Guglielmo Marconi

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara
GuglielmoMarconi
İtalyan fizikçi, mucit ve elektrik mühendisi
İtalyan fizikçi, mucit ve elektrik mühendisi
Doğum 25 Nisan 1874
Bologna, İtalya
Ölüm 20 Temmuz 1937
Roma, İtalya
Milliyet İtalyan
Din Anglikan / Katolik
İmza

Guglielmo Marconi Birinci Marconi Markizi(İtalyanca: [ɡuʎˈʎɛːlmomarˈkoːni];25 Nisan 1874, Bologna, İtalya- 20 Temmuz 1937.) İtalyan mucit ve elektrik mühendisi[1]; uzun mesafeli radyo iletişimi, Marconi Yasası, telsiz telgraf sistemi üzerine yaptığı çalışmalarıyla ünlüdür. Marconi, radyonun mucidi olarak bilinir[2] ve kablosuz telgrafın gelişimine katkılarından ötürü Karl Ferdinand Braun ile 1909 Nobel Fizik Ödülü'nü paylaşmıştır.[3][4][5] Girişimci, iş adamı ve daha sonra Marconi Şirketi adını alan ve 1897 yılında İngiltere’de kurulan "The Wireless Telegraph&SignalCompany"nin kurucusu olan Marconi, kendinden önce gelen fizikçi ve araştırmacıların çalışmalarını kullanarak ve değişiklikler yaparak radyonun ticari bir başarı kazanmasını sağlamıştır.[6][7] 1929 yılında İtalya kralı Markoni’ye Markiz ünvanıyla asalet bahşetmiştir.

Yaşam Öyküsü[değiştir | kaynağı değiştir]

Çocukluk ve Gençlik Yılları[değiştir | kaynağı değiştir]

Marconi 25 Nisan 1874 yılında Bologna’daGuglielmoGiovanni Maria Marconi ismiyle,[8]İtalyan bir aristokrat ailenin ikinci oğlu olarak dünyaya gelmiştir. Babası GiuseppeMarconi, Porretta Terme’de toprak sahibi İtalyan bir aristokrattır. Annesi ise İrlanda-İskoç kökenli AnnieJameson’dır. Annesi İrlanda’daki,CountyWexford’da bulunan Daphne Kalesi’nin sahibi Andrew Jameson’un kızıdır. Annesinin Dedesi John Jameson viski üreticisi olan Jameson&Sons şirketinin kurucusudur.[9]Marconi iki ve altı yaşları arasında, abisi Alfonso ile birlikte İngiltere’de,Bedford kasabasında yaşamıştır.[10][11] İtalya’ya döndüğünde eğitimini Bologna’da AugustoRighi’nin laboratuvarında, Floransa’da IstitutoCavallero ‘da ve daha sonra Livorno’da özel eğitimine devam etmiştir.[12]RobertMcHenry’e göre Marconi çocukluğunda iyi bir öğrenci değildir; ancak tarihçi CorradiGiuliano biyografisinde Marconi’yi gerçek bir dahi olarak anlatmaktadır.[13]Katolik olarak vaftiz edilmiş olan Marconi, Anglikan Kilisesi’nin bir üyesi olarak yetiştirilmiştir. 1927’de Maria Christina ile yaptığı evlilikten önce Marconi, yeniden Katolikliğe dönmüş ve Katolik Kilisesi’nin sadık üyelerinden biri olmuştur.[14]

Radyo Çalışmaları[değiştir | kaynağı değiştir]

Gençlik yıllarında Marconi bilim ve elektrik konularına ilgi duymaya başlamıştır. Bu dönemin önemli bilimsel gelişmelerinden birisi Heinrich Hertz’e aittir. Hertz, 1888 yılında elektromanyetik radyasyonun üretilebileceğini ve takip edilebileceğini kanıtlamıştır. Bugün radyo dalgaları olarak bilinen bu radyasyona o dönemde “Hertzian Dalgaları” yada “aetheric dalgalar” denmekteydi. 1894 yılında Hertz’in ölümünün ardından bilim adamının eski keşifleriyle ilgili makaleler yeniden yayımlanmış ve Marconi’nin bu konuya ilgisi artmıştır. Marconi, Bologna Üniversitesi’nde fizikçi olan AugustoRighi ile radyo dalgaları üzerine çalışmak üzere izin almıştır. Marconi’nin komşusu olan Righi, Hertz’in çalışmaları üzerine deneyler yapmış bir fizikçidir.

İlk Deneyleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Dosya:Marconi RockSalvan, Switzerland.jpg
Marconi Kayası, Salvan, İsviçre, 1895’teki deneylerin yapıldığı yer

İtalya, Pontecchio’daki evi Villa Griffone’nin çatı katında, uşağı Mignani’nin yardımıyla kendi araç-gereçlerini yapan Marconi,deneylerine başlar. Amacı radyo dalgalarını kullanarak pratik bir telsiz telgraf sistemi icat etmektir. Bu yeni bir fikir değildir. Elli yılda fazla bir süredir, kablolar olmaksızın telgraf iletilerinin aktarımını araştıran pek çok kişi, teknik ve ticari anlamda başarılı olamamıştır. Marconi’nin sistemi ise aşağıdaki bileşenlerden oluşmaktadır:[15]

  • Basit bir osilatör, ya da kıvılcım üreten radyo vericisi,
  • Yerden yükseğe yerleştirilmiş bir kabloya da güç alanı,
  • EdouardBranly’nin özgün aracının bir modifikasyonu olan koherer alıcısı (hassaslığı ve güvenilirliğini artırmak için ince ayar yapılmış),
  • MorsAlfabesi’ndeki nokta ve tirelere karşılık gelen kısa ve uzun vuruşları göndermek için vericinin çalışmasını sağlayan telgraf anahtarı ve alınan noktalarla tireleri kağıt rulonun üzerine kaydeden ve koherer tarafından çalıştırılan telgraf kaydedicisi.

