Matta İncili

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Yeni Ahit
2. Korintliler, MS 175-225
İnciller
Matta - Markos - Luka - Yuhanna
İlk Hristiyanların tarihi
Elçilerin İşleri
Pavlus'un mektupları

Romalılar · 1. Korintliler
2. Korintliler · Galatyalılar
Efesliler · Filipililer
Koloseliler · 1. Selanikliler
2. Selanikliler · 1. Timoteos
2. Timoteos · Titus
Filimon · İbraniler ·

Genel (katolik) mektuplar

Yakup · 1. Petrus
2. Petrus · 1. Yuhanna
2. Yuhanna · 3. Yuhanna
Yahuda

Peygamberlik
Vahiy
Matta İncilinin ön tarafı „euangelion kata Maththaion“ (2. ya da 3. yüzyıl)

Matta İncili (Yunanca: τὸ εὐαγγέλιον κατὰ Ματθαῖον, to euangelion kata Matthaion. euaggélion = iyi haber), Kutsal Kitabın dizisine ait olan kanonik (= Kutsal Kitabın dizisine ait) bir kitaptır. Yunanca Kutsal Yazıların ya da Yeni Ahdin ilk kitabıdır. Bu incilin Matta adlı bir adam tarafından yazıldığı genellikle kabul edilir.

Matta İncili'nde Tanrı'nın krallığı ve Mesih aracılığıyla mümkün olan kurtuluş hakkındaki sevinçli haber anlatılır.[1] Bu kitap başta Yahudileri düşünerek yazıldı. İbranice Kutsal Yazılardan diğer üç kanonik incilden daha fazla (40 defa) alıntı yapılmıştır.

• Kitap, İsa’nın M.Ö. 2. yılındaki doğumundan M.S. 33’te göğe çıkmadan hemen önce öğrencileriyle buluşmasına dek geçen olayları anlatır.

• Matta'nın İncili'nde anlatılanların %42'si diğer üç incilde bulunmaz.

Yazar[değiştir | kaynağı değiştir]

Kutsal Kitabın tanıklığı[değiştir | kaynağı değiştir]

Yazarın adı İbranice “Mattitya” isminin kısaltılmış halidir ve muhtemelen “Yehova’nın [Tanrı'nın] Hediyesi” anlamına gelir. Matta'nın diğer bir adı da Levi’ydi ve Alfeos’un oğluydu. Matta İsa’nın seçtiği 12 elçiden (Yunanca: άποστόλουϛ [apostolous] = gönderilen) biriydi (Luka 6:13-16). Böylece kaleme aldığı olayların görgü tanığı idi.

İsa Filistin’i dolaşırken insanlara 'iyi haber'i duyurdu ve Matta da bu işe katıldı. İsa onu “takipçim ol” diyerek çağırdığı zaman Matta vakit kaybetmeden hemen olumlu bir karşılık verdi (Matta 9:9; Markos 2:14; Luka 5:27-32).

Matta İsa’nın öğrencisi olmadan önce Romalılar için çalışan bir vergi memuruydı. Vergi toplayan bir memur olmak Yahudilerin nefret ettiği bir işti. Çünkü onlara özgür bir halk olmadıklarını fakat Roma İmparatorluğu’nun boyunduruğu altında olduklarını hatırlatıyordu. Matta bir vergi tahsildarı olduğu için para, rakam ya da bir şeyin değeri söz konusu olduğunda net bilgiler verir (Matta 17:27; 26:15; 27:3).

Tarihin tanıklığı[değiştir | kaynağı değiştir]

Bu İncil kaydında Matta yazar olarak belirtilmez. Fakat ilk kilise tarihçileri Matta'nın bu incilin yazarı olduğunda fikir birliği içindedirler.

