiğinde radyocular Manço'yu Fransız bir sanatçı olarak düşünüp sundular. Manço bu dönemler ilk LP'sini çıkarmak istese de başaramadı. 12 Ocak 1965'te Fransa'da, Paris'in dünyaca ünlü en eski konser salonu Olympia'da Salvatore Adamo ve France Gall'den önce sahne alarak kendi bestesi olan Babysitter'ı daha sonra Jenny Jenny, Quelle Peste, Un autre Amour que toi ve Je veux savior adlı Fransızca ve ingilizce şarkılarını söyledi.[16] Manço'nun sahne performansı Henri Salvador tarafından tebrik edildi. Aynı yıl Liège'de "Golden Rollers" adlı bir grupla konser verdi.

1966'da ise bir festivalde "The Folk 4" grubu ile Türk müziğinden örnekler sergileyerek dikkat çekti. Ancak Fransız bir müzisyenin Barış Manço'nun aksanını beğenmediği için onun plağının çalınmasını yasaklaması Barış Manço'yu derinden etkiledi ve Avrupa kariyerini sona erdiren nedenlerden biri oldu. Aynı yıl "L'Alba" adlı bir grup Barış Manço ve André Soulac tarafından yazılan ilk parçayı seslendirdi.

Barış Manço ve Les Mistigris[değiştir | kaynağı değiştir]

Olympia'daki konser sırasında vahşi kedi anlamına gelen "Les Mistigris" adlı Belçikalı grupla tanıştı ve onlarla çalmaya başladı. Grubun söz yazarı ve şair André Soulac ile MANLAC adlı bir prodüksiyon şirketi de kuruldu. Grupla beraber Fransa, Belçika, Çekoslovakya, Belçika, Almanya ve İsveç'te konser verdi.[14] Davulda Francis Lonneux, gitarda Christian Lacombes, basta Paul Vanderbossche'dan oluşan grupla[17] Sahibinin Sesi şirketiyle anlaşan Barış Manço, birinde kendi besteleri, ötekinde ise iki türkü yorumu bulunan iki 45'lik çıkardı. Aynı yıl bir konseri sırasında daha sonra evleneceği iyi derecede Türkçe bilen Belçikalı Marie Claude ile tanıştı ve İstanbul'da nişanlandılar.[14] 1967'de Hollanda'da geçirdiği bir kaza yüzünden dudağında bir yarık oldu ve bıyık bırakmaya başladı. Grupla bir EP çıkardı, ancak vize problemleri, yasal sorunlar ile uğraştıkları için yolları ayrıldı. Türkiye'deki ilk psychedelic rock şarkıları Manço ve Les Mistigris grubuna aittir.[17] 1969 Haziran'ında Belçika Kraliyet Akademisi'ni birincilikle bitirdi ve İstanbul'a nişanlısı ile döndü.[18]

Barış Manço ve Kaygısızlar[değiştir | kaynağı değiştir]

Barış Manço Les Mistigris ile ayrıldıktan sonra Kaygısızlar grubu ile çalışmaya başladı. Genç gitaristler Mazhar Alanson, Fuat Güner, baterist Ali Serdar ve bas gitarist Mithat Danışan'dan oluşan grup daha önceden kendi konserlerini veren genç bir gruptu. Barış Manço en büyük hitlerinden biri olan Kol Düğmeleri'ni bu grupla kaydetti. Aralıklarla plak çıkaran grup hem Anadolu temalarına, hem de doğu motiflerine yakınlığı ile bilinen yavaş yavaş yükselmekte olan psychedelic müzik akımından etkilendi. Grup bir yandan Bebek, Kağızman gibi türküleri yorumlarken Trip (To a Fair), Runaway, Flower of Love gibi İngilizce bestelerini yapıyorlardı. Bu 45'liklerden Ağlama Değmez Hayat 50.000'in üstünde satış yaparak Manço'ya ilk altın plağını kazadırdı. Altın plak ödülünü 25 Nisan 1970 Cumartesi günü İstanbul'da Fitaş Sineması'ndaki konseri sırasında oyuncu Nebahat Çehre'nin elinden aldı. Manço ve Kaygısızlar'ın yaptıkları besteler Fransız plak şirketleri Philips ve Barclay'in dikkatini çekti ve anlaşma teklif ettiler.[19] Aynı yıl Fransa'ya giden Barış Manço, plak şirketinin teklifi üzerine "Barıshango" adıyla tanıtıldı. Kaygısızlar'ın adı ise "Possibility" olarak değiştirildi[20] ve grup Fransa'da Fairground ve Susanna parçalarını Philips etiketiyle iyi imkânlarla kaydetti ancak bu kayıtlar uzun süre piyasaya sürülmedi. Grup, ismini değiştirdiği için yapılan eleştirilere "Parçaları İngilizce olarak doldurmamızın nedeni ise Dünya yüzünde en yaygın lisan olduğu içindir..., ...Avrupalı görünmek sevdasında değiştirmedik adımızı." şeklinde yanıtlamıştır.[21]

Barış Manço & ...Ve[değiştir | kaynağı değiştir]

Manço, 1969 yılı sonunda Kaygısızlar ile yollarını ayırarak Fransa'da yeni bir grup kurdu.[22] 1970 yılı Barış Manço'nun psychedelic rock'tan tipik anadolu pop sularına açıldığı bir yıl oldu. Kaygısızlar olmadan girdiği bu yeni yılda Barış Manço, Jonathan Glemser, Onkhan Tunca (basitçe Okan Tunca), Mounir Ghattas adlı üç müzisyen ile Türkiye'de "...Ve" diye bilinen yurtdışında ise"Etc" adıyla lanse ettiği yeni bir grupla çalışmaya başlamıştı.

Bu grup ile "Derule / Küçük Bir Gece Müziği" adlı plağı kaydeden Manço,[22] bu grupla Türkiye'de Akdeniz ve Karadeniz bölgesini kapsayan bir turneye çıkmıştır. Mersin, Malatya, Şanlıurfa, Kayseri, Trabzon ve daha birçok şehirde sahne alarak 52 konser verdi.[23]

31 Ocak 1970 tarihinde daha önce İstanbul'da nişanlandığı Claude ile Belçika'nın Liège şehrinde evlendi.[24] Kısa süren bu ilk evliliği 22 Haziran 1970'de sona erdi.[25] 1970 yılının Kasım ayında Antalya'da verdikleri konser sonrası Manço, "yabancı uyruklu müzisyen çalıştırmak" nedeniyle tutuklandı.[26] Manço o geceyi ertesi günkü mahkemeye kadar polis gözetiminde otelde geçirdi, ertesi gün mahkemeye çıkarıldı, mahkemede "grup üyelerinin öğrenci ve devamlı olarak bir yerde çalışmadıkları" savunmasını yaparak ilk celsede suçsuz bulunarak serbest bırakıldı.[26] Bu olay sonrası Manço ve grup üyeleri Belçika'ya döndü.

1970 yılının Kasım ayında, o güne kadar Batı enstrümanlarını kullanan Manço, Dağlar Dağları yayınladı.[27] Barış Manço'nun gitarı ve Kemençe sanatçısı Cüneyd Orhon'un kemençesi ile kaydedilen şarkı, Barış Manço'nun sadece rock ile sınırlı kalmayan kendi müzik tarzının başlangıcıdır. 700.000'den fazla satan Dağlar Dağlar plağı Manço'ya kariyerindeki tek Platin Plak Ödülü'nü kazandırdı. Sayan Plak tarafından verilen ödülü sinema oyuncusu Öztürk Serengil, İstanbul Fitaş sinemasında Manço'nun bir konseri sırasında takdim etti.[28]

Barış Manço ve Moğollar[değiştir | kaynağı değiştir]

