Merci-i taklid

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Merci-i taklid veya Merci (Farsça: مرجع تقلید, Arapça: مرجع تقليد), Şiilik mezhebinden Caferilik'in fıkhî ekollerinden olan Usûlîlik'e göre fetvasına başvurulan içtihat sahibi en yetkili ayetullaha verilen unvan. Bu makama gelen ayetullahlara "en üstün" manasına gelen "el-uzma" sıfatı eklenir ve böylece büyük ayetullah olarak adlandırılırlar. Taklid için müracaat edilecek kişi manasına gelen bu unvan 18. yüzyılın sonlarından itibaren benimsenmiştir.[1]

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Hamid Algar, TDV İslâm Ansiklopedisi, cilt: 29, sayfa: 172