Alman savaş suçları
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/17/Stroop_Report_-_Warsaw_Ghetto_Uprising_BW.jpg/300px-Stroop_Report_-_Warsaw_Ghetto_Uprising_BW.jpg)
Alman İmparatorluğu ve Nazi Almanyası hükûmetleri, önce Herero ve Namaqua soykırımında ve ardından Birinci ve İkinci Dünya Savaşlarında önemli sayıda savaş suçunu emretmiş, organize etmiş ve göz yummuştur. Bunlardan en dikkate değer olanı, milyonlarca Avrupalı Yahudi, Polonyalı ve Roman'ın sistematik olarak istismar edildiği, sınır dışı edildiği ve öldürüldüğü Holokost'tur. Milyonlarca sivil ve savaş esiri de bu iki çatışmada Almanların uyguladığı suiistimaller, kötü muamele ve kasıtlı açlık politikaları sonucunda öldü. Delillerin çoğu, Sonderaktion 1005'te olduğu gibi, suçlarını gizlemek amacıyla failler tarafından kasıtlı olarak yok edildi.
Herero Savaşları
[değiştir | kaynağı değiştir]20. yüzyılın ilk soykırımı olarak kabul edilen Herero ve Namaqua soykırımı, 1904-1907 yılları arasında Alman Güney Batı Afrika'sında (günümüz Namibya'sı) [1] Afrika Mücadelesi sırasında Alman İmparatorluğu tarafından gerçekleştirildi.[1][2][3][4][5][6] 12 Ocak 1904'te Samuel Maharero önderliğindeki Herero halkı Alman sömürgeciliğine karşı ayaklandı. Ağustos ayında, Alman İmparatorluk Ordusu'ndan General Lothar von Trotha, Waterberg Muharebesi'nde Herero'yu yendi ve onları, çoğunun susuzluktan öldüğü Omaheke çölüne sürdü. Ekim ayında Nama halkı da Almanlara karşı isyan ederek benzer bir kadere maruz kaldı. Toplamda 24.000'den 100.000'e kadar Herero ve 10.000 Nama öldü.[7][8][9][10][11] Soykırım, şiddetten kaçan Herero'nun Namib Çölü'nden dönmesinin engellenmesi nedeniyle açlık ve susuzluktan kaynaklanan yaygın ölümlerle karakterize edildi. Bazı kaynaklarda Alman sömürge ordusunun sistematik olarak çöldeki kuyuları zehirlediği iddia ediliyor.[12][13]
Birinci Dünya Savaşı
[değiştir | kaynağı değiştir]Almanya'nın 1. Dünya Savaşı'ndaki savaş suçlarına ilişkin belgeler, 2. Dünya Savaşı sırasında Fransa'nın işgal edilmesinin ardından Nazi Almanyası tarafından ele geçirildi ve kurbanların anısına dikilen anıtlar imha edildi.[14] Zehirli gaz ilk olarak İmparatorluk Almanyası tarafından bir silah olarak kullanıldı ve daha sonra tüm büyük savaşan taraflar tarafından, zehirli veya zehirli silahların kullanımını açıkça yasaklayan 1899 Boğucu Gazlara İlişkin Lahey Deklarasyonu ve 1907 Kara Harplerine ilişkin Lahey Sözleşmesi'ni ihlal ederek kullanıldı.[15][16]
Ağustos 1914'te, Schlieffen Planı'nın bir parçası olarak Alman Ordusu, açık bir uyarı olmaksızın tarafsız Belçika ülkesini işgal etti ve bu, Alman şansölyesinin kağıt parçası olarak reddettiği 1839 anlaşmasını ve 1907 Lahey Sözleşmesini ihlal etti.[17] Savaşın ilk iki ayında, Alman işgalciler Belçikalıları terörize etti, binlerce sivili öldürdü ve esas olarak Belçika gerilla savaşına misilleme olarak ülkenin önde gelen üniversitesine ev sahipliği yapan Leuven de dahil olmak üzere çok sayıda kasabayı yağmalayıp yaktı. Bu eylem, işgal altındaki topraklarda sivillerin toplu olarak cezalandırılmasını ve sivil mülklerinin yağmalanmasını ve tahrip edilmesini yasaklayan 1907 Kara Harplerine İlişkin Lahey Sözleşmesi hükümlerini ihlal ediyordu.[18]
16 Aralık 1914'te Scarborough, Hartlepool ve Whitby'ye yapılan baskın, Alman İmparatorluk Donanması'nın Britanya'nın Scarborough, Hartlepool, West Hartlepool ve Whitby liman kasabalarına yaptığı bir saldırıydı. Saldırıda 137 kişi öldü ve 592 kişi öldü. Baskın, savunmasız kasabalara uyarı yapılmaksızın deniz bombardımanı yapılmasını yasaklayan 1907 Lahey Sözleşmesinin dokuzuncu bölümünü ihlal ediyordu,[19] çünkü yalnızca Hartlepool kıyı bataryaları tarafından korunuyordu.[20] Almanya, 1907 Lahey Sözleşmesinin imzacılarından biriydi.[21] Bunu 26 Nisan 1916'da kıyı kasabaları Yarmouth ve Lowestoft'a yapılan bir başka saldırı izledi, ancak her ikisi de önemli deniz üsleriydi ve kıyı bataryaları tarafından korunuyordu.
Sınırsız denizaltı savaşı, Almanya'nın İngiliz deniz ablukasına tepki olarak 1915'te başlatıldı. Ticaret akıncılarının hedeflerini uyarmasını ve mürettebata cankurtaran filikalarına binmesi için zaman tanınmasını gerektiren kurallar gibi 1907 Lahey Sözleşmesi kapsamında düzenlenen ödül kuralları göz ardı edildi ve ticari gemiler uyruğa, kargoya veya varış noktasına bakılmaksızın batırıldı. RMS batmasının ardından 7 Mayıs 1915'te RMS ve ardından Amerika Birleşik Devletleri dahil çeşitli tarafsız ülkelerde halkın tepkisi üzerine uygulama geri çekildi. Ancak Almanya, 1 Şubat 1917'de uygulamaya yeniden başladı ve uyruğa bakılmaksızın tüm ticari gemilerin hiçbir uyarı yapılmaksızın batırılacağını ilan etti. Bu durum ABD kamuoyunu öfkelendirerek ABD'nin iki gün sonra Almanya ile diplomatik ilişkilerini kesmesine neden oldu ve Zimmermann Telegramı ile birlikte ABD'nin iki ay sonra Müttefik Güçler tarafında savaşa girmesine yol açtı.
İkinci Dünya Savaşı
[değiştir | kaynağı değiştir]Kronolojik olarak, Almanya'nın İkinci Dünya Savaşı'ndaki ilk suçu ve aynı zamanda savaşın ilk eylemi, askeri değeri olan hiçbir hedefin bulunmadığı Wieluń kasabasının bombalanmasıydı.[22][23]
Daha da önemlisi, Avrupalı Yahudilere yönelik Holokost, milyonlarca Polonyalının yok edilmesi, engellilerin Action T4 öldürülmesi ve Romanların Porajmos'u, Nazi Almanyası'nın II. Dünya Savaşı sırasında işlediği en dikkate değer savaş suçlarıdır. Holokost ve benzeri kitlesel zulümler sırasında işlenen suçların hepsi savaş suçu değildi. Nürnberg Duruşmalarında Alman Yüksek Komuta davasındaki ABD'li savcı ve ABD Nürnberg Askeri Mahkemeleri önündeki on iki davanın Baş Hukuk Müşaviri Telford Taylor 1982'de şöyle açıkladı:
“ | 1948 Soykırım Sözleşmesi, düşman uyruklarına yönelik savaş zamanı eylemleri söz konusu olduğunda, işgalci bir gücün düşman uyruklarının "aile onurlarına ve haklarına, bireysel yaşamlarına ve özel mülkiyetlerine, dini inançlarına ve özgürlüklerine" saygı göstermesini gerektiren uluslararası kabul görmüş kara savaşı yasaları tarafından zaten kapsanan (ve 1899 Lahey Sözleşmesinden beri kapsanan) konulara neredeyse hiçbir şey eklememiştir. Ancak savaş kanunları, ne savaş ne de barış zamanında, bir hükümetin kendi vatandaşlarına yönelik eylemlerini (Nazi Almanya'sının Alman Yahudilerine yaptığı zulüm gibi) kapsamaz. Nürnberg savaş suçları duruşmalarında mahkemeler, savcılığın bu tür "yerel" zulümleri "insanlığa karşı suçlar" olarak uluslararası hukuk kapsamına sokma çabalarını reddetmiştir.[24] | „ |
- Almanların Sovyet savaş esirlerine kötü muamelesi - en az 3,3 5,7 milyondan fazla Sovyet savaş esiri Almanya'nın gözetiminde öldü milyon ele geçirildi, bu rakam %57 savaş esiri kayıp oranını temsil ediyor.
- Le Paradis katliamı, Mayıs 1940, Norfolk Kraliyet Alayı'nın İngiliz askerleri, SS tarafından yakalandı ve ardından öldürüldü. Fritz Knoechlein yargılandı, suçlu bulundu ve asıldı.
- Wormhoudt katliamı, Mayıs 1940, İngiliz ve Fransız askerleri SS tarafından yakalandı ve ardından öldürüldü. Hiç kimse suçtan dolayı suçlu bulunmadı.
