Sivil toplum

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Sivil toplum, bir devletin otoritesi altında varlık gösterip kanunla yaşayan, devletten bağımsız (özerk), gönüllülük esasına dayanan örgütlü bir topluluktur. Daha genel anlamıyla; kendi amaçları peşinde olan bireylerin oluşturduğu 'özel' kurumları (kamusal olmayan) ifade eder. Örneğin aile, iş veya çalışma grupları, sendikalar, klüpler, aileler...

Tarih[değiştir | kaynağı değiştir]

Sivil toplum kavramı ilk kez Platon ve Aristo'da ortaya çıktı. Devlet kavramıyla birlikte düşünüldü. Polis (şehir devleti) ortaya çıktı. Ortaçağda çağın özelliklerine paralel olarak her kavram gibi değişti. Jean Bodin devletle aile birliklerinin ayrı dünyaları olduğunu söyledi. Toplumsal sözleşmeciler, sözleşme anlayışını geliştirdi. Doğa durumu düşünürleri devleti üçüncü şahıs gibi algıladı, sivil toplum-politik toplum ikiliği doğdu. Hegel, Marx, Gramsci'de sivil toplum devlete göre tanımlandı.

20. yüzyılın sonlarındaki gelişmeler, Doğu Bloku'nun çökmesi, liberalizmin yükselişi, küreselleşme, muhalefet hareketlerinin tıkanması, sosyal demokrasinin gerilemesiyle sivil toplum kavramı üzerinde kuvvetli yargılar oluştu. Kavrama esas olan öğeler örgütlülük, kendi kendini üretme, devletten her alanda kopma, şiddete karşı olma, siyasal topluma ya müdahil olma yahut hiç karışmama gibi vurgular kazandı.

Hegel'in ayrımı[değiştir | kaynağı değiştir]

Hegel, kamusal olmayan özel kurumlar içinden aile ve sivil toplumu birbirinden ayırarak, sivil toplumu egoizmin bir alanı olarak görmüştür.[1]

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

  • ^ Andrew Heywood, Siyaset (say. 28)