Joachim von Ribbentrop

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Joachim von Ribbentrop
Reich Dışişleri Bakanı
Görev süresi
4 Şubat 1938 - 30 Nisan 1945
Führer Adolf Hitler
Yerine geldiği Konstantin von Neurath
Yerine gelen Arthur Seyss-Inquart
Kişisel bilgiler
Doğum 30 Nisan 1893(1893-04-30)
Wesel, Ren Şehri, Prusya Krallığı, Alman İmparatorluğu
Ölüm 16 Ekim 1946 (53 yaşında)
Nürnberg, İşgal Almanyası
Partisi Nasyonal Sosyalist Alman İşçi Partisi
Evlilik(ler) Anna Elisabeth Henkell (e. 1920)
Çocuk(lar) 5
Mesleği İş adamı, diplomat
Ödülleri Планка Золотой партийный знак НСДАП.svg Demir Haç (1. Sınıf) Demir Haç (2. Sınıf) Ribbon of Order of the German Eagle.svg Danzig Haçı 1. Sınıf Order of the Most Holy Annunciation BAR.svg Saint Maurice ve Lazarus Nişanı (Büyük Haç) İtalya Taç Nişanı (Büyük Haç) Finlandiya Beyaz Gül Nişanı (Büyük Haç)
İmzası
Stalin ve Ribbentrop Saldırmazlık antlaşmasını imzaladıktan sonra, 23 Ağustos 1939

Joachim von Ribbentrop (d. 30 Nisan 1893, Wesel - ö. 16 Ekim 1946, Nürnberg), Nazi Almanyası Dışişleri Bakanı ve diplomat.

İlk yılları[değiştir | kaynağı değiştir]

Çocukluğu İngiltere, Fransa ve İsviçre’de düzensiz olarak çeşitli özel okullarda geçti. 1904'ten 1908'e kadar, Ribbentrop Metz'de, Alman İmparatorluğu'nun en güçlü kalesi olan bir okulda Fransızca dersleri aldı. Eski bir öğretmeni Ribbentrop'u "kibir dolu, sınıfta en aptal olan öğrenci ve çok saldırgan" olduğunu belirtmiştir. New York ve Boston'da bir gazeteci olarak çalıştı ve daha sonra Almanya'ya dönüp Tüberküloz hastalığından kurtulmak için bir süre dinlenmiştir. Joachim von Ribbentrop daha sonra Kanada'ya döndü. Montreal'de bankacılık eğitimi gördü, demiryolları inşaasında çalıştı. 1913'te Ottawa'da Alman şarap ve şampanyalarını ithal eden küçük bir iş kurdu. 1914 yılında, Şubat ayında Boston'da Ellis Memorial Trophy turnuvasına katılarak, Ottawa'nın ünlü Minto buz pateni takımında yarıştı.

I. Dünya Savaşı başladığında, Ribbentrop Kanada'yı (ki, Britanya İmparatorluğu'nun bir parçası olarak Kanada Almanya ile savaş halinde idi) bıraktı. 15 Ağustos 1914'te Hoboken, New Jersey'den kalkan Hollanda-Amerikan gemisi olan Potsdam ile Almanya'ya döndü ve Alman Ordusuna 125. Hussar Alayına gönüllü olarak katıldı. Doğu Cephesi'nde ilk görevini yapacaktı ancak daha sonra Batı Cephesine nakledildi. Daha sonra Demir Haç madalyası aldı.

1918 yılında Teğmen rütbesiyle Ribbentrop karargâh subayı olarak İstanbul'a gönderildi.[1] Osmanlı Devleti'nde kaldığı süre içinde, Franz von Papen adlı başka bir kurmay subay ile arkadaş oldu.[2]

Savaş bittikten sonra 1919'da terhis edildi. Berlin'de bir şarap ticarethanesi açtı. 1920 yılında Annelies Henkell ile evlendi ve bir kızı oldu.[3]

Nazi kariyeri[değiştir | kaynağı değiştir]

1928 yılında, yurt dışı bağlantıları olan bir iş adamı olarak Adolf Hitler'e tanıtıldı. 1930'dan itibaren Nasyonal Sosyalist Alman İşçi Partisi'ni (NSDAP) finansal olarak destekledi. Eşi ile beraber 1 Mayıs 1932'de partiye katıldı. NSDAP kartı numarası 1199927 idi. 30 Mayıs 1933'te SS'e girdi (SS numarası 63083 idi.) O yıl kendisine SS-Standartenführer onursal SS subayı rütbesi verildi. SS üyelik numarası ise 63083 idi.

