Osmanlı İmparatorluğu dağılma dönemi

Vikipedi, özgür ansiklopedi
(Osmanlı Devleti Dağılma Dönemi sayfasından yönlendirildi)
Şuraya atla: kullan, ara
Osmanli-nisani.svg
Osmanlı İmparatorluğu tarihi
Osmanlı İmparatorluğu kronolojisi
Osmanlı Portalı

Bu dönem (1908-1922) İkinci Meşrutiyet'in ilanı (1908) ile başlayıp saltanatın kaldırılmasına (1922) kadar devam eder.

İkinci Meşrutiyet 1908-1920[değiştir | kaynağı değiştir]

Meşrutiyetin 24 Temmuz 1908'de yeniden ilan edilmesiyle başlayan ve 21 Aralık 1918'de Mebuslar Meclisi'nin tasfiyesiyle sona eren dönemdir. II. Abdülhamid ve V. Mehmet Reşad dönemlerini kapsar.

1908–1909: II. Abdülhamid[değiştir | kaynağı değiştir]

Girit ve Yunanistan, 1908[değiştir | kaynağı değiştir]

Girit devrim avantajını kullanarak Yunanistan ile birlik ilan etti.

Arnavutlar ve Latin harfleri, 1909[değiştir | kaynağı değiştir]

On dokuzuncu yüzyılın sonlarında Arnavut aydınlar Arnavut edebiyat dilini standartlaştırma ve bu okullarda kullanılacak talepleri yapmaya başladı. 1879 yılında İstanbul'da toplum katılımı ile Arnavut yazarları ders kitaplarını düzenlemeye çalıştılar. O zamanda Bulgaristan , Mısır , İtalya , Romanya ve ABD'de Arnavut göçmenler toplumun çalışmalarına destek verdi. Osmanlıda Yunanlar Ortodoks Arnavutların eğitimi ile egemendi, Yunan ve Osmanlı özellikle Arnavutça dilinde eğitim bastırmak istediler. Sorun 1886 yılında Konstantinopolis'in ekümenik Patrik Arnavut yazma okuma ile ulaşanları dinden aforoz tehdit ettirmesi ile boyut değiştirdi. Rahipler duaları Arnavutça okununca Allah'ın anlamayacağını savunuyordu.[1]

1909 yılına gelince; Tiran ve Elbassan Arnavutları anayasal harekete katılan ilk gruplar arasında yer aldı . Ancak, Balkanlar'da ulusal sınırları değişen nedeniyle , Arnavutlar marjinalize edilmiş oldular. Sonuç olarak, 1908 yılında Manastır'da toplantı Arnavut aydınlar standart komut olarak Latin alfabesini seçti. İkinci Meşrutiyet sonrası, 1909, Sultan Abdül Hamid II talepleri kabul etti.

Yeni hükümet, Arnavutların birliğini kırmak için İslami dayanışma çağrısında bulundu. Müslüman din adamları Arap alfabesini empoze etmeye çalıştılar. Arnavutlar bunu zorla "Osmanlılaştırma" olarak gördü ve bu kampanyaya teslim olmayı reddetti.

31 Mart Ayaklanması, 1909[değiştir | kaynağı değiştir]

İstanbul'da yönetime karşı yapılmış büyük bir ayaklanmadır. Ayaklanmanın bastırılmasından muhalefet hareketi önemli kayıplara uğradı. Bundan sonre Meclis-i Umumi Milli adı altında birlikte toplanan Heyet-i Mebusan ve Heyet-i Ayan'ın 27 Nisan'da II. Abdülhamid'in tahttan indirilmesini, yerine V. Mehmed'in geçirilmesini kararlaştırdı.

1909-1918: V. Mehmet Reşad[değiştir | kaynağı değiştir]

Trablusgarp Savaşı (1911)[değiştir | kaynağı değiştir]

20. yüzyılın başında Kuzey Afrika'da sadece Trablusgarp Osmanlı egemenliğinde kalmıştı. (Daha önce Cezayir'i ve Tunus'u ve Fas'ı Fransızlar işgal etmiş, Mısır'ı da İngilizler işgal etmişti).

İtalya'nın gelişen sanayisi için hammadde ve pazar arayışı, bunun içinde Osmanlının elindeki Trablusgarp'a asker çıkarmaları.

Trablusgarp'ı ele geçirmekte zorlanan İtalyanlar Oniki Ada ve Rodos'u işgal ettiler. Bu sırada Balkan Savaşı patlak verince Osmanlı Devleti barış imzalamak zorunda kaldı. İtalyanlarla Uşi (Ouchy)Antlaşması imzalandı.(1911) Antlaşmaya göre Osmanlının kuzey afrikadaki son toprağı olan Trablusgarp ve Bingazi İtalya'ya bırakıldı.

