Hristiyan Demokrat Birliği (Almanya)

Vikipedi, özgür ansiklopedi
(Hıristiyan Demokrat Birliği sayfasından yönlendirildi)
Şuraya atla: kullan, ara
Hristiyan Demokrat Birliği
Christlich Demokratische Union Deutschlands
Kısaltma CDU
Genel başkan Angela Merkel
Genel sekreter Peter Tauber
Kuruluş tarihi 26 Haziran 1945
Merkez Klingelhöferstraße 8
10785 Berlin
Gazete(leri) Union
Gençlik kolu Junge Union Deutschlands
Üyelik  (2012) 484,397[1]
İdeoloji Antikomünizm
Pro-Avrupacılık
Liberal muhafazakârlık
Hristiyan demokrasi
Siyasi pozisyon Merkez sağ
Ulusal üyelik CDU/CSU
Uluslararası üyelik Merkezci Demokratlar Enternasyonali
Uluslararası Demokrat Birliği
Avrupa üyelik Avrupa Halk Partisi
Resmî renkleri Turuncu (Resmi)
Siyah (Geleneksel)
Parlamento
254 / 630
Bölge Parlamentoları
570 / 1.857
Avrupa Parlamentosu
29 / 96
Eyalet Başkanları
4 / 16
İnternet sitesi
www.cdu.de

CDU Bundesgeschaeftsstelle Berlin.jpg
Wikinews-logo.svg
Vikihaber'de bu konuyla ilgili haber var:

Hristiyan Demokrat Birliği (kısaca CDU, Almanca: Christlich Demokratische Union Deutschlands) Hristiyan liberal ve muhafazakâr görüşte, merkez sağ pozisyonda bir Alman siyasî partisidir. Haziran 2008 yılında beri Almanya'nın, üye bakımından en büyük partisidir.

CDU Başkanı Angela Merkel, 2005 yılından beri Almanya Şansölyesi'dir.

Parti politikası[değiştir | kaynağı değiştir]

CDU, mezhep farkı gözetmeyen, Hristiyanlığı temel almış, Hristiyan demokrasinin özelliklerini uygulayan bir partidir. CDU'nun politikaları politik katoliklikten, politik Protestanlıktan ayrıca neoliberalizm, mali muhafazakarlık ve ulusal muhafazakarlıktan etkilenmiştir.

CDU sosyal market ekonomisini ilk savunan partidir. Ancak Helmut Kohl'ün 82-98 arasındaki şansölyelik döneminde daha liberal bir ekonomik politika uyguladılar. Dış politika konusunda, CDU kendisini Avrupa birleşmesine ve ABD ile güçlü ilişkilerine adamıştır. Avrupa Birliği konusunda ise, Türkiye'nin üyeliğine karşı çıkmaktadır. Onun yerine "imtiyazlı ortaklık" önermektedir. İnsan hakları ihlallerinin dışında, CDU, Türkiye'nin Kıbrıs'ı bağımsız bir ülke olarak görmek istememesinin, üyelerinin birbirlerini tanıması gerektiğini söyleyen AB politikasına karşı olduğunu belirtmektedir. İç politika olarak ise, CDU bürokratik engellerin azaltılmasını ve kültürel geleneklerin korunmasını savunmaktadır.

CDU'nun karşıtları, sosyal demokratik SDP (Almanya Sosyal Demokrat Partisi), sosyalist Die Linke (Sol Parti) ve merkez-sol, çevreci Bündnis'90/Die Grünen (Birlik 90/Yeşiller)'dir. CDU, SPD ve Yeşiller'le koalisyon kurmuştur. Sol Parti ve aşırı sağcı partilerle ise koalisyon kurmamaktadır. Liberal FDP (Hür Demokratik Parti) ise CDU hükümetinin tercih edilen koalisyon ortağıdır çünkü mali politikalarda çok ortak noktaları vardır. Fakat FDP, 2013 seçimlerinde seçim barajını geçemeyerek parlamentoya girememiştir.

Bir muhafazakâr parti olarak CDU suçlara karşı sert cezaları savunmaktadır. Doğal afetler ve ülke içindeki olası terörist saldırılara karşın Bundeswehr'in geliştirilmesini de savunmaktadır. Göçmenler konusunda ise CDU dil kursları ile göçmenlerin entegrasyon girişimlerini desteklemektedir ve göçü daha iyi kontrol etmeyi amaçlamaktadır. Çifte vatandaşlığın sadece ender durumlarda verilmesini savunmaktadır.