1933'ten 1945'e kadar Reichstag'da milletvekili olarak görev yaptı. 1933'ten itibaren Hitler'in dış politikası görevlisi, 1934'ten 1939'a kadar Führer vekilinin kurmayında NSDAP'nin dış politik sorunlar görevlisi oldu. 1934 ve 1935'te Reich hükumetinin silahsızlanma sorunlarıyla ilgilenen görevlisi oldu. 1935'te kendisine SS-Oberführer onursal rütbesi, 1936'da ise SS-Gruppenführer onursal rütbesi ve 1940'ta SS-Obergruppenführer onursal rütbesi verildi.

Ağustos 1936'da, Hitler, İngiltere'ye Ribbentrop'u Anglo-Alman ittifakını müzakere etmesini emretmesi ile Büyükelçi olarak atadı. 4 Şubat 1938'de ise Hitler, Dışişleri Bakanı olarak Konstantin von Neurath'ın yerine Ribbentrop'u atadı. Neurath'un az kavgacı ve tedbirli doğasının aksine, Ribbentrop tümden 1938-1939'da savaşı destekledi. Dışişleri Bakanı Ribbentrop zamanı üç döneme ayrılabilir. İlk olarak, 1938-1939 yıllarında yaklaşan savaşta Almanya yanlısı olabilmeleri için başka devletleri ikna etmeye çalıştı. İkinci olarak, 1939'dan 1943'e kadar, Almanya'nın tarafında ya da en azından savaşa girmeleri ve Alman yanlısı olabilmeleri için diğer tarafsız devletleri ikna etmeye çalıştı. Son aşamada ise, 1943'ten 1945'e kadar, Almanya'nın müttefiklerini elde tutmak için bir görevi vardı. Her üç dönem boyunca, Ribbentrop İtalya, Japonya, Romanya, İspanya, Bulgaristan ve Macaristan diplomatları ve liderleri ile sık sık bir araya geldi.

Almanya ile İngiltere’nin Sovyetler Birliği’ne karşı birleşmesi gerektiği fikrini belirtti. 5 Şubat 1937 yılında İngiltere Kralı VI. George Almanya’ya gelerek görüşmeleri başlattı. 1938 yılında İngiliz ve Fransız ve hükümetleri Hitler'in isteklerine boyun eğdikleri ve Çekoslovakya'nın Almanya'ya verildiği Münih Anlaşmasını imzaladı.

Türkiye

Ribbentrop, 1939'un Mart ayı sonlarında, Almanya'daki Alman avukatlarından Hans Kroll'a gitti ve Türkiye'yi Almanya ile ittifak kurmaya başladı.[4] Türkler, Kroll'e Almanya'ya herhangi bir itirazları olmadığı ve Balkanlar'ı kendi ekonomik alanlarına getirdiği konusunda güvence verdi.[4]

Nisan 1939'de Ribbentrop, Dışişleri Bakanlığı üst düzey personelinin gizli bir toplantısında Almanya'nın Polonyalılarla görüşmeleri sona erdirdiğini ve o yılın sonlarında bir operasyonla Polonya'yı yok edeceğini söylediğinde, orada bulunan herkes bu haberi sevinçle karşıladı. Anti-Polonya duyguları uzun zamandır yaygınlaşmıştı ve 1938'de Çekoslovakya'ya saldırmakla ilgili ılımlı tutumlarının aksine, Weizsäcker gibi diplomatlar Polonya'yla 1939'da savaş olasılığı konusunda son derece hevesliydi. Versailles anlaşmasının yarattığı "iğrençlik" olarak gördükleri Polonya'nın meşruiyetini hiç kabul etmemiş olan Weizsäcker gibi profesyonel diplomatlar, Polonya'yı haritadan silip süpürecek bir savaşa verdikleri desteği gösterdiler. Alman hükûmetinde hem diplomatlar hem de askerler, önceki yıla göre Çekoslovakya'yı yok etme hakkındaki görüşlerinin aksine, Hitler'in Polonya karşıtı politikasına destek verdiler. Seçtikleri eylem biçimiyle Hitler ve Ribbentrop'ı cesaretlendirdiler.