Trablusgarp Savaşı

İtalyan donanması Trablus'u kuşatıyor.
İtalyanlar Trablus yakınlarında
Mustafa Kemal

Balkan Savaşları (1912-13)[değiştir | kaynağı değiştir]

Rusya'nın Panslavist politikası ve sıcak denizlere inme düşüncesi doğrultusunda Balkan Devletlerini Osmanlıya karşı kışkırtması sonucu çıkmıştır.

İngiltere, Osmanlı-Almanya yakınlaşmasından rahatsızlık duyuyordu. Çünkü Almanya, hem Avrupa'nın güçlü bir devleti hem de İngiltere'nin sömürgelerine göz diken bir tavırda idi. İngiltere, Almanya tehlikesine karşı daha zayıf durumda olan Rusya'yı kullanmaya karar verdi.

I. Balkan Savaşı[değiştir | kaynağı değiştir]

Osmanlı'nın Trablusgarp'ta savaşıyor olmasını fırsat olarak gördüler ve Rusların kışkırtmasıyla Sırbistan, Yunanistan, Karadağ ve Bulgaristan aralarında anlaşarak Osmanlı Devleti'ne savaş açtılar.

  • Osmanlı Ordusunun bir bölümü savaştan önce terhis edilmişti. Bu duruma bir de subaylar arasındaki siyasi çekişmeler eklenince Osmanlı Devleti bütün cephelerde yenildi.
  • Makedonya, Batı Trakya, Edirne ve Kırklareli işgal edildi. Arnavutluk bağımsızlığını ilan etti.

Sonuçta, Balkanların yeni haritasını belirlemek amacıyla Londra Konferansı toplandı.(1912) Londra Konferansında Osmanlı Devleti Midye-Enez çizgisi'nin batısında kalan topraklarını kaybetti. (Makedonya, Batı Trakya, Edirne, Kırklareli). Ayrıca Bozcada ve Gökçeada Midilli sakız sisam ahikerya ve ipsara limni bozbaba semadirek dışındaki Ege adaları Yunanistan'a geçti.

I. Balkan Savaşı

Balkan Müslüman vatandaşları
Birinci Balkan Savaşı sırasında Balkanlardan göçen muhacirler, İstanbul,
]]
Yunanistan Krallığı veliahtı Konstantin'e kılıcı teslim eden Esad Paşa]]
II. Balkan Savaşı[değiştir | kaynağı değiştir]

I. Balkan savaşında en çok toprağı Bulgaristan almıştı. Bu durumdan memnun olmayan Yunanistan, Sırbıstan, Karadağ ve Romanya Bulgaristan'a savaş açtılar. Bu durumdan faydalanan Osmanlı Devleti de savaşa girerek Edirne ve Kırklareli'yi Bulgarlardan geri aldı.

Osmanlı Devleti Bulgaristan ile İstanbul Antalaşması'nı, Yunanistan ile Atina Anlaşmalarını imzaladı.(1913) İstanbul ve Atina Antlaşmalarında Bulgaristan ve Yunanistan'da yaşayan Türklere "Azınlık" statüsü verildi. Balkan Savaşlarından sonra Talat, Cemal ve Enver Paşaların devlet idaresindeki etkinliği arttı.

II. Balkan Savaşı

Sırp
Yunan
Askeri hareketler

Parti içi çekişmeler ve Bâb-ı Âli, 1913[değiştir | kaynağı değiştir]

Balkan Savaşı yenilgisinin sonuçlarıyla karşı karşıya kalan Osmanlı ıslahat programı konusunda İngiltere, sınır anlaşmazlıkları konusunda da İran'la arasında doğan sınır sorunlarını çözmeye çalıştı. Bir yandan da hem İttihat ve Terakki'ye karşı gelişen muhalefetle, hem de İttihat ve Terakki içindeki çekişmeler vardı. 23 Ocak 1913 günü Enver Bey ve Talat Bey'in başını çektiği bir grup İttihat ve Terakki üyesi tarafından hükûmet binası Bâb-ı Âli'nin basılmasıyla gerçekleştirilmiş askerî darbe. Bu baskın sırasında Harbiye Nazırı Nâzım Paşa öldürülmüş, Sadrazam Kâmil Paşa'ya zorla istifası imzalattırılmıştır. Darbe sonrasında iktidar İttihat ve Terakki'nin eline geçmiştir. 11 Haziran 1913 günü Beyazıt Meydanı'nda makam otomobilinin içindeyken dönemin uğradığı silahlı saldırı sonucu dört ay on dokuz gün sadrazamlık yapan Mahmud Şevket Paşa öldürüldü

1914[değiştir | kaynağı değiştir]

Avusturya-Macaristan Veliahtı Saraybosna'da bir Sırplı tarafından öldürüldü. Bunun üzerine Avusturya Sırbistan'a savaş ilan etti, Rusya Sırbistan'ın yanında yer aldı. Fransa Rusya'yı destekledi. Almanya ve İngiltere'nin de katılmasıyla savaş genişledi.