İlk olarak M.S. 2. yüzyılın başlarında yaşamış olan piskopos Hierapolisli Papias (M.S. 60-163) bu incilin Matta tarafından yazıldığını kabul eder. O şöyle yazdı: „Matta [Efendinin] sözleri İbranicede derledi ve herkes yapabildiği kadar onları çevirdi.“[2][3]

Bir başvuru kitabı şunu açıklar: “İustinos, Diognetos’a Mektup’un yazarı, ... Hegesippos, İrenaeus, Tatianos, Athenagoras, Theophilos, Clemens, Tertullianus ve Origenes Matta’dan alıntı yapmışlardır. Sadece alıntılar değil bunların yapılma tarzı, ayrıca kayda rahatlıkla, herkesçe kabul edilen bir otorite olarak başvurulması ve kayıtla ilgili hiçbir kuşku belirtisi bulunmaması, elimizdeki kitapta ciddi bir değişiklik yapılmadığını gösterir.”[4]

Matta'nın incilini ilk olarak o dönemin İbranicesiyle yazıp daha sonra Yunancaya tercüme ettiğine dair kanıtlar vardır:

Eusebios (M.S. 260/264-339/340), Origenes’in (M.S. 185-253/254) inciller hakkında söylediği şu sözleri alıntılar: “İlk İncili . . . . Matta kaleme aldı. . . . . Bu İncili Yahudilikten gelen imanlılar için İbranice olarak yazdı.”[5]

İlk kilise tarihçilerinden biri olan Hieronymus (M.S. 347-420) şöyle der: “Vergi tahsildarıyken elçi seçilen, diğer adı da Levi olan Matta, Mesih hakkındaki İncili ilk olarak İbrani dili ve yazı karakteriyle, iman etmiş sünnetliler için Yahudiye’de kaleme almıştır”.[6]

Bundan başka Hieronymus Matta İncilinin İbranice metninin Sezariye şehrinde din bilgini Pamphilos’un koleksiyonunda bulunduğunu belirtir.

İncilin tamamlanışı[değiştir | kaynağı değiştir]

Kutsal Kitabın tanıklığı[değiştir | kaynağı değiştir]

Matta Filistin’de yaşadı ve kaydını orada yazdı.[7] Ne zaman yazdığı kesin olarak bilinmemekle birlikte onun incilinin M.S. 70 yılından önce tamamlandığı akla yakındır. Çünkü Matta, İsa'nın Yeruşalim şehrinin yıkılışı hakkında bildirdiği peygamberliği kaleme aldı fakat gerçekleşmesini anlatmadı. (Matta 5:35; 23:37, 38; 24:1, 2, 15, 16).

Bazı yorumcular Matta İncili'nin Yeruşalim'in yıkılışından sonra yazıldığını ispatlamak için Matta 22:7 ve 27:25'e değinirler.[8] Fakat birinci ayet (22:7) İsa'nın bir örneklemesidir ve orada olmuş bir olaydan bahsedilmez. İkinci ayetin (27:25) Yeruşalim'in yıkılışıyla hiç ilgisi yoktur, burada İsa'nın ölümü söz konusudur.

Tarihin tanıklığı[değiştir | kaynağı değiştir]

M.S. onuncu yüzyıl sonrasına ait olan bazı el yazmalarının sonunda bulunan notlarda tarih olarak M.S. 41 yılı verilmektedir. Bu notlara göre Matta'nın raporu İsa'nın göğe gittiğinden 8 yıl sonra yazıldı.

Matta İncili'nın tamamlanışını saptamak için kimlerin ne zaman bu incilden alıntıladığını tespit etmek yardımcı olacaktır. Matta'nın İncili'ni alıntıladığı en erken yazılardan birisi 16 bölümle yazılan Didakhe (oniki elçinin öğretisi) adlı kitaptır. Tarihçilere göre aşağı yukarı M.S. 100 yılında ya da biraz önce kaleme alındı fakat yazarı bilinmiyor. Başka eski yazarlar (İgnatius, Polikarp, Barnabas Mektubu, 1. Klemens Mektubu) Matta İncili'ni onayladılar. M.S. 100 yılı civarında Roma'da, Smyrna'da ve Mısır'da okundu.

Elçi Petrus birinci mektubunda büyük ihtimalle İsa'nın Matta'da kayıtlı olan sözlerini (1. Pet 2:12 – Mat 5:16; 1. Pet 3:14 – Mat 5:10) alıntılamıştır. Öyleyse Matta, raporunu Petrus'un ölümünden önce (M.S. 65-67) yazmış olmalıdır.