Dağlar Dağlar'ın başarısı ile Türk müziği piyasasına giren Barış Manço, 1970'te Türkiye'de ender görülen bir işe imza atıp zaten ünlü olan Moğollar ile güçlerini birleştirme kararı aldı. Çünkü iki grubun da hedefi, Türk müziği ile Avrupa'da ün kazanmaktı. Manço, o zamana kadar Batı etkisinde, Moğollar ise Anadolu pop tarzında müzik yapıyordu. Manço, bu konuyla ilgili bir röportajında şunları söylemiştir: "Artık biz bir bütünüz. Ne ben Moğollar'ın şarkıcısıyım, ne de onlar benim grubum. Yepyeni bir grup olduk. Adımız MançoMongol. Kafaca anlaşan, aynı fikir seviyesine gelmiş olan bizler, yaptıklarımızın daha iyi olması için, sesimizi bütün Dünya'ya kuvvetlice duyurabilmek için, başbaşa vermenin zamanı geldiğini anladık."[29] Manchomongol adlı grubun ilk Türkiye konseri ise 1971 Nisan'ında Manço'nun Platin Plak ödül töreninde gerçekleşti. Mayıs ayına kadar olan süreçte Barış Manço Moğollar ile "İşte Hendek İşte Deve", "Katip Arzuhalim Yaz Yare Böyle" ve "Binboğanın Kızı"'nı kaydettiler. "İşte Hendek İşte Deve", de tıpkı Dağlar Dağlar gibi büyük beğeni topladı ve adını Barış Manço klasikleri arasına yazdırdı. Çıktıkları Anadolu turnesinin Kütahya ayağında Manço'ya göre uzun saçları yüzünden tehdit edildikten sonra tur otobüslerine dinamitle saldırı düzenlendi. Konserin hemen sonrasında meydana gelen patlamada kimse yara almadı.[30] 1971'de kabakulak olan Barış Manço'nun hastalığının da etkisiyle Fransa'da çalışan bu grup, dört ay değişik yerlerde konserler verdikten sonra oradan ayrıldı. Manchomongol 1971'in Haziran ayında gruptaki anlaşmazlıklar ve Barış Manço'nun sağlık sorunları nedeniyle dağıldı.

Barış Manço ve Kurtalan Ekspres[değiştir | kaynağı değiştir]

1971 ve 1972 yılları Barış Manço'nun birçok sanatçı ile çalışarak Kurtalan Ekspres'i kurma çalışmalarıyla geçti. 1971 yılında, 1969 Türkiye Güzellik Kraliçesi Azra Balkan ile nişanlandı. Nişan 1972'nin Mayıs ayında ayrılmalarıyla sonuçlandı.[31] 1972'de Kıbrıs'a giderken asker kaçağı olarak yakalandı ve Belçika Kraliyet Akademisi diploması sayesinde yedek subaylık hakkı kazandı.[32] Askerlik öncesi, 1972 yılı Şubat ayında, adını İstanbul'dan Güneydoğu'ya giden trenden alan Kurtalan Ekspres'i kuran Manço, 1972 Mayıs'ında grupla stüdyoya girerek "Ölüm Allah'ın Emri" ve "Gamzedeyim Deva Bulmam" adlı şarkıları kaydetti. Manço, Engin Yörükoğlu, Celal Güven, Özkan Uğur, Nur Moray ve Ohannes Kemer'in oluşturduğu orkestra ile Anadolu'da konserler verdi.[33] Bu grupla kaydettiği Ölüm Allah'ın Emri ve Gamzedeyim Deva Bulmam şarkılarının yer aldığı ilk plağı 1972 yılının başında yayımladıktan sonra Barış Manço askere gitti.[34] Türküola tarafından yayımlanan Barış Manço ve Kurtalan Ekspresin ilk plağı "Ölüm Allah'ın Emri-Gamzedeyim Deva Bulmam" adlı plakta Kurtalan Ekspres kadrosu şu şekildeydi; Ohannes Kemer (yaylı tambur, gitar), Nur Moray(davul), Engin Yörükoğlu(davul), Celal Güven(perküsyon), Özkan Uğur(bass), Nezih Cihanoğlu(gitar). 1972 yılının Mayıs ayı sonunda ise grup, veda konserini vererek Manço'yu askere uğurladı. Kurtalan Ekspres ise dağılmayacağını ve Manço'nun askerden dönmesini bekleyeceğini açıkladı.[35]

1972 yılının Nisan ayında altı ay süren Polatlı Topçu ve Füze Okul Komutanlığı’nda yedek subay öğrenciliğine başladı. Daha sonra topçu batarya takım komutanı asteğmen olarak bir yıl Edremit'te askerliğini yaptı.[36][37] Bıyıklarını ve saçlarını kesen Manço, bundan sonra hep bıyıklı ve uzun saçlı olacaktı. Askerliği sırasında rahatsızlanması üzerine getirildiği Ankara Gülhane Askerî Tıp Akademisi Hastanesi'nde fistül ameliyatı oldu.[38] Polatlı'da ve Edremit'te orduevlerinde konserler verdi.[39] Terhisine az bir süre kala Harbiye Orduevi'ne atandı. 19 ay 26 gün[40] askerlik yapan Manço, bu sürede orduevi dışında sahne almadı.[40]

Barış Manço, eğitim dönemi biter bitmez konser ortamından uzak kalsa da plak ile dinleyiciye ulaşma yollarını denedi. Kurtalan Ekspres ile "Küheylan" ve "Lambaya Püf De" adlı şarkıları kaydederek uzaktan çekilmiş peruklu fotoğrafının bulunduğu bir zarfla piyasaya sürdü. Şubat 1973'te yayınlanmış olan Küheylan, Manço'nun isminin sağcıya çıkmasına neden olan ilk eserdi. Parçada geçen Aslıhan, Neslihan, özümüze dönelim gibi sözler Orta Asya özlemi olarak algılanmıştır. Bu plağı 1973 yılının Ağustos ayında yayınlanan, Manço'nun askerliğinin sonlarında tamamlamış olduğu Hey Koca Topçu/Genç Osman plağı takip etti. Genç Osman'ın da bir serhat türküsü olması Manço'nun ülkücü olarak eleştirilmesine neden olacaktı.

Askerlik sonrası ilk konserini Ankara Dedeman Sineması'nda verdi.[41] Askerlik sonrasında ilk defa bir gazinoda sahne almaya başladı. Ancak Ankara'daki Lunapark Gazinosu'nda sadece dört gün sahne aldı ve işi bıraktı.[42] İşi bırakmasıyla ilgili "Programlarımızı çeşitli şekillerde kısıtlamak istediler, kabul etmeyip çıktık" açıklamasını yaptı.[42]

İlk video klibini yine bu dönemde Hey Koca Topçu parçası için çekti. Bu klipte Kurtalan Ekspres üyeleri Yeniçeri ve Mehter kıyafetleriyle, Barış Manço ise Mülâzim-i Evvel Barış Efendi olarak asker kıyafetiyle göründü.[43] 70'lerin ortalarına doğru Cem Karaca solun Barış Manço ise sağın sembolü olarak görülüyordu. Ancak konserlerinde kendisine bozkurt işareti yapanlara biz sadece sizin için gelmedik buradaki herkes için geldik diyerek Hey Koca topçuyu istek yapanları sol yumruğunu havaya kaldırarak protesto edecekti.

1974 yılında Nazar Eyle/Gülme Ha Gülme plağını yayınlayan Manço, o sene Hey Dergisi tarafından yılın erkek şarkıcısı seçildi.[44] Aynı yıl 27 Haziran'da İnönü Stadı'nda düzenlenen "Hey Müzik Festivali-74" kapsamında sahne aldı.[45] Manço, 1975'te Ben Bilirim 45'liğinden sonra kariyerinin ilk uzunçaları olan 2023ü yayımladı. Bu albüm, o dönem TRT tarafından yasaklanan "Acıhda Bağa Vir"'in yanı sıra "Yol Verin Ağalar Beyler" ve "Yine Yol Göründü Gurbete" gibi hit şarkılar ile birlikte Manço'nun daha önceki psyhedelic rock ya da yakın dönemdeki Anadolu kökenli şarkılarından çok farklı olarak elektronik ve progressive rock denecek bir tarza sahip beş parçadan oluşan Baykoca Destanı ve Türkiye Cumhuriyeti'nin 100. yılına yazılmış senfonik bir eser olan "Kayaların Oğlu" ile "2023" ikilisi gibi epik eserlere sahip sıra dışı bir albüm olarak sanatçının diskografisinde yer aldı. Bu dönemde Barış Manço, kariyerinin tek sinema filmi Baba Bizi Eversene'de oynadı.

