Zina

Vikipedi, özgür ansiklopedi
(Zinâ sayfasından yönlendirildi)
Şuraya atla: kullan, ara
Zina eden kadın ve erkeğe uygulanan kırbaç cezası
Zina eden bir kadına uygulanan kırbaç cezasını betimleyen bir çizim.

Zina (Arapça: زنا), birbiri ile evli olmayan kişiler arasındaki cinsel ilişki.[1] İbrahimî dinlerde yasak kabul edilir ve büyük günahlardan biri sayılır. İslam'da zina eden kadına zaniye, zina eden erkeğe ise zani denir.[2]

Zina, bazı dinlerde cezayı gerektiren, meşrû olmayan cinsî münasebettir. Aralarında bir nikâh bağı bulunmayan mükellef yani cezâî ehliyete sahip bir erkek ile kadın arasındaki cinsel ilişkidir.

Hukukî boyut[değiştir | kaynağı değiştir]

Gelişmiş veya gelişmekte olan çoğu ülkede suç teşkil etmemekte fakat evli taraflardan birinin dava açması durumunda boşanma sebebi sayılmaktadır. Bazı ülkelerde idama kadar varan cezai yaptırımları bulunmaktadır.

İslam'da zina[değiştir | kaynağı değiştir]

Zina büyük günahlardan sayılır. İslam'da fiiller, sebep oldukları sonuçlara göre hüküm alırlar. İslam'a göre nâmahrem bir kimseye cinsel arzu ile bakma, dokunma, tutma, öpme ve ilişkiye girme gibi fiillerin hepsi yasaklanmıştır. Ayrıca İslam zina eden ile evlenmeyi de yasaklamıştır. Kur'an-ı Kerîm'de zinaya yaklaşılmaması gerektiği bildirilip, zina hayasızlık ve kötü bir yol olarak sayılmıştır.[3] Muhammed bir sözünde "iffet ve iman sahibi bir kadına zina iftirasında bulunmayı" insanı mahveden yedi günahtan biri olarak sayar.[4] Müslüman olmak üzere kendisine gelen kişilerden zina etmeme şartı ile biat kabul etmekteydi.[5] İki ayette zina şirk ve adam öldürme gibi büyük günahlar arasında zikredilir. Ayrıca bir başka ayette de zina eden erkekle zina eden kadına yüzer sopa vurulması emredilir ve zina eden kimsenin ancak zina edenle veya bir müşrikle evlenebileceği vurgulanır.[6]

Kur'an'da zina[değiştir | kaynağı değiştir]

Zinanın haram ve suç olduğu Kur’an’da çeşitli ayetlerde bildirilmiştir:

  • " Zinaya yaklaşmayın, çünkü o, şüphesiz bir hayasızlık, iğrençlik, kötü bir yoldur." (İsra Suresi: Ayet 32)
  • ''Fuhşun açığına da, gizlisine de yaklaşmayın.” (En'am suresi, 151)
  • ''Ve onlar ırzlarını koruyanlardır.  Fakat kendi eşleri, yani meşru olarak sahip oldukları müstesna; zaten onlar (meşru eşleriyle paylaştıkları cinsellikten dolayı) kınanmazlar. Artık kim bunun ötesinde bir şey isterse o taktirde onlar, haddi aşanlardır.'' (Muminun suresi, 7)
  • " Zina eden erkek, zina eden veya müşrik olan bir kadından başkası ile evlenemez; zina eden bir kadınla da ancak zina eden veya müşrik olan erkek evlenebilir. Bu, müminlere haram kılınmıştır." (Nur Suresi: Ayet 3);
  • ''Murdar kadınlar murdar erkeklere, murdar erkekler murdar kadınlara; namuslu kadınlar namuslu erkeklere, namuslu erkekler namuslu kadınlara yaraşır. Bunlar, (namuslular) onların dediklerinden çok uzaktırlar. Kendilerine bir bağışlanma ve değerli bir rızık vardır.'' (Nur Suresi: Ayet 26)
  • " Mü’min erkeklere söyle, gözlerini haramdan sakınsınlar, ırzlarını korusunlar. Bu davranış onlar için daha nezihtir. Şüphe yok ki, Allah onların yaptıklarından hakkıyla haberdardır." (Nur Suresi: Ayet 30)
  • ''Mü’min kadınlara da söyle, gözlerini haramdan sakınsınlar, ırzlarını korusunlar.'' (Nur suresi, 31)

Yine Nur Suresinde[7], zina yapmanın haramlığı ve cezalandırılmasıyla ilgili şu sözler bulunur:

Zina eden kadın ve zina eden erkekten her birine yüzer değnek vurun. Allah’a ve ahiret gününe inanıyorsanız, Allah’ın dininin koymuş olduğu hükmü uygulama konusunda onlara acıyacağınız tutmasın. Mü’minlerden bir topluluk da onların cezalandırılmasına şahit olsun.

