Kadirîlik

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Kadirilik ya da Kadiriyye (Osmanlıca: قادريه), Abdülkâdir Geylânî tarafından 12. yüzyılın başlarında kurulmuştur ve kökeni Ali bin Ebu Talib'e dayanır. Sünnî inancını benimsemiş olan[kaynak belirtilmeli] sufi/tasavvufî bir yoldur.

Kadiriye Tarîkatı[değiştir | kaynağı değiştir]

Baz-ül Eşheb ve Gavsül Azam olarak da bilinen Abdülkadir Geylani yolunun takipçileri tarafından 12. yüzyılda kuruldu. İslâm Tarihinde sesli zikir yapan tarikâtlar olarak kabul edilmektedir. Sesli zikir yapılması nedeniyle cehri tarikâtlar arasında sayılır. Mensupları arasında Sultan II. Abdülhamid, Mustafa Hayri Öğüt, Muhammet Tahir'ül Kadri gibi tanınmış kişiler vardır.[1]

Kadirilik birçok kola ayrılarak günümüzde de etkinliğini sürdürmektedir. Bu kolların en bilinenleri Esedilik, Eşrefilik, Rumilik ve Galibilik'tir. Galibilik, günümüzde Yaşayan Kadirilik kollarının en önemlilerinden biridir.

Galibilik[değiştir | kaynağı değiştir]

Ana madde: Galibilik

Galip Hasan Kuşçuoğlu Tarikin Şeyhi ve Piri olup, Tevhid Külliyesi İstanbul'da (Gürpınar/Beylikdüzü), Kitap ve Sünnete Uyumlu İbadethanesi ise Antalya'da bulunmaktadır.

Kadirî tarîkatının ikinci Pir-i Sânisi olan Şeyh İsmail-i Rumî'ye ait Kadirihâne Tekkesi Tophâne'deki Kadiriler Yokuşunda bulunmaktadır.

Kadirî tarikât silsilesi[değiştir | kaynağı değiştir]

Birinci silsile[değiştir | kaynağı değiştir]

Abdülkâdir Geylânî'nin tasavvuf alanındaki mürşidi Ebu Saîd el-Mübarek b. Ali el-Mahzûmî idi. Tarikat silsilesi el-Mahzûmî, Ebu'l Hasan Ali İbn Muhammed b.Yusuf el-Kureşi, Ebu'l-Ferec Yusuf el-Tarsusî, Abdu'l-Aziz et-Temimî, Ebubekr Şiblî, Cüneyd Bağdâdî, Sırriyü's-Sakatî ve Maruf el-Kerhî aracılığı ile Ehl-i Beyt imamlarından İmâm Ali er-Rızâ'ya, ondan da İmâm Mûsâ el-Kâzım, İmâm Câʿfer es-Sâdık, Muhammed el-Bakır, Ali Zeyn el-Âb’ı-Dîn ve Hüseyin bin Ali aracılığı ile Ali el-Mûrtezâ ve Muhammed Mustafa'ya dayanır.

İkinci silsile[değiştir | kaynağı değiştir]

Abdülkâdir Geylânî'den daha sonraya uzanan ve Hacı Bayram-ı Veli ile devam eden kollardan biri ise aşağıdaki şekilde verilmektedir.

Ahmed Mahmud Muhammed Mustafa

Ali bin Ebu Talib

Hasan-ı Basrî

Habib-i Acemî

Davud-i Taî

Maruf-i Kerhî

Seri-i Sekatî

Cüneyd Bağdadi

Ebu Bekr-i Şiblî

Abdul Azîz el-Temîmî

Ebû'l-Fadl Ebu al-Vahid el-Temîmî

Ebû'l-Farah Tartusî

Ebû'l-Hasan Farsî

Ebâ Said el-Mubarek Mukharramî

Gavs-ul Azam Abd-ul Kâdir Geylanî

Muhy'id-Dîn İbn'ul Arabî

Seyyid Şemseddîn-i Muhammed

Şeyh Hüsameddîn

Şeyh Sahabeddîn

Şeyh Hüseyin Hamavîh

Hacı Bayram-ı Veli

Şeyh Eşrefoğlu Rumî

Şeyh Hacı Kazan Kaya Baba

Şeyh Baba Kurdistanî

Şeyh Seyyid Muhammed

Şeyh Seyyid Halil

Şeyh Hacı Hasan Baba

Şeyh Şaban Baba

Şeyh Ricalî Dursun Baba

Şeyh İlhamî Hacı Hasan Baba

Muhibbî Süleyman Çalışkan[2]

Şeyh Abdurrahman Halis Talabani

Şeyh Dede Osman Avni Baba

Şeyh Hacı Ömer Hüdayi Baba

Şeyh Hacı Muhammed Baba

Şeyh Hacı Mustafa Hayri Baba

Şeyh Hacı Ekber Mustafa Gürbüz Baba

Şeyh Hacı Ahmed Haydar Baba

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Mustafa Armağan, Abdülhamid'in Kurtlarla Dansı.
  2. ^ Qaidiri Tariqah

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]