Kıvılcım jeneratörü ve Koherer-Alıcı konfigürasyonları başkaları tarafından denenmiştir ancak pek çoğu radyo dalgalarını ve sinyalleri vericiden yüz metre öteye göndermeyi başaramamıştır. Uşağı Mignani yardımıyla, ilk deneylerine başlayan Marconi henüz 20 yaşındaydı. 1894 yazında bir bataryadan oluşan fırtına alarmı bir alıcı ve kıvılcımla çalışan bir elektrik zili yaptı. Kısa bir süre sonra, odanın öte tarafındaki zili telgraf düğmesine basarak çaldırmayı başarmıştır. [16] Bir aralık gecesi annesini uyandıran GuglielmoMarconi, annesini gizli atölyesine götürerek icadını göstermiştir. Ertesi gün Marconi icadını babası ile paylaştığında yaşlı adam, daha fazla malzeme alsın diye, cüzdanındaki bütün parasını oğluna vermiştir. 1895 yazında Marconi açık arazide deneylerine devam etti ve babasının Bologna’daki malikânesini deneyleri için kullanmaya başladı. Alıcı ve verici antenlerinin boyunu arttırıp, antenleri dikey olarak düzenleyen Marconiher bir anteni yere değecek biçimde yerleştirdiğinde alıcı verici menzili ciddi bir biçimde arttı.[17][18]Marconi kısa bir süre içinde radyo dalgalarını bir tepenin üzerine ulaştırmayı başardı; mesafe yaklaşık 2,4 km idi.[19]Bu noktada Marconi, ek mali destek ve biraz daha araştırma ile bu aracın daha uzun mesafelerde işe yarayacağını düşünmeye başladı ve bu aracın ticari ve askeri alanlarda önem kazanacağı sonucuna vardı. Marconi, kablosuz telgraf makinasını anlatıp maddi destek istemek üzere Posta ve Telgraf Bakanlığı’na yazdı. O dönem Bakanlığın başında PietroLacava bulunmaktaydı. Marconi mektubuna hiçbir zaman cevap alamadı çünkü Bakan Lacava Roma’daki ViadellaLungara diye bilinen akıl hastanesine gönderme yaparak mektupta yazılanların deli saçması olduğunu düşünmüştür.[20] 1896 yılında o dönemin Bologna’daki Amerikan konsolosu olan aile dostu Carlo Gardini ile İtalya’yı terk edip İngiltere’ye yerleşme konusunda fikir alışverişinde bulundu. Gardini Londra’daki İtalyan büyükelçisi AnnibaleFerrero’yaMarconi’yi takdim eden bir mektup yazdı; mektupta Markoni’nin kim olduğunu ve yaptığı sıra dışı keşfi anlattı. Büyükelçi Ferrero yanıt mektubunda telif haklarını almadan vardıkları sonuçları hiç kimseye açıklamamalarını öğütledi. Marconi’nin İngiltere’de daha kolay maddi destek bulacağına inanan Ferrero araştırmacıyı İngiltere’ye gelme yönünde cesaretlendirdi. İtalya’da yaptığı çalışmaların gerekli ilgiyi görmemesi üzerine Marconi 1896’da 21 yaşında annesiyle birlikte çalışmalarına destek bulmak amacıyla Londra’ya doğru yola çıktı. İtalyancasının yanı sıra İngilizceyi de akıcı bir biçimde konuşmaktaydı. MarconiDover’e ulaştığında gümrük görevlisi Marconi’nin bavulunun içinde çeşitli alet, edevat buldu. Hemen Londra’daki Deniz Kuvvetleri Komutanlığı ile iletişime geçti. Dover’de kaldığı süre içinde Marconi İngiliz Posta Ofisi’nin elektrik baş mühendisiWilliamPreece’in ilgi ve desteğini kazandı.

O dönemde Marconi’nin sahip olduğu araç Tufts Üniversitesi’ndenA.E. Dolbear’in 1882’de sahibi olduğu araca benzerdi. Dolbear’in düzeneği kıvılcım bobin jeneratörü ve bir karbon granüler rektifiyeden oluşuyordu.[21]BT Merkezi’nin dışındaki bir levhada[22]Marconi’nin ilk kamusal kablosuz sinyal aktarımını bu alandan verdiği ifade edilmektedir.[23] Mart 1897’ye kadar İngiliz hükümeti için bir dizi gösterim yapan Marconi, Mors Alfabesi sinyallerini yaklaşık 6 km öteye, SalisburyPlain’e ulaştırmıştır. 13 Mayıs 1897 günü Marconi, açık deniz üzerinden Dünya’nın ilk kablosuz iletişimini gerçekleştirir. Deneyin üssü Galler’dedir. Gönderilen mesaj Bristol Kanalı üzerinden FlatHolm adasından 6 km ötedeki Penarth’da bulunan LavernockPoint’e ulaşır. Mesajda “Hazır mısınız?” yazmaktadır.[24] Verici cihaz hemen ardından Somerset kıyılarındaki BreanDownFort’a, mesafeyi 16 km’te çıkartacak şekilde yerleştirilmiştir

BT Merkezi’nin dışında, Marconi’nin ilk halka açık telsiz sinyal aktarımının anısına konulmuş olan levha.

Bütün bu denemelerden çok etkilenen PreeceMarconi’nin çalışmalarını Londra’da iki önemli konuşma ile kamuya tanıtır: birinci konuşma 11 aralık 1896’da ToynbeeHall’da “Telsiz Telgraf” başlıklıdır; konuşmaların ikincisi ise 4 Haziran 1897’de Kraliyet Enstitüsü’nde, “Kablo Olmaksızın Boşlukta Sinyal Göndermek” başlıklıdır. Bu iki konuşmayı sayısız gösterimler takip eder ve Marconi uluslararası dikkatleri üzerine çekmeye başlar. Haziran 1897 tarihinde kendi ülkesinde, La Spezia’da İtalyan hükümeti için bir dizi deney gerçekleştirir. Lloyds için gerçekleştirdiği deney BallyCastle ve Rathlin adası arasında 6 Haziran 1898’de gerçekleştirilir. Radyo dalgaları 27 Mart 1899 yılında Fransa’da Wimereux’dan gönderildikten sonra İngiltere’de South Foreland Deniz Feneri’ne ulaşarak İngiliz Kanalı’nı geçmeyi başarır. Amerika’daki ilk gösterim, 1898 sonbaharında, New York’taki uluslararası Amerika Kupası yat yarışların bildiren mesajlardır. Marconi, New York Herald gazetesinin davetiyle Sandy Hook, New Jersey açıklarındaki Amerika Kupası’nı aktarmak üzere Amerika’ya gitmiştir. Buradaki ilk aktarım, Porto Rico bandıralı bir yolcu gemisi olan SS ‘’Ponce’’ ’un güvertesinden yapılmıştır. [25] Marconi, 8 Kasım 1899’da Amerikan bandıralı St. Paul ile İngiltere’ye doğru yola çıkmış ve asistanlarıyla geminin güvertesine kablosuz teçhizatı kurmuştur. 15 Kasım günü ‘’St. Paul’’ gemisi, kablosuz sinyallerle İngiltere’ye dönüşünü haber veren, ilk deniz aşırı gemi olmuştur. Marconi’nin Royal Needles Oteli’ne kurduğu radyo istasyonu, İngiltere kıyılarından 66 deniz mili ötede bulunan gemiden sinyalleri almıştır.

Atlantik Ötesi Aktarım[değiştir | kaynağı değiştir]

Aralık 1901, Marconi, ortaklarının St. John's, Newfoundland’da, anten kaldırmak için bir uçurtmayı havalandırmasını izlerken. (B.F.S. Baden-Powell’dan bir “Levitor” (“Havada Kalan”) [26])
Bir şey duyabiliyor musunuz bir bakın, Bay Kemp![27]

Yirminci yüzyılın başında, Atlantik ötesi telgraf kabloları teknolojisiyle yarışabilmek için, Marconi okyanusun öte yakasına sinyal gönderme yollarını araştırmaya başladı. 1901 yılında, Cornwall, Poldhuile Co. Galwey, Clifden arasında bir bağlantı oluşturmak için Co. Wexford, RosslareStrand’e, kablosuz verici istasyonu olan Marconi Evi’ni kurdu. Kısa bir süre sonra 12 Aralık 1901 tarihinde açıklama yapan Marconi, alıcı olarak, bir uçurtmanın desteklediği, 150 m uzunluğunda bir anten kullanılarak Cornwall, Poldhu’da bulunan yeni yüksek güç istasyonundan gönderilen sinyallerin, bugün Kanada sınırlarında bulunan Newfoundland St. John’s kasabasındaki Sinyal Tepesi’nden alımlandığını ilan etmiştir. İki nokta arasındaki mesafe yaklaşık 3.500 km’dir. Büyük bir bilimsel ilerleme olarak duyurulan bu haber, ciddi bir şüphe uyandırmış olup, bu şüphe halen devam etmektedir. Kullanılan dalga boyu tam olarak bilinmemekle beraber, bu dalga boyunun 350 m’lik bir çevrede olduğu belirlenmiştir. Deneyin yapıldığı zaman dilimi gündüz vaktidir. Marconi’nin o zaman bilmediği ama bugün bilinen şey, bu zamanlamanın olası en kötü tercih olduğudur. Bu orta dalga boyunda, iyonosferdekigökdalgasının yoğun emilimi sebebiyle, gün ışığında uzun mesafe aktarımları imkansızdır. Bu deney önhazırlığı yapılmış bir deneydir-Marconi deneyin başında Mors alfabesindeki ‘’S’’ harfini gösteren üç tıklık sinyali duynası gerektiğini bilmektedir. Tıkların zayıf ve düzensiz bir biçimde duyulduğu aktarılmıştır. Söz konusu aktarımı onaylayan bağımsız bir gözlemci bulunmamaktadır. Sinyalleri atmosferik gürültüden ayırmak oldukça zordur. (Marconi’nin ilk okyanusötesi çalışmaları hakkında ayrıntılı teknik bir değerlendirme John S.Belrose’un 1995 tarihli araştırmasında yer almıştır.) Poldhu vericisi iki aşamalı bir devreydi. [28][29]