Nisan 1939'de Ribbentrop, İngiltere ile Türkiye'nin Almanya'yı Balkanlardan uzak tutmak için bir ittifak üzerinde müzakerelerde bulundukları konusunda bir bilgiye kavuştu.[5] 23 Nisan 1939'da, Türkiye Dışişleri Bakanı Şükrü Saracoğlu, İngiliz Büyükelçisine, ülkesinin Akdeniz'in İtalyan iddiaları konusundaki endişelerinden ve Almanların Balkanlar üzerindeki kontrolü konusunda endişelerini dile getirerek, Anglo-Sovyet-Türk ittifakının Mihver ekseni'ne karşı en iyi yol olarak önerdi.[6] Almanlar, Türk diplomatik kodlarını çözdüğünde, Ribbentrop, Anglo-Türk görüşmelerini "Türklerin bize anlatacakları şeyden" çok daha ileri gitti şeklinde belirtti.[7] Ribbentrop, Franz von Papen'i Almanya'nın Ankara'daki büyükelçisi sıfatı ile Türkiye'yi Almanya ile ittifak kurma talimatı ile atadı.[8] Ribbentrop Papen'i Nisan 1938'den beri Türkiye büyükelçisi olarak atamaya çalışıyordu.[9] Papen'i Birinci Dünya Savaşı'ndan büyük bir hoşnutsuzluk duygusuyla hatırlayan Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı Mustafa Kemal Atatürk'ün kendisini büyükelçi olarak kabul etmeyi reddetmesi üzerine ilk girişimi başarısızlığa uğradı. Papen'in adaylığını özel olarak önermek, bir çeşit Alman şakası anlamına gelmişti.[9] Ankara'daki Alman Büyükelçiliği, önceki büyükelçi Friedrich von Keller'in Kasım 1938'de emekli edilmesinden bu yana boştu ve Ribbentrop, Türk Dışişleri Bakanı Şükrü Saracoğlu'nun Nisan 1939'de Kroll'u şikayet ettiği sırada Papen'i büyükelçi olarak kabul etmesini sağlamıştı.

Ribbentrop ve Papen, Türklerle konuşmaya odaklanmak yerine Papen'in Ribbentrop'u atlayıp gönderilerini doğrudan Hitler'e gönderdikleri yönünde bir anlaşmazlık içinde dolaştı. Eski bir Başbakan olarak Papen, Avusturya Büyükelçiliği sırasında Dışişleri Bakanı'nın atlayarak bu ayrıcalığı vermişti. Ribbentrop'un 1918 yılına dayanan Papen'le arkadaşlığı, bu konu yüzünden sona erdi. Aynı zamanda Ribbentrop, Almanya'yı müttefik olarak kazanma çabası kapsamında Berlin Büyükelçisi Mehmet Hamdi Arpağ'a bağırdı. Ribbentrop'un aşırı tutumlu davranışının soncu olarak, Anglo-Türk ittifakı 12 Mayıs 1939'da imzalandı.