İki Kaynak Teorisi[değiştir | kaynağı değiştir]

Din bilginlerinin ekseriyeti ilk önce Markos’un İncilinin yazılmış olması gerektiğini söylerler. Halbuki Markos, Matta ve Luka’nın kayıtlarından çok farklı bir rapor yazmış gibi görünmüyor.[9] Ayrıca Matta ve Luka’nın, İncillerini derlemek için Markos kitabını kullandıklarını ve “Q” adı verilen başka bir kaynak belgeye başvurduklarını varsayarlar (Bu isim, Almanca “kaynak” anlamına gelen "Quelle" sözcüğünden gelir).[10]

Din bilgini A. F. J. Klijn’e göre bu yaygın varsayım “İncil yazarlarını masal derleyicileri konumuna düşürdü.” İki Kaynak Teorisi 2. ve 3. yüzyılda yaşamış olan tarihçilerin ifadelerini gözden kaçırmaktadır.

Eski kilise Matta İncili'nin ilk incil olduğunu belirtir. Lyonlu İrenaeus (M.S. 180) Matta'nın "Petrus ve Pavlus'un Roma'da iyi haberi duyurdukları zaman" raporunu yazdığına işaret ediyor.[11] Buna göre Matta eserini M.S. 65'ten önce yazdı.

Çoğunluğun görüşünü takip etmeyen bilginler eski yazarların tanık ifadelerinin hesaba katılması gerektiğini ileri sürerler.[12] Lyonlu İrenaeus'un tarihlendirilmesi doğru ise Markos İncili Matta için bir kaynak değildi. Aralarındaki benzerlik Markos İncilini Matta İncili'ne dayandırdığından dolayıdır. Augustinus'un (M.S. 354-430) tahmin ettiği gibi Markos Matta İncili'nin kısaltılmış bir şeklini yazmak istedi.[13] Ayrıca Matta bir görgü tanığı olarak kendi İncilini olayları yaşamayan Markos'un raporuna dayandırmazdı.

İki Kaynak Teorisi çok tartışılır. Çünkü bu 'Q' belgesi bugün ortada yoktur ve aslında bunun bir zamanlar var olduğunu da hiç kimse kanıtlayamaz. Ayrıca Kilise Babaları da bu belgeden hiç söz etmediler. Bir Kutsal Kitap sözlüğünün söylediğine göre Markos İncili'nin ilk önce yazıldığı ve Matta ve Luka için kaynak görevi gördüğü kuramını destekleyen “kesin olarak savunulabilecek bir kanıt” yok.[14]

Markos'un Matta ve Luka’nın yazdıklarına yeni bir şey katmadığı doğru değildir. Markos’un İsa’nın hizmetiyle ilgili kaydında, Matta ve Luka’da bulunmayan 180’den fazla pasaj ve ilginç ayrıntılar bulunur.

İncillerin yazılışının sırası[değiştir | kaynağı değiştir]

1. Origenes ve Eusebios'a göre ilk olarak Matta İncili yazıldı.

Eusebios (M.S. 260/264-339/340), Origenes’in (M.S. 185-253/254) inciller hakkında söylediği şu sözleri alıntılar: “İlk incili . . . . Matta kaleme aldı. . . . . Bu incili Yahudilikten gelen imanlılar için İbranice olarak yazdı.“[15]

2. Büyük ihtimalle Luka daha sonra incilini yazdı.

Elçiler İşleri 24:27-27:1'de bulunan rapor bunu destekler. M.S. 58'de Porcius Festus Antonius Feliks'in Romalı vali olarak yerini aldığı düşünülür. A New Standard Bible Dictionary şunu yazar: „58 yılı onun [Festus'un] göreve başlaması söz konusudur.“ Bu yıl Encyclopædia Britannica'da da desteklenir: „İki kanıtın karşılaştırması Feliks'in geri çağrılması ve Festus'un gelişinin 58 yılına denk düştüğü tahminine sevk eder. Aziz Pavlus 56'da tutuklandıysa, Festus'un gelişinden sonra 58'da Sezarda temyiz ettiyse, gelecek yılın ilk yarısında Roma'ya geldiyse ve orada 2 yıl hapishanede kaldıysa Elçilerin İslerinde anlatılan zaman 61 yılının başlangıcında sona ermiş olmalıdır.“[16] (Elçilerin İşleri 27:1-28:1, 11-16, 30)

