Türkiye'de suç

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara

Türkiye'de suç ile polis ve jandarma teşkilatı mücadele etmektedir. 1990-2014 yılları arasında suç oranlarında önemli artış (%400) olmuştur. Hırsızlık, adam öldürme ve uyuşturucu suçlarında artış %600'e ulaşmıştır[1]. 2015 yılında günde ortalama 4 kişi öldürüldü. Cinayetlerin çoğunun nedeni namus ve para iken, 369 kadın aile içi şiddet kurbanı oldu. Aynı yıl 18 yaşından küçük 193 çocuk öldürüldü[2].






Circle frame.svg

Hükümlülerin suç türü-2014

  hırsızlık (%17.5)
  yaralama (%14.5)
  icra iflas (%8.2)
  öldürme (%5.2)
  Diğer (%54.6)

Hükümlüler[değiştir | kaynağı değiştir]

Tutuklu ve hükümlülerin sayısı 1994'de 38.931 iken 2014'de 152.335'e yükselmiştir. 2014 yılında en çok hüküm giyilen suçlar: %17 hırsızlık, %14,5 yaralama, %8,2 icra-iflas, %5,2 cinayet. Ceza infaz kurumlarında bulunanların %86'sı hükümlü, %14'ü tutuklulardan oluşur. Bunların %96,4'ü erkek, %3,6'sı kadındır. İlköğretim mezunları hükümlülerin %31,6'sını oluşturur. Hırsızlıktan hüküm giyenlerin %42,2'si ilköğretim, %20,7'si ilkokul, %15,7'si sadece okur-yazardır. Yaralamadan hükümlü olanların ise; %31,4 ilköğretim, %26,4 ilkokul, %20,7'si lise ve dengi okullardan mezundur[3].

Toplum bilimciler ve suç bilimcilerin yararlanması amacıyla CBS aracılığı ile suç-mekan analizi yapılmış, Türkiye'nin suç haritası çıkarılmıştır[4].

Cinayet[değiştir | kaynağı değiştir]

2015 yılında Türkiyede 2.175 silahlı olayda, 1.951 kişi öldürülmüş, 1.282 kişi yaralanmıştır. Ölümlerin %71'ine ateşli silahlar, %29'una kesici delici aletler neden olmuştur.

En fazla cinayetin işlendiği on il ve cinayet rakamları şöyledir: İstanbul (225), Adana (118), İzmir (111), Samsun (106), Bursa (96), Antalya (96), Kocaeli (89), Gaziantep (87), Konya (67), Ankara (66). 63.000 nüfuslu Bayburt 2015 yılında hiç cinayet işlenmeyen tek şehirdir. Bayburt'u takip eden diğer en az cinayet işlenmiş sakin şehirler sırasıyla: , Karabük (1), Çankırı (1), Kilis (2), Tunceli (2), Gümüşhane (2), Ardahan (3), Erzincan (3)[5].

Kadın cinayetleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Kadın cinayetleri son yıllarda önemli artış göstermektedir. Yıllar göre kadın cinayeti sayısı aşağıdaki gibidir[6].

Yıl 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015
Cinayet 80 109 180 121 210 237 294 303

Hırsızlık[değiştir | kaynağı değiştir]

Yıllara göre işlenen hırsızlık suçu sayısı şöyledir: 2008'de 256.562, 2009'da 304.570, 2010'da 344.087, 2011'de 351.838, 2012'de 405.405. Jandarma sorumluluk sahasında suç türleri; %10,83 enerji hırsızlığı, %13,80 iş yerinden, %25,56 evden hırsızlık şeklindedir[7].

Yaralama[değiştir | kaynağı değiştir]

Adli tıp kurumuna 2014 yılında 16.872 kesici-delici aletle, 6.168 ateşli silahla olmak üzere 23.040 yaralama olayı ulaşmıştır[8].