1939 başlarından itibaren Ribbentrop, Alman hükûmetinin Sovyetler Birliği ile kısa vadeli anti-Polonya ve uzun vadeli İngiliz karşıtlığı politikalarının amaçlarını gerçekleştirmenin en iyi yolu olduğu yönündeki önde gelen savunucusu olmuştu. Molotov-Ribbentrop Paktı müzakereleri sırasında Ribbentrop, Moskova'daki Büyükelçisi Friedrich Werner von der Schulenburg'u Mart 1939'da Parti Kongresi öncesinde Sovyet liderinin Joseph Stalin tarafından yapılan ve Batı karşıtı bir biçimde güçlü bir şekilde karşı çıkan bir raporla çok memnun kaldı. Schulenburg'un bildirdiğine göre, Sovyetler Birliği'nin Almanya ile bir anlaşma isteyebileceği anlamına geliyordu. Ribbentrop, Schulenburg'un raporunu, Dışişleri Bakanlığı ticaret departmanından Dr. Julius Schnurre'yi bir Alman-Sovyet ekonomik anlaşması görüşmesi için göndererek takip etti. Aynı zamanda, Ribbentrop'un Anti-Komintern Paktı'nı İngiliz karşıtı bir ittifaka dönüştürme çabaları, 1938-39 kışları boyunca Japonlardan gelen düşmanlıkla karşılandı, ancak İtalyanlarla Ribbentrop belli belirgin bir başarı elde etti. Ribbentrop'un çabaları, Mayıs 1939'da Çelik Paktının imzalanmasıyla başarılı bir şekilde taçlandırıldı, ancak bu, yalnızca yanlışlıkla Mussolini'ye önümüzdeki üç yıl için savaş olmayacağından emin olarak yapıldı.

Sovyetler Birliği ile antlaşma ve II. Dünya Savaşı'nın başlaması

1939'da Sovyetler Birliği ile Nazi Almanyası arasında imzalanan saldırmazlık antlaşmasında Sovyet meslektaşı Molotov ile birlikte önemli rol oynadı ve bu anlaşmaya Molotov Ribbentrop Paktı'na ismi verildi. 1940 yılında Ribbentrop İtalya, Almanya ve Japonya arasında Sovyetler Birliğine karşı Anti-Komintern Paktını imzaladı.

Azalan etkisi[değiştir | kaynağı değiştir]

Savaş devam ederken, Ribbentrop'un etkisi azaldı. Dünyanın çoğu Almanya ile savaş halinde olduğu için, diplomasinin değeri sınırlandıkça Dışişleri Bakanlığı'nın önemi azaldı. Ocak 1944'e gelindiğinde Almanya'nın yalnızca Arjantin, İrlanda, Vichy Fransası, İtalya'daki İtalyan Sosyal Cumhuriyeti, İşgal altındaki Danimarka, İsveç, Finlandiya, Slovakya, Macaristan, Romanya, Hırvatistan, Bulgaristan, İsviçre, Vatikan, İspanya, Portekiz, Türkiye, Tayland, Japonya ve Japon Mançukuo'nun kukla devletleri ve Çin'in Wang Jingwei rejimi ile diplomtik ilişkileri vardı. Aynı yılın ilerleyen zamanlarında Arjantin ve Türkiye, Almanya ile bağlarını kopardı; Romanya ve Bulgaristan Müttefiklere katıldı ve Finlandiya, Sovyetler Birliği ile ayrı bir barış yaptı ve Almanya'ya savaş ilan etti.

Hitler, Ribbentrop'u giderek yorucu buldu ve ondan kaçınmaya başladı.[10] Dışişleri Bakanı'nın Almanya'nın en azından bazı düşmanlarıyla, özellikle Sovyetler Birliği ile barış arama izni istemesi, yabancılaşmalarında rol oynadı.[11] Etkisi azaldıkça, Ribbentrop zamanını diğer Nazi liderleriyle Hitler'in gözüne girmek için Yahudi karşıtı politikaların kontrolü konusunda çekişerek geçirdi.[12]

Ribbentrop, birçok eski Dışişleri Bakanlığı diplomatının 20 Temmuz 1944'te Hitler'e yönelik darbe ve suikast girişimine katılmasıyla büyük bir darbe aldı.[13] Ribbentrop komployu bilmiyordu, ancak birçok mevcut ve eski Dışişleri Bakanlığı üyesinin katılımı ona kötü bir şekilde yansıdı.[14] Hitler, Ribbentrop'un "şişirilmiş yönetiminin" diplomatlarının faaliyetlerini uygun şekilde takip etmesini engellediğini düşünüyordu.[14] Ribbentrop, Dışişleri Bakanlığı'nı darbeye karışanlardan temizlemek için uzlaştığı SS ile yakın bir şekilde çalıştı.[15] Hitler'e yönelik suikast girişimini takip eden saatlerde Ribbentrop, Göring, Dönitz ve Mussolini, Rastenberg'de Hitler ile çay içiyorlardı. Çay içerlerken konuştukları konu Hava Kuvvetleri Luftwaffe'nin başarısızlıklarıydı. Göring, görüşmenin yönünü hemen Ribbentrop'a ve Almanya'nın dış politikasının iflasına çevirdi. "Seni pis küçük şampanya satıcısı! Kapa çeneni!" diye bağıran Göring, Ribbentrop'u mareşal bastonuyla vurmakla tehdit etti.[16]