Marconi, Atlantik Okyanusu’nu aşan ilk telsiz sinyali ulaştırmak için kullandığına benzer bir cihazı kullanırken, 1901
Marconi caricatured by Spy for Vanity Fair, 1905

Kuşkucuların baskısından bunalan Marconi, daha iyi organize edilmiş ve belgelenmiş bir deney hazırladı. Şubat 1902’de SS Philadelphia gemisiyle İngiltere’den batıya doğru açılan Marconi, Poldhu istasyonundan günlük olarak gönderilen sinyalleri kaydetti. Deney sonuçlarına göre, sinyaller 2.490 km’ye kadar Koherer alıcısıyla; 3.400 km’ye kadarsa işitsel alıcıyla kaydedilmiştir. Maksimum mesafelere gece erişilmiştir; ve bu deneyler aracılığıyla orta ve düşük frekans aktarımlarında radyo sinyallerinin gündüze göre gece vakti çok daha uzak mesafelere gittiği ilk kez ortaya konmuştur. Gün ışığında sinyaller en fazla 1.100 km’de alımlanmıştır; ki bu da Newfoundland’daki ilk deneylerde erişildiği iddia edilen mesafenin yarısı bile değildir. Oradaki deneyler de gündüz yapılmıştır. Bu sebeple, Marconi, hiçbir zaman Newfoundland iddialarının arkasında sağlam bir biçimde duramamıştır; ancak kanıtladığı şey, bazı bilim adamlarının iddialarının aksine radyo sinyallerinin yüzlerce kilometre öteye gönderilebileceğidir. 17 Aralık 1902 tarihinde Kanada Nova Scotia, Glace Körfezi’ndeki Marconi istasyonundan gönderilen sinyaller Kuzey Amerika’dan Atlantik’in öte yakasına gönderilen ilk radyo iletisi olmuştur. 1901’de South Wellfleet, Massachusetts’de, Marconi’nin kurduğu istasyondan gönderilen bir ileti tarihe geçmiştir. Bu ileti 18 Ocak 1903’de Amerika Birleşik Devletleri başkanı Theodore Roosevelt tarafından İngiltere kralı Yedinci Edward’a gönderilen bir tebrik olup, Amerika Birleşik Devletleri’nden yapılan ilk denizaşırı radyo aktarımıdır. Bu istasyonun bir başka özelliği de, RMS Titanic gemisinden gelen imdat sinyallerini ilk duyan istasyon olmasıdır. Ancak, sürekli bir okyanusötesi sinyal akışını o dönemde sağlamak oldukça güçtür. Diğer mucitlerle yarış halinde olan Marconi, seyahat halindeki gemilerle iletişim kurabilmek için Atlantik’in her iki yakasına istasyonlar inşa etmeye başlamıştır. 1904’te, Marconi yeni bir ticari hizmet başlatarak abone olan gemilere her gece haber özetlerini yollamaya başlar. 17 Ekim 1907 tarihinde Clifden (İrlanda) ve Glace Bay (Kanada) arasında düzenli okyanus ötesi radyo-telgraf hizmeti verilmeye başlanmıştır. [30][31] Buna rağmen Marconi Şirketi, yıllarca sağlıklı iletişim hizmeti verebilmek için çaba harcamıştır. TİTANİK RMS Titanic gemisinde kaza anında iki radyo operatörü bulunmaktaydı – Jack Phillips ve Harald Bride. Bu iki operatör gemiyi işleten White Star Line Gemicilik Şirketi’nin elemanları değildi; bu hizmeti vermesi amacıyla Marconi Uluslararası Deniz İletişimi Şirketi adına çalışan elemanlardı. Geminin 15 Nisan 1912 yılında batmasının ardından, kazazedelerden hayatta kalanlar Cunard Line’a ait RMS Carpathia tarafından kurtarıldılar. [32] Marconi şirketi tarafından istihdam edilen bir başka kişi de, daha sonra RCA’nın başına geçecek olan David Sarnoff’dur. Sarnoff ve ‘’Carpathia’’ arasındaki kablosuz iletişim, iddia edildiğine göre yetmiş iki saat sürmüştür; [33] ancak bazı günümüz tarihçileri Sarnoff’un olayın içerisinde bulunup bulunmadığını sorgulamaktadır. ‘’Carpathia’’ New York limanına yanaştığında, hayatta kalan operatör Bride ile konuşmak üzere, Marconi, yanında ‘’The New York Times’’ gazetesinden bir muhabir ile birlikte gemiye gitmiştir. [32] 18 Haziran 1912 tarihinde Marconi ‘’Titanik’’ ’in batmasıyla ilgili olarak soruşturma komisyonuna ifade vermiştir. İfadesinde deniz telgrafının nasıl çalıştığını ve denizde acil durumlar karşısında yapılması gerekenler konusunda açıklamalarda bulunmuştur. [34] ‘’Titanik’’ faciasına değinen İngiliz posta işlerinden sorumlu bakanı, “Faciadan kurtarılanlar; Mr. Marconi… ve kendisinin müthiş icadı sayesinde kurtarılmıştır“ demiştir. [35] Esasen, batmadan evvel, Marconi’ye ‘’’Titanik’’ ’in ilk seyahati için ücretsiz bilet verilmiştir: ancak ünlü mucit, üç gün önce hareket eden Lusitania gemisine binmiştir. Kızı Degna’nın daha sonra yaptığı açıklamaya göre, bitirilmesi gereken evrak işleri bulunan Marconi, Lusitania gemisinde görevli katiplerden yararlanmak üzere bu gemiyi tercih etmiştir. [36]

Devam Eden Çalışmalar[değiştir | kaynağı değiştir]

Dünyaya bir iyilik mi yoksa kötülük mü yaptım ?[37]

Zaman içinde Marconi şirketleri verimli olmayan kıvılcım-verici teknolojisini kullanmaya devam ettikleri için, teknik açıdan muhafazakâr olarak ünlendiler. Kıvılcım-verici teknoloji sadece radyo telgraf işlemlerinde kullanılabilmekteydi; zaman içinde ortaya çıkmıştı ki, radyo iletişiminin geleceği sürekli-dalga aktarımında yatmaktaydı ve bu aktarım çok daha etkin ve işitsel aktarımlarda daha uygun bir yoldu. 1915’den sonra, oscillating vakum tüpünün (valf) geliştirilmesinin ardından, Marconi şirketi sürekli-dalga üreten donanım üzerinde ciddi çalışmalar yapmaya başladı. İngiltere’de 1920 yılında vakum tüpü verici kullanılarak yapılan ilk radyo eğlence yayınları, Chelmsford’da bulunan New Street Works fabrikasından gerçekleştirildiğinde, Nellie Melba programda yer alan kişi oldu. 1922 yılında ise Great Baddow’daki Marconi Araştırma Merkezi’nden düzenli olarak eğlence yayınları yapılmaya başlandı; ki bu yayınlar BBC’nin alt yapısını oluşturmuştur.

