İslamcılık

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

İslamcılık, (ing, İslamism, Ar. İslamiyya) İslamın kişisel hayat dışında sosyal ve politik alanlarda da yol gösterici kılınmasını hedefleyen politik-ideolojik hareketlere verilen isimdir. İslamcılık tartışmalı bir kelimedir.

İslamcılar kur'an ayetleri üzerinde tek bir yoruma sahip homojen bir gurup değildir. Şeriat kurallarının topluma uygulanması, pan-islamik politik birlik, islam dünyasındaki islami olmayan, ve islama uymadığına inandıkları özellikle batı kaynaklı, askeri, ekonomik, politik, sosyal ve kültürel etkilerin uzaklaştırılması başlıca amaçlarıdır.[1] İslamcılık, batılı güçlerin İslam dünyasına, özellikle askeri ve ekonomik alanlardaki meydan okuyuşunun hız kazandığı 18. ve 19. yüzyıl döneminde Müslüman aydınların aradığı kurtuluş çarelerinden biri olarak ortaya çıkmıştır.

Önemli figürler ve düşünce yapıları[değiştir | kaynağı değiştir]

İslamcılıkta önemli ve öne çıkan figürler;Cemaleddin Efgani, Reşid Rıza, Muhammed Abduh gibi yazarların eserlerinde geleneksel İslam düşüncesi ve anlayışının eleştirisiyle ilk nüvelerini göstermeye başlamıştır. 20. yüzyılda da Muhammed İkbal, Seyyid Kutub, Ali Şeriati gibi isimler İslam düşüncesine katkıda bulunmuşlardır.

Söz konusu yazarların eserlerinde görülmeye başlanan dindeki doğaüstü bazı ifadelerin "hurafe" ile nitelendirildiği, geleneksel dini otoritelerin eleştirildiği ve hurafelerden arınmış Kur'an'ı yeniden anlamaya ihtiyaç duyulduğu anlayışı tüm Müslüman ülkelerde yankı bulmaya başlamış dönemin, Osmanlısında da dindarlıklarıyla bilinen bir kısım âlim de bu görüşlerden etkilenmişlerdir. Bunun neticesinde Mehmet Âkif Ersoy, Mustafa Sabri Efendi, Necip Fazıl Kısakürek ve daha birçok şair, bilgin ve yazar Müslümanlar ile İslamiyet arasındaki ayrımı güçlü bir şekilde vurgulayıp dönemin İslam anlayışının İslam toplumlarını geri bıraktığı şeklinde bir yaklaşımı savunmaya devam etmişlerdir.

Kitap[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Seyyid Kutub: Yoldaki İşaretler
  • Hamza Türkmen: Türkiye'de İslamcılık ve Özeleştiri
  • Hamza Türkmen: Türkiye'de İslamcılığın Kökleri
  • Mümtaz'er Türköne: İslamcılığın doğuşu : siyasi ideoloji olarak
  • Tarık Zafer Tunaya: İslâmcılık Akımı
  • Tanıl Bora (haz.): İslâmcılık: Modern Türkiye'de Siyasi Düşünce (Ciltli) 6
  • İsmail Kara: Türkiye'de İslâmcılık Düşüncesi
  • Türkiye'de İslamcılık düşüncesi: metinler kişiler

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Qutbism: An Ideology of Islamic-Fascism by DALE C. EIKMEIER From Parameters, Spring 2007, pp. 85-98. Accessed 6 February 2012