Ribbentrop, 20 Nisan 1945'te, Berlin'deki Führerbunker'de Hitler'in 56. doğum günü kutlamasına katıldı. Üç gün sonra Ribbentrop, Hitler ile görüşmeye çalıştı, ancak Führer'in yapması gereken daha önemli şeyler olduğu açıklamasıyla reddedildi. Bu olaydan sonra Adolf Hitler çevresinde bulunanlara artık Ribbentrop'u görmek istemediğini söylemiştir. Bu onların son kez bir araya gelmesi oldu.

Tutuklanması[değiştir | kaynağı değiştir]

Hitler'in intiharından sonra Ribbentrop, yeni devlet başkanı Karl Dönitz'in yönetimin altında bir rol bulmaya çalıştı, ancak reddedildi. Hamburg liman kentinde Herr Reiser ismi altında saklandı. 14 Haziran 1945'te Ribbentrop, Belçika SAS'ına katılmış ve Hamburg yakınlarındaki İngiliz güçleri ile çalışan Çavuş Jacques Goffinet[17] adlı bir Fransız tarafından tutuklandı.[18] İngiltere Başbakanı Winston Churchill'e hitaben yazılan ve İngiliz dış politikasını Alman karşıtı duygularla eleştiren, İngiltere'nin doğu Almanya'daki Sovyet işgalini ve Bolşevizmin merkeze doğru ilerlemesi için savaştan önce Almanya ile ittifak kuramadığını suçlayan başıboş bir mektupla bulundu.[19]

Ribbentrop, Nürnberg'deki hücresinde

Yargılanması ve İdamı[değiştir | kaynağı değiştir]

Nürnberg Mahkemesinde yargılandı. Kasıtlı bir şekilde savaş çıkarmak, savaş suçları ve insanlığa karşı suçları planlama ve barışa karşı suç işlemekle suçlandı.[20] Karara göre, Ribbentrop, Anschluss'un yanı sıra Çekoslovakya ve Polonya'nın işgallerinin planlanmasında aktif olarak yer aldı. "Nihai Çözüme" derinden dahil oldu; 1942 gibi erken bir tarihte, Mihver ülkelerindeki Alman diplomatlara Yahudileri doğudaki ölüm kamplarına gönderme sürecini hızlandırmalarını emretti. Almanya üzerinde vurulan Müttefik havacıların linç edilmesini destekledi ve 1945'te savaş esiri olarak tutulan bir Fransız subay olan Tümgeneral Gustave Mesny'nin öldürülmesinin örtbas edilmesine yardım etti. Mahkeme, Ribbentrop'un savaşın uygulanmasına ne kadar yakından dahil olduğu göz önüne alındığında, "Hitler'in eylemlerinin saldırgan doğasından habersiz kalamayacağını" söyleyerek bu argümanı reddetti.[21] Ribbentrop hapishanede bile Hitler'e sadık kaldı: "Tüm bildiklerime rağmen, bu hücrede Hitler bana gelip 'bunu yap!' dese, yine de yapardım."[22]

Yargılama sırasında, Ribbentrop'un savaştaki rolü açığa çıkarılmaya çalışıldı. Örneğin, kendisine yapılan çapraz inceleme sırasında, İngiliz savcı Sir David Maxwell-Fyfe, Ribbentrop'u "saldırgan bir eylem" ile Çekoslovakya Cumhurbaşkanı Emil Hácha'yı tehdit ettiğini iddia etti.

