Haile Selassie

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Haile Selassie
Haile Selassie

Hayle Selassiye (Amharca ቀዳማዊ ኀይለ ሥላሴ, Üçlemenin gücü), asıl adı Tafarı Makonnen (ተፈሪ መኰንን), (d. 23 Temmuz 1892 - ö. 27 Ağustos 1975) 1930 - 1974 arasında görev vermiş Etiyopya'nın son imparatoru. Jamaika'da H.I.M. (His Imperial Majesty) olarak bilinir. Lakabı Neguse Negest (Krallar kralı) idi ve kendisini Süleyman'in 225. halefi olarak tanıtırdı. Ülkesinin modernleşmesine önderlik ederek II. Dünya Savaşı sonrası Afrika siyasi yaşamında önemli bir konum edinmesini sağlamış ve Addis Ababa'yı Afrika Birliği Örgütü'nün (OAU) başlıca merkezi durumuna getirmiştir. 1974'teki Sovyet destekli askeri darbeyle tahttan indirilmiş, Derg cuntasındaki Etiyopya Demokratik Halk Cumhuriyeti kurulmuştur.

Hayatı[değiştir | kaynağı değiştir]

Tafari Makonnen adıyla Doğu'daki bir il olan Harer'da oranın valisini oğlu olarak Dünya'ya geldi. Hıristiyan-Ortodoks aristokrasinin ayaklanmasıyla ölen eski kral II. Menelik'in ve orta kuvvetlerin destekçisi olarak bilinen destekçisi V. İyasu Li'ul Liy, 2 Kasım 1930'da devrilerek I. Haile Selassiye adıyla iktidar olmuştur.

Jamaika'da ortaya çıkan Pan-Afrikalı görüşlü Rastafari inancında bir peygamber olarak kabul edilir.