1976 yılında Kurtalan Ekspreste Özkan Uğur'un gruptan ayrılması üzerine eski Bunalımlar ve Erkin Koray elemanı Ahmet Güvenç basta yerini aldı. Kurtalan'ın yeni klavyecisi ise Dadaşlar'dan gruba geçen Kılıç Danışman idi. Barış Manço, son yurt dışı denemesini 1976'da çıkardığı Baris Mancho albümüyle yaptı. Belçika'da George Hayes orkestrasıyla kaydedilen, Dünya çapında bir firma olan C.B.S'den çıkan bu albüm, Avrupa'nın birçok yerinde "Baris Mancho", Türkiye'de ise "Nick The Chopper" adı ile satışa sunuldu. Doğu ülkelerinde liste başı olsa bile promosyon sırasında Barış Manço'nun geçirdiği hastalıklar ve telaffuz problemlerinden dolayı beklediği başarıyı yakalayamadı. Grup, albümün tanıtım konserini 1977'nin Ocak ayında verdi. Konser kadrosunda Ohannes Kemer, Ahmet Güvenç, Caner Bora, Kılıç Danışman, Celal Güven yer almıştır. Barış Manço ve Kurtalan Ekspres 1977'de 45 günlük bir Anadolu turnesine çıktı. Turnenin Balıkesir ayağında konser ekibi saldırıya uğradı ve grup üyelerinden Oktay Aldoğan ve Caner Bora yaralanarak hastaneye kaldırıldı.[46] Bu olaya rağmen turne devam etti ve tamamlandı. Aynı yıl CBS firmasının desteğiyle Londra'da Rainbow Tiyatrosu'nda Kurtalan Ekspres ile birlikte konser vererek İngilizce ve Türkçe şarkılarını seslendirdi. Konserden sonra karaciğer enfeksiyonu geçirdi ve karın boşluğunda bağırsağına yapışık bir tümör nedeniyle Belçika'da ameliyat oldu. Sağlık problemleri nedeniyle müzikten uzak kalan Manço, bu dönemde, 1975'te tanıştığı Lâle Çağlar ile 18 Temmuz 1978 tarihinde evlendi.[47]

1978 Haziran'ında Türkiye'ye dönen Barış Manço yeni plağını hazırlamaya koyuldu. Ohannes Kemer'in gruptan ayrılmasından sonra Kurtalan Ekspres'e Bahadır Akkuzu gitarist olarak girdi. Manço'nun Kurtalan Ekspres ile 6 ay üzerinde çalıştığı albüm 1979 yılının başında yayımlandı. Yeni Bir Gün, Barış Manço'nun 4 sene boyunca uluslararası kariyer anlamındaki savaşı sırasında ihmal ettiği Türkiye cephesine dönüşünü ve yerini sağlamlaştırmasını sağlamıştır. Manço, pek çok röportajında bu dönemi ustalığa geçiş olarak nitelendirmiştir. 1979 yılnda Cem Karaca'nın Türkiye'de etkinliğini yitirmeye başlaması da Manço'nun yeniden doğuşunu hızlandıran önemli bir faktördü. Barış Manço, bu albümle progresif rock'ın Türkiye'deki en iyi örneklerinden birini verdi. Sarı Çizmeli Mehmet Ağa, Aynalı Kemer gibi parçalar Barış Manço'nun halk deyişlerini kullanıp Türk müziğini, progressive müzikle başarıyla harmanlayarak bestelediği ve bu dönemde hit olan şarkılarındandır. Albüm çıktıktan sonra Barış Manço ve Kurtalan Ekspres TRT'de İzzet Öz'ün hazırladığı "Sihirli Lamba" adlı müzik programına, 17 Şubat ve 17 Aralık 1979 tarihlerinde olmak üzere iki defa konuk olmuşlar ve albüm parçalarını tanıtmışlardır. Programda gösterilmek üzere bazı parçalara klip te çekilmiştir. "Sarı Çizmeli Mehmet Ağa", "Bir Selam Sana", "Ne Ola Yar Ola", "Yeni Bir Gün" parçaları bunlardan bazılarıdır. Barış Manço, 1979 yılında Yeni Bir Gün adlı şarkısı ile yılın erkek sanatçısı unvanını kazandı. Bu şarkı ile ayrıca yılın bestecisi, yılın albümü ve yılın düzenlemesi ödüllerini de aldı. 1979'da çıktığı Anadolu turnesinin tüm gelirini sağır ve dilsiz çocukların eğitimi ve tedavisi için bağışladı.[48] Aynı yıl Hollanda, Belçika, İngiltere, Almanya'da ve Kıbrıs'ta Kıbrıs Türk Federe Devleti'nin 5. Kuruluş Yıldönümü etkinlikleri kapsamında Lefkoşa ve Magosa'da konserler verdi.[49][50] Belçika'daki konserden dönerken Edirne'de aracının lastiği patladı ve bir otomobille çarpıştı.[51] Kazada bel kemiği çatlayan Manço, iki ay sahnelerden uzak kaldı.

1980 yılında Manço ilk kez başka bir sanatçıya beste verdi. Barış Manço’nun sipariş üzerine bizzat Nazan Şoray için yaptığı ve kaydında yine Kurtalan Ekspresin çaldığı ve 45lik olarak yayınlanan "Hal Hal" yılın şarkısı ödülünü kazanırken Nazan Şoray'a da altın plak kazandırdı. Geçirdiği trafik kazası nedeniyle 1980 yılında uzun bir süre sahnelerden uzak kalmak zorunda kalan Manço o sene Bulgaristan Altın Orfe Müzik Festivali'ne katıldı ve Nick The Chopper ve Ben Bir Şarkıyım şarkılarıyla festivalde Bulgar şarkılarını en iyi yorumlayan şarkıcı dalında birinci seçildi.[52] Aynı yıl Kurtalan Ekspres'le beraber 8 Ekim'de Emek Sineması'nda ve 9 Ekim'da Suadiye Atlantik Sineması'nda olmak üzere "Özlenen Randevu" adıyla İstanbul'da iki konser verdi.[50]

1981 yılında "Hal Hal" Manço'nun kendi yorumu ile birlikte arka yüzünde "Eğri Büğrü" ile birlikte yayımlandı. Bu plak 45lik olarak yayımlanan son Barış Manço plağıydı. Gerek Nazan Şoray yorumu gerek Barış Manço yorumu ile büyük ilgi gören şarkı 80lerin en popüler şarkıları arasında yer almasının yanı sıra Türk halkının böyle bir takının varlığını bu şarkı ile öğrenmiş olması Barış Manço ile özdeşleşmesini sağlayacaktı. 19 Mayıs 1981'de Barış ve Lâle Manço çiftinin ilk çocukları Doğukan Hazar Manço, Belçika'nın Liège şehrinde doğdu.[53]

Barış Manço 1981 yılının sonunda "Sözüm Meclisten Dışarı" albümünü yayınlandı. Albümde yer alan "Arkadaşım Eşek" bir anda küçük büyük herkesin beğenisini kazandı. Fakat albümdeki 9 şarkıdan 6 tanesi TRT denetleme kuruluna takıldı. O tarihe kadar hemen hemen her şarkısı denetleme kurulundan geçen Barış Manço bu sefer TRT denetleme kurulundan sadece "Arkadaşım Eşek", "Şehrazat" ve "Dönence"'nin geçmesi üzerine 4 Kasım 1981 tarihinde albümdeki diğer şarkıların da radyoda ve tv de yayınlanabilmesi için TRT genel müdürü Macit Akman'ı ziyaret ederek albümün denetim kurlu tarafından tekrar değerlendirilmesini rica etti.