Bundan anlaşılıyor ki Elçilerin İşleri kitabı M.S. 61'de yazıldı. Elçiler İşleri kitabının yazarı önce Luka İncili'nı yazdı (Luka 1:1; Elçilerin İşleri 1:1). Bu incilin tamamlanışı M.S. 61'den önce olmalıydı. Luka 58 yılında Pavlus'la birlikte Roma'ya seyahat ettiği için ancak önce İsa'nın hayatının görgü şahitleriyle konuşabildi (Luka 1:1-4). Bunun için Luka İncili'ni Pavlus'un iki yıl süren (M.S. 56-58) Sezariye'deki tutukluluğu esnasında yazmış olmalı.

3. Büyük olasılıkla en son olarak Markos İncili yazıldı.

Eski tarihçilere göre (Romalı Klemens, Sezariyeli Eusebios, Hieronymus) Markos İncili Roma'da yazıldı. Pavlus’un Roma’daki ilk tutukluluğu sırasında (M.S. yaklaşık 60-61) Markos onun yanındaydı (Filimon 1, 24). Sonra M.S. 62 ile 64 arası bir dönemde Petrus’la birlikte Babil’de bulundu (1. Petrus 5:13). Pavlus muhtemelen M.S. 65’te yine Roma’da hapisteydi. Oradan Timoteos’a yazdığı bir mektupta Markos’u da yanında getirmesini istedi, “çünkü hizmetiyle bana çok yararı dokunuyor” dedi (2. Timoteus 1:8; 4:11). Markos o zaman ikinci kez Roma'ya gittiği tahmin edilir. Oradayken incilini yazdı.

Kanon Dizileri ve El Yazmaları[değiştir | kaynağı değiştir]

Kartaca Konsili’nden önce hazırlanmış dördüncü yüzyıla ait listelerden birçoğu Yunanca Kutsal Metinlerin günümüzde kabul edilen dizisiyle tamamen uyuşur.

El yazmalarına gelince yazarlar ilk önce papirüs kullandılar. Papirüs, aynı adı taşıyan bir su bitkisinden yapılır. Yazıcılar yaklaşık M.S. 4. yüzyıldan itibaren el yazmalarında papirüs yerine genellikle dana, kuzu ya da keçi derisinden yapılan ve daha dayanıklı bir malzeme olan vellum (bir parşömen türü) kullanılmaya başladılar. Bu vellumlardan günümüze dek ulaşan bazıları çok önemli Kutsal Kitap el yazmalarını içerir.

Kanon Dizileri[değiştir | kaynağı değiştir]

Matta İncili Kutsal Kitabın erken kanon dizilerinde geçer:

Kanon Dizileri
İsim Yıl (M.S.)
1 Muratori Fragmanı (İtalya) 170
2 İrenaeus (Anadolu) 180
3 İskenderiyeli Clemens 190
4 Tertullianus (Kuzey Afrika) 207
5 Origenes (İskenderiye) 230
6 Eusebios (Filistin) 320
7 Kudüslü Kyrillos 348
8 Cheltenham-Listesi (Kuzey Afrika) 365
9 Athanasios (İskenderiye) 367
10 Epiphanios (Filistin) 368
11 Nazianzoslu Gregorios (Anadolu) 370
12 Amphilokhios (Anadolu) 370
13 Philaster (İtalya) 383
14 Hieronymus (İtalya) 394
15 Augustinus (Kuzey Afrika) 397
16 Kartaca Konsili (Kuzey Afrika) 397

Papirüs El Yazmaları[değiştir | kaynağı değiştir]

Papirüs fragmanı, 1896/97'de Oxyrhynchus'ta bulundu, ön taraf: Matta 1:1-9, 12

Matta İncil'inin bazı ayetleri eski Papirüs El Yazmalarında bulunur.

Papirüs El Yazmaları
Simge İsim Tarih (M.S.) Dil Bulundukları Yer İçerik
1 P1 Oxyrhynchus 2 3. yüzyıl Yunanca Philadelphia (ABD) Matta 1:1-9, 12, 14-20
2 P37 Michigan 1570 3./4. yüzyıl Yunanca Ann Arbor (ABD) Matta 26:19-52

Vellum ve Deri El Yazmaları[değiştir | kaynağı değiştir]

Kodeks Sinaiticus: Matta 8:28-9:23

Matta İncili'nin tümü de bazı meşhur Vellum ve Deri El yazmalarında bulunur.