- Lidice katliamı, 1942'de Reinhard Heydrich'e düzenlenen suikastın ardından Çek köyünün tamamen yok edildiği ve sakinlerinin öldürüldüğü olay.
- Normandiya Katliamı, Normandiya Muharebesi sırasında 12. SS Panzer Tümeni (Hitler Gençliği) askerleri tarafından 156 kadar Kanadalı savaş esirinin öldürüldüğü bir dizi cinayet
- Normandiya katliamlarından biri olan Ardenne Manastırı katliamı, Haziran 1944 Kanadalı askerler SS tarafından yakalandı ve 12. SS Panzer Tümeni Hitlerjugend tarafından öldürüldü. SS Generali Kurt Meyer (Panzermeyer) 1946'da vurulmaya mahkûm edildi; ceza hafifletildi; 1954'te yayınlandı [25]
- Graignes katliamı, 11 Haziran 1944, teslim olan ABD savaş esirleri 17. SS Panzergrenadier Tümeni Götz von Berlichingen tarafından vurularak ve bıçaklanarak idam edildi.
- Malmedy katliamı, Aralık 1944, Kampfgruppe Peiper tarafından yakalanan Amerika Birleşik Devletleri savaş esirleri, Belçika'nın Malmedy kentinin dışında öldürüldü.
- Wereth katliamı. 17 Aralık 1944, 3'ten askerler. /SS-PzAA1 LSSAH, Belçika'nın Wereth mezrasındaki 333. Topçu Taburu'ndan on bir Afrikalı-Amerikalı askeri ele geçirdi. Daha sonra mahkûmlara işkence yapıldı, vuruldu, parmakları kesildi, bacakları kırıldı, gözleri oyuldu, çeneleri kırıldı ve en az biri bir yoldaşın yaralarını sarmaya çalışırken vuruldu.
- Wahlhausen katliamı, Aralık 1944, Alman birlikleri tarafından ele geçirilen 28. Piyade Tümeni'nden Amerika Birleşik Devletleri Pow'ları derhal idam edildi.[26]
- Nisan 1945'te Gardelegen katliamında, Nazi toplama kampı mahkûmları bir ahıra götürüldü ve ahır daha sonra ateşe verildi ve içerideki herkes öldürüldü.
- Oradour-sur-Glane katliamı
- Kalavryta Katliamı
- Ticari gemiciliğe karşı sınırsız denizaltı savaşı .
- Novgorod'un büyük Orta Çağ kiliselerinin, Moskova bölgesindeki manastırların (örneğin Yeni Kudüs Manastırı ) ve St. Petersburg çevresindeki imparatorluk saraylarının kasıtlı olarak yıkılması.
- İşgal altındaki bölgelerdeki Slav nüfusunu yok etme kampanyası. Birkaç bin köy tüm nüfusuyla birlikte yakıldı (örneğin Belarus'taki Khatyn katliamı ). Belarus sakinlerinin dörtte biri Alman işgalinden sağ çıkamadı.
- Alman bilim adamı Rudolf Spanner tarafından küçük ölçekte üretilen insan cesetlerinden yapılan sabun .
- Komando Emri, Hitler tarafından Ekim 1942'de yayınlanan, komando operasyonları sırasında karşılaşılan Müttefik savaşçıların, düzgün üniformalı, silahsız veya teslim olmaya niyetli olsalar bile, yargılanmadan derhal infaz edileceğini belirten gizli emir.
- Komiser Emri, 1941'de Sovyetler Birliği'nin işgalinden önce Hitler'in Wehrmacht birliklerine, komiserlerin yakalanır yakalanmaz vurulması emri.
- Mahkûmların ortadan kaybolmasıyla ilgili 1941 tarihli Nacht und Nebel kararnamesi.
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ a b Tucker, Emma, (Ed.) (28 Temmuz 2017). "Germany Confronts the Forgotten Story of Its Other Genocide". The Wall Street Journal. New York City. ISSN 0099-9660. OCLC 781541372. 1 Ağustos 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Mart 2023.
- ^ Olusoga, David and Erichsen, Casper W (2010). The Kaiser's Holocaust. Germany's Forgotten Genocide and the Colonial Roots of Nazism. Faber and Faber. 978-0-571-23141-6
- ^ Levi, Neil; Rothberg, Michael (2003). The Holocaust: Theoretical Readings. Rutgers University Press. s. 465. ISBN 0-8135-3353-8.
- ^ Mahmood Mamdani, When Victims Become Killers: Colonialism, Nativism, and the Genocide in Rwanda, Princeton University Press, Princeton, 2001, p. 12
- ^ Cooper, Allan D. (31 Ağustos 2006). "Reparations for the Herero Genocide: Defining the limits of international litigation". Oxford Journals African Affairs. 30 Ağustos 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi.
