Sünnet (din)

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Basmala.svg

İslâm

Hûkuk-Fıkh
Opened Qur'an.jpg

Sünnet, (Arapça: سنة) tarz, yol anlamına gelen bir İslam dini terimidir. Efâl-i mükellefin'dendir. İslam peygamberi Muhammed'in farz olarak tanımlanan Kur’an emirleri dışındaki davranışları ve herhangi bir konuda söylemiş olduğu söz (kavli sünnet, hadis), fiil (eylem) ve takrirlerine (susarak onaylama) verilen addır.

Sünnet, hadisin uygulamaya dönük olan tanımıdır. Hadis ile ilgili genel sakınca ve yetersizlikleri içerir. Bunlar hadislerin yaklaşık iki yüzyıl boyunca sözlü olarak nakledilmesi ile ortaya çıkan sorunlardır. (bkn. Hadis)

Sünnet, (peygamberin söz ve davranışları) İslam hukukunda kaynak olma açısından Kur'an'dan sonra gelmektedir.

Sahabiler, Kur'an dışında, peygamberin bazı söz ve fiillerini de ezberlediler ve yazdılar. Hadis ve Sünnet, Kuran'ın öncelikli bir tefsiri olduğu gibi, bütün İslam dünyasında İslam yaşayışının ana ilkelerini belirleyen bir geleneği kapsadı ve şeriatın ikinci ana kaynağı sayıldı.

Sünnet-i müekkede peygamberin devamlı yaptığı, sünneti gayri müekkede ise ara sıra yaptığı işlerin tanımlaması için kullanıldı.

Kur'an, Müslümanlara takip edilmesi gereken örnek olarak peygamberi gösterdiği için peygamberin her davranışı yaşarken olduğu gibi vefatından sonra da hadis kitaplarında yazılan şekliyle inananlara örnek oldu. Hadis üzerinde yapılan çalışmalarla Hadis ilimleri doğdu.

Hicri 3, miladi 8. yüzyılda yazılan Kütüb-i sitte içerisinde yer alan ve Hadis-i Sahiheyn denilen İmam Buhari ve İmam Müslim'in hadis kitapları sünnetin en önemli yazılı kaynaklarıdır.

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]