İçeriğe atla

Gayba

Vikipedi, özgür ansiklopedi

Gayba (Arapçaغيبة ; Ghaybah) Şiîliğin bazı mezheplerindeki İmâmet i'tikadında mevcût olan bu kavrama göre, bu mezheplerin kabul ettiği imâmlar içerisinde, "Saklanan", "Gizlenen" ya da "Görülmez" hâldeki imâm.[1]

İmamiye'ye göre Gaybe

[değiştir | kaynağı değiştir]

İmâmiyye’ye göre on ikinci imâmın ölmeden insanlar arasından ayrılıp gizli durumda yaşamaktadır.[2] Bu gizlilik durum, on ikinci imâmın hayatı tehlikede olması sebebiyle Allah tarafından ihtiyar edilmiş bir husustur ve bu durum O gerekli gördüğü sürece devam edecektir. Bu durum ikiye ayrılıyor, küçük gaybet (el-Gaybet es-Suğrâ) ve büyük gaybet (el-Gaybet el-Kubrâ).[3]

el-Gaybet es-Suğrâ

[değiştir | kaynağı değiştir]

Küçük gaybet (el-Gaybet es-Suğrâ) hicri 260 yılında başlayıp ve 329 yılında bitti. Bu dönemde Şiilerin onikinci imamı olan Mehdi, dört güvenilir ve alim kişi tarafından şiileriyle iletişim kuruyordu. Bu dört safire Nevvab-i Erba'a diyorlar. Gaybet'i Suğrâ, 329 yılında yani İmamın son safirinin ölümüyle sona erdi ve Büyük Gaybet (el-Gaybet el-Kubrâ) devri başladı.[4]

Mezheplerine göre Gayba hâlinde gizlendiğine inanılan imâmlar

[değiştir | kaynağı değiştir]

Ayrıca bakınız

[değiştir | kaynağı değiştir]
  1. ^ "ḠAYBA". Encyclopedia Iranica. 29 Nisan 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Eylül 2021. 
  2. ^ Nu‘mânî, Kitâbü’l-Gaybe, Mektebeu’s-Sadûk, s.61
  3. ^ Şeyh Müfid, İrşad, c. 2, s. 340
  4. ^ Muhammed es-Sadr, Târîhu’l-Gaybeti’s-Suğrâ, Beyrut, 1972, s. 396