Fakat Nur Suresi'nde tevbe edip ıslah olanların zina günahının affedileceği konusunda şöyle ayet yer alır:

Ancak bundan sonra tevbe edip ıslah olanlar müstesnadır. Çünkü Allah çok bağışlayıcı ve çok merhametlidir.

Yine Furkan Suresi'nde:

… Ancak tevbe eden, inanan ve iyi iş yapan başka. Allah onların kötülüklerini iyiliğe çevirir. Allah bağışlar, ikram eder. Kim tevbe edip iyi davranış gösterirse, şüphesiz o, tövbesi kabul edilmiş olarak Allah’a döner.

ayeti zina günahının tövbe edilip pişman olunması halinde affedilebileceğini işaret eder. Fakat İslam'da tövbe etmeyi gerektirecek kötü bir davranışta bulunmaktansa o davranışı baştan yapmamanın daha hayırlı olduğu izah edilmektedir.[8]

İslam Peygamberi Muhammed de zina hakkında zinanın fakirlik getireceği, bulaşıcı hastalıklara sebep olacağını belirtmiştir.

“Zina fakirliğe yol açar.”[9]
“Zina toplum içinde yayılırsa, halk, daha önce görülmemiş bulaşıcı hastalıklara maruz kalır.”[10]

İslam kaynaklarındaki bir rivayete göre Cürhüm kabilesinden İsâf b. Yâlâ adında bir kişi Zeyd kızı Nâile’ye âşık olmuş, kabileleri hac için Mekke’ye geldiğinde Kâbe’ye girerek orada cinsel ilişki yaşamaları üzerine hemen ikisi de taş haline gelmiştir.[11]

Evlilik hayatını önemli bulan İslam dininin alimleri kişinin yaşamında zina ihtimali yükseldiğinde evlenmenin gerekli olduğu görüşünde birleşmişlerdir.[12]

Hristiyanlıkta zina[değiştir | kaynağı değiştir]

CodexEgberti-Fol046v-JesusAndTheWomanTakenInAdultery.jpg

Matta 5:27-29 "'Zina etmeyeceksin' dendiğini duydunuz. 28 Ama ben size diyorum ki, bir kadına şehvetle bakan her adam, yüreğinde o kadınla zina etmiş olur. 29 Eğer sağ gözün günah işlemene neden olursa, onu çıkar at. Çünkü vücudunun bir üyesinin yok olması, bütün vücudunun cehenneme atılmasından iyidir. 30 Eğer sağ elin günah işlemene neden olursa, onu kes at. Çünkü vücudunun bir üyesinin yok olması, bütün vücudunun cehenneme gitmesinden iyidir.

Musevilikte zina[değiştir | kaynağı değiştir]

Musevilikte “niuf, zenut” gibi İbrânîce kelimelerle anlatılan zina, suç kapsamında ele alanır. Erken dönemlerde kadın kocanın özel mülkü olduğu görüşünden dolayı zina mülke tecavüz anlamını da taşıyordu. Dinsel bağlamda zina eden kimsenin kirlenmiş olarak kabul edildiği örnekler mevcuttur.[13]. Yaratıcıya karşı işlenen bir suç ve putperestlik olarak da algılanmıştır.[14] Zina On Emir’de yasaklanmıştır. Nişanlı kızla zina durumunda recm uygulanacağı Tevrat’ta belirtilmekte,[15] evli kadınla zina durumunda da öldürüleceği kaydedilmektedir.[16]

Dönemlere göre zina[değiştir | kaynağı değiştir]

Oğuz Türklerinde zina[değiştir | kaynağı değiştir]

920'li yıllarda Türklerinin yaşadığı bölgeye giden Arap seyyah İbn Fadlan, Türklerin zina edeni ortaya çıkardıkları vakit ağaçtan faydalanılan bir teknikle bedenini iki parçaya bölerek öldürdüklerinden söz eder.[17]

Selçuklular döneminde zina[değiştir | kaynağı değiştir]

13. yüzyılda Selçuklu devlet adamı Sâdeddin Köpek, II. Gıyâseddin Keyhüsrev’den aldığı ferman ile Ankara'ya giderken Akşehir'de bir kadın şarkıcı ile zina ettiği söylenen Tâceddin Pervâne'yi zincire vurdurup Ankara meydanına getirtmiş ve burada göbeğine kadar toprağa gömülen Pervane, halk tarafından recmedilmiştir.[18][19][20]

Memlükler döneminde zina[değiştir | kaynağı değiştir]

Memlük Sultanı Kansu Gavri döneminde, suç olarak kabul edilen zinanın cezası recm (taşlayarak öldürmek) idi.[21]

Osmanlı döneminde zina[değiştir | kaynağı değiştir]

