Niccolò Machiavelli

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Niccholó Machiavelli
Tam adı Niccholó Machiavelli
Doğumu 3 Mayıs 1469(1469-05-03)
Floransa, İtalya
Ölümü 21 Haziran 1527 (58 yaşında)
Floransa, İtalya
Çağı Rönesans
Okulu Rönesans felsefesi, Gerçekçilik, Klasik cumhuriyetçilik
İlgi alanları Siyaset, Siyaset felsefesi, askerî kuram, tarih
İmzası

Niccolò di Bernado dei Machiavelli (3 Mayıs 1469 – 21 Haziran 1527), tarih ve politika biliminin kurucusu sayılan Floransalı düşünür, devlet adamı, askeri stratejist, şair, oyun yazarı. İtalyan Rönesans hareketinin en önemli figürlerindendir. En ünlü eseri Prens'te, politik yazının tarihinde ilk kez iktidarın alınışı ve korunması gibi bir sorunu dinsel ya da ahlaki kaygıları dikkate almaksızın kendinde bir amaç olarak inceledi. Tüm yaşamı boyunca İtalya'nın birliği ideali için mücadele verdi. Fikirleri politik yazında olduğu gibi yaygın düşünüşte de giderek büsbütün olumsuz ve ilkesiz bir politik hırsın anlatımı olarak görüldü, "Makyavelizm" terimi bir düşünce sisteminden çok "amaç için her yolu mübah gören" politikacının tutumunu anlatan suçlayıcı bir sıfat haline geldi. Yine de Diderot, Rousseau, Fichte ve Hegel gibi büyük düşünürler Machiavelli düşüncesinin olumlu yönünü açığa çıkarmaya çalıştılar. Hegel'e göre "Machiavelli'nin gayesi, yani İtalya'nın bir devlet mertebesine çıkarılması, bu yazarın eserinde tiranlığın haklı gösterilmesinden ve muhteris bir despot için imal edilmiş altın yıldızlı bir aynadan başka bir şey görmeyen bütün görme özürlülerce anlaşılamadan kalmıştır." Hegel O'nun yöntemini şöyle özetler: "Kangren olmuş uzuvlar lavanta suyuyla iyileştirilemez." İtalyan komünist filozof Antonio Gramsci ise O'nu "erken gelmiş Jakoben" olarak tanımlar.[kaynak belirtilmeli]

Görüşleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Machiavelli, siyasal düşünüşün laikleştirilmesi ve bilimselleştirilmesi gerektiğini savunurdu. Ancak, her ne kadar kiliseye karşı olan Machiavelli, laikliği savunmuş biri olsa da hükümdarın gerektiği zaman dini de alet olarak kullanması gerektiğini belirtmiştir. Machiavelli, İtalyan birliğini kurmaya aday yöneticinin (dindar olsun ya da olmasın) son derece dindar görünmesini isterdi.[1] Kendini dünya olaylarını kader ile açıklayan dini görüşten tümüyle soyutlamıştır. Machiavelli, insan doğasını kötü ve bencil olarak tanımlardı. Ayrıca, başarıya uluşmak için her yola, her araca başvurulması gerektiğini savunurdu. Bir devlet adamının, siyasi tutumlarında bu gerçeği kabul ederek davranması gerektiğini ve hatta devlet adamı bu realiteyle birlikte, kendi de pragmatist davranmalı ve bencil olmak zorunda olduğuna inanırdı. Machiavelli'ye göre bencillerden oluşan bir toplumda bencil olmayan bir lider davasını başarıyla yürütemez. Gene Machiavelli'ye göre, insanlar en çok mala mülke yani maddi şeylere önem verir. Machiavelli, İtalyan birliğinin kurulmasında önemli derecede çaba göstermiştir. Ona göre; İtalyan birliğinin sağlanmasının önündeki en büyük engellerden biri Papalık Devleti idi.[2] Cicero ve Seneca'nın çizdiği adil, cömert ve yüce gönüllü hükümdar idealini eleştirdi. Machiavelli, bu niteliklerin devlet işlerini yürütmede uygun olmayacağına inanıyordu.

Yapıtları[değiştir | kaynağı değiştir]

Politika ve tarih[değiştir | kaynağı değiştir]

Edebi eserleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Popüler kültür[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Niccoló Machiavelli, Rönesans İtalya'sında geçen Assassin's Creed II ve Assassin's Creed: Brotherhood video oyunlarında önemli bir figür olmuştur.
  • Da Vinci's Demon dizisinde Leonardo Da Vinci'nin arkadaşı olarak gösterilmekte ve Floransa veliahtının haklarını korumaya çalışmaktadır.
"Niccolò Machiavelli"

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

Konuyla ilgili diğer Wikimedia sayfaları :

Commons'ta Niccolò Machiavelli ile ilgili çoklu ortam dosyaları bulunmaktadır.

Vikisöz'de Niccolò Machiavelli ile ilgili alıntılar bulunmaktadır.


  1. ^ Şenel, Alaeddin (Siyasal Düşünceler Tarihi)
  2. ^ Siyasal Düşünceler Tarihi - Alaeddin Şenel