Tarihi[değiştir | kaynağı değiştir]

CDU, II. Dünya Savaşı'nın hemen sonunda, Nazi diktatörlüğünün yıkılmasının ardından, Almanya'da yeni bir siyasi düzen ihtiyacı belirdikten sonra eski Merkez Parti'li üyeler tarafından, sadece Katolikler'i değil, Protestanlar'ı da kapsayan, liberal ve muhafazakar bir parti olarak kuruldu. Weimar Cumhuriyeti'nin çöküşünden öğrenilen derslerden biri demokratik partilerin uyumsuzluğunun Nazi Partisi'nin yükselişinin en önemli nedenlerinden biri olmasıydı. Bu yüzden halk, selefi olmayan yeni bir parti kurdu ve adına "Birlik" adını verdi. Berlin'deki ilk CDU lideri Andreas Hermes, 20 Temmuz suikast girişimine katıldığı için, ilk parti başkanı ve Merkez Partisi eski üyesi Konrad Adenauer ile Nazi Almanyası tarafından yakalandı.

CDU 1949'daki kuruluşundan sonra 20 yıl boyunca Batı Almanya'daki dominant parti oldu. 1963'e kadar Konrad Adenauer'in yönetimi altında kaldı. O yıl, ekonomi eski bakanı Ludwig Erhard, Adenauer'in yerine geçti. Erhard, Hür Demokratik Parti (FDP)'nin mali ve ekonomik politikalardaki anlaşmazlıklar nedeniyle koalisyondan çekilmesi nedeniyle, istifa etti. Sonuç olarak, Almanya Sosyal Demokrat Partisi (SDP) ile büyük bir koalisyon kuruldu ve Şansölye CDU'nun yeni başkanı Kurt Georg Kiesinger oldu.

Ancak SPD popülarite kazandı ve 1969 genel seçimlerinde FDP ile koalisyon kurdu ve böylelikle CDU 1982'ye kadar muhalefette kaldı. FDP, SPD ile mali ve ekonomik politikalarda anlaşamayıp, liberal-sosyalist SDP-FDP koalisyonunudan çekildikten sonra 1982'de CDU ile koalisyon kurdu. CDU başkanı Helmut Kohl 1982'de Batı Almanya'nın yeni şansölyesi oldu ve onun CDU-FDP koalisyonu 1983 seçimleriyle de onaylandı. 1990'daki Alman Bundestag seçimleri de yönetimdeki CDU-FDP koalisyonuna destek vererek, Almanya'nın birleşmesine giden yolda halk desteği olduğunu gösterdi.

Doğu Almanya'daki hükümetin yıkılışı ile birlikte, Batı Alman şansölyesi Kohl, Fransa, Birleşik Krallık ve ABD'nin büyük desteğiyle, Almanya'nın birleşmesi gerektiği mesajını verdi. 3 Ekim 1990'da, Alman Demokratik Cumhuriyeti hayatına son verdi ve toprakları yeniden Almanya'ya bağlandı. Doğu Almanya CDU'su da, Batı Almanya'daki ile birleşti. Aynı yıl, birleşen cumhuriyette seçimler yapıldı. Kohl, yeniden seçilse de, parti, eski Doğu Almanya'nın ekonomik gerilemesi ve batıdaki vergi artışı nedeniyle popüleritesinin bir kısmını kaybetti. Yine de 1994 seçimlerinde, ekonomik düzelme sayesinde az farkla seçimleri kazandı.

Helmut Kohl, partisinin 1998'deki seçim kaybına kadar başkanlığa devam etti. O yıl Wolfgang Schäuble başkanlığa geçti. Ancak 2000'lerin başında Schäuble partideki finansman skandalı nedeniyle istifa etti ve yerine Angela Merkel geçti. 1998 seçimlerinde CDU oyların %28.4'ünü kardeş parti Hristiyan Sosyal Birliği (CSU) ise oyların %6.7'sini aldı. Bu 1949'dan beri CDU ve CSU'nun aldığı en düşük oy oranıydı. Bu yüzden 2005'te kadar Gerhard Schröder'in başkanlığında bir Sosyalist-Yeşiller koalisyonu görev aldı. 2002'de CDU oy oranını %29.5, CSU da %9'a arttırdı. Ancak bu sonuçlar CDU-CSU-FDP üçlüsünün yönetimi almasına yetmedi.

2005 erken seçimlerinde, CDU, yönetimdeki SPD'ye büyük bir fark attı, ondan fazla eyaleti kazandı. CDU/CSU ve SPD partileri şansölyenin kim olacağı konusunda tartışmaya girdi. İki parti de şansölyeliği istiyordu. 3 hafta süre müzakereler sonucu, Merkel'in şansölye olmasına, SPD'nin de kabinedeki 16 koltuğun 8'ine sahip olmasına ve bu koltukların en prestijlilerinden olmasına karar verildi. 14 Kasım'da koalisyon anlaşması partiler tarafından kabul edildi. 22 Kasım'da 397'ye 217 oy oranıyla Merkel'in şansölyeliği kabul edildi.

