James Madison

Vikipedi, özgür ansiklopedi
James Madison
4. Amerika Birleşik Devletleri başkanı
Görev süresi
4 Mart 1809 - 4 Mart 1817
Başkan Yardımcısı George Clinton
Elbridge Gerry
Yerine geldiği Thomas Jefferson
Yerine gelen James Monroe
5. Amerika Birleşik Devletleri Dışişleri Bakanı
Görev süresi
2 Mayıs 1801 - 3 Mart 1809
Başkan Thomas Jefferson
Yerine geldiği John Marshall
Yerine gelen Robert Smith
Amerika Birleşik Devletleri Temsilciler Meclisi Üyesi / Virginia 15. Bölge
Görev süresi
4 Mart 1793 - 4 Mart 1797
Yerine geldiği Yeni makam
Yerine gelen John Dawson
Amerika Birleşik Devletleri Temsilciler Meclisi Üyesi / Virginia 5. Bölge
Görev süresi
4 Mart 1789 - 4 Mart 1793
Yerine geldiği Yeni makam
Yerine gelen George Hancock
Konfederasyon Kongresi Virginia Temsilcisi
Görev süresi
1 Mart 1781 - 1 Kasım 1783
Yerine geldiği Yeni makam
Yerine gelen Thomas Jefferson
Kişisel bilgiler
Doğum 16 Mart 1751(1751-03-16)
Port Conway, Virginia, ABD
Ölüm 28 Haziran 1836 (85 yaşında)
Montpelier, Virginia, ABD
Partisi Demokratik-Cumhuriyetçi Parti
Evlilik(ler) Dolley Todd
(1794-1836)
Çocuk(lar) John (Üvey oğul)
Bitirdiği okul Princeton Üniversitesi
Mesleği Çiftçi, okul yöneticisi
İmzası

James Madison (16 Mart 1751; Port Conway, Virginia - 28 Haziran 1836; Montpelier, Virginia), Amerika Birleşik Devletleri'nin 4.başkanı, siyaset felsefecisi, devlet adamı ve Amerika'nın kurucu babalarından.

1801-1809 yılları arasında Dışişleri Bakanı olarak görev yapan Madison, 1809-1817 arasında Devlet Başkanlığı yapmıştır. Amerika Birleşik Devletleri Anayasası ve Haklar Bildirisinin taslağının hazırlanması ve savunulmasında, en önde yer alması nedeniyle "Anayasanın Babası" olarak tanınmaktadır.[1]

Madison, Montpelier adını verdiği çiftliğini, Virginia'nın Orange kasabasında kurdu ve hayatı boyunca yüzlerce köleye sahiplik yaptı. Hem Virjinya Temsilciler Meclisi hem de Anayasa Kongresi'nin öncülü olan Kıta Kongresi'nin bir üyesiydi. Anayasa Kongresi'nden sonra hem ülke çapında hem de Virjinya'da Anayasa'nın onaylanması için çalışan siyasi hareketin liderlerinden biri oldu. Alexander Hamilton ve John Jay ile beraber Amerika Birleşik Devletleri Anayasası'nın savunulmasında en önemli çalışmalardan biri olan Federalist Yazılar'ı hazırladı. Anayasa hakkındaki tartışmalar sırasında önce güçlü bir Ulusal Hükûmetten daha sonra ise, güçlü Eyalet Hükûmetinden yana oldu; yaşamının sonlarına doğru ise, bu iki uç arasında bir görüşe sahip oldu.

1789'da Madison, yeni Amerika Birleşik Devletleri Temsilciler Meclisi'nde birçok önemli kanun tasarısı hazırlayan liderlerden biri oldu. Anayasanın ilk on maddesini yazan kişi olarak dikkat çekti ve dolayısıyla Haklar Bildirisi'nin babası diye bilinmektedir.[2] Başkan George Washington ile birlikte yeni Federal Hükûmeti kurmak için çok yakın çalıştı. Hamilton ve Federalist Parti ile 1791'de yollarını ayırınca, Thomas Jefferson ile birlikte Demokratik-Cumhuriyetçi Partiyi kurdu. Yabancılara Uygulanacak ve İsyana Teşvik Ceza Yasalarına karşılık olarak Jefferson ve Madison, eyaletlerin anayasaya uygun olmayan federal yasaları geçersiz kılabileceklerini savunan Kentucky ve Virjinya Önerilerini hazırladılar.

Jefferson'ın Amerika Birleşik Devletleri Dışişleri Bakanlığı (1801-09) döneminde, Madison ülke topraklarını iki katına çıkaran Louisiana'nın satın alımını gerçekleştirdi. 1809 yılında ise Madison, Jefferson'ın ardından Başkan oldu, 1813 yılında tekrar Başkanlığa seçildi. Büyük Britanya ve İrlanda Birleşik Krallığı'na karşı gerçekleştirilen diplomatik protestoların ve ticari ambargonun başarısızlığa uğramasının ardından ABD'yi 1812 Savaşına soktu. ABD'nin güçlü bir ordusu ve finans sistemi olmadığı için savaş, yönetimsel bir bataklığa döndü. Bunun sonucunda daha önce karşı olmasına rağmen Madison, daha güçlü bir Ulusal Hükûmet, daha güçlü bir Ordu kadar ABD'nin İkinci Bankası adıyla bir ulusal bankanın kurulmasını destekledi.