Manço 1982 yılında iki kez TRT'de İzzet Öz'ün hazırladığı Teleskop programına katılarak, "Arkadaşım Eşek", "Şehrazat", "Dönence", "Ali Yazar Veli Bozar" ve "Hal Hal" şarkılarını seslendirdi. Arkadaşım Eşek ile birlikte "Ali Yazar Veli Bozar" gibi halk deyişlerine yer veren alışılagelmiş Barış Manço hitlerinin yanı sıra en başarılı Türk psychedelic rock şarkılarından biri olarak kabul gören "Dönence" ve Manço'nun günümüzde Dağlar Dağlar'dan sonra en popüler şarkısı olarak kabul edilen "Gülpembe"'nin yer aldığı Sözüm Meclisten Dışarı albümü ile birlikte Barış Manço 80'li yıllar boyunca devam edecek olan popülerliğinin doruk noktasına ulaştı. Manço, bu dönemde yurt dışında birçok TV programına konuk olarak katıldı, birçok ülkede konserler verdi. 28-29 Ekim 1982 tarihlerinde Almanya, Avusturya, İsviçre, Belçika ve Hollanda'da televizyon programlarına katıldı. 1982 yılında önce Anadolu turnesi, daha sonra da Amerika konserleri ile büyük başarı elde etti. 1983 Altın Kelebek ödüllerinde Türk pop müziği dalında yılın erkek sanatçısı seçilen Barış Manço 1983 Eurovision Şarkı Yarışması'nın TRT tarafından yapılan Türkiye elemelerine Kazma adlı şarkısıyla katıldı. Barış Manço favori olarak gösterilse de jüri tarafından ön elemede elendi ve "Aslında benim jürim elli milyondur. Esas kararı onlar verecektir. Döneceğim ve parçayı plak yapacağım. O zaman her şey ortaya çıkacak" açıklamasını yaptı.[54] Yarışma sonrası 1983 başında Almanya'da Kurtalan Ekspres ile verdiği iki konserin ardından Berlin'deki bir gazino olan "Türkische Bazar" ile iki yıllık anlaşma imzaladı.[55]

Manço, 1983 yılının sonunda yayınladığı Estağfurullah... Ne Haddimize! albümünde "Halil İbrahim Sofrası" ve "Kazma" gibi ahlaki sözler içeren şarkılarla zorlu bir dönem yaşayan Türk halkının sözcüsü oldu. Sanatçının 60lı yıllarda önce Les Mistigris ile "Bizim Gibi" adıyla, daha sonrada Kaygısızlar ile kaydetmiş olduğu "Kol Düğmeleri", bu albümde yeni düzenlemesiyle yer alıp büyük beğeni toplamıştır. Manço, 1984 yılının Temmuz ayında ikinci oğlu Batıkan Zorbey Manço'nun doğumu ile ikinci kez baba olma sevincini yaşadı.[56]

1985 tarihli 24 Ayar albümü, albüm kapağında Kurtalan Ekspres'in yazmadığı ilk Barış Manço albümüydü. Ancak Kurtalan Ekspres, o sırada askerde olan Bahadır Akkuzu dışında, Manço'nun 60'lı yıllardan arkadaşı ve Belçika'lı eski bir progresif rock grubu olan Recreation'ın lideri Jean Jacques Falaise ile birlikte bu albümde de Mançoya eşlik etmiştir. Bu albümle birlikte Kurtalan Ekspres'in soundu değişmiştir ve Barış Manço'nun Kurtalan Ekspres'le canlı çalınan son albümüdür. Jacques Falaise'in Kurtalan Ekspres'e farklı ve uyumlu bir sound anlayışı getirdiği bu albüm sözler itibarıyla mutasavvıf bir uslubun benimsendiği "Dört Kapı" çocukların favorisi "Bugün Bayram", "Söyle Zalim Sultan" ve türkü formatına yakın "Gibi Gibi" şarkılarıyla dikkat çekmeyi başardı. Manço'nun diğer albümlerinde de rastladığımız epik eserlerden biri de bu albümde bulunmaktadır. "Lahburger" adı altındaki parça batılılık ve doğululuk konusuna damga vurur. Manço, aynı yıl bir ameliyat geçirdi. Karın boşluğunda bulunan üç tane tümör başarılı bir ameliyat ile alınır.[57]

Müzikal değişim ve 7'den 77'ye[değiştir | kaynağı değiştir]

1986 yılı sonunda Değmesin Yağlı Boya albümünü yayımlayan Manço, bu dönemden itibaren şarkılarına çektiği video klipler ile bu alanda birçok sanatçıya öncü olmuştu. Değmesin Yağlı Boya albümü video klibi ile büyük ilgi gören "Süper Babaanne" ve adını Barış Manço klasikleri arasına yazdıran "Unutamadım" ile büyük ilgi görürken Manço müziğinde Garo Mafyan etkili, bilgisayar yapımı melodilerin başı çektiği bu dönemde, gelişen kayıt teknolojileri nedeniyle Kurtalan Ekspresi sahnede koruyarak albümlerden çekme niyetindeydi. Konserler ile sınırlanmış olan Kurtalan Ekspres de Caner Bora aşamalı olarak devre dışında kaldı. Kurtalan Ekspres'in fiili olarak sona ermesi ise 1988 yılında Celal Güven'in gruptan ayrılması ile gerçekleşmiştir. Celal Güven'in yerini alan Hüseyin Cebeci'yi 1988 yılında yayınlanan ve Bahadır Akkuzunun süpervizörlüğünü üstlendiği Sahibinden İhtiyaçtan albümünde Barış Manço'nun müziğine giren klavyede Ufuk Yıldırım ve vokalistler Özlem Yüksek ve Yeşim Vatan takip etti. Bu dönemden itibaren Kurtalan Ekspres ismi sadece Barış Manço'nun konserlerinde geçecekti. Bu kadronun ürünü olan ve arka arkaya yayınlanan 1988 tarihli Sahibinden İhtiyaçtan ve 1989 tarihli Darısı Başınıza albümleri ve bu albümlerde yer alan "Domates Biber Patlıcan", "Kara Sevda", "Can Bedenden Çıkmayınca ve "Nane Limon Kabuğu" gibi hitler döneme damgasını vurdu.

Barış Manço, yapmak istediği televizyon programlarını yıllarca planladı ve kafasında tasarladı. Ancak, dönemin TRT yönetiminden bir türlü olumlu yanıt alamıyordu.En sonunda televizyon projesini hayata geçirmek için Ekim 1988'de TRT 1 televizyonuna, o güne kadar benzeri yapılmamış bir program önerdi. "Çocuk ve aileye yönelik eğitici ve eğlendirici bir dünya belgeseli" olan ve yayına girdiği günden beri, milyonlarca izleyicinin ilgisini çeken ve ekran başına toplayan, "Barış Manço ile 7'den 77'ye" programı 1988 yılında doğdu. 1988'de Barış Manço'yu başta çocukların olmak üzere herkesin sevgilisi yapacak "7'den 77'ye" programı başlar. TRT'de yayınlanan bu programda TV ekibi 150'den fazla ülkeye gidip, oraları seyircilere tanıtır. "Adam Olacak Çocuk" ile de çocuklara öğütler vermeyi, onlara yeteneklerini sergileme fırsatı verip dönemin en başarılı televizyon yüzü olur. Barış Manço ile 7'den 77'ye", adından da anlaşılabileceği gibi tüm yaş gruplarına hitap ediyor ve kendi içerisinde özel bölümlerden oluşuyordu."Adam Olacak Çocuk" ile çocuklara, "İkinci Kahvaltı" ile büyüklerimize ve yaşlılara, "Dönence" ve "Dere Tepe Türkiye" ile yetişkinlere; dolayısıyla herkese hitap ediyordu.

Barış Manço daha önceden ülkemizde öncüsü olduğu video klip çalışmalarına bu dönemde hız vermiştir. Sahibinden İhtiyaçtan ve Darısı Başınıza albümlerindeki bütün şarkılara klip çeken Manço eski hitlerinide kliplendirmeyi ihmal etmemiştir. Barış Manço, 1989 yılında Sezen Aksu ile birlikte yılın en başarılı pop müzik sanatçısı seçildi. 16 Haziran 1990 tarihinde, Yugoslavya'da Kosova halk şarkıları festivaline katıldı. 20 Haziranda ise Leningrad'daki Kurtalan Ekspres; Özlem Yüksek, Yeşim Vatan ve Ufuk Yıldırım'dan oluşan vokal grubu ile birlikte ünlü rock gruplarının katıldığı "White Night" adlı rock festivaline katıldı. Barış Manço bu festivalde Kara Sevda ve Gülpembe'nin içerisinde olduğu 5 şarkı seslendirmiştir. Barış Manço bu festival ile ilgili yaptığı açıklamada müzik türünü, kökeninde hard rock ve heavy metal olmasına rağmen "Ağır Türk Müziği" diye adlandırmaktadır. Bu arada Sovyetler Birliği'nde Kara Sevda ve Domates Biber Patlıcan klipleri ilgi görmekteydi. 1991 yılında ise Türkiye Cumhuriyeti Devlet Sanatçısı Unvanı'na layık görüldü.

