Baltık Yolu

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Baltık Yolu
BaltskýŘetěz.jpg
3 Baltık başkentinde Tallinn, Riga ve Vilnius kurulan insan zinciri
Tarih 23 Ağustos 1989 (1989-08-23)
Konum Estonya SSC, Letonya SSC ve Litvanya SSC
Diğer adı Baltık Özgürlük Zinciri
Katılanlar ~2 milyon kişi
Sonuç Protestoların başlamasından sonraki 7 ay içerisinde Baltık ülkeleri bağımsızlığını kazanmaya başladı.
Resmî site balticway.net

Baltık Yolu ya da Baltık Zinciri, (EstoncaBalti kett, LetoncaBaltijas ceļš, LitvancaBaltijos kelias, RusçaБалтийский путь), Özgürlük Zinciri olarak da bilinen[1] ve 23 Ağustos 1989'da düzenlenen barışçıl bir siyasi gösteri. Yaklaşık iki milyon gösterici, Sovyetler Birliği'nin üç Baltık cumhuriyeti olan Estonya SSC, Letonya SSC ve Litvanya SSC'de el ele tutuşarak toplamda 675,5 kilometre uzunluğunda bir insan zinciri oluşturmuştur.

Üç Baltık ülkesinin ortak kaderlerine dünyanın dikkatini çekmek için bu ülkelerin miiliyetçi halk cepheleri tarafından organize edilen Baltık Zinciri ile yaklaşık iki milyon Baltık halkı; üç ülkenin başkentleri Tallinn, Riga ve Vilnius şehirlerini birbirlerine bağlayan, tarihin en uzun insan zincirlerinden birini oluşturdular. Bu protesto eylemi, Sovyet yönetimine karşı üç millet için geri dönüşü olmayan bir ulusal kurtuluş hareketinin başlangıcı oldu. Eylem aynı zamanda, üç ülke arasındaki dayanışmayı da gösterdi. Bu protesto eylemi ile üç ulus, bağımsızlıklarını geri alma arzularını dünyaya duyurdular ve bu eylemden altı ay sonra (1990 Mart) bağımsızlıklarını ilân etmeye başladılar. Her ne kadar tam bağımsızlıkları 1991 senesinde tanınmaya başlanmışsa da Rus orduları bu ülkelerden ancak 1993-94'te çekilmiştir.

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Wolchik, Sharon L.; Jane Leftwich Curry (2007). Central and East European Politics: From Communism to Democracy. Rowman & Littlefield. s. 238. ISBN 0-7425-4068-5. 

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]