İlk yılları ve öğrenimi[değiştir | kaynağı değiştir]

James Madison, Jr. 16 Mart 1751 tarihinde (eski usul Jülyen Takvimine göre 5 Mart 1751'de) annesinin doğum için kendi anne ve babasının çiftliğine dönmesi nedeniyle Port Conway, Virginia yakınlarında Belle Grove (Port Conway, Virjinya) çiftliğinde doğdu. On iki kardeşin en büyüğüydü.[3] Nelly ve James Sr. yedi erkek dört kız çocuğu sahibi oldular.Üç erkek kardeşi bir tanesi de ölü doğum olmak üzere öldüler. 1775 yazında kız kardeşi Elizabeth (7 yaş) ve erkek kardeşi Reuben (3 yaş) kirlenmiş içme suyu nedeniyle tüm Orange bölgesini etkileyen dizanteri salgını nedeniyle öldü.[3][4]

Babası James Madison Sr., (1723-1801) Orange Virginia'da kendisine babasından miras kalan ve daha sonra Şirin Dağ diye adlandıracağı bir çiftlikte büyüdü. Zamanla daha çok toprak ve köle edinerek; 2000 dönüm, Piedmont Virginia'da Orange Bölgesinin en büyük toprak sahibi ve önde gelen yurttaşı oldu. James Jr.'ın annesi Nelly Conway Madison (1731–1829) Port Conway'de önemli bir tütün çiftçisi ve tacir ailesinin kızı olarak doğdu. Madison'ın anne ve babası 15 Eylül 1749'da evlendi.[3][4] Bu yıllarda güney kolonileri bir köle toplumuna dönüşmüş; köleler ekonomiyi güçlendirmiş ve köle sahipleri siyasal eliti oluşturmuştu.[5]

Montpelier, Madison'un Virjinya'daki Tütün Çiftliği

11 yaşından 16'sına kadar genç "Jemmy" Madison, Virginia Tidewater bölgesindeki King ve Queen İdari Bölgesi içinde yer alan Innes çiftliğinde bir öğretmen olan Donald Robertson'un gözetimi altında öğretim görmeye yollandı. Robertson, güneyde çok sayıda önemli çiftlik sahibi ailenin çocuğunun öğretmenliğini yapmış İskoçyalı bir öğretmendi. Madison, Robertson'dan matematik, coğrafya ile özellikle yetkinleşeceği Latince gibi klasik ve modern dilleri öğrendi. Madison, öğrenmeye dönük açlığını özellikle o adama (Robertson'a) bağlamıştır."[6][7]

Onaltı yaşında, Montpelier'e geri döndü. Üniversite için Rahip Thomas Martin ile iki yıllık bir çalışma kursuna başladı. Zamanının üniversiteye giden birçok Virjinyalısının tersine narin sağlığı zorlayabilecek enfeksiyonlara açık bir iklime sahip Williamsburg'de yer alan William ve Mary Koleji'ne gitmedi. Bu okul yerine 1769 tarihinde New Jersey Koleji'ne; günümüzde Princeton Üniversitesi gitti. Orada oda arkadaşı olan şair Philip Freneau ile yakın arkadaşlık kurdu. Arkadaşının kız kardeşi Mary'ye umutsuzca aşık oldu.[8]

Madison'ın Princeton Üniversitesi'ndeki portresi James Sharples

Sağlığını da zorlayan uzun ve yoğun çalışma saatlerinin sonunda [9] Madison 1771 yılında mezun oldu. Çalışma alanları içinde Klasik Latince, Yunanca, bilim, coğrafya, Matematik, Retorik ve Felsefe vardı. Konuşma ve tartışma konusunda büyük bir ilgi söz konusuydu; Madison, arkadaşı Aaron Burr'un Cliosophic Derneği ile doğrudan rekabet halinde olan Amerikan Whig-Cliosophic Derneğinin kurulmasına destek verdi. Mezun olduktan sonra Madison, 1772 yılının baharında Montpelier'e dönen kadar Princeton'da Üniversite Başkanı John Witherspoon gözetiminde İbranice ve siyaset felsefesi çalıştı. İbraniceyi gayet akıcı biçimde konuşmaya başlamıştı. Madison hukuk alanında profesyonel olarak çalışmak için değil siyasete duyduğu ilgiden dolayı çalıştı.[10]

163 cm uzunluğunda ve asla 45 kilogramı aşmayan kilosu ile en minik Amerikan Başkanıydı.[11]

Dine yaklaşımı[değiştir | kaynağı değiştir]

Bir Anglikan olarak vaftiz edilmiş ve bir Presbiteryen rahip tarafından yetiştirilmesine rağmen genç Madison, İngiliz deist metinlerinin sıkı bir okuyucusuydu.[12] Madison, bir yetişkin olarak dini konulara çok az ilgi göstermiştir. Biyografi yazarı Hutson şunları yazmıştır: "kişisel dini eğilimleri konusunda ne bir iz ne de bir ipucu vardır."[13] Bununla beraber bazı akademisyenler deizme eğilimi olduğunu belirtmektedir.[14][15] Diğerleri ise Madison'ın Hristiyan değerlerini kabul ettiğini ve kendi hayatını Hristiyan dünya görüşüne göre şekillendirdi.[16] 1819'da Madison şöyle demişti: "Rahipliğin sayısı, endüstrisi, ahlakı ve halkın bağlılığı, Kilise'nin Devletten tamamen ayrı kalmasıyla açıkça artmıştır."

