5. Ordu (Osmanlı)

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara
5. Ordu
Bundesarchiv Bild 183-H29994, Liman von Sanders mit türkischen Offizieren.jpg
Ordu karargâh subayları
arka sıra sağdan sola: 2. Ordu Kurmay Başkanı İsmet Bey, Yaver Üsteğmen Asım, Liman von Sanders'in yaveri Süvari Binbaşı Perike, 5. Ordu Kurmay Başkanı Kazım Bey, 1. Ordu Kurmay Başkanı Şükrü, 2. Ordu Sıhhiye Başkanı Refik Münir
ön sıra sağdan sola: Bahriye Nezareti Kurmay Başkanı Rauf Bey, Güney Grubu Komutanı Vehib Paşa, Sanders, Kuzey Grubu Komutanı Esat Paşa, Sıhhiye Dairesi Başkanı Süleyman Numan Paşa, İstanbul Merkez Komutanı Cevat Paşa
Etkin 25 Mart 1915 - 21 Kasım 1918
Ülke  Osmanlı İmparatorluğu
Bağlılık  Osmanlı Ordusu
Sınıfı Piyade
Tipi Ordu
Savaşları

I. Dünya Savaşı

Komutanlar
Ünlü
komutanları
Sanders Paşa
(Mart 1915 – 24 Şubat 1918)
Mahmut Kamil Paşa
(Şubat 1918)
Esat Paşa
(Şubat - Haziran 1918)
Mahmut Kamil Paşa
(Haziran - Kasım 1918)

5. Ordu, I. Dünya Savaşı öncesinde Osmanlı İmparatorluğu tarafından 24 Mart 1915 tarihinde kuruldu ve Ekim 1918 tarihinde lağvedildi. Bu orduya I. Dünya Savaşı sırasında Çanakkale Boğazı'nı ve Gelibolu Yarımadası'nı savunma görevi verildi. Almanya'dan gelen askeri danışman General Otto Liman von Sanders bu ordunun ilk komutanı oldu.

Nisan 1915 Savaş Düzeni[değiştir | kaynağı değiştir]

Nisan sonu 1915'te ordu, aşağıdaki şekilde yapılandırıldı:[1]

I. Dünya Savaşı[değiştir | kaynağı değiştir]

Yaz Sonu 1915 Savaş Düzeni[değiştir | kaynağı değiştir]

5. Ordu'nun konumu. (Nisan 1915)

5. Ordu Komutanı Mareşal Liman von Sanders, karargahıyla Gelibolu'daydı.

Ayrıca doğrudan doğruya 5. Ordu Komutanlığına bağlı bir tümen (19. Fırka), bir süvari tugayı (1. Tugay), bir piyade alayı ve dört jandarma taburu vardı. 19. Fırka, Yarbay Mustafa Kemal emrinde ve Eceabat'ta 5. Ordu'nun ihtiyatını oluşturuyordu. Süvari Tugayı ise yine ordu emrinde olarak Saros Körfezi batısında Bulgar hududuna kadar olan geniş kıyı kesimini gözetlemekteydi. Jandarma taburları da, düşmanın fazla beklenmediği kıyılarda gözetleme görevi yapmaktaydılar. 5. Ordu'nun asker sayısı 84.000 (Müttefiklerin 75.000), top sayısı 72 (Müttefiklerin donanma hariç 140) idi. Osmanlı asker sayısı düşmana nazaran 9.000 kişi daha fazla idi ama bu bir sayısal görüntüden ibaretti. Aslında tarafların savaş gücünü belirleyen, (eğitim ve moral başta olmak üzere) silahların kalitesi, silah, cephane, araç, gereç bütünlemesi ve özellikle ağır makineli tüfek ve topun miktarı idi ve bunlar da düşmandan yana idi.

Ağustos 1916 Savaş Düzeni[değiştir | kaynağı değiştir]

Ağustos 1916'da ordu, aşağıdaki şekilde yapılandırıldı:[2]

Aralık 1916 Savaş Düzeni[değiştir | kaynağı değiştir]

Aralık 1916'da ordu, aşağıdaki şekilde yapılandırıldı:[3]

Ağustos 1917, Ocak 1918 Savaş Düzeni[değiştir | kaynağı değiştir]

Ağustos 1917, Ocak 1918'de ordu, aşağıdaki şekilde yapılandırıldı:[4]

Haziran, Eylül 1918 Savaş Düzeni[değiştir | kaynağı değiştir]

Haziran, Eylül 1918'de ordu, aşağıdaki şekilde yapılandırıldı:[5]

Mondros Sonrası[değiştir | kaynağı değiştir]

Kasım 1918 Savaş Düzeni[değiştir | kaynağı değiştir]

Kasım 1918'de ordu, aşağıdaki şekilde yapılandırıldı:[6]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Edward J. Erickson, Order to Die: A History of the Ottoman Army in the First World War, Greenwood Press, 2001, ISBN 0-313-31516-7, p. 86.
  2. ^ Edward J. Erickson, Order to Die: A History of the Ottoman Army in the First World War, Greenwood Press, 2001, ISBN 0-313-31516-7, p. 134.
  3. ^ Edward J. Erickson, Order to Die: A History of the Ottoman Army in the First World War, Greenwood Press, 2001, ISBN 0-313-31516-7, p. 154.
  4. ^ Edward J. Erickson, Order to Die: A History of the Ottoman Army in the First World War, Greenwood Press, 2001, ISBN 0-313-31516-7, p. 170, 181.
  5. ^ Edward J. Erickson, Order to Die: A History of the Ottoman Army in the First World War, Greenwood Press, 2001, ISBN 0-313-31516-7, p. 188, 197.
  6. ^ Edward J. Erickson, Order to Die: A History of the Ottoman Army in the First World War, Greenwood Press, 2001, ISBN 0-313-31516-7, p. 202.