II. Anastasios

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara
II. Anastasios
Αρτέμιος Ἀναστάσιος Β
Solidus-Anastasius II-sb1463.jpg
Altın "solidus" ARTEMIUS ANASTASIUS adını taşır.
Bizans İmparatoru
Hüküm süresi 713 - 715
Önce gelen Philippikos
Sonra gelen III. Theodosius
Ölüm 718
Konstantinopolis

II. Anastasios (Yunanca: Αρτέμιος Ἀναστάσιος Β ), (ö. 718) 713-715 yılları arasında hüküm süren Bizans imparatoru.

Tahta geçiş[değiştir | kaynağı değiştir]

Asıl adı Artemios (Αρτέμιος) olup önceki imparatorların saltanat dönemlerinde bir saray bürokratı olarak görev yapmış ve önceki imparatorun sekreterliğini yapmıştır. Trakyaya geçirilip Bulgarlar üzerine gönderilmiş bulunan Opsikion Theması ordusu isyan edip Konstntinopolis'e yürüdüler. Başkenti ellerine geçirip imparator Philippikos'u tahttan indirdiler. Onun sekreteri olan Artemios imparator seçilerek taç giydi. Artemios imparatora daha uygun bir isim olarak Anastasios taht ismini aldı.[1]

Tahta geçtikten hemen sonra Anastasios eski imparatora karşı açıkça isyan eden birliklerin komutanlarını ve isyanın elebaşılarını yakalatıp idam ettirdi.

Anastasios, Ortodoks Kilisesi ile Roma'da bulunan Papa arasında ortaya çıkmış olan ayrılık ve ikiliği ortadan kaldırmak için gayret etti. Bu nedenle Altıncı Ekümenik Konsili'nin almış olduğu kararları uygulama emirleri verdi. Konstantinopolis Patriği olan ve "Monotelitizm" doktrinlerini tutup koruyan VI. Yannis'i görevinden 715'de uzaklaştırıp, Roma hakkında çok daha toleranslı ve mutedil görüş ve tutumları olan I. Germanos''u Konstantinopolis Ortodoks Patriği yaptı.

Emeviler Arap orduları Bizans Anadolu topraklarına hücumlarını artırdılar. 714'de bir Arap ordusu Galatya içlerine kadar girdi. Arap donanması da Rodos adasındaki üssünden denizden Bizans kıyılarını tehdit etmekteydi. Anastasios bu tehlikeyi durdurmak için diplomasi yollarını kullanmaya kararlıydı. Emeviler başkenti Şam'a bir elçi heyeti gönderdi; ama müzakereler sonunda bir barış antlaşması imzalanamadı.

Anastasios diğer taraftan imparatorluğunun savunmasını pekiştirmeye koyuldu. Bu arada Konstatinopolis şehri surlarını tamir ettirip yeniletti. Devlet zahire depolarını tepelere kadar erzak ile doldurttu. Şehirde bulunan her hane halkına, aileye üç yıl yetecek kadar yiyecek stok etmesi için emir verildi. Diğer bir tedbir olarak Bizans donanmasının yenileştirilmesine büyük özen gösterdi. 715'de Emevi Halifesi II. Velid'in ölmesini bir fırsat olarak görüp kullandı. Bizans donanmasını Rodos üzerine büyük bir sefere gönderdi. Bu seferde yalnız düşman gemileri ile çarpışmayla yetinmeyip Arap donanmasının donatım ve iaşe depolarına da hücum edip bunları devreden çıkarmalarını emretti. Karadan da (sonra imparator olacak) General Leo İsauryalı komutanlığı altında bir Bizans ordusunu Suriye'yi işgal etme hedefiyle Araplar üzerine gönderdi.

Tahttan indirilme ve yeniden tahta gelme girişimi[değiştir | kaynağı değiştir]

Yirmi Yıllık Anarşi
Kronoloji
Leontios 695–698
III. Tiberius 698–705
II. Justinianos 705–711
Ortak imparator olarak Tiberius ile, 706–711
Philippikos Bardanes 711–713
II. Anastasios 713–715
III. Theodosios 715–717
Veraset
Öncül:
Heraklius Hanedanı
Ardıl:
İsaurya Hanedanı

Anastasios'un askere disiplin getirme tedbirleri ve politikaları ordu mensuplarını çok tedirgin etmişti. İstanbul'a en yakın olan Bizans thema (eyalet)i olan Opsikion Theması askerleri birçok kere devlet merkezindeki idareye müdahale etmişlerdi ve en son olarak 713'de imparator Philippikos'u tahtan indirip Anatasios'u imparatorluğa getirmişlerdi; onun bu tedbirleri onları çok etkiledi. Rodos'a gönderilen seferden dönmekte iken, bir önceki isyanlarından iki yıl sonra tekrar isyan ettiler. Rodos'a seferin komutanı olan Amiral Yannis'i sopalarla dövüp öldürdüler. İstanbul'a giderken yolda, neden seçildiği bilinmeyen, bir merkezi hükumetin vergi toplama memuru olarak taşraya gönderilmiş olan Theodosios adlı bir kişiyi İmparator olarak ilan etmeye karar verdiler. Theodosios bundan haberdar değildi ve haber alınca kaçıp saklanmayı denedi ama askerler tarafından bulunarak kılıç tehdidi altında imparator ilan edilmeyi kabul etti. İsyancılar Konstantinopolis'i 6 ay süren bir kuşatmaya aldılar ve merkezi güçler ile isyancılar arasında devamlı bir mücadele başladı. Anastasios İznik'e kaçtı ama bu iç savaş şeklini alan isyan ona çok aksi etki yapmıştı ve sonunda Konstantinopolis Ortodoks Patriği'nin aracılığıyla 716'da tahtından feragat etti. İmparator olan III. Theodosios çok makul davranarak Anastasios'un Selanik'te bir manastırda keşiş olmasını kabul etti.

Fakat Anastasios imparatorluktan vazgeçmemişti. 718'de Theodosios'un yerine bir başka askerî darbe ile gelmiş olan İmparator III. Leo'a karşı bir isyanın başına geçmeyi kabul etti. İsyancılar Balkanlarda Bulgarların da desteğini alarak büyükçe bir ordu toplamayı başardılar ve Konstantinopolis üzerine yürüdüler.[2] Fakat isyancılar çok iyi bir askerî komutan olan III. Leo karşısında başarı kazanamayıp; dağılmaya mecbur kaldılar. Anastasios, III. Leo'nun eline geçti ve onun emri gereği idam edildi.

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Fakat Anastasios bastırdığı altın sikkelere "Artemios Anastasios" adı ile asıl ismini de koydurmuştur.
  2. ^ "Theofenos Confessor" adlı bir zamanın tarihçisi destek veren Bulgar Kralının adını Tervel olarak vermiştir; ama bu kişinin bu tarihte Bulgar kralı olmadığı için, destek verenin sonunda Tervel'in yerine geçen 'Kormesiy" olması çok olasıdır.

Dış kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]

Resmî unvanlar
Önce gelen:
Philippikos
Bizans İmparatoru
713–715
Sonra gelen:
III. Theodosius