Sonraki Yılları[değiştir | kaynağı değiştir]

Marconi, eşiyle beraber, 1910 civarı.

1914 yılında Marconi, İtalyan Senatosu’nda senatörlüğe atandı ve kendisine İngiltere’de Kraliyet Victorian Order’da Onursal Şövalyelik Büyük Haçı verildi. Birinci Dünya Savaşı’nda İtalya müttefiklerin tarafında yer alınca, Marconi, İtalyan ordusunun radyo hizmetlerinden sorumlu kişi oldu. İtalyan ordusunda Lutenant rütbesi verildi ve aynı zamanda İtalyan donanmasında komutan oldu. 1929’da Kral III. Victor Emmanuel tarafından Markiz ilan edildi. 1923 senesinde İtalyan Faşist Partisi’ne katılan Marconi, 1930’da İtalyan diktatör Benito Mussolini tarafından İtalyan Kraliyet Akademisi’nin başkanlığına atandı. Bu atama, Marconi’yi Faşist Büyük Konseyi’nin üyesi konumuna getirdi. 20 Haziran 1937’de bir dizi kalp krizinin ardından 63 yaşında Roma’da hayatını kaybeden Marconi’ye, İtalyan hükümeti devlet töreni düzenledi. Anısına, yaşadığı caddedeki dükkanlar “Ulusal Yas Nedeniyle Kapalıyız” notu asarak o gün çalışmadı. [38] Aynı zamanda ölümünün ertesi gününde, akşam saat altıda İngiltere’de bütün BBC vericileri ve kablosuz posta vericileri yayınlarına iki dakika ara vermiştir. [38] İngiliz Posta Ofisi gönderdiği bir mesajla yayında olan bütün gemileri de iki dakikalık ara vermeye davet etmiştir. Cenazesi Villa Ggriffone’ye defnedilmiştir. [39][40] 1943’de Amerika Birleşik Devletleri Yüksek Mahkemesi, Marconi’nin radyo patentleri ile ilgili bir karara vararak, Oliver Lodge, John Stone Stone ve Nikola Tesla’ya ait bazı patentleri kendilerine iade etmiştir. [41][42] Karar Marconi’nin orijinal radyo patentleri hakkında değildir[43]: Mahkeme, Marconi’nin radyo sinyallerinin aktarımını ilk gerçekleştiren kişi olduğu iddiaları konusunda bir karar vermemiştir; ancak belli bazı patentlerle ilgili Marconi’nin iddiaları tartışmalı olduğu için bu patentler üzerinde hak iddia edemeyecektir. [44].

Kişisel Yaşamı[değiştir | kaynağı değiştir]

Amerikalı elektrik mühendisi Alfred Norton Goldsmith ve Marconi, 26 Haziran 1922.

Marconi’nin, Alfonso isimli bir erkek kardeşi ve Luici adında üvey kardeşi vardır. 16 Mart 1905’de, 1904 senesinde Poole’de tanıştığı, XIV. İnchiquin baronu Edward O’Brien’ın kızı Hon. Beatrice O’Brien (1882-1976) ile evlenmiştir. [45] Degna (1908-1998), Gioia (1916-1996) ve Lucia (doğumu ve ölümü 1906) isimli üç kızları ve II. Marki Marconi ünvanını taşıyan Giulio (1910-1971) isimli bir oğlu bulunmaktadır. 1913’de Marconi’ler İtalya’ya dönerek Roma sosyetesine girmişlerdir. Karısı Beatrice, Kraliçe Elena’nın nedimesi olmuştur. Marconiler 1924 yılında boşanırlar. Marconi’nin isteğiyle, tekrardan evlenebilmesi için, evlilik 27 Nisan 1927 tarihinde fesh edilmiştir. [46] Beatrice Marconi ise ikinci eşi Montecorona markizi Liborio Marignoliile 3 Mart 1924’de evlenmiş ve bu evlilikten Laminia isimli kızı doğmuştur. [47] 12 Haziran 1927’de Marconi Bezzi-Scali kontu Francesco‘nun tek kızı Maria Cristina Bezzi-Scali (1900-1994) ile evlenmiştir. Bu evlilikten doğan tek çocukları Maria Elettra Elena Anna (D. 1930), 1966’da prens Carlo Giovannelli (D. 1942) ile evlenmiştir. Çift daha sonra ayrılmıştır. Bilinmeyen sebeplerden ötürü Marconi bütün mirasını ikinci eşi ve bu evlilikten doğan tek çocuğuna bırakırken, ilk evliliğinden olan çocuklarına hiçbir şey bırakmamıştır. [48] İlerleyen yaşamında etkin bir İtalyan faşisti olan Marconi[49], ideolojileri ve İtalyan güçlerinin Etiyopya’ya yaptıkları saldırılar gibi eylemleri için özür dilemiştir. Marconi, 1931 senesinde, Papa XI. Pius’un ilk radyo yayınını bizzat yapmış ve mikrofona şu sözleri söylemiştir: “Doğanın pek çok gizemli gücünü insanoğlunun hizmetine veren Tanrı’nın yardımıyla, bütün inançlı Dünya’ya Kutsal Babamızın sesini dinleme hazzını veren bu icadı yaptım”. [50]

Onur ve Ödülleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Kazandığı Ödüller ve Madalyalar[değiştir | kaynağı değiştir]

  • 1909’da, radyo iletişimine olan katkılarından ötürü Nobel Fizik Ödülü’nü alan Marconi, ödülü Karl Braun ile paylaşmıştır. [3]
  • 1918’de, Franklin Enstitüsü’nün verdiği Franklin Madalyası ile ödüllendirilmiştir.
  • 1929’da, Kral III. Victor Emmanuel tarafından Marki ilan edilmiş ve Marconi Markizi ünvanını almıştır.
  • 1931’de, kablosuz telgraf için John Scott Madalyası ile ödüllendirilmiştir.
  • 1977’de, Ulusal Yayıncılar Onur Listesi’ne alınmıştır. [51]
  • 1988’de, Chicago’daki Radyo Onur Listesi’ne Marconi “Öncü” olarak eklenmiştir. [52]
  • 1990’da, ön yüzünde portresi, arka yüzünde de başarılarını canlandıran 2000 Liret banknot, İtalyan Bankası tarafından basılmıştır.[53]
  • 2001’de, İngiltere Marconi’nin ilk kablosuz iletişiminin yüzüncü yıl dönümünü kutlamak için 2 poundluk anı parası basmıştır.
  • Marconi’nin kablosuz telgraf üzerine yaptığı ilk deneyler, iki IEEE Milestones’un konusu olmuştur; bunlardan ilki 2003 tarihinde İsviçre’de[54], diğeri ise 2011’de İtalya’da[55] gerçekleşmiştir.
  • 2009’da, İtalyan hükümeti Marconi’nin Nobel ödülünü almasının yüzüncü yılı sebebiyle 5 Euro’luk gümüş anı parası bastırmıştır.
  • 2009’da, Marconi New Jersey Onur Listesi’ne alınmıştır. [56]
  • Alman radyo akademisi, her sene Marconi Ödülleri vererek, öne çıkan radyo programları sunucuları ve istasyonlarını ödüllendirmektedir.