İslam dininin baskın olduğu Osmanlı'da "şeriat huzurunda sabit olması durumunda" zina bir suç olarak kabul görmekteydi.[22] Suç kabul edilen zina için devlet, başta imam olmak üzere mahalle halkına da zinayı takip yetkisi vermiş idi. Mahalleli, zina ettiğinden şüphelendikleri kişileri görevlilere ihbar edebilecekleri gibi; zina edildiğinden kuşkulandıkları eve baskın yapma, zanlıları yakalayıp ilgililere teslim etme hakkına da sahipti.[23]Yavuz Selim Kanunnamesi, eğer evli bir kişi zina ederse bin akçalık serveti varsa idam edilmediği takdirde 400 akçe cezayı gerekli bulmaktaydı.[24][25]1541 yılında Osmanlı devlet adamı Lütfi Paşa zina ederken yakalanan bir kadının cinsel organının dağlanmasını emreder ve bu emrin uygulanmasıyla kadın yaşamını yitirir.[26][27] İslam toplumlarında zinadan kaynaklı olarak görülen recm (taşlayarak öldürme) örneğinin de görüldüğü Osmanlı'da, 1680 yılında gayrimüslim bir erkekle zina yapan evli bir Müslüman kadın kollarına kadar kazılan bir çukura sokulduktan sonra taşlanarak öldürülür.[28] Rumeli Kazaskeri Beyazîzade Ahmed Efendi'nin recm için fetva vermesiyle tellallar, "iffetine el uzatılmasına izin veren bir kadının taşlanacağı" kararını şehirde okuyup, halkın ibret-i alem için bu infazı seyretmesini istediler. Halkın önünde recmedilen kadının ölümünü dönemin padişahı IV. Mehmed, Fazlı Paşa Sarayı'ndan seyretti. Osmanlı'da zinadan kaynaklanan bir başka idam da Lale Devri'nde yaşanır. Bir gayrimüslim ile zina ederken basılan İstanbullu Müslüman, Şeyhülislamın fetvasıyla boğdurulur ve cesedi denize atılır.[29]

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Zinâ Diyanet İşleri Başkanlığı
  2. ^ http://meal.ihya.org/kurani-terimler/zani-zaniye.html
  3. ^ Ekrem Buğra Ekinci, İslam Hukuku, Arı Sanat yayınları, s. 103.
  4. ^ İlmihal I, Diyanet İşleri Başkanlığı, s. 77.
  5. ^ Hadislerle İslam 5, Diyanet İşleri Başkanlığı, s. 214
  6. ^ Diyanet İslam Ansiklopedisi, cilt: 44, s. 440
  7. ^ Nur Suresi
  8. ^ http://www.fetva.net/yazili-fetvalar/evlenmeden-onceki-gunahimiz-evlilikle-affedilir-mi.html
  9. ^ Buhari
  10. ^ Beyheki
  11. ^ Diyanet İslam Ansiklopedisi, cilt: 34, s. 365.
  12. ^ Ali Rıza Demircan, Benzeşmelerden Korunarak İslâmî Kimliğimizi Korumak, Beyan Yayınları, s. 113.
  13. ^ Levililer, 18/20
  14. ^ Hoşea, 1-3; Yeremya, 3
  15. ^ Tesniye 22:23-24
  16. ^ Levililer, 20/10; Tesniye, 22/22
  17. ^ İbn Fadlan Seyahatnamesi, Hazırlayan: Ramazan Şeşen, Bedir yayınları, s. 32.
  18. ^ Anadolu Selçuki Devleti Tarihi, İbn Bibi'nin Farsça Muhtasar Selçuknâmesinden, Uzluk Basımevi, Ankara, s. 194.
  19. ^ Tülay Metin, Türkiye Selçuklu Şehirlerinde “Meydan” kültürü, s. 216.
  20. ^ Diyanet İslam Ansiklopedisi, cilt: 35; sayfa: 393
  21. ^ Cüneyt Kanat, Ortaçağ Türk Devletlerinde Suç ve Ceza, Küre Yayınları s. 191.
  22. ^ Yasemin Baba, Klasik Dönem Osmanlı Hukukunda Hırsızlık Suçunun Hüküm ve Sonuçları, (İÜHFM C. LXXI, S. 1, s. 96, 2013)
  23. ^ Abdulmecit Mutaf, Teorik ve Pratik Olarak Osmanlı'da Recm Cezası, s. 585.
  24. ^ Marilyn Booth, Harem Histories: Envisioning Places and Living Spaces, Duke University Press, 2010, s. 118.
  25. ^ Murat Bardakçı, İşte, eskiden zinaya verdiğimiz cezalar!
  26. ^ Peçevî Tarihi, 1. cilt, Neşriyat Yurdu, s. 19
  27. ^ Lütfi Paşa'nın gerçek öyküsü
  28. ^ Defterdar Sarı Mehmed Paşa, Zübde-i Vekayiat (Olayların Özü) 1656-1684, C. I, sadeleştiren Abdülkadir Özcan, İstanbul, Tercüman Gazetesi Yayını, 1977, s. 169.
  29. ^ Murat Bardakçı, Osmanlı'da Seks, Gür yayınları, s. 192.
  1. Tam İlmihal, Saadet-i Ebediye
  2. Diyanet Dergisi
  3. Yeni Rehber Ansiklopedisi(Türkiye Gazetesi)
  4. İmdat Sezer, zehirliok.com

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]