Vellum ve Deri El Yazmaları
Simge İsim Tarih (M.S.) Dil Bulundukları Yer
1 א Kodeks Sinaiticus 4. yüzyıl Yunanca Londra (İngiltere)
2 A Kodeks Alexandrinus 5. yüzyıl Yunanca Londra (İngiltere)
3 B Kodeks Vatikanus 1209 4. yüzyıl Yunanca Vatikan Kütüphanesi
4 C Kodeks Ephraemi Syri reskriptus 5. yüzyıl Yunanca Paris (Fransa)
5 Dea Kodeks Bezae Cantabrigiensis 5. yüzyıl Yunanca / Latince Cambridge (İngiltere)

Kitabın içeriği[değiştir | kaynağı değiştir]

Matta kitabı İbranice Kutsal Yazılarla Yunanca Kutsal Yazılar arasında gerçekten de mükemmel bir köprü oluşturur. Mesih ve Vaat edilen Krallığın kralı olan kişinin kimliğini net olarak ortaya koyar, onun takipçilerinin karşılaması gereken talepleri ve yeryüzünde yapmaları istenen işi anlatır.

Matta İncili çok sayıda gerçekleşmiş peygamberlik sözü içerir. İbranice Kutsal Yazılardan pek çok alıntı yaparak onların nasıl gerçekleştiğini gösterir. Bunlar İsa’nın Mesih olduğuna dair kesin kanıtlar oluşturur (Matta 13:14, 15 - İşaya 6:9, 10; Matta 21:42 - Mezmur 118:22, 23; Matta 26:31, 56 - Zekeriya 13:7).

Matta, İsa'nın duyuru işi esnasında anlattığı en önemli konuyu vurguluyor: Tanrı'nın krallığı (Matta 3:2; 4:17; 5:3, 10; 10:7; 12:28; 21:43).