- ^ "Remembering the Herero Rebellion". Deutsche Welle. 1 Kasım 2004. 14 Kasım 2004 tarihinde kaynağından arşivlendi.
- ^ Colonial Genocide and Reparations Claims in the 21st Century: The Socio-Legal Context of Claims under International Law by the Herero against Germany for Genocide in Namibia, 1904–1908 (PSI Reports) by Jeremy Sarkin-Hughes
- ^ Empire, Colony, Genocide: Conquest, Occupation and Subaltern Resistance in World History (War and Genocide) (War and Genocide) (War and Genocide) A. Dirk Moses -page 296(From Conquest to Genocide: Colonial Rule in German Southwest Africa and German East Africa. 296, (29). Dominik J. Schaller)
- ^ The Imperialist Imagination: German Colonialism and Its Legacy (Social History, Popular Culture, and Politics in Germany) by Sara L. Friedrichsmeyer, Sara Lennox, and Susanne M. Zantop page 87 University of Michigan Press 1999
- ^ Walter Nuhn: Sturm über Südwest. Der Hereroaufstand von 1904. Bernard & Graefe-Verlag, Koblenz 1989. 3-7637-5852-6.
- ^ Marie-Aude Baronian, Stephan Besser, Yolande Jansen, "Diaspora and memory: figures of displacement in contemporary literature, arts and politics", pg. 33 21 Mart 2024 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Rodopi, 2007,
- ^ Samuel Totten, William S. Parsons, Israel W. Charny, "Century of genocide: critical essays and eyewitness accounts" pg. 51 12 Temmuz 2023 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., Routledge, 2004,
- ^ Dan Kroll, "Securing our water supply: protecting a vulnerable resource", PennWell Corp/University of Michigan Press, pg. 22
- ^ France: the dark years, 1940–1944 page 273 Julian Jackson Oxford University Press 2003
- ^ Taylor, Telford (1 Kasım 1993). The Anatomy of the Nuremberg Trials: A Personal Memoir. Little, Brown and Company. ISBN 0-3168-3400-9. Erişim tarihi: 20 Haziran 2013.
- ^ Thomas Graham, Damien J. Lavera (May 2003). Cornerstones of Security: Arms Control Treaties in the Nuclear Era. University of Washington Press. ss. 7-9. ISBN 0-2959-8296-9. Erişim tarihi: 5 Temmuz 2013.
- ^ Robinson, James J., ABA Journal 46(9), p. 978.
- ^ Spencer C. Tucker; Priscilla Mary Roberts (25 Ekim 2005). World War I: A Student Encyclopedia. Santa Barbara, Kaliforniya: ABC-CLIO. ss. 1074. ISBN 1-8510-9879-8.
- ^ Marshall, Logan (1915). Horrors and atrocities of the great war: Including the tragic destruction of the Lusitania: A new kind of warfare: Comprising the desolation of Belgium: The sacking of Louvain: The shelling of defenseless cities: The wanton destruction of cathedrals and works of art: The horrors of bomb dropping: Vividly portraying the grim awfulness of this greatest of all wars fought on land and sea: In the air and under the waves: Leaving in its wake a dreadful trail of famine and pestilence. G. F. Lasher. s. 240. Erişim tarihi: 5 Temmuz 2013.
German Navy December 1914 Hague Convention bombardment.
- ^ Chuter, David (2003). War Crimes: Confronting Atrocity in the Modern World. Londra: Lynne Rienner Pub. s. 300. ISBN 1-58826-209-X.
- ^ Willmore, John (1918). The great crime and its moral. New York: Doran. s. 340.
- ^ Kulesza, Witold (2004). ""Wieluń polska Guernica", Tadeusz Olejnik, Wieluń 2004 : [recenzja]" ["Wieluń Polish Guernica", Tadeusz Olejnik, Wieluń 2004 : [review]] (PDF). Rocznik Wieluński (Lehçe). 4: 253-254. 7 Ekim 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 21 Mart 2024.
- ^ Gilbertson, David (14 Ağustos 2017). The Nightmare Dance: Guilt, Shame, Heroism and the Holocaust. Troubador Publishing Limited. s. 27. ISBN 978-1-78306-609-4.
- ^ Telford Taylor "When people kill a people 9 Aralık 2008 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi." in The New York Times, March 28, 1982
- ^ "Home - Veterans Affairs Canada". Vac-acc.gc.ca. 29 Mart 2012. 29 Mart 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Temmuz 2012.
- ^ [1] 21 Mart 2024 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. GERMAN ATROCITIES DURING THE SECOND WORLD WAR