İç yapısı[değiştir | kaynağı değiştir]

Üyeler[değiştir | kaynağı değiştir]

CDU'nun 28 Temmuz 2008'e göre 530,755 üyesi vardır. Bunların %74.6'si erkek, %25.4'ü kadındır. Kadın oranı Almanya'nın doğusunda batısına göre daha fazladır.

Kaleleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Partinin geleneksel kaleleri genel olarak kırsal ve Katolik kesimdedir (Eifel, Münsterland, Sauerland, Fulda, Emsland, Oldenburger Münsterland, Thuringia Eichsfeld.)

CSU ile ilişkisi[değiştir | kaynağı değiştir]

CSU da CDU gibi II. Dünya Savaşı'ndan sonra kuruldu ve genel olarak insan hayatına Hristiyan bakış açısıyla bakıyorlardı. Parlamentoda (Bundestag), CDU, CSU ile aynı grupta temsil ediliyordu. Bu grup CDU/CSU olarak ya da resmi olmayan şekilde "Birlik" olarak adlandırılmaktaydı ve bu, iki parti arasında "Fraktionsvertrag" adı verilen bir bağlılık anlaşmasına bağlıydı. CDU ve CSU'nun gençlik kolları da ortaktır. (Junge Union)

CDU ve CSU'nun merkezi politikaları farklı değildir ancak yasal ve organizasyon bazında ayrı iki partidirler. CDU ve sosyal bakımdan daha muhafazakar CSU arasındaki farklılıklar geçmişte çatışmalara sebep oldu. En önemli ve ciddi olay 1976'da, Franz Josef Strauß'un yönettiği CSU, bir parti konferansında CDU ile ortaklığını bitirmesi oldu. Karar, CDU'nun Baverya'da CSU'ya karşı aday sürmesi tehdidiyle geri çevrildi.

CDU Parti başkanları[değiştir | kaynağı değiştir]

Seçim sonuçları[değiştir | kaynağı değiştir]

Federal Meclis (Bundestag)[değiştir | kaynağı değiştir]

Seçim Oy (seçmen) Oy (parti listesi)  % Sandalye +/– Hükümet
1949 5,978,636 25.2
115 / 402
Evet
1953 9,577,659 10,016,594 36.4
197 / 509
artış 82 Evet
1957 11,975,400 11,875,339 39.7
222 / 519
artış 25 Evet
1961 11,622,995 11,283,901 35.8
201 / 521
azalış 21 Evet
1965 12,631,319 12,387,562 38.0
202 / 518
artış 1 Evet
1969 12,137,148 12,079,535 36.6
201 / 518
azalış 1 Hayır
1972 13,304,813 13,190,837 35.2
186 / 518
azalış 15 Hayır
1976 14,423,157 14,367,302 38.0
201 / 518
artış 15 Hayır
1980 13,467,207 12,989,200 34.2
185 / 519
azalış 16 Hayır
1983 15,943,460 14,857,680 38.1
202 / 520
artış 17 Evet
1987 14,168,527 13,045,745 34.4
185 / 519
azalış 17 Evet
1990 17,707,574 17,055,116 36.7
268 / 662
artış 83 Evet
1994 17,473,325 16,089,960 34.2
244 / 672
azalış 24 Evet
1998 15,854,215 14,004,908 28.4
198 / 669
azalış 46 Hayır
2002 15,336,512 14,167,561 29.5
190 / 603
azalış 8 Hayır
2005 15,390,950 13,136,740 27.8
180 / 614
azalış 10 Evet
2009 13,856,674 11,828,277 27.3
194 / 622
artış 14 Evet
2013 16,233,642 14,921,877 34.1
254 / 630
artış 61 Evet

Avrupa Parlamentosu[değiştir | kaynağı değiştir]

Seçim Oy  % Sandalye +/–
1979 10,883,085 39.0 (#2)
33 / 81
1984 9,308,411 37.5 (#1)
32 / 81
artış 1
1989 8,332,846 29.5 (#2)
24 / 81
azalış 8
1994 11,346,073 32.0 (#2)
39 / 99
artış 15
1999 10,628,224 39.2 (#1)
43 / 99
artış 4
2004 9,412,009 36.5 (#1)
40 / 99
azalış 3
2009 8,071,391 30.6 (#1)
34 / 99
azalış 6
2014 8,807,500 30.0 (#1)
29 / 96
azalış 5

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]