Ayşegül Sarıca

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara
Ayşegül Sarıca
Doğum 1935
İstanbul
Meslekler Müzisyen
Çalgılar Piyano

Ayşegül Sarıca (d. 1935, İstanbul), Türk piyanist.

Türkiye’nin en tanınmış piyanistlerindendir. Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası'nın solistlerinden olan sanatıçı, 1971 yılında Devlet Sanatçısı ünvanını almıştır.

Yaşamı[değiştir | kaynağı değiştir]

1935 yılında İstanbul’un Moda semtinde dünyaya geldi. Anne tarafından Sadrazam Ahmet İzzet Paşa’nın, baba tarafından Yıldız Sarayı’nın doktoru Arif Paşa’nın torunudur.[1] . Moda’ya yerleşen ilk Türk ailelerden olan Sarıcalar, Eğriboz Adası’ndan İstanbul’a göç etmiş asker kökenli bir aile idi.[2] Ayşegül Sarıca, Moda’daki Sarıca Arif Paşa Konağı’nda büyüdü; Almanca ve İngilizce öğrendi.[1]

Piyano öğrenimine Ferdi Ştatzer ile başladı. Üç sene özel olarak, beş sene de İstanbul Belediye Konservatuvarı'nda Ferdi Ştatzer ile çalıştı.[3] İlk solo konserini dokuz yaşında iken Kadıköy Halkevi’nde verdi.[3] Okulu bitirdikten sonra anne ve babasıyla birlikte Paris'e giden Sarıca, 1951'de Paris Devlet Konservatuvarı sınavını kazandı. Bu kurumda Lucette Descaves ile piyano, Pierre Pasquier ile oda müziği çalıştı. 1953'te piyano bölümünden, 1954 yılında ise oda müziği bölümünden birincilikle mezun oldu.[3] Aynı yıl Marguerite Long'un Müzik Akademisi'nde başladı. 1955 yılında Uluslararası Münih Piyano yarışmasında Jüri Özel Ödülü, 1959'da M. Long-Jacques Thibaud Uluslararası Yarışması'nda "Paris Kenti Ödülü 'nü aldı.

Yirmi yaşında sanat tarihçi Nejat Diyarbekirli ile evlendi; iki çocuk sahibi oldu.[1]

Türkiye'de ve yurtdışında Karel Ancerl, Pierre Dervaux, Anatole Fistoulari, Louis Fourestier, Gotthold Lessing ve Heinz Walberg gibi dünyaca ünlü şeflerle konserler verdi. Konser verdiği ülkeler arasında Birleşik Krallık, Fransa, İtalya, Almanya, Avusturya, Belçika, Sovyetler Birliği, Macaristan, Çekoslovakya, İsveç, Norveç, Finlandiya ve Avustralya vardır.

Piyanist, 1968'den itibaren Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası'nın solistliğini yaptı. Kendisine 1971'de "Devlet sanatçısı" ünvanı verildi.[4] 1974 yılında Fransız Kültür Bakanlığı'ndan “Chevalier de I′Ordre des Arts et des Lettres" madalyası ile onurlandırıldı.

Sanatçı, Bach ile başlayıp 20. yüzyıl başına uzanan, romantik ağırlıklı bir dağarcığa sahiptir.[1] Christian Ferras, André Navarra, Heinrich Schiff ve Aleksander Rudin gibi virtüözlerle resitaller vermiştir. Sanatçı, 1991’de Hikmet Şimşek yönetimindeki Macar Devlet Senfoni Orkestrası eşliğinde Cemal Reşit Rey’in “Kâtibim” çeşitlemelerinin kaydını gerçekleştirdi. Ayla Erduran ile yorumladığı Grieg, Debussy ve Franck’in keman-piyano sonatları, Gürer Aykal yönetiminde Ankara Oda Orkestarsı ile seslendirdiği Mozart’ın 15 ve 23. Konçertoları, Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası ile Beethoven’ın 3. ve 4. Konçertoları, Bilkent Senfoni Orkestrası ile Schumann’ın La Minör Piyano Konçertosu’nun kaydı, gerçekleştirdiği kayıtlar arasındadır. Solo piyano repertuvarı olarak Schubert ve Rahmaninov'un "Müzikli Dakikaları”'nı kaydetmiştir.

