Dört Halife

Vikipedi, özgür ansiklopedi
(Dört büyük halife sayfasından yönlendirildi)
Şuraya atla: kullan, ara
Peygamber ve Hulefa-i Raşidin zamanında İslam'ın yayılışı

Dört Büyük Halife ya da Hulefa-i Raşidin (Raşid Halifeler) (Arapça: الخلفاء الراشدون), Muhammed'in vefatının ardından "Ümmetin başı" sıfatıyla görev yapmış halifelerdir. Urduca'da Sünni referanslarla dört arkadaş (Urduca: چار یار‎  çar yar) olarak ifade edilmektedir. "Dört Halife" konusu Şiilik inancında Sünnilik inancına göre farklılık gösterir. Şiilerin ortak düşüncesi Ali’nin hilafete diğer üç halifeden daha layık olduğu ve kendisine haksızlık edildiği yönündedir.

Hilafet sırasıyla:

Bazı kaynaklar buna sadece 6 ay gibi bir süre görev yapan Beşinci Halife Hasan bin Ali'yi de dahil ederler.[kaynak belirtilmeli]

Şiî kaynaklarına göre hilafet Ali bin Ebâ Tâlib Merkedî'le başlar ve ardından imamlar gelir.

Sünni inancına göre; halifelerin yaşça en büyüğü Ebu Bekir, Peygamber'in en iyi dostudur, Mekke ve Medine dönemlerinde hep yanında olmuştur.[1] Yine Sünni inancına göre, bu sebepler ile beraber Ebu Bekir'in Kuran-ı Kerim'de iki kişiden biri olarak geçmesi, ilk halife seçilmesinde etkin olmuştur.[kaynak belirtilmeli]

Kronoloji[değiştir | kaynağı değiştir]

Ali Osman bin Affan Ömer bin Hattab Ebu Bekir

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ "Eğer siz ona (Peygamber’e) yardım etmezseniz, (biliyorsunuz ki) inkar edenler onu iki kişiden biri olarak (Mekke’den) çıkardıkları zaman, ona bizzat Allah yardım etmişti. Hani onlar mağarada bulunuyorlardı. Hani o arkadaşına, “Üzülme, çünkü Allah bizimle berâber” diyordu. Allah da onun üzerine güven duygusu ve huzur indirmiş, sizin kendilerini görmediğiniz bir takım ordularla onu desteklemiş, böylece inkar edenlerin sözünü alçaltmıştı. Allah’ın sözü ise en yücedir. Allah mutlak güç sahibidir, hüküm ve hikmet sahibidir." (Tevbe, 9/40)