Japonya turnesi ve 1990'lar[değiştir | kaynağı değiştir]

1990 yılında Ertuğrul Fırkateyni'nin Japonya'ya gelişinin 100. yılı nedeniyle düzenlenen "Türk-Japon dostluğu" etkinlikleri kapsamında Japonya'ya gitti ve Japonya'daki ilk konserini verdi. Bu konseri Japon Veliaht Prensi de izledi.[58] 1991'de Japonya'ya tekrar gitti ve Tokyo Soka Üniversitesi İkeda Salonu'nda konser verdi.[59] Konser sırasında Manço'yla birlikte Soka Üniversitesi rektörü ve Soka Vakfı başkanı Daisaku İkeda'nın ellerinde bayraklarla Kara Sevda şarkısını söylemesi ve salonun coşkulu görüntüsü, Türkiye'de de konserin ilgi görmesini sağladı.[60] 5 Şubat 1992 tarihinde annesi Rikkat Uyanık (Manço, Kocataş) hayatını kaybetti ve Karacaahmet Mezarlığı'na defnedildi.[61]

1992 yılında Mega Manço'yu yapan Barış Manço, "Ayı", "Süleyman" gibi şarkılarla kendini dinletmeyi başarsa da 1991 sonrası "pop patlaması" diye tabir edilen dönemde onun uyguladığı formülü uygulayan bir sürü yeni yetmenin kol gezdiği bir ortamda 1988 ve 1989 yılında uyguladığı bilgisayarlı formülün eskisi kadar prim yapmadığını farketti. 1994 yerel seçimlerinde Tansu Çiller başkanlığındaki Doğru Yol Partisi'nden Kadıköy Belediye Başkanı adayı oldu, ancak rahatsızlığı üzerine seçimden önce adaylıktan çekildi.[62] 1992 yılında Japonya'dan konser teklifi gelmesi üzerine, 1995'te Japonya'da çok başarılı bir turneye çıktı. 1995'te Kurtalan Ekspres'in tekrar yardım ettiği Müsaadenizle Çocuklar çıktı. Pop yıldızlarını yanına alarak onları eleştiren Müsaadenizle Çocuklar şarkısıyla dikkat çeken albüm, Manço'nun tekrardan grup müziğine göz kırptığının ispatıdır. Zîrâ 1996'da konser albümü Live in Japan de Barış Manço ve Kurtalan Ekspres'in başarılı performansının bir kanıtıdır.

Bu dönemden sonra müziğin kalitesinin nispeten azaldığı, özel televizyonların arttığı, reyting kavramının ortaya çıktığı günlerde Barış Manço, kendini hem televizyon, hem de müzik ekranından çekti. 1990'ların sonlarına doğru "Kaplumbağanın Öyküsü" projesini yaratmak istedi ve demolar da kaydedildi, ancak plak şirketinin isteğiyle Mançoloji adlı bir toplama albüm yapma kararı aldı. Hayranlardan gelen istekler üzerine seçilen şarkılar, Kurtalan Ekspres'te de çalan Eser Taşkıran düzenlemeleriyle kaydedildi.

Diskografi[değiştir | kaynağı değiştir]

Müzik videoları[değiştir | kaynağı değiştir]

İlk video klibini 1973'te Hey Koca Topçu parçası için çekti. Bu klipte Kurtalan Ekspres üyeleri Yeniçeri ve Mehter kıyafetleriyle, Barış Manço ise Mülâzim-i Evvel Barış Efendi olarak asker kıyafetiyle göründü.[43]

1995'te Müsaadenizle Çocuklar albümü için dönemin genç pop şarkıcıları "Adam Olmuş Çocuklar Korosu" adıyla bir araya gelerek aynı adlı şarkıyı seslendirdiler ve Ajlan & Mine, Soner Arıca, İzel, Jale, Burak Kut, Nalan, Hakan Peker, Tayfun, Grup Vitamin, Ufuk Yıldırım ve Barış Manço Taksim Meydanı'nda bu şarkı için beraber klip çektiler.

Müzikâl mirası[değiştir | kaynağı değiştir]

Türkiye'de 1950'li yıllarda Erkin Koray ile başlayan, Cem Karaca, Moğollar gibi isimlerle devam eden rock müziğin kurucu isimleri arasındadır.[63] Özellikle 1960'lı yıllar, Türkiye'de yeni arayışların olduğu bir dönemdir. Farklı müzik türlerinin sentezi ile oluşan bu yeni müzik türü, Türk Sanat Müziği, Türk Halk Müziği gibi geleneksel müziklerden beslenerek Anadolu Rock veya Anadolu Pop'u oluşturur. Manço da bu dönemde bazı halk türkülerini ve klâsik Türk müziği parçalarını rock müziğe kazandırarak farklı müzik türleri arasında iletişim kurmaya çalışır.[64]

Manço'nun şöhret kazanmasını sağlayan Kol Düğmeleri parçasını da yapan Kaygısızlar grubu, Anadolu türküleri, doğu ezgileri ve çağdaş Batı müziğini sentezleyerek özgün bir tarz oluşturur. Türkiye şartlarında giyim kuşamı, sakalı, yüzükleri ile farklı bir görünüme sahip olduğu için yadırgansa da zamanla bu giyim tarzı herkes tarafından kabul görür. 1970'te sözlerini yazdığı, 100.000'den fazla satan Dağlar Dağlar türküsü ile Türkiye'nin beğenisini kazanır.[65] Anadolu pop müziğinde önemli bir yere sahip olacak olan Moğollar ve 1970'li yılların başında kurulan Kurtalan Ekspres'te de özgün müzik tarzına devam eder. Elektronik altyapısı ve müzikal kalitesiyle 2023 albümü, bas gitar'ın kullanımı bakımından Dönence ve Gül Pembe parçaları Kurtalan Eskpres'in öne çıkan çalışmalarıdır.

Barış Manço, Cem Karaca veya Moğollar gibi muhalif rock müzik yapmamış olsa da 1980 Askerî Darbesi, getirdiği kısıtlamalar nedeniyle müziğe de olumsuz etki yapar. Türkiye'de rock müziğin düşüşte olduğu 1980'li yıllarda Manço, rock ve pop ağırlıklı 24 Ayar, Sahibinden İhtiyaçtan, Darısı Başınıza albümlerini çıkarır. 1990'a kadar televizyon, 1992'ye kadar radyo yayıncılığında Türkiye'deki tek kurum olan TRT, Manço'nun Rezil Dede, Acıh da Bağa Vir gibi bazı şarkılarını uygun bulmayarak yayınlamaz. Aynı dönemde Bugün Bayram gibi çocuklara hitap eden şarkılar da yapar.

Türkiye'de pop müziğinin zirvede olduğu ve piyasaya yönelik müziğin yapıldığı 1990'lı yıllarda Manço, daha sonra müzikal kalite açısından kötü olarak değerlendirilen Mega Manço adlı albümü çıkarır. 1998'de 40. sanat yılı nedeniyle Mançoloji adını verdiği albümü yapmaya başlar.

Diğer çalışmaları[değiştir | kaynağı değiştir]

Kameraman Erkan Umut ve Barış Manço Meksika'nın tarihi Teotihuacan bölgesinde. (1998)

1988 yılının Ekim ayında TRT 1’de çocuk ve aileye yönelik bir eğitim kültür ve eğlence programı olarak başlayan "7'den 77'ye" adlı televizyon programı, 1998 yılının Haziran ayında 378. kez ekrana gelerek Türk televizyonculuğunda ulaşılması zor bir rekoru kırdı. “Ekvatordan Kutuplara” isimli programında ekibiyle birlikte beş kıtada 100’den fazla değişik yöreye giderek 600.000 km.’ye yakın yol kat etti. Ayrıca “4 × 21 Doludizgin” adında bir talk-show programının yapımcılığını yaptı.