Federalizm[değiştir | kaynağı değiştir]

1780'lerde Kongre'deki ilk görevi sırasında, Madison daha güçlü bir merkezi hükümet sağlamak için Konfederasyon Maddelerini değiştirmeyi tercih etti. 1790'larda Hamilton'un merkezileştirme politikalarına ve Alien and Sedition Acts'e muhalefet etti. Chernow'a göre, Madison'ın 1790'larda Virginia ve Kentucky Kararlarına verdiği destek "Anayasa Konvansiyonu'nda federal hükümetin eyalet yasaları üzerinde veto hakkı olması gerektiğini savunan bir adam için nefes kesici bir evrimdi." Tarihçi Gordon S Wood, Kutsal Özgürlük Ateşi'nde (1995) olduğu gibi, Lance Banning'in "Madison'ın 1790'larda görüşlerini değiştirmediğini" iddia eden tek günümüz bilim adamı olduğunu söylüyor. 1812 Savaşı sırasında ve sonrasında. Madison, ulusal banka, güçlü bir donanma ve doğrudan vergiler de dahil olmak üzere 1790'larda karşı çıktığı çeşitli politikaları desteklemeye geldi.

Wood, birçok tarihçinin Madison'ı anlamakta zorlandığına dikkat çeker, ancak Wood ona Madison'ın kendi zamanlarına göre-bir milliyetçi olarak, ancak Federalistlerinkinden farklı bir milliyetçilik anlayışıyla bakar. Gary Rosen ve Banning, Madison'ın tutarlılığını önermek için başka yaklaşımlar kullanıyor.

Kölelik[değiştir | kaynağı değiştir]

Madison, köle emeğinden yararlanan bir ortamda büyüdü ve kurumu Güney ekonomisinin gerekli bir parçası olarak gördü, ancak büyük bir köleleştirilmiş nüfusa bağlı bir toplumun istikrarsızlığından rahatsız oldu. Philadelphia Konvansiyonunda, Madison köle ithalatının derhal sona erdirilmesini istedi, ancak nihai belge Kongre'nin 1808 yılına kadar uluslararası köle ticaretine müdahale etmesini yasakladı. Ayrıca, Amerika Birleşik Devletleri Temsilciler Meclisinde paylaştırmanın her eyaletin özgür nüfusu ve köle nüfusunun toplamı tarafından tahsis edilmesini önerdi. Madison, 1819-1821 Missouri krizi sırasında köleliğin Batı'ya yayılmasını destekledi. Madison, eski kölelerin Güney toplumuna başarılı bir şekilde entegre olamayacağına inanıyordu ve 1780'lerin sonlarında, Afrikalı-Amerikalıların Afrika'da koloniler kurması fikriyle ilgilenmeye başladı. Madison, eski köleler için Liberya yerleşimini kuran Amerikan Kolonizasyon Derneği'nin başkanıydı.

Madison, kendisini ev içi kölelik kurumundan ayıramadı. Madison, Cumhuriyetçi bir hükümet biçimini savunmasına rağmen, köleliğin Güney'in gelişmesine neden olduğuna inanıyordu. Madison, köleliğe entelektüel olarak karşı çıkarken kölelerin insan malı olduğuna inanıyordu. Siyahlar için sömürgeleştirme planının yanı sıra Madison, köleliğin batı genişlemesiyle doğal olarak yayılacağına inanıyordu. Madison'ın siyasi görüşleri, John C. Calhoun'un ayrılığın hükümsüz kılınması ile Daniel Webster'ın milliyetçiliğinin pekiştirilmesi arasında bir yere indi. Madison'ın Edward Coles, Nicolas P. Trist ve William Cabel Rives gibi Virginian "mirasçıları", Madison'ın 1840'lara ve 1850'lere kadar köleliğe ilişkin ılımlı görüşlerini desteklediler, ancak kampanyaları bölgeselcilik, ekonomik ve köleliğin kaldırılması güçleri nedeniyle başarısız oldu. Madison, Cumhuriyet hükümetine olan savunuculuğu ile köle sistemine ömür boyu bağlılığını hiçbir zaman uzlaştıramadı.

1790'da Madison bir gözetmene kölelere "gerekli itaat ve işleriyle tutarlı olan tüm insanlık ve nezaketle" davranmasını emretti. Ziyaretçiler, kölelerin iyi bir şekilde barındırıldığını ve beslendiğini belirttiler. Madison'ın genç kölelerinden biri olan Paul Jennings'e göre, Madison asla öfkesini kaybetmedi ya da kölelerini kınamayı tercih ederek kırbaçlamadı. Bir köle olan Billey, Amerikan Devrimi sırasında Philadelphia'dayken Madison'dan kaçmaya çalıştı, ancak yakalandı. Onu serbest bırakmak ya da Virginia'ya iade etmek yerine Madison, Pennsylvania'da kabul edilen kademeli bir özgürleşme yasası uyarınca Philadelphia'da Billey'i sattı. Billey kısa sürede özgürlüğünü kazandı ve Philadelphia'da bir tüccar için çalıştı. Ancak Billey, New Orleans'a yaptığı bir yolculukta boğuldu. Madison siyahların aşağı olduğu görüşünü hiçbir zaman dışardan ifade etmedi; ırk sorunu üzerine açık fikirlilik ifade etme eğilimindeydi.

1801'de, Madison'ın Montpelier'deki köle nüfusu 100'ün biraz üzerindeydi. 1820'ler ve 1830'lar boyunca, Madison, borçların neden olduğu toprak ve köle satmak zorunda kaldı. 1836'da, Madison öldüğünde, Madison 36 köleye sahipti.[17] Madison'ın muhafazakarlığı, mali durumu nedeniyle galip gelirken, kölelerinden hiçbirini yaşamı boyunca veya iradesi ile özgürleştiremedi. Madison'ın ölümü üzerine, kalan kölelerini karısı Dolley'e bıraktı ve ondan sadece onların rızasıyla kölelerini satmasını istedi. Ancak Dolley, kölelerinin çoğunu rızası olmadan sattı. Kalan köleler, Dolley'in ölümünden sonra, öldükten sonra onları serbest bırakan oğlu Payne Todd'a verildi. Ancak Todd'un borçları vardı ve muhtemelen sadece birkaç köle serbest bırakıldı.[18]

Askerlik hizmeti ve erken siyaset dönemi[değiştir | kaynağı değiştir]

Princeton'dan mezun olduktan sonra Madison, Amerikan kolonileri ve Büyük Britanya arasında İngiliz vergi sistemi nedeniyle gerginleşen ilişkilerle ilgilendi. 1774'te Madison, yerel milis kuvvetlerini denetleyen bir yurtsever devrim öncesi grup olan Güvenlik Komitesi'nde görev aldı. Aile serveti sayesinde kamu hizmetine adanmış bir hayatın ilk adımı bu oldu.[19] 1775 Ekim'inde sağlık nedenleriyle savaşa katılamasa da Orange County milislerinde yüzbaşı olarak görevlendirildi.[20]

Kongre üyesi Madison, 32 yaşında Charles Willson Peale.

Amerikan Bağımsızlık Savaşı sırasında Madison, Virjinya Eyaleti Meclisi'nde (1776-1779) görev yaptı ve Thomas Jefferson tarafından gözetilen bir yakın çalışma arkadaşı oldu. Daha önce Virjinya'da Baptist inancındakilerin, kurulu Anglikan Kilisesi'nden izin almaksızın ibadet gerçekleştirdikleri için tutuklanmaları ile gördüğü zulmü gözlemlemişti. Baptist Elijah Craig ile Virjinya'da dini özgürlüklerin anayasa güvencesine alınmasını destekleme konusunda işbirliği yaptı.[21] Bu onun dini özgürlük hakkındaki düşüncelerini yaygınlaştırmasına yardım etti; daha sonra bunu Anayasa ve Haklar Bildirgesi'ne uyguladı.

Madison, 1786 tarihinde onaylanan Virginia Dini Özgürlük Yasası'nı Jefferson ile beraber hazırlarken Virjinya siyasetinde önem kazandı. Yasa İngiltere Kilisesi'nin yetkilerini daraltırken dini konularda devletin yetkisini kaldırdı. Patrick Henry'nin insanları kendi seçtikleri cemaate vergi ödemeye zorlayan planını gündemden çıkardı. 1777 yılında Madison'ın kuzeni Piskopos James Madison William ve Mary Üniversitesi baş yöneticisi oldu. James Madison ve Jefferson'ın etkilemesiyle Piskopos Madison Üniversitenin İngiltere'den ve İngiltere Kilisesi'nden ayrılma konularında önderlik etmesine yardımcı oldu.[kaynak belirtilmeli]

Kıta Kongresi'nin en genç delegesi olduğundan Madison, en çok çalışan üyesi ve parlamento binasının ustası olarak kabul edildi.[22][23] Virjinya'yı günümüz Ohio Eyaletinin büyük kısmını da içeren kuzeybatı toprakları üzerinde hak iddia etmesinden vazgeçmesi için ikna etti ve sorunun çözümü için Kıta Kongresini devreye soktu. 1783 tarihinde federal olarak denetlenen, yeni eyaletlerin içinden çıktığı ve daha sonra birliğe dahil olduğu Kuzeybatı Topraklarını oluşturdu. Virjinya'nın toprak talepleri Connecticut, Pensilvanya ve Maryland'ın toprak talepleri ile çakışıyordu; onlar da en batıdaki topraklarını buralardan yeni eyaletler kurulabileceğini anlayarak ulusal yönetime devretti. Kuzeybatı Bildirisi Ohio nehrinin kuzeyindeki yeni topraklarda köleliği yasakladı, ancak bu durum zaten elinde köle barındıran köle sahipleri için geçerli olmadı.