  • Bölüm 1: İsa'nın soy kütüğü (1-17). O'nun doğumu (18-25).
  • Bölüm 2: Astrologlar (1-12). Mısır'a kaçış (13-15). Herodes çocukları öldürüyor (16-18). Nasıra'ya dönüş (19-23).
  • Bölüm 3: Yahya va'zediyor (1-12). İsa'nın vaftizi (13-17).
  • Bölüm 4: İblis İsa'yı ayartıyor (1-11). İsa Celile'de duyuru işine başlıyor (12-17). İlk öğrencileri (18-22). İsa Tanrı'nın sözünü öğretip hastaları iyileştiriyor (23-25).
  • Bölüm 5: Dağdaki Vaaz (1-48): İsa Dağdaki Vaazına başlıyor (1, 2). Mutluluğun 9 anahtarı (3-12). Tuz ve ışık (13-16). „Yerine getirmeye geldim.“ (17-20). Öfke (21-26). Zina (27-30). Boşanma (31, 32). Yemin etmek (33-37). Öç almak (38-42). Düşman seygisi (43-48).
  • Bölüm 6: Dağdaki Vaaz (1-34): Doğruluğu sergilememek (1-4). Nasıl dua edilmeli (5-15). Oruç (16-18). Yerdeki ve gökteki hazineler (19-24). Kaygı çekmemek (25-34).
  • Bölüm 7: Dağdaki Vaaz (1-27): “Başkasını yargılamayı bırakın“ (1-6). Dilemek, aramak, kapıyı çalmak (7-11). Altın Kural (12). Dar kapı (13, 14). „Onları meyvelerinden tanıyacaksınız“ (15-23). Kaya üstündeki ev, kum üstündeki ev (24-27). İnsanlar İsa'nın öğretme tarzına hayran kalmıştı (28, 29).
  • Bölüm 8: Bir cüzamlı iyileştiriliyor (1-4). Bir yüzbaşının imanı (5-13). İsa Kefernahum'da çokları iyileştiriyor (14-17). İsa'nın arkasından gelmenin anlamı (18-22). İsa rüzgârı yatıştırıyor (23-27). İsa kötü ruhları domuzlara gönderiyor (28-34).
  • Bölüm 9: İsa felçli bir adamı iyileştiriyor (1-8). Matta İsa'ya katılıyor (9-13). Oruç (14-17). Kanaması olan bir kadın iyileştiriliyor; Yairus'un kızı diriltiliyor (18-26). İsa kör ve dilsizleri iyileştiriyor (27-34). Bereketli hasat, fakat az işçi (35-38).
  • Bölüm 10: Oniki elçi (1-4). Duyuru işi için yönergeler (5-15). İsa öğrencilerinin takip edilmesini bildiriyor (16-25). İnsanlardan değil, Tanrı'dan korkmak (26-31). Ailedeki zorluklar (32-39). İsa'nın öğrencilerini kabul etmek (40-42).
  • Bölüm 11: İsa'nın Yahya hakkındaki sözleri (1-15). Memnun edilemez bir nesil (16-24). İsa, alçakgönüllüleri bereketlediği için babasına hamdediyor (25-27). İsa'nın boyunduruğu kuvvet veriyor (28-30).
  • Bölüm 12: İsa Sebt gününün efendisidir (1-8). İsa eli körelmiş bir adamı iyileştiriyor (9-14). Tanrı'nın hoşnut olduğu kul (15-21). Kötü ruhlar Tanrı'nın ruhu ile çıkarıldı (22-30). Afedilemez günah (31, 32). Bir ağaç meyvesinden tanınır (33-37). Yunus'un alameti (38-42). Kötü bir ruh dönerse (43-45). İsa'nın annesi ve kardeşleri (46-50).
  • Bölüm 13: Krallık hakkındaki örneklemeler (1-52): Ekinci (1-9). İsa'nın örneklemelerle öğretmesinin sebebi (10-17). Ekinci örneklemesinin anlamı (18-23). Buğday ve delice (24-30). Hardal tanesi ve maya (31-33). İsa'nın örneklemelerle öğretmesi önceden bildirildi (34, 35). Buğday ve delice örneklemesinin anlamı (36-43). Saklı hazine ve değerli inci (44-46). Ağ (47-50). Yeni ve eski hazineler (51, 52). İsa kendi memleketinde kabul edilmiyor (53-58).
  • Bölüm 14: Yahya'nın başı bir tepside (1-12). 5.000 kişi için yemek (13-21). İsa suda yürüyor (22-33). İsa Genesaret'te hastalar iyileştiriyor (34-36).
  • Bölüm 15: Gelenekler şüpheli görülüyor (1-9). Yürekten gelen şey insanı kirletiyor (10-20). Fenikeli bir kadının kuvvetli imanı (21-28). İsa çok insan iyileştiriyor (29-31). 4.000 kişi yediriliyor (32-39).
  • Bölüm 16: Bir alamet isteniliyor (1-4). Ferisi ve Sadukilerin mayası (5-12). Krallığın anahtarları (13-20). İsa ölümünü önceden bildiriyor (21-23). İsa'nın bir öğrencisinin kabul etmesi gereken şey (24-28).
  • Bölüm 17: İsa'nın görünümü değişiyor (1-13). İman dağları ortadan kaldırıyor (14-21). İsa tekrar ölümü hakkında konuşuyor (22, 23). Mabet vergisi ve balık (24-27).
  • Bölüm 18: Krallıkta en büyük olan (1-6). Başkaları günaha sokmak (7-11). Kaybolan koyun (12-14). Bir kardeşi kazanmak (15-20). Bağışlayıcı kral (21-35).
  • Bölüm 19: Evlilik ve boşanma (1-9). Bekârlık (10-12). İsa ellerini çocukların üstüne koyoyor (13-15). Zengin bir adamın sorusu (16-24). Tanrı'nın krallığı için her şey bırakmak (25-30).
  • Bölüm 20: Bağda çalışanlar için aynı ücret (1-16). İsa tekrar ölümü hakkında konuşuyor (17-19). Krallıkta en iyi yerler ve İsa'nın gelişinin sebebi (20-28). İki kör iyileştiriliyor (29-34).
  • Bölüm 21: İsa Yeruşalim'e giriyor (1-11). İsa satıcıları mabetten kovuyor (12-17). İncir ağacı lânetlendi (18-22). „Bunları hangi yetkiyle yapıyorsun?“ (23-27). İki çocuk örneklemesi (28-32). Zorba bağcılar (33-46).
  • Bölüm 22: Düğün örneklemesi (1-14). Tanrı ve Sezar (15-22). Dirilme hakkında bir soru (23-33). En büyük iki emirler (34-40). Mesih Davud'un oğlu mudur? (41-46).
  • Bölüm 23: Ferisiler ve yazıcılar gibi olmamak (1-12). İkiyüzlü olan din liderleri mahkûm ediliyorlar (13-36). İsa Yeruşalim hakkında yas tutuyor (37-39).
  • Bölüm 24: Son günlerin alametleri (1-51): Savaşlar, kıtlıklar, depremler (7). İyi bir haber duyuruluyor (14). Büyük sıkıntı (21, 22). İnsanoğlunun alameti (30). İncir ağacı (32-34). Nuh'un zamanı olduğu gibi (37-39). Uyanık kalmak (42-44). Sadık köle, kötü köle (45-51).
  • Bölüm 25: Son günlerin alametleri (1-46): On kız örneklemesi (1-13). Talantlar örneklemesi (14-30). Koyun ve keçiler örneklemesi (31-46).
  • Bölüm 26: Kâhinler İsa'nın öldürülmesini planlıyorlar (1-5). Hoş kokulu yağ İsa'ya dökülüyor (6-13). Son Fısıh bayramı ve ihanet (14-25). Birinci Akşam Yemeği (26-30). İsa Petrus'un onu inkâr edeceğini söylüyor (31-35). İsa Getsemani bahçesinde dua ediyor (36-46). İsa tutuklanıyor (47-56). İsa Sanhedrin'in önünde (57-68). Petrus İsa'yı inkâr ediyor (69-75).
  • Bölüm 27: İsa Pilatus'a gönderiliyor (1, 2). Yahuda kendini asılarak intihar ediyor (3-10). İsa Pilatus'un önünde (11-26). İsa ile alay ediyorlar (27-31). İsa direğe çivileniyor (32-44). İsa ölüyor (45-56). Gömmesi (57-61). Mezar güvenlik altına alınıyor (62-66).
  • Bölüm 28: İsa'nın dirilişi (1-10). Askerlere rüşvet yediriliyor (11-15). „İnsanları öğrencim olarak yetiştirin.“ (16-20).