2 Ocak 1975 tarihli Baba Bizi Eversene, sanatçının tek sinema filmidir. Barış Manço bu filmde başrol oynamış ve filmin müziklerini Kurtalan Ekspres ile beraber yapmışlardır. Sinan Çetin'in yönettiği 1985 yılı yapımı 14 Numara adlı filmin müziklerini yine Kurtalan Ekspres'le,[66] 1982 yılı yapımı Çiçek Abbas filminin müziklerini de Cahit Berkay'la beraber yaptı. [67]

1963 yılında Yeni Sabah Gazetesi'nde Sami Sibemol takma adıyla müzik içerikli yazılar yazdı.[47] 1993 yılında Milliyet Gazetesi'nde Oku Bakiim başlığıyla konularını günlük hayattan alan köşe yazısı yazmaya başladı ve 1995 yılına kadar yazmaya devam etti.[47] Ölümünden önce müzik hayatının 40 yılını kitap haline getirmeyi planlıyordu.[47]

1998 yılında turizm sektörüne girerek Muğla'nın Bodrum ilçesi Akyarlar köyünde Club Manço adında devre tatil ve otelden oluşan 600 kişi kapasiteli bir tatil köyü açtı.[68] Tesisin açılışını Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel yapmıştır.[68]

Vefatı[değiştir | kaynağı değiştir]

31 Ocak 1999 gece saat 23:30 civarında İstanbul'un Moda semtindeki evinde kalp krizi geçirdi ve kaldırıldığı Siyami Ersek Göğüs-Kalp-Damar Cerrahisi Hastanesi'nde aynı gece saat 01:30'da hayatını kaybetti.[69] Daha önce 1983 yılında bir kalp spazmı geçirmişti. 1991 yılında Devlet sanatçısı unvanı alan Manço'nun cenazesi için devlet töreni düzenlendi. 3 Şubat 1999 tarihinde üzerinde Galatasaray bayrağı da bulunan Türk bayrağına sarılı naaşı Atatürk Kültür Merkezi'ne getirilerek tören düzenlendi, akabinde Levent Camisi'nde cenaze namazı kılındı ve Kanlıca'daki Mihrimah Sultan Mezarlığı'nda toprağa verildi.[70] Mezarına "Gesi Bağları" yorumundan ötürü Kayseri'nin Gesi beldesinden getirilen toprak da kondu.[71] Ölümünün duyulmasının ardından Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel ve bazı siyasetçiler başsağlığı mesajı yayınladılar.

« Ayrıca sanatçı olduğumu da iddia etmiyorum. Ben öldükten sonra torunlarım ansiklopedilerde Barış Manço'yu "sanatçı" diye okurlarsa, galiba sanatçı olduğum da tescil edilmiş olacak. Geleceğe ne bıraktığınız önemli. Yoksa insan yaşarken kendi kendine "Ben sanatçıyım" dememeli. »
(Bir röportajı sırasındaki sözü[58])

Barış Manço ölmeden önce müzik hayatının 40 yılını anlatan 40. yıl şarkısını bestelemişti. Ancak sözlerini yazamadan hayatını kaybetti. Bu şarkının da bulunduğu Mançoloji 1999 yılında yayımlandı ve 2,6 milyon satarak o yılın en çok satan albümü oldu. Daha sonra 2002 yılında Yüreğimdeki Barış Şarkıları adında bir anma albümü yayınlandı. 2006 yılında Barış Manço'nun anısını sürdürmek için "Barış Manço Rock Derneği" kuruldu.[72]

Manço'nun ölümüyle Kurtalan Ekspres yeni albüm çalışması yapmayarak yaklaşık iki yıl boyunca Barış Manço için düzenlenen birçok anma konserine katıldı. Önemli bir solisti kaybeden grup, 2003'ün Ekim ayında ilk solo albümü olan 3552'yi çıkardı.[73]

Ölümünden sonra 4 Temmuz 2002 tarihinde ortağı olduğu şirketin o günün parasıyla Turkish lira symbol 8x10px.png 2,5 trilyon borcu[74] nedeniyle Kadıköy'ün Moda semtinde bulunan köşkü icra yoluyla satışa çıkarıldı ve Türkiye Halk Bankası tarafından Turkish lira symbol 8x10px.png 362 milyar karşılığında haczedildi.[75] Yine borç nedeniyle Rolls-Royce, MG ve Jaguar marka üç antika otomobili,[74] birçok antika eşyası ve piyanosu satıldı.

Barış Manço Müzesi[değiştir | kaynağı değiştir]

Barış Manço Müzesi'nde bulunan Barış Manço'nun heykeli ve piyanosu.

Kadıköy'ün Moda semtinde bulunan köşkü müze haline getirildi. Köşk, 19. yüzyılda yapılan ve Whittall ailesinin evi olarak bilinen tuğladan yapılmış bir konaktı.[76] Konak, 1970'li yıllarda Manço tarafından satın alındı ve ölümüne kadar bu konakta ailesiyle birlikte yaşadı.[76] Günümüzde apartmanlar ile çevrili bu tarihî konak müze olarak kullanılmakta ve Barış Manço'nun kişisel eşyaları sergilenmektedir.

Notlar[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Türkiye'de temel eğitimin beş yıldan sekiz yıla çıkarılmasına destek olmak amacıyla eşi Lâle Manço ile birlikte İstanbul'un Tuzla ilçesinde bir okul yaptırdı. 1997 yılında inşasına başlanan 30 derslikli Tuzla Barış Manço İlköğretim Okulu, 2000 yılında eğitime başladı.[77]
  • En çok bilinen şarkılarından Gül Pembe, Manço 13 yaşındayken ölen babaannesinin ismidir.[78]
  • Gittiği ülkelerden topladığı 310 adetlik fotoğraf makinesi koleksiyonu bulunmaktaydı. Bu koleksiyonunu ölmeden önce Türkiye Gazeteciler Cemiyeti'nin Cağaloğlu'nda bulunan Basın Müzesi'ne bağışlamıştır.[kaynak belirtilmeli]
  • 1962 yılından itibaren gazete ve dergi arşivi tutmaya başladı. Biriktirdiği sayfaların oluşturduğu cilt sayısı 60'tır.[kaynak belirtilmeli]
  • Barış Manço, mezunu olduğu Galatasaray Lisesi'nin spor takımı Galatasaray taraftarıdır.[79]
  • Yol Verin Ağalar Beyler şarkısı 1999 Türkiye genel seçimleri öncesinde DYP tarafından propaganda parçası olarak kullanıldı. Bu nedenle parçanın radyo ve televizyonda yayınlanması seçim yasakları kapsamında TRT tarafından seçime kadar yasaklandı.[80]

Ödülleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Barış Manço Müzesi önünde yer alan Barış Manço heykeli

Müzik ve televizyon hayatında sayısız ödül aldı. Bunlardan bazıları şunlardır:

Bibliyografya[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Tunca, Hulûsi (2005), Barış Manço: Uzun Saçlı Dev Adam, "O" Bir Masaldı, Epsilon Yayıncılık (yayın: Şubat 2005), ISBN 975-331-705-0 
  • Yangın, Birgül (2002), Çağdaş Türk Ozanı Barış Manço, Akçağ Yayınları, ISBN 975-338-371-1 
  • Kutvan, Ali Bülent (2000), Barış Manço 81300 Moda, Boyut Yayınları, ISBN 975-521-275-9 