Fiziksel özellikler ve sağlığı[değiştir | kaynağı değiştir]

Madison kısa boyluydu, parlak mavi gözleri vardı, güçlü bir tavrı vardı ve küçük toplantılarda esprili olduğu biliniyordu. Madison ciddi hastalıklardan, gerginlikten muzdaripti ve çoğu zaman stresli dönemlerden sonra bitkin düşmüştü. Madison genellikle en kötüsünden korkardı ve bir hipokondri hastasıydı.[24]

Miras[değiştir | kaynağı değiştir]

Tarihsel itibar[değiştir | kaynağı değiştir]

Madison, 2007 Başkanlık Doları parası

Madison, Amerika Birleşik Devletleri'nin en önemli Kurucu Babalarından biri olarak kabul edilmektedir. Tarihçi J.C.A. Stagg, "bazı açılardan - 1776'dan 1816'ya kadar genç ulusun karşı karşıya olduğu her önemli meselenin kazanan tarafında olduğu için - Madison, tüm Kurucu Babalar arasında en başarılı ve muhtemelen en etkili olanıydı" diye yazıyor.[25] Büyük bir siyasi partinin kurulmasına yardım etmesine ve Amerika Birleşik Devletleri'nin dördüncü başkanı olarak hizmet etmesine rağmen, mirası büyük ölçüde Anayasa'ya yaptığı katkılarla tanımlandı; kendi hayatında bile "Anayasanın Babası" olarak selamlandı.[26] Hukuk profesörü Noah Feldman, Madison'ın "yerel özyönetimi kapsayıcı bir ulusal düzen ile birleştiren genişletilmiş, federal bir anayasanın modern idealini icat ettiğini ve teorileştirdiğini" yazıyor. Feldman, Madison'ın "özgürlüğü koruyan anayasal hükümet modelinin" olduğunu ekliyor.[27]

Madison tasvir eden 1894 posta pulu

Tarihçiler ve siyaset bilimcilerinden oluşan anketler, Madison'ı ortalamanın üzerinde bir başkan olarak değerlendirme eğilimindedir. Amerikan Siyaset Bilimi Derneği Başkanları ve Yürütme Politikaları bölümünün 2018 anketi, Madison'ı on ikinci en iyi başkan seçti. Wood, Madison'ı savaş sırasındaki istikrarlı liderliği ve başkanın gücünü genişletmekten kaçınma kararlılığından ötürü övüyor ve bir çağdaşı, savaşın "ihanetten tek bir mahkeme, hatta iftira için bir kovuşturma olmadan" yürütüldüğüne dair gözlemine dikkat çekiyor.[28] Yine de, birçok tarihçi Madison'ın başkanlık görevini eleştiriyor. Henry Steele Commager ve Richard B. Morris, 1968'de, Madison'un geleneksel görüşünün "gereksiz bir savaşı yanlış yöneten" "beceriksiz bir Başkan" olduğunu söyledi. Tarihçilerin 2006 yılındaki bir anketi, Madison'ın 1812 Savaşı'nı önlemedeki başarısızlığını, görevdeki bir başkanın yaptığı en büyük altıncı hata olarak sıraladı.

Tarihçi Garry Wills, "Madison'ın hayranlığımıza dair iddiası, başkanlığına dayandığı kadar mükemmel bir tutarlılığa dayanmıyor. Başka erdemleri de var. ... Bir çerçeveci ve Anayasa savunucusu olarak, emsali yoktu. ... Madison'ın başkan olarak performansının en güzel yanı, Anayasa'nın korunması konusundaki endişesiydi ... Hiç kimse ülke için her şeyi yapamaz - Washington bile. Madison çoğundan fazlasını yaptı ve bazı şeyleri her şeyden daha iyi yaptı. . Bu oldukça yeterliydi. "

2002'de tarihçi Ralph Ketcham, 1812 Savaşı sırasında Madison'ı savaş zamanı başkanı olarak eleştirdi. Ketcham, ülkenin başkentinin İngilizler tarafından yakılmasına yol açan olaylardan Madison'ı sorumlu tuttu.[24] Ketcham şunları söyledi: "1814 yazında meydana gelen olaylar, Madison'ın savaş zamanındaki alışılmış ihtiyatlılığını ve karmaşıklıkların çözülmeden kalmasına izin verme eğiliminin yetersizliğini çok iyi bir şekilde göstermektedir ... Bu tür eğilimler normal erdemler olsa da, krizde felakettirler. Ketcham, "ironik bir şekilde, Madison'ın savaş zamanı başkanı olmaya kısmen uygun olmayan çok cumhuriyetçi erdemiydi" dedi.

