Tokubetsu Kōtō Keisatsu

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara
Tokubetsu Kōtō Keisatsu
(Tokkō)
特別高等警察
Censorship TMPD.png
Tokkō ve diğer kolluk görevlileri basın yayınlarını ve çıkan kitapları kontrol ediyor, 1938
Kuruluş 1911
Lağvediliş II. Dünya Savaşı sonrasında Müttefik Kuvvetler Yüksek Komutanlığı tarafından Ekim 1945 tarihinde lağvedildi.
Karargâh Tokyo

Tokubetsu Kōtō Keisatsu (Türkçe: Özel Yüksek Polis; Japonca: 特別高等警察) ya da kısa adıyla Tokkō (Japonca: 特高), 1911 yılında Japon İmparatorluğu tarafından imparatorluğa karşıt olan politik gruplara ve tüm muhalefeti sindirme amacıyla kurulan kurulan polis gücü. Düşünce Polisi grubuna giren ve birçok işkence, faili meçhul cinayet ve terör eylemlerinden sorumlu tutulan bu örgütün kimi kaynaklarda Nazilerin kurduğu gestapo adlı gizli polis örgütüne kıyasla daha az merhametli olduğu belirtilmektedir.[1] Japon İmparatorluğu amirali Takagi Takeo bu örgütü "Eğer ağlayan bir çocuğa Tokkō derseniz, sessizleşir." şeklinde anlatmaktadır.[2]

Hakkında[değiştir | kaynağı değiştir]

1925 yılında Japon İmparatorluğu'nda Barış Koruma Kanunu adında bir kanun çıkarılmış, ülkedeki sosyalist, komünist ve anarşist gruplar hedef haline getirilmiştir. Bu yıllarda söz konusu gruplar Tokkō'nun hedefi halindeydi. 1928 yılında meydana gelen 15 Mart Olayı sırasında Japon Komünist Partisi üyeleri ve onlarla bağlantılı emek hareketinden kişilerin de bulunduğu yaklaşık 1,600 kişi Tokkō tarafından tutuklanmıştır.[3] Olay günü tutuklananlar arasında marksist ekonomist Hacime Kavakami de bulunmaktaydı.

Bu örgüte bağlı casuslar, ünlü yazar Takiji Kobayashi'nin 1933'deki ölümünden de sorumludur.

II. Dünya Savaşı sonrasında Müttefik Kuvvetler Yüksek Komutanlığı tarafından Ekim 1945 tarihinde lağvedilmiştir.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Hoyt P. E. Japan's War, (İngilizce) s. 113, ISBN 0-07-030612-5
  2. ^ Tipton, E. K. Japanese Police State: Tokko in Interwar Japan, (İngilizce) Bloomsbury Academic, 8 Mayıs 2014, s. 1
  3. ^ Bowman J. S. Columbian Chronologies of Asian History and Culture, (İngilizce) s. 152