Ernő Dohnányi'nin Bir Çocuk Şarkısı Üzerine Çeşitlemeler 'inin (1975); Rahmaninov'un 4. Piyano Konçertosunun (1986) ve Dvořák'ın Sol minör Piyano Konçertosunun (1999) Türkiye'deki ilk seslendirilişlerini gerçekleştiren piyanisttir. Sarıca ayrıca Çetin Işıközlü'nün Ordu Senfonisi'nin, Ali Darmar'ın Piyano Sonatının ve Prelüdlerinin ilk seslendirilişlerini gerçekleştirmiştir.[3].

1991-2000 yılları arfasında Bilkent Üniversitesi'nde ders veren sanatçı, 1999'an itibaren İstanbul Teknik Üniversitesi Müzik İleri Araştırmaları Merkezi'nde öğrenci yetiştirmektedir.[5]

2006 yılında İstanbul Kültür Sanat Vakfı Onur Ödülü almıştır.[6]

Ödülleri[değiştir | kaynağı değiştir]

  • 1955 - Uluslararası Münih Piyano yarışmasında Jüri Özel Ödülü
  • 1959 - Long-Jacques Thibaud Uluslararası Yarışması "Paris Kenti Ödülü"
  • 1971 - Devlet Sanatçısı unvanı
  • 1974 - "Chevalier de I'Ordre des Arts et des Lettres" madalyası
  • 2006 - İstanbul Kültür Sanat Vakfı Onur Ödülü

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ a b c d İlyasoğlu, Evin. "Ayşegül Sarıca’yı ne kadar tanırsınız?". Cumhuriyet gazetesi, 26 Şubat 2014. 1 Ocak 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. http://web.archive.org/web/20160101184038/http://www.cumhuriyet.com.tr/koseyazisi/45101/Aysegul_Sarica_yi_ne_kadar_tanirsiniz_.html. Erişim tarihi: 28 Aralık 2015. 
  2. ^ "Sarıca Arif Paşa Konağı". 6 Kasım 2011. 3 Ocak 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. http://web.archive.org/web/20140103050256/http://www.degisti.com/index.php/archives/9564. Erişim tarihi: 28 Aralık 2015. 
  3. ^ a b c d "Ayşegül Sarıca ile geçmişten bugüne…". Andante Dergisi ,19 Temmuz 2013. 22 Mart 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. http://web.archive.org/web/20150322230457/http://www.andante.com.tr/tr/4548/Aysegul-Sarica-ile-Gecmisten-Bugune%E2%80%A6. Erişim tarihi: 28 Aralık 2015. 
  4. ^ "1971 Yılında Seçilen Devlet Sanatçıları". Kültür ve Turizm Bakanlığı Güzel Sanatlar Genel Müdürlüğü web sitesi. 7 Haziran 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. http://web.archive.org/web/20150607173234/http://www.guzelsanatlar.gov.tr:80/TR,3170/1971-yilinda-secilen-devlet-sanatcilari.html. Erişim tarihi: 28 Aralık 2015. 
  5. ^ "MIAM Akademik Kadro". 18 Haziran 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. http://web.archive.org/web/20150618101552/http://www.miam.itu.edu.tr:80/peopleacademic.php?dil=ENG&home=0. Erişim tarihi: 28 Aralık 2015. 
  6. ^ "Onur Ödülleri". 30 Aralık 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. http://web.archive.org/web/20151230022900/http://muzik.iksv.org/tr/oduller/onurodulleri/39. Erişim tarihi: 28 Aralık 2015.