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Vine’s Expository Dictionary of New Testament Words
  2. ^ The Ante-Nicene Fathers, Coxe, Cilt 1, s. 151-155
  3. ^ Udo Schnelle: Einleitung in das Neue Testament, Göttingen 2013, S. 288
  4. ^ McClintock and Strong’s Cyclopedia, 1981 baskısı, Cilt V, sayfa 895
  5. ^ Eusebios: The Ecclesiastical History [Kilise Tarihi], VI, XXV, 3-6
  6. ^ Hieronymus: De viris inlustribus [Ünlü Adamlar Üzerine], III. Bölüm
  7. ^ Gerhard Maier: Matthäus Kapitel 1–14. Witten 2015, S. 24 f.
  8. ^ Matthias Konradt: Das Evangelium nach Matthäus. Göttingen 2015, S. 23
  9. ^ Peter Fiedler: Das Matthäusevangelium, Stuttgart 2006, S. 19
  10. ^ Ulrich Luz: Das Evangelium nach Matthäus (Mt 1–7), Neukirchen-Vluyn, 4. Auflage 1997, S. 28
  11. ^ Gerhard Maier: Matthäus Kapitel 1–14. Witten 2015, S. 18 f.
  12. ^ Gerhard Maier: Matthäus Bölüm 1–14. Witten 2015, s. 18
  13. ^ Gerhard Maier: Matthäus Kapitel 1–14. Witten 2015, S. 20 f.
  14. ^ The Anchor Bible Dictionary
  15. ^ Eusebius: The Ecclesiastical History, VI, XXV, 3-6
  16. ^ Encyclopædia Britannica, 1959, Cilt 3, sayfa 528

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]