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Oğlu Barış Manço'nun asıl ismini açıkladı
  2. ^ Barış Manço Galatasaray Lisesi mezunu
  3. ^ "Siyasete 20 gün dayanabildi". Hürriyet. 3 Şubat 1999. http://arama.hurriyet.com.tr/arsivnews.aspx?id=-61257. Erişim tarihi: 18 Nisan 2010. 
  4. ^ PowerTürk'de Barış Manço'nun tüm şarkıları
  5. ^ Barış Manço hayatı ve aldığı müzik ödülleri
  6. ^ Barış Manço'nun aldığı ödüller
  7. ^ "Türkiye Barış'ı arıyor". M. Ali Eren-Muhsin Öztürk. Aksiyon Dergisi. 6 Şubat 1999. http://www.aksiyon.biz/detay.php?id=16106&yorum_id=1. Erişim tarihi: 29 Nisan 2010. 
  8. ^ a b "Barış Manço'nun annesi öldü". Milliyet Gazetesi. 7 Şubat 1999. ss. 18. 
  9. ^ "BARIŞ MANÇO (1943-....)". Barış Manço mix. http://www.barismancomix.com/hayathikayesi/. Erişim tarihi: 5 Mayıs 2010. 
  10. ^ a b Yangın 2002, sayfa 5
  11. ^ a b c d Danişmend, Melis (29 Ocak 2005). "Unutma ki dünya fani...". Radikal Gazetesi. http://www.radikal.com.tr/Radikal.aspx?aType=RadikalEklerDetay&ArticleID=864853&Date=24.10.2010&CategoryID=41. Erişim tarihi: 2010-10-11. 
  12. ^ "Okulumuzun Tarihçesi". Gazi Mustafa Kemal Paşa İlköğretim Okulu. http://www.gazimkp.k12.tr/?sayfa=2. Erişim tarihi: 7 Haziran 2010. 
  13. ^ Kafadarlar Grubunda Barış Manço
  14. ^ a b c d "Türkiye'nin Avrupa'daki En Büyük San'at Elçisi Barış Manço (Barış Manço'nun gazetede yer alan bir röportajı)". Milliyet Gazetesi, Hafta Sonu ilavesi. 4 Eylül 1966. ss. 2. 
  15. ^ "Barış Manço Başarı Yolunda". Milliyet Gazetesi. 5 Ocak 1965. ss. 6. 
  16. ^ "Barış Manço Olimpia Salonunu Fethetti". Milliyet Gazetesi. 21 Ocak 1965. ss. 6. 
  17. ^ a b Doğan Şener (27 Ağustos 1967). "Bu yılın modası: Çıldırtan Müzik". Milliyet Gazetesi, Haftasonu ilavesi. ss. 2. 
  18. ^ "Barış Manço Yurda Döndü". Milliyet Gazetesi. 28 Haziran 1969. ss. 5. 
  19. ^ "Fransız Plak Şirketleri Barış Manço ile Kaygısızları paylaşamıyor". Milliyet Gazetesi, Müzik ve Gençlik. 7 Aralık 1968. ss. 1. 
  20. ^ "Adımız Barıshango Possibility oldu". Milliyet Gazetesi, Müzik ve Gençlik. 11 Ocak 1969. ss. 1. 
  21. ^ "Kaygısızlar Döndü". Milliyet Gazetesi, Müzik ve Gençlik. 25 Ocak 1969. ss. 1. 
  22. ^ a b "Barış Manço Fransa'da yeni bir grup kurdu". Milliyet Gazetesi. 28 Şubat 1970. ss. 5. 
  23. ^ "Barış Manço yazdı: Neler yaptım biliyor musunuz?". Milliyet Gazetesi. 23 Mayıs 1970. ss. 5. 
  24. ^ "Barış Manço bugün Liège'de evleniyor". Milliyet Gazetesi. 31 Ocak 1970. ss. 5. 
  25. ^ "Barış Manço dün Belçikalı eşinden boşandı". Milliyet Gazetesi. 23 Haziran 1970. ss. 8. 
  26. ^ a b "Barış Manço Tutuklandı". Milliyet Gazetesi. 24 Kasım 1970. ss. 6. 
  27. ^ Prof. Nermin Kaygusuz (Ocak 2008). "Türk Müziğinde Bir Beyefendi "Cüneyd Orhon"". Musiki Dergisi. http://www.musikidergisi.net/?p=741. Erişim tarihi: 5 Mayıs 2010. 
  28. ^ Uskan, Arda (14 Nisan 2971). "Ağrı Dağından Gelen Fırtına, MancoMongol'dan Selam Olsun firenk İllerne". Hey Dergisi: ss. 4. http://www.heydergileri.com/details.php?image_id=3525. Erişim tarihi: 28 Kasım 2010. 
  29. ^ Tunca 2005, sayfa 30
  30. ^ "Barış Manço". Milliyet Gazetesi. 11 Nisan 1971. ss. 9. 
  31. ^ Tunca 2005, sayfa 48, 49
  32. ^ "Askerliğine Karar ALınan Barış Manço Belçika'da". Hey Dergisi. 19 Ocak 1972. ss. 20. http://www.heydergileri.com/details.php?image_id=2652&mode=search. Erişim tarihi: 3 Mayıs 2010. 
  33. ^ Tunca 2005, sayfa 50
  34. ^ "Barış Manço'nun askere gitmeden önce doldurduğu son plağı piyasaya çıktı". Hey Dergisi. 21 Haziran 1972. ss. 18. http://www.heydergileri.com/data/media/15/18_ergder_yoldas_baris_manco_esin_afsar.jpg. Erişim tarihi: 3 Mayıs 2010. 
  35. ^ Tunca 2005, sayfa 72
  36. ^ "Edremit Barış Asteğmeni Bekliyor". Hey Dergisi. 11 Ekim 1972. ss. 19. http://www.heydergileri.com/data/media/19/19_baris_manco.jpg. Erişim tarihi: 3 Mayıs 2010. 
  37. ^ "Barış Manço Askere Alındı ama Kurtalan Ekspres dağılmıyor". Hey Dergisi. 19 Ocak 1972. ss. 20. http://www.heydergileri.com/data/media/56/20_baris_manco_dnsm_ohannes_kemer_muammer_yesil.jpg. Erişim tarihi: 3 Mayıs 2010. 
  38. ^ "Barış Manço Ankara'da Ameliyat Oldu". Hey Dergisi. 14 Mart 1973. ss. 10. http://www.heydergileri.com/details.php?image_id=2750. Erişim tarihi: 3 Mayıs 2010. 
  39. ^ "Barış Manço Silah Arkadaşlarına Konser Verdi". Hey Dergisi. 13 Haziran 1973. ss. 8. http://www.heydergileri.com/details.php?image_id=3004&mode=search. Erişim tarihi: 3 Mayıs 2010. 
  40. ^ a b Tunca 2005, sayfa 63
  41. ^ "Barış Manço Askerlikten Sonra İlk Sefa Ankara'da Konsere Çıkacak". Hey Dergisi. 28 Kasım 1973. ss. 10. http://www.heydergileri.com/details.php?image_id=3234&mode=search. Erişim tarihi: 3 Mayıs 2010. 
  42. ^ a b "Barış Manço: Bizi Efsane Yapanlar Şimdi Öldürmek İstiyor". Hey Dergisi. 19 Aralık 1973. ss. 16. http://www.heydergileri.com/details.php?image_id=3324&mode=search. Erişim tarihi: 3 Mayıs 2010. 
  43. ^ a b "Müzikal Yaşamı". http://www.barismanco777.org/03-muzikal-yasami. Erişim tarihi: 24 Ekim 2010. 
  44. ^ "Yılın Sanatçılarının "Oscar Konserleri"ni 22.000 Kişi İzledi". Milliyet Gazetesi. 31 Mart 1974. ss. 16. 
  45. ^ "Hey Müzik Festivali-74 yapıldı". Milliyet Gazetesi. 28 Haziran 1974. ss. 1. 
  46. ^ Tunca 2005, sayfa 156
  47. ^ a b c d "Milliyet'te yazdı". Milliyet Gazetesi. 1999-02-02. ss. 2. 
  48. ^ Tunca 2005, sayfa 175
  49. ^ "Altın Orfe'ye Barış Manço Gidiyor". Milliyet Gazetesi. 14 Şubat 1980. ss. 8. 