İşkence[değiştir | kaynağı değiştir]

Türkiye'de kuruluşundan itibaren tüm hukuki metinlerde işkence yasaktır. 1980-2000 yılları arasında Türkiye uluslararası platformlarda işkence ile anıldı.Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinde işkence suçundan cezalar aldı. İşkence suçlamaları daha çok üç büyük kentte ve öğrencilere yönelikti. Çoğunluğu emniyette (%40) olmuş, suçlananlar ise yine çoğunlukla (%45) polis ve komiserler idi. 1995-2000 arasında gözaltındaki 65 vatandaş çeşitli nedenlerle ölmüştür. İnsan Hakları İnceleme Komisyonu başkanı Sema Pişkinsüt'ün, baskın yaptığı polis merkezlerinin birinde Filistin askısı bulması önemli bir duyarlılığın oluşmasına neden olmuştur. 2000 yılından sonra işkence iddialarında azalmalar başlamıştır: Yıllara göre işkence iddiaları şöyledir: 2000; 972, 2001; 894, 2002; 879, 2003; 924, 2004; 922, 2005; 675, 2006; 333, 2007; 438, 2008; 397, 2009; 406, 2010; 362[9].

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ "Yüzde 600'lük suç artışı korkuttu!". yeniakit.com.tr. 20 Ekim 2014. 18 Ekim 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. http://web.archive.org/web/20161018213232/http://www.yeniakit.com.tr/haber/yuzde-600luk-suc-artisi-korkuttu-33450.html. Erişim tarihi: 15 Ekim 2016. 
  2. ^ "İşte Türkiye’nin cinayet istatistiği". hurriyet.com.tr. 24 Ocak 2016. 12 Kasım 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. http://web.archive.org/web/20161112100704/http://www.hurriyet.com.tr/iste-turkiyenin-cinayet-istatistigi-40044671. Erişim tarihi: 15 Ekim 2016. 
  3. ^ "Ceza İnfaz Kurumu İstatistikleri, 2014". tuik.gov.tr. 07 Aralık 2015. 19 Ekim 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. http://web.archive.org/web/20161019022200/http://www.tuik.gov.tr/PreHaberBultenleri.do?id=18689. Erişim tarihi: 15 Ekim 2016. 
  4. ^ "Türkiye’de Meydana Gelen Suçların Coğrafi Bilgi Sistemleri (CBS) ile İncelenmesi". Jeodezi, Jeoinformasyon ve Arazi Yönetimi Dergisi. hkmo.org.tr. 2011. 22 Ocak 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. http://web.archive.org/web/20150122080632/http://www.hkmo.org.tr:80/resimler/ekler/e99e9b909fe247d_ek.pdf. Erişim tarihi: 15 Ekim 2016. 
  5. ^ "İşte Türkiye’nin cinayet haritası". dha.com.tr. 27.01.2016. http://www./iste-turkiyenin-cinayet-haritasi_1123502.html. 
  6. ^ "10 kadından dördü dayak yiyor". aljazeera.com.tr. 6 Mar 2015. 18 Ekim 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. http://web.archive.org/web/20161018215557/http://www.aljazeera.com.tr/al-jazeera-ozel/10-kadindan-dordu-dayak-yiyor. Erişim tarihi: 15 Ekim 2016. 
  7. ^ "Bakanlık Türkiye'deki hırsızlık rakamını açıkladı". haber7.com. 26.10.2013. 19 Ekim 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. http://web.archive.org/web/20161019040547/http://www.haber7.com/guncel/haber/1088276-bakanlik-turkiyedeki-hirsizlik-rakamini-acikladi. Erişim tarihi: 15 Ekim 2016. 
  8. ^ "Türkiye’nin şiddet haritası". hurriyet.com.tr. 27 Ocak 2016. 18 Ekim 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. http://web.archive.org/web/20161018205751/http://www.hurriyet.com.tr/turkiyenin-siddet-haritasi-40045812. Erişim tarihi: 15 Ekim 2016. 
  9. ^ ENGİN, Doç. Dr. Zeynep (2015). "İşkence ve Türkiye: Türkiye’de İşkenceye İlişkin Hukuki Durum ve İşkencenin Cezasız Kalma Sorunu". Galatasaray Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi.