Barış Koruma Kanunu

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara
Barış Koruma Kanunu
Censorship TMPD.png
Tokubetsu Kōtō Keisatsu ve diğer kolluk görevlileri basın yayınlarını ve çıkan kitapları kontrol ediyor, 1938
Özgün ad 治安維持法, chian iji hō
Onaylanma 12 Mayıs 1925
Kaldırılma 1945
İsteyen Yamagata Aritomo
Konu Antikomünizm
Amaç Komünist, sosyalist ve anarşist örgütlerin, yayın organlarının kapatılması, yönetici ve aktivistlerin cezalandırılması

Barış Koruma Kanunu (Japonca: 治安維持法, chian iji hō), Japon İmparatorluğu'nda siyasi muhalefeti topluca bastırmak için 12 Mayıs 1925 tarihinde çıkartılan antikomünist yasalar dizisi.

Hakkında[değiştir | kaynağı değiştir]

Bu kanun 1925 yılında sosyalist, komünist ve anarşist düşüncelere karşı bir çıkartılmış ve çıktıktan sonra tüm düşüncelere sahip olan kişilere tutuklama dalgası başlatılmıştır. Kanunu çıkmasından 3 yıl sonra, 1928'de 15 Mart Olayı olarak bilinen olay gerçekleşmiş, Japon Komünist Partisi üyesi ve onlarla bağlantılı emek hareketi üyeleri yaklaşık 1,600 kişi tutuklanmış ve halen yürürlükte Barış Koruma Kanunu gereğince komünist olduğundan şüphelenilen birçok kişi gözaltına alınmıştır.[1] Tutuklananlar arasında marksist ekonomist Hacime Kavakami de bulunmaktaydı. Gerçekleşen bu komünist avında Tokkō adı verilen "düşünce polisi" birlikleri görev almıştır.[2] Bu birliğe bağlı casuslar ünlü sosyalist gerçekçi yazar Takiji Kobayashi'nin 1933'deki ölümünden de sorumludur. Aynı yıl (1928) general Tanaka Giichi'nin liderliğindeki hükümet, mevcut yasadaki ceza süresini 10 yıldan ölüm cezasına kadar genişletmiştir.[3]

Ardından Şubat 1941'de 1925 yılında bu kanun yeniden yazılmıştır. Yeni yasa da "Komünist şüphesi" ifadesi yerine "Komünizm sempatizanı" ifadesi çok daha sıkça kullanılmış ve Tokkō tarafından denetlemeye tabi tutulmuştur. Bununla birlikte, temyiz mahkemeleri, bu yeni düşünce suçları kapsamından çıkarılmış ve Adalet Bakanlığı'na düşünce suçu olaylarına avukat atama yetkisi veriştir. Dolayısıyla tüm komünistlerin avukatlığını rejim yanlısı kişilerin yapması sağlanmış ve derhal cezalandırılmaları hızlandırılmıştır. Tüm bu yeni hükümler 15 Mayıs 1941 yürürlüğe girmiştir.[4]

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Bowman J. S. Columbian Chronologies of Asian History and Culture, (İngilizce) s. 152
  2. ^ Beasley W. G.The Rise of Modern Japan, (İngilizce) s. 184, ISBN 0-312-04077-6.
  3. ^ McClain, J. L. Japan: A Modern History, (İngilizce) s. 390 ISBN 0-393-04156-5
  4. ^ Mitchell, R. Thought Control in Prewar Japan, (İngilizce) Cornell University Press, 1976