Gang bang

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla


Arkadaş tayfası seksi, genellikle üçten fazla kişinin, belirli bir kişiyle sırayla veya aynı anda fiziksel cinsel etkinliğe girdiği cinsel bir uygulamadır.[1] Belirli kişi, cinsel etkinliğin merkezi odak noktasıdır.[1] Terim pornografi sanayisi ile ilişkilendirildi ve genellikle bir kadının doğrudan arka arkaya birkaç erkekle seks yaptığı aşamalı bir olayı tanımlar; isteğe dayalı bir performanstır ve toplu tecavüzle karıştırılmamalıdır. Toplu boşalım, Japonya'da ortaya çıkan ve katılımcıların hızla art arda merkezi kişiye boşalmasına odaklanan bir arkadaş tayfası seksi türüdür.

Uygulamada[değiştir | kaynağı değiştir]

En büyük arkadaş tayfası seksi pornografik film şirketleri tarafından destekleniyor ve kaydediliyor, fakat eş değiştirme topluluğunda bir arkadaş tayfası olağandışı değil. Daha çok birden fazla erkek ve bir kadına sahip olduğu kabul edilirken, pornografide görülebilen sözde ters arkadaş tayfası seksi (bir erkek ve birçok kadın) olduğu düşünülmektedir.[2] Sadece erkekler arasında arkadaş tayfası seksi de olur ve uygulama herhangi bir cinsiyetten veya cinsiyetten insanlar arasında yapılabilir.[3]

Arkadaş tayfası seksleri, kesin katılımcı sayısı ile tanımlanmaz, fakat genellikle üç kişiden fazlasını içerir ve bir düzine veya daha fazlasını içerebilir. Arkadaş tayfası seksi, tüm erkek katılımcıların merkezi erkek veya kadın üzerindeki (neredeyse) eş zamanlı veya hızlı seri boşalmalarıyla sonuçlanacak şekilde özel olarak örgütlendiğinde, Japonca toplu boşalım terimi olarak anılabilir.[1]

Buna karşılık, seks yapan üç kişi normalde üçlü seks olarak adlandırılır ve dört kişi normalde dörtlü seks olarak adlandırılır. Arkadaş tayfası seksleri aynı zamanda üçlü seks ve dörtlü seksler gibi küme seksinden de farklıdır, çünkü bir arkadaş tayfası seksi sırasında çoğu (hepsi değilse de) cinsel eylemler sadece merkezi kişiye odaklanır veya onunla gerçekleştirilir. Bir arkadaş tayfası seksi katılımcıları birbirlerini tanıyor olsalar da, katılımcıların kendiliğindenliği ve anonimliği genellikle çekimin bir parçasıdır. Ek olarak, diğer katılımcılar normalde birbirleriyle cinsel ilişkide bulunmazlar, fakat yakınlarda durabilir ve cinsel etkinlikte bulunma fırsatını beklerken mastürbasyon yapabilirler.[4]

Pornografide[değiştir | kaynağı değiştir]

1980'lerden beri çok sayıda arkadaş tayfası seksi pornografik filmi olmasına rağmen, bunlar genellikle yarım düzine ila bir düzine erkeği içeriyordu. Bununla birlikte, Bununla birlikte, Annabel Chong'un oynadığı Dünyanın En Büyük Arkadaş Tayfası Seksi (1995) ile başlayarak, pornografi sanayisi, kısa bir süre içinde bir kişinin arka arkaya çoğu seks eylemi için görünüşte toplu tecavüz rekorları kıran bir dizi film üretmeye başladı.[5]

Bu tür filmler parasal açıdan başarılıydı ve yıllarının en çok satan pornografik filmleri için AVN Ödüllerini kazandı; fakat olaylar etkin bir şekilde resmî olmayan ve rekor kıran iddialar çoğu zaman yanıltıcıydı. Jasmin St. Claire, Dünyanın En Büyük Arkadaş Tayfası Seksi 2 filminde 300 erkekle belirlendiği iddia edilen rekorunu, pornografi işinde bugüne kadar çıkarılan en büyük mahkumlardan biri olarak, yalnızca 10'u stratejik olarak yerleştirilmiş ve filme alınmış yaklaşık 30 erkekle kamerada cinsel performans sergiledi.[6]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ a b c The New Partridge Dictionary of Slang and Unconventional English. 2005. ss. 327, 995. ISBN 0415212588. 
  2. ^ Daniel Stern (2013). Swingland: Between the Sheets of the Secretive, Sometimes Messy, but Always Adventurous Swinging Lifestyle. s. 296. ISBN 1476732531. 
  3. ^ Donald F. Reuter (2006). Gay-2-Zee: A Dictionary of Sex, Subtext, and the Sublime. s. 86. ISBN 0312354274. 
  4. ^ [kaynak belirtilmeli]
  5. ^ "The gang's all here (Hope flickers at the World's Biggest Gangbang)" Kevin Bisch, Salon Magazine, August 31, 1999, Retrieved June 22, 2007
  6. ^ "What The Hell Was I Thinking?!!" - Confessions of the World's Most Controversial Sex Symbol, Jasmin St. Claire & Jake Brown, BearManor Media, 2010, P. 131–32