1974'te tarihçi James Banner, Ordu'daki yozlaşmış General James Wilkinson'ı koruduğu için Madison'ı eleştirdi. Wilkinson, Jefferson Yönetimi sırasında Aaron Burr komplosuna karışmıştı. 1812 Savaşı sırasında bir seferde başarısız olmuştu. Madison nihayet Wilkinson'ı 1815'te Ordu'dan çıkardı.

Anıtlar[değiştir | kaynağı değiştir]

James Madison Anıt Binası, Amerika Birleşik Devletleri Kongre Kütüphanesi'nin bir binasıdır ve Madison'ın resmi anıtı olarak hizmet vermektedir. 1986'da Kongre, Anayasanın iki yüzüncü yıl kutlamalarının bir parçası olarak James Madison Memorial Fellowship Foundation'ı kurdu. Madison County, Alabama ve Madison, Wisconsin dahil olmak üzere çeşitli ilçe ve topluluklar Madison için adlandırılmıştır. Madison için adlandırılan diğer şeyler arasında Madison Square, James Madison University ve USS James Madison bulunur.

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Ketcham 1971, ss. 229, 289–92
  2. ^ Wood 2006b
  3. ^ a b c Chapman, C. Thomas (22 Mayıs 2006). "Descendants of Ambrose Madison, the Grandfather of President James Madison, Jr" (PDF).
    The National Society of Madison Family Descendants. ss. 1-20. 3 Mart 2016 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Ekim 2011.
     
  4. ^ a b "The Madison Cemetery". James Madison's Montpelier. 2011. 29 Ağustos 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Ekim 2011. 
  5. ^ Peter Kolchin, American Slavery, 1619–1877, p. 28
  6. ^ Boyd-Rush, Dorothy. "Molding a founding father". James Madison University. 25 Ağustos 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Mart 2013. 
  7. ^ "James Madison's Biography". The Montpelier Foundation. 24 Haziran 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Mart 2013. 
  8. ^ "GET NJ - Historic Houses - Mount Pleasant Hall". getnj.com. 4 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Eylül 2016. 
  9. ^ Brennan, Daniel. "Did James Madison suffer a nervous collapse due to the intensity of his studies? 3 Aralık 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi." Mudd Manuscript Library Blog 25 Haziran 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., January 2008, Princeton University Archives and Public Policy Papers Collection, Princeton University.
  10. ^ Ketcham, Ralph, James Madison: A Biography, p. 56, Newtown, Connecticut: American Political Biography Press, 1971.
  11. ^ Noah McCullough (2006). The Essential Book of Presidential Trivia. Random House Digital, Inc. s. 21. ISBN 9781400064823. 
  12. ^ Peter Charles Hoffer (2006). The Brave New World: A History of Early America. Johns Hopkins U.P. s. 363. ISBN 9780801884832. 
  13. ^ James H. Hutson (2003). Forgotten Features of the Founding: The Recovery of Religious Themes in the Early American Republic. Lexington Books. s. 156. ISBN 9780739105702. 
  14. ^ Bruce Miroff (2011). Debating Democracy: A Reader in American Politics. Cengage Learning. s. 149. ISBN 9780495913474. 
  15. ^ Michael Corbett (2013). Politics and Religion in the United States. Routledge. s. 78. ISBN 9781135579753. 
  16. ^ Ralph Louis Ketcham, James Madison: A Biography (University of Virginia Press, 1990) p. 47
  17. ^ Broadwater, Jeff (16 Mart 2012). James Madison. University of North Carolina Press. ISBN 978-0-8078-3530-2. 
  18. ^ 1674-1748., Watts, Isaac, (1 Ekim 1811). The works of the reverend and learned Isaac Watts, D.D. : containing his sermons, and essays on miscellaneous subjects, several additional pieces, selected from his manuscripts. Printed by and for J. Barfield. OCLC 369166110. 
  19. ^ http://millercenter.org/president/madison/essays/biography/2 American President, A Referenced Resource, Miller Center, University of Virginia WEB Site
  20. ^ Soderstrom, Jamin (30 Eylül 2011). Qualified: Candidate Resumes and the Threshold for Presidential Success. iUniverse. s. 91. ISBN 978-1-4620-4543-3. 
  21. ^ Ralph Louis Ketcham, James Madison: A Biography, Charlottesville, VA: University of Virginia Press, 1971; paperback, 1990, p. 57, accessed 6 Şubat 2009
  22. ^ "James Madison" 13 Eylül 2018 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., James Madison Museum
  23. ^ "James Madison Biography", American-Presidents.com, Retrieved July 29, 2009.
  24. ^ a b Harvey, Robert C. (2002). Ketcham, Hank (1920-2001), cartoonist. American National Biography Online. Oxford University Press. 
  25. ^ Strunk, Julie; Kipps-Vaughan Dr., Debi; L. Pavelko, Stacey; Allen-Bronaugh, Dannette; Myers, Karen; Gilligan, Tammy; Kielty, Michele; Richardson, Elizabeth; Tacy, Joseph (2019). "Interprofessional Education for Pre-Service School-Based Professionals: Faculty and Student Collaboration". Teaching and Learning in Communication Sciences & Disorders. 3 (1). doi:10.30707/tlcsd3.1strunk. 
  26. ^ "Masthead". Journal of Athletic Training. 52 (7): 625-626. 1 Temmuz 2017. doi:10.4085/1062-6050-52.7.625. ISSN 1062-6050. 
  27. ^ Feldman, A. (1966). "Piezo-optical effects in solids by sample rotation". Physics Letters. 23 (11): 627-628. doi:10.1016/0031-9163(66)90193-4. ISSN 0031-9163. 
  28. ^ REENSTIERNA, J. (24 Nisan 2009). "Alopecie nach psychischem Trauma?". Nordiskt Medicinskt Arkiv. 50 (19): 697-699. doi:10.1111/j.0954-6820.1917.tb00564.x. ISSN 0365-3250. 