Almanya ve İtalya'nın gelişen sanayileri için hammadde ve pazara ihtiyaç duymaları, bu nedenle İngiltere ve Fransanın sömürgelerine göz dikmeleri, Fransanın 1871'de kaybettiği Alsas-Loren Bölgesini Almanlardan geri almak istemesi, Avusturya-Macaristan imparatorluğu'nun Rusların Panslavist politikasından rahatsız olması gibi nedenlerden dolayı yapılmıştır.

İtalya savaş başladıktan sonra grup değiştirerek, İtilaf Devletleri'nin yanında savaşa katılmıştır.

Osmanlı'nın savaşa öncesi kararları[değiştir | kaynağı değiştir]

Balkan Savaşları'ndan felaketle ayrılan Osmanlı Ordusu'na 1913 yılında Almanya'dan 42 kişilik bir subay grubu getirilmiş, bu subaylar I. Dünya Savaşı öncesinde orduda düzenlemelerde bulunmuşlardır. Alman subaylardan en çok öne çıkanları Liman von Sanders, Erich von Falkenhayn ve Von der Goltz'tur.

I. Dünya Savaşı (1914-18)[değiştir | kaynağı değiştir]

Osmanlının savaşan Askeri Birimler söyledir. Ordular Grupları:Şark Ordular Grubu, Kafkas Ordular Grubu, Yıldırım Ordular Grubu, Orduları: 1., 2., 3., 4., 5., 6., 7., 8., 9., Kolorduları: 1., 2., 3., 4., 5., 6., 7., 8., 9., 10., 11., 12., 13., 14., 15., 16., 17., 18., 19., 20., 21., 22., Irak ve Havalisi, 1. Kafkas, 2. Kafkas, Hicaz olmaktadır. Ayrıca müstahkem mevkiileri: Çanakkale, İstanbul Boğazı, Çatalca, Edirne, İzmir, Erzurum, Kars vardır. Ayrıca 1. Kuvve-i Seferiye, 5. Kuvve-i Seferiye, Alman Asya, Afrika, Hicaz, Kafkas İslam , 57. ,177., Kuva-i İnzibatiye oluşturulmuştur.

Osmanlı I. Dünya Savaşında

Üst: Erzurum; Sol Üst: Rus; Sol Alt: Müslim; Sağ Üst:Osmanlı; Sağ Alt: Ermeni
Çanakkale
Rusya ile ilişkiler[değiştir | kaynağı değiştir]

Osmanlı ile ilintili olarak Rus İmparatorluğunu savaşta temel amacı kaynak ve ticaret yollarının kontrolü olmuştur. Bunun için Boğazlar'ı ve Doğu Anadolu'yu ele geçirmek ve İran (Petrol alanları) üstünde hakimiyetini sağlamak amacını güdüyordu.

İngiliz ve Fransızlarla ile ilişkiler[değiştir | kaynağı değiştir]

Osmanlı ile ilintili olarak İngilizler ellerinde bulunan sömürgelerin korunması, deniz yollarının kontrol altında tutulması, küresel şirketlerin hakimiyeti ve en önemlisi Ortadoğu Enerji Koridoru'na sahip olmak stratejileri gitmiştir.

İç olaylar[değiştir | kaynağı değiştir]

1916 yılında, Osmanlı hakimiyeti altındaki Arapların başlattığı Arap Ayaklanması veya bağımsızlık mücadelesi. Bu dönemde Osmanlı İmparatorluğu karşısına Ermeni Ulusal Hareketinin örgütleri Ermeni milisleri (partizan gerilla müfrezeleri) ile karşı faaliyetler yürütmüş, ayrıca Rus İmparatorluğunda oluşan Ermeni Gönüllü Tugaylarına katılmışlar.