Övgüler[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Floransa, Santa Croce Bazilikası’nda Marconi heykeli bulunmaktadır.
  • Hoboken, New Jersey’deki Church Square Park’ta Marconi heykeli bulunmaktadır.
  • Marconi’ye atfedilen bir heykel [[Washington, DC]’de bulunmaktadır.
  • Marconi’nin kullandığı eşyalardan oluşan bir koleksiyon, İngiltere’de daha sonra Marconi Corporation olarak ismi değiştirilecek The General ElectricCompany tarafından korunmuştur. 2004 Aralık ayında İngiltere Essex, Chelmsford, Great Baddow’da bulunan Marconi Araştırma Merkezi’ndeki bu kalabalık Marconi koleksiyonu, Oxford Üniversitesi’ne devredilerek halka açılmıştır. Bu koleksiyonun ikiyüzelliden fazla parçası ve kağıt, kitap, patent ve daha pek çok farklı parçadan oluşan efemera koleksiyonu, BAFTA ödüllü MarconiCalling adlı Web sitesinde sergilenmektedir. Koleksiyonun içinde yer alan eserler Bilim Tarihi Müzesi’nde korunmaktayken, efemera arşivleri Bodleian Kütüphanesi’ndedir. Kasım 2008’de, üç yıllık bir çalışmanın ardından Bodleian Kütüphanesi’nden Marconi Arşivleri çevrimiçi kataloğa eklenmiştir.
  • Poldhu, Cornwall’da, Marconi radyo istasyonunun yakınındaki yamacın kenarına ilk okyanus ötesi radyo yayınının anısına granit bir dikili taş konulmuştur.

Marconi İsmini Taşıyan Yer ve Kuruluşlar[değiştir | kaynağı değiştir]

Asya[değiştir | kaynağı değiştir]

Hong Kong[değiştir | kaynağı değiştir]

Avrupa[değiştir | kaynağı değiştir]

İrlanda[değiştir | kaynağı değiştir]
  • Ballybunion’daki Marconi Yolu.
  • Enniscorthy’deki Marconi Parkı.
  • Dublin Digges Ln.’deki Marconi Evi.
İtalya[değiştir | kaynağı değiştir]
  • İtalya’daki bir havalimanının adı Bologna Guglielmo Marconi Havalimanı’dır (IATA: BLQ – ICAO: LIPE).
  • İtalya, Roma’daki “Guglielmo Marconi” Üniversitesi de adını Marconi’den almıştır.
  • Genel olarak, tüm İtalyan kent ve köylerinde Via Guglielmo Marconi bulunur.
  • Cremona’da Piazza Marconi vardır.
Lüksemburg[değiştir | kaynağı değiştir]
  • Lüksemburg’da , Radyo Lükemburg’un eski ana binası olan Villa Louvigny’e giden Alleé Marconi bulunmaktadır.
Hollanda[değiştir | kaynağı değiştir]
  • Eindhoven’da Marconilaan (Marconi Yolu) vardır.
  • Rotterdam’da bir meydanın adı Marconiplein’dir(Marconi Meydanı).
Polonya[değiştir | kaynağı değiştir]
  • Augostóv’daki bir döner kavşağın adı Rondo Marconiega’dır (Marconi Kavşağı).
İsveç[değiştir | kaynağı değiştir]
Birleşik Krallık[değiştir | kaynağı değiştir]
  • New Street Works’ün olduğu, Chelmsford’daki bir yol, Marconi Sokağı’dır.
  • Chelmsford’da Marconi Merkezi vardır.
  • Brentwood’da Marconi Bahçeleri bulunmaktadır.
  • Fraserburgh, Aberdeenshire, İskoçya’da Marconi Sokağı vardır.
  • Londra E10’da, Leyton’da Marconi Sokağı bulunur.
  • Tyne’daki Newcastle’da, Marconi Evi vardır.

Orta Doğu[değiştir | kaynağı değiştir]

İsrail[değiştir | kaynağı değiştir]
  • Haifa şehrinde, Marconi Caddesi vardır.

Okyanusya[değiştir | kaynağı değiştir]

Avustralya[değiştir | kaynağı değiştir]

Kuzey Amerika[değiştir | kaynağı değiştir]

Kanada[değiştir | kaynağı değiştir]
  • Nova Scotia’da Cape Breton Belediyesi’ne bağlı, Glace Bay şehrinde Marconi Caddesi bulunmaktadır. Şehrin dışında ise, Marconi Tower yolu bulunmaktadır.
  • Montreal’de ’Kanada Marconi Telsiz Telgraf Şirketi’ 1903 senesinde Guglielmo Marconi tarafından kurulmuştur. [57] 1925’de, şirketin ismi ‘Kanada Marconi Şirketi’ olarak değiştirilmiş; 1953’de, şirketi English Electric satın almıştır. [57] Şirketin ismi 2001’de CMC Electronics INC olarak değiştirilmiştir.
  • ‘Marconi Wireless Corporation’, Kanada, İrlanda, Newfoundland, Amerika ve İngiltere’de bazı ticari radyo istasyonları işletmiştir.
  • Kanada Park ve Bahçeler Genel Müdürlüğü, Marconi’nin radyo iletişiminin gelişmesine yaptığı katkılardan ötürü, Marconi Ulusal Tarihi Sit Alanı oluşturmuştur. Bu alan, Marconi’nin 1902 senesinde İngiltere’ye ilk telsiz mesajını gönderdiği noktadır.
  • Nepean, Ontario’da, Villa Marconi’de huzur evi kurulmuştur.
  • Montreal, Quebec’de Küçük İtalya Mahallesi’nde, Marconi Caddesi bulunmaktadır.
  • Ontario’da Sault Ste. Marie.’de bulunan Marconi Caddesi’nde yaşayan İtalyan kökenli Kanadalılar, şehir nüfusunun büyük bir bölümünü oluşturmaktadır.
Meksika[değiştir | kaynağı değiştir]
  • Guillermo Marconi Caddesi, Mexico City.
Amerika Birleşik Devletleri[değiştir | kaynağı değiştir]
Kaliforniya[değiştir | kaynağı değiştir]
  • Marshall’da okyanus ötesi Marshall alıcı istasyonunun bulunduğu alanda bulunan Marconi Konferans Merkezi ve Eyalet Tarih Parkı.
  • Sacramento’da bulunan Fulton Kavşağı’ndaki Marconi anıtı.
  • Sacramento, Marconi Bulvarı.
  • San Francisco, Telegraph Hill’deki Marconi heykeli.
Hawaii[değiştir | kaynağı değiştir]
  • Hawaii, Kahuku’daki Marconi Caddesi, eski Marconi Telsiz Telgraf İstasyonu’nun girişinde bulunmaktadır.
Massachusetts[değiştir | kaynağı değiştir]
  • Cape Cod National Seashore Doğal Sit Alanının bir parçası olan Wellfleet adlı bölgede bulunan Marconi kumsalı, Amerika Birleşik Devletleri’nden İngiltere’ye ilk deniz aşırı telsiz sinyallerinin gönderildiği alanın yakınındadır.
Missouri[değiştir | kaynağı değiştir]
  • St. Louis, The Hill’de bulunan Marconi Bulvarı.
New Jersey[değiştir | kaynağı değiştir]
  • New Jersey, Somerset’te bulunan, New Brunswick Marconi İstasyonu’nun eski yerleşkesinde kurulmuş olan Guglielmo Marconi Memorial Plaza. Başkan Woodrow Wilson’ın 1918 tarihinde yapmış olduğu bir konuşması (On Dört Nokta Konuşması) buradan yayınlanmıştır.
  • New Jersey Wall Township’de bulunan Marconi Caddesi. Cadde, Belmar Marconi İstasyonu’nun yerleşkesi olan, eski Camp Evans’da bulunmaktadır. Aynı zamanda cadde bilgi teknolojileri koruma ve eğitimine tahsis edilmiş Infoage Bilim/Tarih Eğitim Merkezi de, bu cadde üzerindedir.
New York[değiştir | kaynağı değiştir]
  • Copiague şehrinin bir bölümü olan Marconiville.
  • New York City’nin yukarı doğu kısmında bulunan La Scoula D’Italia.
  • New York Rocky Point’deki Marconi Bulvarı. Marconi’nin orijinal radyo barınağı. Rocky Point’deki Frank J. Carasiti İlkokulu’nda bulunmaktadır.
  • Marconi Bulvarı, Ronkonkoma, New York.
Ohio[değiştir | kaynağı değiştir]
Pennsylvania[değiştir | kaynağı değiştir]
  • Marconi Plaza, Philadelphia, Pennsylvania. Eski Roma üslubunda yapılmış olan plaza, 1914–1916 yıllarında Olmsted Kardeşler tarafından tasarlanmış bulunmaktadır. Yapı, 1926’daki 150. fuar alanına hazırlanan görkemli girişi oluşturmaktadır ve Marconi’nin anısına, ismi yapıya verilmiştir.
Rhode Island[değiştir | kaynağı değiştir]
  • Rhode Island, Johnston’da bulunan Piazza Guglielmo Marconi, Atwood Bulvarı ve Plainfield Caddesi’nin kesişiminin kuzey-doğu cephesindedir. [58]

Güney Amerika[değiştir | kaynağı değiştir]

Arjantin[değiştir | kaynağı değiştir]

Patentleri[değiştir | kaynağı değiştir]

İngiliz patentleri[değiştir | kaynağı değiştir]

  • British Patent No. 12,039 (1897) “Elektrik İmpulslarının ve Sinyallerinin Aktarımında ve dolayısıyla Teçhizatlarda Yapılan İyileştirmeler”. Başvuru Tarihi:2 Haziran 1896; Başvurunun Ayrıntılarının Tam Teslimi: 2 Mart 1897; Kabul: 2 Temmuz 1897 (Patenti almayı başaramasa da, Oliver Lodge, kendi fikirlerinin çalındığını iddia etmiştir).
  • British Patent No. 7,777 (1900) "Telsiz Telgraf Cihazında Yapılan iyileştirmeler” Başvuru Tarihi: 26 Nisan 1900; Başvurunun Ayrıntılarının Tam Teslimi: 25 Şubat 1901; Kabul: 13 Nisan 1901
  • British Patent No. 10245 (1902)
  • British Patent No. 5113 (1904) “Telsiz Telgraf Cihazına uygun Vericilerde Yapılan iyileştirmeler” Başvuru Tarihi: 1 Mart 1904; Başvurunun Ayrıntılarının Tam Teslimi: 30 Kasım 1904; Kabul: 19 Ağustos 1905
  • British Patent No. 21640 (1904) “Telsiz Telgraf Cihazında Yapılan İyileştirmeler” Başvuru Tarihi: 8 Ekim 1904; Başvurunun Ayrıntılarının Tam Teslimi: 6 Haziran 1905; Kabul: 10 Ağustos 1905
  • British Patent No. 14788 (1904) " Telsiz Telgraf Cihazında ve ilgili Edevatta Yapılan İyileştirmeler” Başvuru Tarihi: 18 Haziran 1905; Başvurunun Ayrıntılarının Tam Teslimi: 23 Ocak 1906; Kabul: 10 Mayıs 1906.

Amerikan Patentleri[değiştir | kaynağı değiştir]

  • U.S. Patent 586,193 "Elektrik Sinyallerinin Aktarımı" (Ruhmkorff bobini ve Morse anahtarı kullarak) Başvuru: aralık 1896, Kabul: Haziran 1897
  • U.S. Patent 624,516 "Telsiz Telgraf Cihazında Kullanılan Teçhizat".
  • U.S. Patent 627,650 "Telsiz Telgraf Cihazında Kullanılan Teçhizat".
  • U.S. Patent 647,007 "Telsiz Telgraf Cihazında Kullanılan Teçhizat".
  • U.S. Patent 647,008 "Telsiz Telgraf Cihazında Kullanılan Teçhizat".
  • U.S. Patent 647,009 "Telsiz Telgraf Cihazında Kullanılan Teçhizat".
  • U.S. Patent 650,109 "Telsiz Telgraf Cihazında Kullanılan Teçhizat".
  • U.S. Patent 650,110 "Telsiz Telgraf Cihazında Kullanılan Teçhizat".
  • U.S. Patent 668,315 " Elektriksel Salınım Alıcısı ".
  • U.S. Patent 760,463 "Telsiz Sinyal Sistemi". Başvuru: 10 Eylül 1903; Kabul: 24 Mayıs 1904.
  • U.S. Patent 792,528 "Telsiz Telgraf". Başvuru : 13 Ekim 1903; Kabul: 13 Haziran 1905.
  • U.S. Patent 676,332 "Telsiz Telgraf Cihazında Kullanılan Teçhizat". (sistemin zaman içinde geliştirilen daha kullanışlı modeli)
  • U.S. Patent 757,559 "Telsiz Telgraf Sistemi". Başvuru: 19 Kasım 1901; Kabul: 19 Nisan1904.
  • U.S. Patent 763,772 "Telsiz Telgraf Cihazında Kullanılan Teçhizat". (Dört ayarlı sistem; bu yenilik N. Tesla, O. Lodge, ve J. S. Stone tarafından daha erken bir tarihte bulunmuştur.)
  • U.S. Patent 786,132 "Telsiz Telgraf". Başvuru: 13 Ekim 1903
  • U.S. Patent 884,986 "Telsiz Telgraf". Başvuru: 28 Kasım 1902; Kabul: 14 Nisan 1908.
  • U.S. Patent 884,987 "Telsiz Telgraf".
  • U.S. Patent 884,988 "Elektriksel Salınımların Tespiti". Başvuru: 2 Şubat 1903; Kabul: 14 Nisan 1908.
  • U.S. Patent 884,989 "Telsiz Telgraf".
  • U.S. Patent 935,381 "Telsiz Telgraf Cihazında Kullanılan Verici Teçhizatı". Başvuru: 10 Nisan 1908; Kabul: 28 Eylül 1909.
  • U.S. Patent 935,382 "Telsiz Telgraf Cihazında Kullanılan Teçhizat".
  • U.S. Patent 935,383 "Telsiz Telgraf Cihazında Kullanılan Teçhizat".Başvuru: 10 Nisan 1908; Kabul: 28 Eylül 1909.
  • U.S. Patent 954,640 "Telsiz Telgraf Cihazında Kullanılan Teçhizat".Başvuru: 31 Mart 1909; Kabul: 12 Nisan 1910.
  • U.S. Patent 997,308 "Telsiz Telgraf Cihazında Kullanılan Verici Teçhizatı". Başvuru: 15 Temmuz 1910; Kabul: 11 Temmuz 1911.
  • U.S. Patent 1,102,990 "Dalgalı Elektrik Akımı Üretme Cihazı". Başvuru: 27 Ocak 1914; Kabul: 7 Temmuz 1914.
  • U.S. Patent 1,148,521 "Telsiz Telgraf Cihazında Kullanılan Verici Teçhizatı". Başvuru: 20 Temmuz 1908.
  • U.S. Patent 1,226,099 "Telsiz Telgraf ve Telefon Cihazında Kullanılan Verici Teçhizatı". Başvuru: 31 Aralık 1913; Kabul: 15 Mayıs 1917.
  • U.S. Patent 1,271,190 "Telsiz Telgraf Vericisi".
  • U.S. Patent 1,377,722 "Elektrik Akümülatörü". Başvuru: 9 Mart 1918
  • U.S. Patent 1,148,521 "Telsiz Telgraf Vericisi". Başvuru: 20 Temmuz 1908; Kabul: 3 Ağustos 1915.
  • U.S. Patent 1,981,058 "Termiyonik Valf". Başvuru: 14 Ekim 1926; Kabul: 20 Kasım 1934.

Yeniden Patenti Alınan Ürünler (Amerika)[değiştir | kaynağı değiştir]

{{refbegin}

  • U.S. Patent RE11,913 "Elektriksel İmpulsların ve Sinyallerin Aktarımı ve Aktarım Cihazları”. Başvuru: 1 Nisan 1901; Kabul: 4 Haziran 1901.

Ayrıca Bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

İleri Okuma[değiştir | kaynağı değiştir]

Relatives and company publications
Other
  • Ahern, Steve (ed), Making Radio (2nd Edition) Allen & Unwin, Sydney, 2006 ISBN 9781741149128.
  • Aitken, Hugh G. J., Syntony and Spark: The Origins of Radio, New York: John Wiley & Sons, 1976. ISBN 0-471-01816-3
  • Aitken, Hugh G. J., The Continuous Wave: Technology and American Radio, 1900–1932, Princeton, New Jersey: Princeton University Press, 1985. ISBN 0-691-08376-2.
  • Anderson, Leland I., Priority in the Invention of Radio – Tesla vs. Marconi
  • Baker, W. J., A History of the Marconi Company, 1970.
  • Brodsky, Ira. "The History of Wireless: How Creative Minds Produced Technology for the Masses" (Telescope Books, 2008)
  • Cheney, Margaret, "Tesla: Man Out of Time" Laurel Publishing, 1981. Chapter 7, esp pp 69, re: published lectures of Tesla in 1893, copied by Marconi.
  • Clark, Paddy, "Marconi's Irish Connections Recalled," published in ";100 Years of Radio," IEE Conference Publication 411, 1995.
  • Coe, Douglas and Kreigh Collins (ills), Marconi, pioneer of radio, New York, J. Messner, Inc., 1943. LCCN 43010048
  • Garratt, G. R. M., The early history of radio: from Faraday to Marconi, London, Institution of Electrical Engineers in association with the Science Museum, History of technology series, 1994. ISBN 0-85296-845-0 LCCN gb 94011611
  • Geddes, Keith, Guglielmo Marconi, 1874–1937, London : H.M.S.O., A Science Museum booklet, 1974. ISBN 0-11-290198-0 LCCN 75329825 (ed. Obtainable in the U.S.A. from Pendragon House Inc., Palo Alto, California.)
  • Hancock, Harry Edgar, Wireless at sea; the first fifty years: A history of the progress and development of marine wireless communications written to commemorate the jubilee of the Marconi International Marine Communication Company, Limited, Chelmsford, Eng., Marconi International Marine Communication Co., 1950. LCCN 51040529 /L
  • Hong, Sungook, Wireless: From Marconi’s Black-Box to the Audio, Cambridge, Mass.: MIT Press, 2001. ISBN 0-262-08298-5.
  • Hughes, Michael and Bosworth, Katherine, Titanic Calling : Wireless Communications During the Great Disaster, Oxford, The Bodleian Library, 2012, ISBN 978-1-85124-377-8
  • Janniello, Maria Grace, Monteleone, Franco and Paoloni, Giovanni (eds) (1996), One hundred years of radio: From Marconi to the future of the telecommunications. Catalogue of the extension, Venice: Marsilio.
  • Jolly, W. P., Marconi, 1972.
  • Larson, Erik, Thunderstruck, New York: Crown Publishers, 2006. ISBN 1-4000-8066-5 A comparison of the lives of Hawley Harvey Crippen and Marconi. Crippen was a murderer whose Transatlantic escape was foiled by the new invention of shipboard radio.
  • MacLeod, Mary K., Marconi: The Canada Years – 1902–1946, Halifax, Nova Scotia: Nimbus Publishing Limited, 1992, ISBN 1551093308
  • Masini, Giancarlo, Guglielmo Marconi, Turin: Turinese typographical-publishing union, 1975. LCCN 77472455 (ed. Contains 32 tables outside of the text)
  • Mason, H. B. (1908). Encyclopaedia of ships and shipping, Wireless Telegraphy. London: Shipping Encyclopaedia. 1908.
  • Perry, Lawrence (1902). "Commercial Wireless Telegraphy". The World's Work: A History of Our Time V: 3194–3201. http://books.google.com/books?id=DoDNAAAAMAAJ&pg=PA3194. Erişim tarihi: 10 July 2009. 
  • Stone, Ellery W., Elements of Radiotelegraphy
  • Weightman, Gavin, Signor Marconi's magic box: the most remarkable invention of the 19th century & the amateur inventor whose genius sparked a revolution, 1st Da Capo Press ed., Cambridge, MA : Da Capo Press, 2003. ISBN 0-306-81275-4
  • Winkler, Jonathan Reed. Nexus: Strategic Communications and American Security in World War I. (Cambridge, MA: Harvard University Press, 2008). Account of rivalry between Marconi's firm and the U.S. government during World War I.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Bondyopadhyay, Prebir K. (1995). "GuglielmoMarconi – Thefather of longdistanceradiocommunication – An engineer'stribute". 25th EuropeanMicrowave Conference, 1995. s. 879. DOI:10.1109/EUMA.1995.337090. 
  2. ^ Sungook Hong, Wireless: FromMarconi's Black-boxtotheAudion, MIT Press - 2001, page 1
  3. ^ a b "GuglielmoMarconi: The Nobel Prize in Physics 1909"
  4. ^ Bondyopadhyay, P.K. (1998). "Sir J.C. BosediodedetectorreceivedMarconi'sfirsttransatlanticwirelesssignal of December 1901 (the 'ItalianNavyCoherer' Scandal Revisited)". Proceedings of theIEEE 86: 259. DOI:10.1109/5.658778. 
  5. ^ Roy, Amit (8 December 2008). "Cambridge 'pioneer' honourforBose". The Telegraph (Kolkota). http://www.telegraphindia.com/1081208/jsp/nation/story_10221833.jsp. Erişim tarihi: 10 June 2010. 
  6. ^ Şablon:Citebook
  7. ^ Şablon:Citebook
  8. ^ AttidellaAccademiadiscienze, lettere e artidi Palermo: Scienze, Pressol'accademia, 1974, p. 11.
  9. ^ Marconi: theIrishconnection, Michael Sexton, FourCourtsPress, 2005
  10. ^ Alfonso, not Guglielmo, was a pupil at Bedford School; 'It is not generallyknownthattheMarconifamily at one time lived in Bedford, in thehouse on Bromham Road on the western corner of Ashburnham Road, andthattheelderbrother of therenownedMarcheseMarconiattendedthis School forfouryears', TheOusel (June, 1936), p. 78 (Alfonso'sobituary)
  11. ^ Bedfordshire Times 23 July, 1937, p. 9 (Guglielmo'sobituary)
  12. ^ "GuglielmoMarconiandEarlySystems of Wireless Communication" (PDF). http://www.radarpages.co.uk/download/p37.pdf. Erişim tarihi: 15 February 2014. 
  13. ^ CorradiGiuliano, "GuglielmoMarconi," GuglielmoMarconi. Traccedi un genionelTigullio, 2009.
  14. ^ Marconi, Maria Christina, Marconi My Beloved[1]. 2001. p. 19-24.
  15. ^ Marconidelineated his 1895 apparatus in his Nobel Awardspeech. See: Marconi, "Wireless TelegraphicCommunication: Nobel Lecture, 11 December 1909." Nobel Lectures. Physics 1901–1921. Amsterdam: Elsevier Publishing Company, 1967: 196–222. p. 198.