Bibliyografya[değiştir | kaynağı değiştir]

Biyografiler[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Brant, Irving (1952). "James Madison and His Times". American Historical Review. 57 (4). ss. 853-70. doi:10.2307/1844238. JSTOR 1844238. 
  • Brant, Irving (1941–1961). James Madison. 6 volumes. , the standard scholarly biography
  • Broadwater, Jeff. James Madison: A Son of Virginia and a Founder of a Nation. Chapel Hill, NC: University of North Carolina Press, 2012.
  • Brookhiser, Richard. James Madison (Basic Books; 2011) 287 pages
  • Chadwick, Bruce. James and Dolley Madison: America's First Power Couple (Prometheus Books; 2014) 450 pages; detailed popular history
  • Cheney, Lynne. James Madison: A Life Reconsidered (New York: Viking, 2014) 564 pp.
  • Gay, Sydney Howard (1894). James Madison. Houghton, Mifflin and Company, Boston.  Ebook
  • Gutzman, Kevin. James Madison and the Making of America (St. Martin's Press; 2012) 432 pages
  • Ketcham, Ralph (1971). James Madison: A Biography. Macmillan. , recent scholarly biography
  • Rakove, Jack (2002). James Madison and the Creation of the American Republic (2nd bas.). New York: Longman. ISBN 0-321-08797-6. 
  • Riemer, Neal (1968). James Madison. Washington Square Press. 
  • Rutland, Robert A. ed. James Madison and the American Nation, 1751–1836: An Encyclopedia (Simon & Schuster, 1994).
  • Rutland, Robert A. James Madison: The Founding Father. New York: Macmillan Publishing Co., 1987. ISBN 978-0-02-927601-3.
  • Wills, Garry (2002). James Madison. New York: Times Books. ISBN 0-8050-6905-4.  Short bio.
  • Zuchert, Michael (2008). "Madison, James (1751–1836)". Hamowy, Ronald (Ed.). The Encyclopedia of Libertarianism. Thousand Oaks, CA: SAGE; Cato Institute. ss. 311-2. ISBN 978-1-4129-6580-4. LCCN 2008009151. OCLC 750831024. 

