Antikomünizm

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara
Antikomünist bir sembol

Antikomünizm ya da komünizm karşıtlığı, kapitalist görüşlere karşı olan ve aksinin gerçekleşebileceğini öneren komünizm düşüncesine karşı olarak komünist sistem ve görüşlerin yayılımını engelleme çalışmalarıdır. Başlangıcı Sovyet Rusya'nın kuruluşu ve savaş yorgunu ve yeni sistem düşünceli devletlerin katılımıyla aynı tarihte 1917-1922 aralığında belirtilebilecek bir tarihtir. Asıl etkeni ve asıl karşı çıkışı Amerika Birleşik Devletleri yapmış ve Varşova Paktı karşılığında NATO'yu kurarak başta komünizm düşüncesine karşı çıkmıştır. II. Dünya Savaşı sırasında Adolf Hitler ve Benito Mussolini de anti-komünist bir politika izlemiştir.

Başlangıç[değiştir | kaynağı değiştir]

ABD ordusunun "kötü" komünistlere ateş açmasını anlatan bir propaganda afişi
1950'lerde komünistlerin basına çıkarılmamasını isteyen ABD basını

Komünist fikirlere karşıtlığın başlangıcı marksizmin yeni yeşerdiği yıllarında görülse de, somut olarak SSCB'nin kuruluş yıllarına dayanmaktadır (1917-1922). I. Dünya Savaşı'ndan çıkmış savaş yorgunu ve eski sistemlere kin kusan çeşitli halklar, yeni bir sistem arayışı içerisine girmişlerdir. Bu tarihlerde sosyalizm fikirleri işçilerde ve halklarda heyecan uyandırmaya başlamış ve bir kurtuluş yolu görülmüştür. Fakat karşıt olduğu burjuvazi, bu fikre baştan beri cephe almış ve yeryüzünden silmeye çalışmıştır. İlk antikomünizm propagandaları da bu yıllarda ortaya çıkmıştır.

Bununla birlikte kilise, zengin toprak sahipleri, şirketler ve eski düzeni isteyen tüm kesimler bu propagandayı desteklemişler, hatta birer parçası olmuşlardır.

Amerika Birleşik Devletleri[değiştir | kaynağı değiştir]

ABD'de ortaya çıkan Kızıl Tehlike propagandası 1917 yılında gerçekleştirilen Ekim Devrimi’nin ardından sosyalizmin politik etkinliğinin artmasına karşı başlatıldı. ABD'de komünizm korkusunu tetikleyen asıl olay ise 1919 yılında yaşanan grevlerdi. Boston Polisi, yüzbinlerce metal ve kömür madencisi grevlere çıktı. ABD tarafından bunun örgütleyicisi komünistler olarak görüldü. 1920 yılında başlatılan "komünist avı" ile beraber 6,000 civarında politik aktivist, ABD’nin Kızıl Tehlike adını verdiği anti-komünist propagandasına dayanılarak hapse atıldı. Ardından 1920-1930 yıllarında anti-komünist propagandaların yapıldığı bir kültür inşa edildi.[1]

Nazi Almanyası[değiştir | kaynağı değiştir]

Ana madde: Nazi Almanyası

Aşırı muhafazakâr, milliyetçi ve antikomünist olan William Hearst, 1934’te Nazi Almanyası'na gitti ve Hitler tarafından bir misafir ve arkadaş olarak karşılandı. Seyahatinden sonra, Hearst’ün gazeteleri daha da keskinleşti, sosyalizme, özellikle de Sovyetler Birliği ve Stalin’e karşı her gün daha fazla makale yayınlamaya başladılar. Hearst, Hitler’in sağ kolu Hermann Göring’in bir dizi makalesini yayınlayarak Nazi propagandasına doğrudan katılmayı da denedi. Bununla birlikte, çok sayıda okuyucunun protestosu sonucu bu makalelerin yayınını durdurmak ve piyasadan çekmek zorunda bıraktı.

Hitler’i ziyaret ettikten sonra, Hearst’ün sansasyonel basını Sovyetler Birliği’nde gerçekleşen korkunç olaylar hakkında “ifşaatlarla” dolmaya başladı: cinayetler, soykırım, kölelik, yöneticilerin sefahati ve halkın sefaleti, tüm bunlar büyük puntolarla manşetten veriliyordu. Malzeme de Nazi politik polisi Gestapo tarafından sağlanıyordu. Gazetelerin ilk sayfasında sık sık Sovyetler Birliği hakkında karikatürler ve elinde bir bıçak olan haydut Stalin karikatürü gibi fotoğraflar yer alıyordu. Bu makaleler o yıllarda her gün ABD’de yaklaşık 40 milyon kişi, dünyada da daha milyonlarca kişi tarafından okunmaktaydı.

Hearst’ün Sovyetler Birliği'ne karşı ilk basın kampanyalarından biri Ukrayna’da sözde açlıktan ölen milyonlarca insan hakkındaydı. Bu kampanya 18 Şubat 1935’te, Chicago American gazetesinin ‘Sovyetler Birliğinde 6 milyon insan açlıktan öldü’ manşetiyle başladı. Nazi Almanyası’nın sağladığı malzemeyle, basın baronu ve nazi sempatizanı William Hearst, Bolşevikler tarafından yaratılan ve Ukrayna’da birkaç milyon kişinin ölümüne yol açan sözde soykırım hakkında hikâyeler üretmeye başladı.[2]

II. Dünya Savaşı sonrası[değiştir | kaynağı değiştir]

II. Dünya Savaşı sonrası oluşan Soğuk Savaş ortamında ABD komünizmi kendisine düşman akım olarak belirlemiş NATO'nun kurulmasını sağlayarak komünizm düşüncesine savaş açmıştır. Türkiye, 18 Şubat 1952'den beri NATO'ya üye bir devlettir.

Eski sovyet cumhuriyetlerinde antikomünizm[değiştir | kaynağı değiştir]

Ukrayna[değiştir | kaynağı değiştir]

  • 18 Aralık 2014'te Ukrayna'da "Komünist ideolojinin propagandasının yasaklanması" yasası çıkarılmıştır. Komünizmi temsil eden Orak çekiç, Kızıl yıldız gibi semboller ve uluslararası komünist hareketin tanınmış simalarının resimleri üzerinde taşıyan nesneleri bulunduranlara hapis cezaları, mal varlığına el koyma cezaları istemiyle davalar açılması kararı alınmıştır.[3]
  • 9 Nisan 2015 tarihinde Ukrayna Parlamentosu, Komünizm ve Nazizm'i eş tutarak sembollerini ve propagandalarını tamamen yasaklamıştır. Bununla birlikte nazilerle birlikte halka karşı katliamlar düzenlemiş olan örgütleri de "Özgürlük Savaşçıları" olarak tanımlamıştır.[4]

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]