  16. ^ GuglielmoMarconi, padredellaradio. Radiomarconi.com. Retrieved on 12 July 2012.
  17. ^ Marconi, "Wireless TelegraphicCommunication: Nobel Lecture, 11 December 1909." Nobel Lectures. Physics 1901–1921. Amsterdam: Elsevier Publishing Company, 1967: 196–222. p. 206.
  18. ^ Marconi, "Wireless TelegraphicCommunication: Nobel Lecture, 11 December 1909." Nobel Lectures. Physics 1901–1921. Amsterdam: Elsevier Publishing Company, 1967: 196–222. p. 206.
  19. ^ "The Nobel Prize in Physics 1909". http://nobelprize.org/nobel_prizes/physics/laureates/1909/marconi-bio.html. 
  20. ^ LuigiSolari, GuglielmoMarconi e la Marina MilitareItaliana, RivistaMarittima, febbraio 1948
  21. ^ Alfred Thomas Story, TheStory of Wireless Telegraphy. 1904. p. 58.
  22. ^ Şablon:Openplaque
  23. ^ "FlickrPhoto". http://www.flickr.com/photos/psd/164193649/. 
  24. ^ BBC Wales, Marconi'sWaves; Wayback Machine (archived Ocak 20, 2007)
  25. ^ Helgesen, Henry N.. "Wireless Goes to Sea: Marconi's Radio and SS Ponce". Sea History (Spring 2008): 122. 
  26. ^ First Atlantic Ocean crossing by a wireless signal. Carnetdevol.org. Retrieved on 12 July 2012.
  27. ^ Page, Walter Hines, and Arthur Wilson Page, The World's Work. Doubleday, Page & Company, 1908. p. 9625
  28. ^ "Marconi and the History of Radio". IEEE Antennas and Propagation Magazine 46 (2): 130. 2004. DOI:10.1109/MAP.2004.1305565. 
  29. ^ John S. Belrose, "Fessenden and Marconi: Their Differing Technologies and Transatlantic Experiments During the First Decade of this Century". International Conference on 100 Years of Radio – 5–7 September 1995.
  30. ^ "The Clifden Station of the Marconi Wireless Telegraph System". Scientific American. 23 November 1907. 
  31. ^ Second Test of the Marconi Over-Ocean Wireless System Proved Entirely Successful. Sydney Daily Post. 24 October 1907.
  32. ^ a b John P. Eaton & Charles A. Haas Titanic – Triumph and Tragedy, A Chronicle in Words and Pictures. 1994 ISBN 0857330241.
  33. ^ Herron, Edward A. (1969). Miracle of the Air Waves: A History of Radio. Messner. ISBN 0-671-32079-3. 
  34. ^ Court of Inquiry Loss of the S.S. Titanic 1912
  35. ^ "Titanic's Wireless Connection". Wireless History Foundation. April 2012. http://www.wirelesshistoryfoundation.org/blog/titanics-wireless-connection. Erişim tarihi: 7 October 2013. 
  36. ^ Greg Daugherty (March 2012). "Seven Famous People Who Missed the Titanic". Smithsonian Magazine. http://www.smithsonianmag.com/history-archaeology/Seven-Famous-People-Who-Missed-the-Titanic.html. 
  37. ^ William John Baker, History Of The Marconi Company 1874–1965. 1972. p. 296
  38. ^ a b "Radio falls silent for death of Marconi"
  39. ^ http://markpadfield.com/marconicalling/museum/html/places/places-i=13.html
  40. ^ Guglielmo MarconiFind a Grave
  41. ^ Jean-Michel Redouté, Michiel Steyaert, EMC of Analog Integrated Circuits, page 3. Books.google.com. http://books.google.com/books?id=c92LQsxMxEUC&pg=PA3&lpg=PA3&dq=British+Court+tesla+radio&source=bl&ots=9enh3iv6Ri&sig=_cZbUxJcBpahYAzA9esD9bb_Tj0&hl=en#v=onepage&q=British%20Court%20tesla%20radio&f=false. Erişim tarihi: 18 March 2013. 
  42. ^ Charles T. Meadow, Making Connections: Communication through the Ages, Scarecrow Press 2002, page 193. Books.google.com. http://books.google.com/books?id=iDEuQ_l__i0C&pg=PA193&dq=1943+Supreme+Court+of+the+United+States++Oliver+Lodge,+John+Stone,++Nikola+Tesla&hl=en&sa=X&ei=-poeUvnELeajsQSt-4GIAQ&ved=0CC0Q6AEwAA#v=onepage&q=1943%20Supreme%20Court%20of%20the%20United%20States%20%20Oliver%20Lodge%2C%20John%20Stone%2C%20%20Nikola%20Tesla&f=false. Erişim tarihi: 15 February 2014. 
  43. ^ "Thomas H. White, Nikola Tesla: The Guy Who DIDN'T "Invent Radio", http://earlyradiohistory.us, 1 November 2012". Earlyradiohistory.us. http://earlyradiohistory.us/tesla.htm. Erişim tarihi: 15 February 2014. 
  44. ^ Robert Sobot, Wireless Communication Electronics:Introduction to RF Circuits and Design Techniques, page 4. Books.google.com. 18 February 2012. http://books.google.com/books?id=SdGaiV6iup0C&pg=PA3&lpg=PA3&dq=supreme+court+1943+radio+marconi&source=bl&ots=rKt8D5C3xg&sig=XuISBITcZzpFApoFE-IROq9qns0&hl=en#v=onepage&q=supreme%20court%201943%20radio%20marconi&f=false. Erişim tarihi: 18 March 2013. 
  45. ^ Padfield, Mark. "Beatrice O'Brien". Marconi Calling. http://markpadfield.com/marconicalling/museum/html/people/people-i=6.html. 
  46. ^ Degna Marconi, My Father, Marconi (Guernica Editions, 2001), pp. 218–227 ISBN 1550711512.
  47. ^ Kelly's Handbook to the Titled, Landed, and Official Classes (Kelly's, 1969), p. 623
  48. ^ Degna Marconi, My Father, Marconi (Guernica Editions, 2001), p. 232 ISBN 1550711512.
  49. ^ Physicsworld.com, "Guglielmo Marconi: radio star[ölü/kırık bağlantı]", 2001
  50. ^ "80 Years of Vatican Radio, Pope Pius XI and Marconi. .. and Father Jozef Murgas?". Saint Benedict Center. http://catholicism.org/80-years-of-vatican-radio-pope-pius-xi-and-marconi-and-father-jozef-murgas.html. 
  51. ^ National Broadcasters Hall of Fame. Accessed 10 February 2009
  52. ^ "Pioneer: Guglielmo Marconi". radiohof.org. http://www.radiohof.org/pioneer/marconi.html. Erişim tarihi: 30 May 2012. 
  53. ^ Italy 2000 lira banknote (1990) Banknote Museum (banknote.ws). Retrieved on 2013-03-17.
  54. ^ "Milestones:Marconi's Early Wireless Experiments, 1895". IEEE Global History Network. IEEE. http://www.ieeeghn.org/wiki/index.php/Milestones:Marconi%27s_Early_Wireless_Experiments,_1895. Erişim tarihi: 29 July 2011. 
  55. ^ "List of IEEE Milestones". IEEE Global History Network. IEEE. http://www.ieeeghn.org/wiki/index.php/Milestones:List_of_IEEE_Milestones. Erişim tarihi: 29 July 2011. 
  56. ^ New Jersey to Bon Jovi: You Give Us a Good Name. accesshollywood.com (2 February 2009).
  57. ^ a b "CMC Electronics' Profile". CMC Electronics Inc.. http://www.cmcelectronics.ca/En/About/cmc_profile_en.html. Erişim tarihi: 12 January 2007. 
  58. ^ 01-S 879 R.I. State Senate act, 25 April 2001[ölü/kırık bağlantı] Retrieved 23 August 2010