Analitik çalışmalar[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Adams, Henry. History of the United States during the Administrations of James Madison (5 vol 1890–1891; 2 vol Library of America, 1986). ISBN 0-940450-35-6 Table of contents
    • Wills, Garry. Henry Adams and the Making of America. Boston, MA:: Houghton Mifflin, 2005.
  • Banning, Lance. Jefferson & Madison: Three Conversations from the Founding. Madison House, 1995.
  • Banning, Lance. The Sacred Fire of Liberty: James Madison and the Founding of the Federal Republic. Ithaca, NY: Cornell University Press, 1995. online ACLS History e-Book.
  • Banner, Jr., James M. (1974). C. Vann Woodward (Ed.). Responses of the Presidents to Charges of Misconduct. ISBN 0-440-05923-2. 
  • Bordewich, Fergus M. The First Congress: How James Madison, George Washington, and a Group of Extraordinary Men Invented the Government (2016) on 1789-91.
  • Brant, Irving. James Madison and American Nationalism. (1968), short survey with primary sources
  • Chambers, John W., ed. The Oxford Companion to American Military History. New York: Oxford University Press, 1999.
  • Derthick, Martha (13 Haziran 1999). Dilemmas of Scale in America's Federal Democracy. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-64039-8. Erişim tarihi: 5 Mart 2015. 
  • Elkins, Stanley M.; McKitrick, Eric. The Age of Federalism. New York: Oxford University Press, 1995.online edition
  • Gabrielson, Teena, "James Madison's Psychology of Public Opinion," Political Research Quarterly, vol. 62 (Sept. 2009), pp. 431–444.
  • Kasper, Eric T. To Secure the Liberty of the People: James Madison's Bill of Rights and the Supreme Court's Interpretation (Northern Illinois University Press, 2010) online review
  • Kernell, Samuel, ed. James Madison: the Theory and Practice of Republican Government Stanford, CA: Stanford University Press, 2003.
  • Kester, Scott J. The Haunted Philosophe: James Madison, Republicanism, and Slavery. Lexington Books, 2008.
  • Labunski, Richard. James Madison and the Struggle for the Bill of Rights. New York: Oxford University Press, 2006.
  • Matthews, Richard K. If Men Were Angels : James Madison and the Heartless Empire of Reason. University Press of Kansas, 1995).
  • McCoy, Drew R. The Elusive Republic: Political Economy in Jeffersonian America. New York: W. W. Norton, 1980.
  • McCoy, Drew R. The Last of the Fathers: James Madison and the Republican Legacy. New York: Cambridge University Press, 1989.
  • Muñoz, Vincent Phillip. "James Madison's Principle of Religious Liberty," American Political Science Review, vol. 97, no. 1 (2003), pp. 17–32. Şablon:SSRN in JSTOR
  • Read, James H. Power versus Liberty: Madison, Hamilton, Wilson and Jefferson (University Press of Virginia, 2000).
  • Riemer, Neal. "The Republicanism of James Madison," Political Science Quarterly, vol. 69, no. 1 (1954), pp. 45–64 in JSTOR
  • Riemer, Neal. James Madison: Creating the American Constitution (Congressional Quarterly, 1986).
  • Rosen, Gary. American Compact: James Madison and the Problem of Founding (University Press of Kansas, 1999).
  • Rutland, Robert A. The Presidency of James Madison (Univ. Press of Kansas, 1990). ISBN 978-0700604654. scholarly overview of his two terms.
  • Scarberry, Mark S. "John Leland and James Madison: Religious Influence on the Ratification of the Constitution and on the Proposal of the Bill of Rights," Penn State Law Review, Vol. 113, No. 3 (April 2009), 733–800. Şablon:SSRN
  • Sheehan, Colleen A. "The Politics of Public Opinion: James Madison's 'Notes on Government'," William and Mary Quarterly 3rd ser. vol. 49, no. 3 (1992), pp. 609–627. in JSTOR
  • Sheehan, Colleen. "Madison and the French Enlightenment," William and Mary Quarterly 3rd ser. vol. 59, no. 4 (Oct. 2002), pp. 925–956.
  • Sheehan, Colleen. "Madison v. Hamilton: The Battle Over Republicanism and the Role of Public Opinion," American Political Science Review, vol. 98, no. 3 (2004), pp. 405–424. in JSTOR
  • Sheehan, Colleen."Madison Avenues," Claremont Review of Books (Spring 2004), online.
  • Sheehan, Colleen. The Mind of James Madison: The Legacy of Classical Republicanism. New York: Cambridge University Press, 2015.
  • Sheehan, Colleen."Public Opinion and the Formation of Civic Character in Madison's Republican Theory," Review of Politics, vol. 67, no. 1 (Winter 2005), pp. 37–48. in JSTOR
  • Sorenson, Leonard R. Madison on the "General Welfare" of America: His Consistent Constitutional Vision. Rowman & Littlefield Publishers, 1995.
  • Stagg, John C. A. "James Madison and the 'Malcontents': The Political Origins of the War of 1812," William and Mary Quarterly 3rd ser. vol. 33, no. 4 (Oct. 1976), pp. 557–585. in JSTOR
  • Stagg, John C. A. "James Madison and the Coercion of Great Britain: Canada, the West Indies, and the War of 1812," in William and Mary Quarterly 3rd ser. 38,1(Jan. 1981), 3–34. in JSTOR
  • Stagg, John C. A. Mr. Madison's War: Politics, Diplomacy, and Warfare in the Early American republic, 1783–1830. Princeton, NJ: Princeton University Press, 1983.
  • Stagg, John C. A. Borderlines in Borderlands: James Madison and the Spanish-American Frontier, 1776–1821 (2009)
  • Vile, John R. William D. Pederson, Frank J. Williams, eds. James Madison: Philosopher, Founder, and Statesman. (Ohio University Press, 2008) 302 pp. ISBN 978-0-8214-1832-1 online review
  • Weiner, Greg. Madison's Metronome: The Constitution, Majority Rule, and the Tempo of American Politics. Lawrence, KS: University Press of Kansas, 2012.
  • Will, George F. (23 Ocak 2008). "Alumni who changed America, and the world: #1 – James Madison 1771". Princeton Alumni Weekly. 
  • Wood, Gordon S. "Is There a 'James Madison Problem'?" in Wood, Revolutionary Characters: What Made the Founders Different. Penguin Press, 2006, pp. 141–172.
  • Wood, Gordon S. "Without Him, No Bill of Rights: James Madison and the Struggle for the Bill of Rights by Richard Labunski", The New York Review of Books (30 Kasım 2006). online

Birincil kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]

Siyasi görevi
Önce gelen
John Marshall
Amerika Birleşik Devletleri Dışişleri Bakanı
1801–1809
Sonra gelen
Robert Smith
Önce gelen
Thomas Jefferson
Amerika Birleşik Devletleri başkanı
1809–1817
Sonra gelen
James Monroe
Parti siyasi görevi
Önce gelen
Thomas Jefferson
Amerika Birleşik Devletleri Başkan Adayı
Demokratik-Cumhuriyetçi

1808, 1812
Sonra gelen
James Monroe