İzmir'in İşgali İstanbul'un İşgali Şarkat Muharebesi Megiddo Muharebesi (1918) Bakü Muharebesi (1918) Baş Abaran Muharebesi Karakilise Muharebesi (1918) Serdarabad Muharebesi Han El Bağdadi Eylemi Kudüs Muharebesi (1917) Battle of Tikrit Üçüncü Gazze Muharebesi Ramadi Muharebesi Istabulat Muharebesi Cebel Hamlin Muharebesi Battle of Istabulat İkinci Gazze Muharebesi Birinci Battle of Gaza Samarra Taarruzu Bağdad'ın düşmesi İkinci Kut Muharebesi Rafa Muharebesi Megdaba Muharebesi Oğnut Muharebesi Bitlis Muharebesi Muş Muharebesi Romani Muharebesi Erzincan Muharebesi Dujaila Muharebesi Hanna Muharebesi Trabzon harekâtı Köprüköy muharebeleri (1916) Vadi Muharebesi Şeyh Sa'ad Muharebesi Erzurum Muharebesi (1916) Kut'ül Ammare Kuşatması Ctesiphon Muharebesi Es Sinn Muharebesi Tekketepe Muharebesi İkinci Anafartalar Muharebesi Birinci Anafartalar Muharebesi Sarı Bayır Harekâtı Kılıçbayır Muharebesi Kocaçimen Tepe Muharebesi Conk Bayırı Muharebesi Kanlısırt Muharebesi Kirte Bağları Muharebesi Anafartalar Cephesi İkinci Kerevizdere Muharebesi Karakilise Muharebesi (1915) Malazgirt Muharebesi (1915) Birinci Kerevizdere Muharebesi Zığındere Muharebesi Üçüncü Kirte Muharebesi İkinci Kirte Muharebesi Birinci Kirte Muharebesi Arıburnu Cephesi Seddülbahir Cephesi Kumkale Muharebeleri Dilman Muharebesi Şuaybiye Muharebesi (1915) Birinci Kanal Harekâtı Sarıkamış Harekâtı Ardahan Muharebesi Basra Muharebesi Köprüköy muharebeleri Arap Ayaklanması Urfa İsyanları Şebinkarahisar isyanı 1915'te Ermeni aydınların sürgünü Van İsyanı (1915) Zeytun İsyanı (1915) Zeytun İsyanı (1914) Osmanlı-Alman İttifakı Goeben ve Breslau'nun takibi I. Dünya Savaşı'nda Osmanlı cepheleri Osmanlı İmparatorluğu tasfiye dönemi (1908–1922)‎

Paylaşım, 1918-1922[değiştir | kaynağı değiştir]

1918-1922: VI. Mehmed[değiştir | kaynağı değiştir]

8 Ekim 1918'de savaşın kaybedileceğinin anlaşılması üzerine Talat Paşa başkanlığındaki İttihat ve Terakki kabinesi istifa etti. Yerine Ahmet İzzet Paşa başkanlığında bir kabine kuruldu ve bu kabine savaşı bitiren Mondros Mütarekesi'ni 30 Ekim 1918'de imzalandı. Ahmet İzzet Paşa'nın "artçı" kabinesinin de sadece 25 gün süren iktidardan sonra istifası üzerine Padişah diplomat Ahmet Tevfik Paşa'yı 13 Kasım'da sadrazamlığa getirdi.

Mondros Mütarekesi, 1918[değiştir | kaynağı değiştir]

I. Dünya Savaşı sonunda İtilaf Devletleri ile Mondros Mütarekesi imzalanmıştır. Osmanlı İmparatorluğu adına Bahriye Nazırı Rauf Bey Limni adasının Mondros Limanı'nda Agamemnon zırhlısında 30 Ekim 1918 akşamı imzalanmıştır.

İstanbul'un İşgali, 1918[değiştir | kaynağı değiştir]

İtilaf Devletleri 13 Kasım 1918'de İstanbul"u işgal etti.

İstanbul'un İşgali

Kilkis Yunan zırhlısı
İngiliz askerleri tarafından öldürülen asker.
Sultanahmet Mitingi

Sevr Antlaşması, 1920[değiştir | kaynağı değiştir]

10 Ağustos 1920'de İtilâf Devletleri ile Osmanlı hükümeti arasında Sevr Antlaşması imzalanmıştır.

Sevr Antlaşması

Sevr Osmanlı haritası
Doğu detaylı
Batı detaylı

Saltanatın kaldırılması 1922[değiştir | kaynağı değiştir]

1 Kasım 1922'de Türkiye Büyük Millet Meclisi "Türkiye Büyük Millet Meclisinin, hukuku hâkimiyet ve hükümraninin mümessili hakikisi olduğuna dair" 308 numaralı kararname ile Saltanatın kaldırılması gerçekleşmişti

Saltanatın kaldırılması

Sultan Vahideddin
Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin ilk üyeleri

Dönemin Sultanları[değiştir | kaynağı değiştir]

Referanslar[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Isolationist States in an Interdependent World Author Helga Turku Publisher Ashgate Publishing, Ltd., 2009 ISBN 0-7546-7932-2, ISBN 978-0-7546-7932-5 Length 182 pages page 64 [1]

Kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]