  50. ^ a b "Barış Manço İki Konser Verecek". Milliyet Gazetesi, Hayat. 29 Ekim 1980. ss. 1. 
  51. ^ "Belçika'dan Dönen Barış Manço Edirne'de Trafik Kazası Geçirdi". Milliyet Gazetesi. 24 Ağustos 1979. ss. 12. 
  52. ^ "Barış Manço Altın Orfe'de "Bulgar Şarkıları" dalında birinci oldu". 8 Haziran 1980. ss. 8. 
  53. ^ "Barış Manço'nun oğlu oldu". Milliyet Gazetesi. 20 Mayıs 1981. ss. 3. 
  54. ^ "Seslendirecek Sanatçılar Belli Oldu". Milliyet Gazetesi. 8 Aralık 1982. ss. 10. 
  55. ^ "Barış Manço: Su Kabağı Üzerine Şarkı Bestelemek şart Oldu". Milliyet Gazetesi. 10 Şubat 1983. ss. 10. 
  56. ^ "Manço'lara "yeni kan"". Milliyet Gazetesi, Renk. 1 Ağustos 1984. ss. 1. 
  57. ^ "Barış Manço "ameliyattan sonra yeniden doğmuş gibiyim" diyor: İkinci Hayat". Milliyet Gazetesi, Renk eki. 5 Eylül 1985. ss. 1. 
  58. ^ a b "Barış Manço: Sanatçı olduğumu iddia etmiyorum". Aksiyon. 1995-05-27. http://www.aksiyon.com.tr/aksiyon/news-809-baris-manco-sanatci-oldugumu-iddia-etmiyorum.html. Erişim tarihi: 28 Nisan 2010. 
  59. ^ a b "Japonya Zaferi". Milliyet Gazetesi. 9 Aralık 1991. ss. 21. 
  60. ^ "Yine Coştur Barış". Milliyet Gazetesi. 16 Aralık 1991. ss. 21. 
  61. ^ "Vefat". Milliyet Gazetesi. 7 Şubat 1992. ss. 18. 
  62. ^ "Manço, adaylıktan çekildi". Milliyet Gazetesi. 15 Şubat 1994. ss. 16. 
  63. ^ Durukan, Deniz (19 Mayıs 2002). "Usta bize nefes lazım!". Radikal Gazetesi. http://www.radikal.com.tr/Radikal.aspx?aType=RadikalEklerDetay&ArticleID=869152&Date=05.11.2010&CategoryID=42. Erişim tarihi: 05 Kasım 2010. 
  64. ^ Ayvazoğlu (6 Şubat 1999). "Barış Manço". Aksiyon Dergisi. http://www.aksiyon.com.tr/aksiyon/columnistDetail_getNewsById.action?newsId=4625. Erişim tarihi: 24 Ekim 2010. 
  65. ^ Kutvan, Ali Bülent; Cahit Berkay (2000) (Türkçe). Cahit Berkay. Boyut Yayınları. 
  66. ^ "Sinematurk'te "14 Numara"". Sinematurk.com. http://www.sinematurk.com/film_genel/1358/14-Numara. Erişim tarihi: 2 Mayıs 2010. 
  67. ^ "Sinematurk'te "Çiçek Abbas"". Sinematurk.com. http://www.sinematurk.com/film_genel/1067/Cicek-Abbas. Erişim tarihi: 2 Mayıs 2010. 
  68. ^ a b "Manço'nun turizm keyfi". Hürriyet. 1998-07-24. http://arama.hurriyet.com.tr/arsivnews.aspx?id=-30441. Erişim tarihi: 28 Nisan 2010. 
  69. ^ Selamet Öz, Mehmet Saygıner (1 Şubat 1999). "Barış Manço’yu kaybettik". Hürriyet Gazetesi. http://webarsiv.hurriyet.com.tr/1999/02/01/93716.asp. Erişim tarihi: 5 Mayıs 2010. 
  70. ^ "Halk severse...". Hürriyet Gazetesi. 4 Şubat 1999, Perşembe. http://webarsiv.hurriyet.com.tr/1999/02/04/94385.asp. Erişim tarihi: 5 Mayıs 2010. 
  71. ^ "Barış'ı Uğurluyoruz". Milliyet. 1999-02-03. ss. 4. 
  72. ^ "Barış Manço Rock Derneği". http://www.barismancorock.org/Bar%FD%FE-Man%E7o.php. Erişim tarihi: 6 Mayıs 2010. 
  73. ^ Yazıcı, Tümay (12 Ekim 2010). "Heyecan olmazsa olmaz". Radikal Gazetesi. http://www.radikal.com.tr/Radikal.aspx?aType=RadikalHaberDetay&ArticleID=686348&Date=05.11.2010&CategoryID=113. Erişim tarihi: 25 Kasım 2010. 
  74. ^ a b "Manço klasikleri satıldı". Radikal Gazetesi. 17 Şubat 2004. http://www.radikal.com.tr/Radikal.aspx?aType=RadikalHaberDetay&ArticleID=701021&Date=05.11.2010&CategoryID=96. Erişim tarihi: 5 Kasım 2010. 
  75. ^ "Manço'nun köşkü haraç mezat satıldı". 5 Mayıs 2002. Radikal Gazetesi. 5 Kasım 2010. http://www.radikal.com.tr/Radikal.aspx?aType=RadikalHaberDetay&ArticleID=637379&Date=05.11.2010&CategoryID=98. 
  76. ^ a b "Baris Manco Museum". BBC News. 8 Ekim 2010. http://news.bbc.co.uk/2/hi/programmes/real_cities/9052485.stm. Erişim tarihi: 24 Ekim 2010. 
  77. ^ Çetinkaya, tuncer (3 Şubat 1999). "Bu çocuklar adam olacak". Zaman Gazetesi. http://arsiv.zaman.com.tr/1999/02/03/kultur/8.html. Erişim tarihi: 23 Ekim 2010. 
  78. ^ "Barış Manço Belgeseli" (Türkçe) (video). TRT tarafından hazırlanan belgeselde Barış Manço'nun sözü. TRT. http://video.google.com/videoplay?docid=-2206465706839648973#docid=3279251408352230803. Erişim tarihi: 4 Mayıs 2010. 
  79. ^ Ahmet Kılıç (19 Aralık 1973). "Yıldızlar dünyasından, Uzun Saç". Milliyet Gazetesi. ss. 8. 
  80. ^ "11 Esere Ambargo". Milliyet Gazatesi. 15 Mart 1999. ss. 17. 
  81. ^ "Belçika'da Türk Sanat Unvanı Verilen Manço: "Ulusal Olmadan Evrensel Olunmaz"". Milliyet Gazetesi. 2 Haziran 1987. ss. 10. 
  82. ^ "1991 Yılında Seçilen Devlet Sanatçıları". T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı. http://guzelsanatlar.kulturturizm.gov.tr/Genel/BelgeGoster.aspx?F6E10F8892433CFF63F3FD91FC2A1E7D1084D1ED2B222F12. Erişim tarihi: 4 Nisan 2010. 
  83. ^ a b "Manço'nun Japonya Atağı". Milliyet Gazetesi. 15 Ekim 1995. ss. 31. 
  84. ^ a b "Doktorunuz Konuşuyor ("Oku Bakiim" adlı gazete yazısı)". Milliyet Gazetesi. 19 Mart 1995. ss. 4. 
  85. ^ "Semra Hanım Şenşakrak". Milliyet Gazetesi. 26 Ekim 1992. ss. 1. 
  86. ^ "Kulağınızda Barış Manço olsun". Hürriyet. 2010-01-25. http://arama.hurriyet.com.tr/arsivnews.aspx?id=13578264. Erişim tarihi: 28 Nisan 2010. 
  87. ^ Nihat Namık (10 Kasım 1994). "Allah politikacı olmamı istemedi". Milliyet Gazetesi. ss. 4. 
  88. ^ Manço, Barış (26 Şubat 1995). "Yeni Vatanımdan İlk Yazı ("Oku Bakiim" başlıklı köşe yazısı)". Milliyet Gazetesi. ss. 4. 

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]

Konuyla ilgili diğer Wikimedia sayfaları :

Commons'ta Barış Manço ile ilgili çoklu ortam dosyaları bulunmaktadır.

Vikikitap'ta Barış Manço ile ilgili kılavuz veya ders kitapları bulunmaktadır.

Vikisöz'de Barış Manço ile ilgili alıntılar bulunmaktadır.