Amerikan ordusundan Gustave M. Gilbert adlı bir psikoloğa, yargılanan Nazi liderlerini incelemesi için izin verildi. Gustave M. Gilbert'in yaptığı diğer testlerin arasında, Wechsler-Bellevue IQ testinin bir Alman versiyonunu uygulandı. Test sonucunda Joachim von Ribbentrop 129 puan derecesi ile teste tutulan Nazi liderleri arasında 10. oldu. Duruşmanın bir noktasında, bir ABD Ordusu tercümanı, Ernst von Weizsäcker'e Hitler'in Ribbentrop'u nasıl bu kadar yüksek bir göreve getirmiş olabileceğini sordu. Ernst von Weizsäcker, "Hitler, Ribbentrop'un gevezeliklerini hiçbir zaman fark etmedi çünkü her zaman tüm konuşmayı Hitler yapardı."[23]

Müttefiklerin Uluslararası Askerî Mahkeme heyetinin tüm üyeleri onu suçlu buldu. 1 Ekim 1946'da yapılan karar duruşmasında asılarak idam edilmesine karar verildi. Ribbentrop 16 Ekim 1946 tarihinde asılacak ilk politikacı oldu. Cellat, ABD'li Başçavuş John C. Woods'du. Ribbentrop'a darağacının 13 basamağına kadar eşlik etti. Asılmadan evvel kendisine son bir sözü olup olmadığı soruldu. Ribbentrop şöyle dedi: "Tanrı Almanya'yı korusun. Tanrım ruhuma merhamet et. Son dileğim, Almanya'nın birliğini yeniden kurması ve barış için Doğu ile Batı arasında anlayış olması, dünyaya barış diliyorum".[24] Bundan sonra asılarak infazı gerçekleşmiştir. Nürnberg Hapishanesi Komutanı Albay Burton C. Andrus daha sonra Ribbentrop'un darağacı ipinin başının üzerine yerleştirilmeden hemen önce hapishanenin Lutheran papazı Henry F. Gerecke'ye bakarak "Seni tekrar göreceğim" diye fısıldadığını hatırladığını söylemiştir.[25] Vücudu, Münih'teki Ostfriedhof'ta (Doğu Mezarlığı) yakıldı ve külleri Isar Nehri'ne dağıtıldı.[26][27]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Bloch, pp. 8–9
  2. ^ Bloch, p. 9
  3. ^ Bloch, p. 12
  4. ^ a b Watt, p. 275
  5. ^ Bloch, p. 222
  6. ^ Watt, p. 278
  7. ^ Watt, p. 279
  8. ^ Bloch, p. 223
  9. ^ a b Watt, p. 280
  10. ^ Bloch, pp. 338–339, 361, 385–388, 420–422.
  11. ^ Bloch, pp. 385–388.
  12. ^ Michalka 1993, s. 170
  13. ^ Bloch, pp. 405–406.
  14. ^ a b Bloch, p. 408.
  15. ^ Bloch, pp. 405–407.
  16. ^ Shirer, p. 1056.
  17. ^ http://www.francaislibres.net/liste/fiche.php?index=71380
  18. ^ Biagi, p. 2743.
  19. ^ Bloch, pp. 431–432.
  20. ^ Biagi, p. 2757.
  21. ^ "Judgment against Ribbentrop", International Military Tribunal Jewish Virtual Library.
  22. ^ Snyder, p. 296.
  23. ^ Applebome, Peter (14 Mart 2007). "Veteran of the Nuremberg Trials Can't Forget Dialogue With Infamy". The New York Times. 
  24. ^ Bloch, p. 456.
  25. ^ Andrus, Burton C. (1969) I Was the Nuremberg Jailor, New York: Coward-McCann, p. 195.
  26. ^ Manvell 2011, s. 393.
  27. ^ Overy 2001, s. 205.
Diplomatik görevi
Önce gelen:
Leopold von Hoesch
Almanya'nın Birleşik Krallık Büyükelçisi
1936-1938
Sonra gelen:
Herbert von Dirksen
Siyasi görevi
Önce gelen:
Konstantin von Neurath
Reich Dışişleri Bakanı
1938-1945
Sonra gelen:
Arthur Seyss-Inquart