Osmanlı Halifeliği

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Geçmiş birleştirme
Bu sayfa, Hilâfet ile tek başlık altında birleştirilmiştir. Sayfa geçmişinin de hizmetliler tarafından Hilâfet sayfasının geçmişine aktarılması gerekmektedir.
I. Selim, ilk Osmanlı halifesi (1517–1520) ve Abdülmecid, son Osmanlı halifesi (1922–1924)

Osmanlı İmparatorluğu'nun Osmanlı Hanedanı yönetimindeki Osmanlı Halifeliği (1517–1924), Geç Orta Çağ'ın ve Erken Modern Çağ'ın son Sünni İslam halifeliği idi. Osmanlı'nın büyüme döneminde, Osmanlı yöneticileri I. Murad'ın 1362'de Edirne'yi fethinden itibaren hilafet makamında hak iddia ettiler.[1] Daha sonra I. Selim, Müslüman toprakları fethetmek ve birleştirmek suretiyle, Mekke ve Medine kentlerinin savunucusu olmasıyla Osmanlıların halifelik iddiasını daha da güçlendirdi. Nihayetinde halifelik makamını ele geçirdi.[2]

Osmanlı Halifeliği'nin ölümü, Batı Avrupa ile ilgili olarak yavaş bir güç erozyonu nedeniyle ve Osmanlı İmparatorluğu'nun Milletler Cemiyeti tarafından bölünmesi sonucu Osmanlı İmparatorluğu'nun sona ermesi nedeniyle gerçekleşti. Son Osmanlı halifesi Abdülmecid Efendi, bölünmeden sonra yaklaşık 1,5 yıl halifelik makamını sürdürdü, ancak Atatürk'ün laik reformları ve Osmanoğullarının 1924'te Türkiye Cumhuriyeti'nden sürgün edilmesiyle halifelik makamı tarihe karıştı.[3]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Lambton, Ann; Lewis, Bernard (1995). The Cambridge History of Islam: The Indian sub-continent, South-East Asia, Africa and the Muslim west. 2. Cambridge University Press. s. 320. ISBN 9780521223102. Erişim tarihi: 13 Mart 2015. 
  2. ^ "caliph – Islamic title". Encyclopædia Britannica. 3 Mayıs 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  3. ^ Nafi, Beşir (2016). "The Abolition of the caliphate: causes and consequences". The Different aspects of Islamic culture, v. 6, pt. I: Islam in the World today, Retrospective of the evolution of Islam and the Muslim world. UNESCO. s. 183.