Ehli Beyt
 |
Bu maddedeki bazı bilgilerin kaynağı belirtilmemiştir. Ayrıntılar için maddenin tartışma sayfasına bakabilirsiniz. Maddeye uygun biçimde kaynaklar ekleyerek Vikipedi'ye katkıda bulunabilirsiniz. |
| Arapça |
| أهل البيت |
| Çevriyazı |
| Ahl-e Bayt (Ahl al-Bayt) |
| Anlamı |
| ev ahalisi. |
Ehli Beyt (Arapça: أهل البيت), bir İslam dini terimi. İslam dininin son peygamberi Muhammed'in ev ahalisini tanımlamak için kullanılır.
[değiştir] Etimolojisi
Ehli Beyt deki, ehl ile ahali aynı köktendir. Kişiler demektir. Beyt ise ev demektir. Yani ev ahalisi manasına gelir. İslam dininin son peygamberi Muhammed'in ev ahalisi için kullanılan bir terimdir. Muhammed'in Ehli Beyt'i Kuran'da şu şekilde geçer:
Kuran'da hitap edilen Ehli Beyt ve birçok hadiste geçen Ehl-i Beyt beraber düşünüldüğünde Ehl-i Beyt'in Ali, Fatıma Zehra, Hasan ve Hüseyin'inden oluştuğu anlaşılmaktadır.[1] Hadisler ve Azhap suresi 33. ayetin tefsiri incelendiğinde Ehl-i Sunnet içinde çok az bir grubun iddia ettiği Peygamber'in hanımlarının Ehl-i Beyt'ten olduğu düşüncesini doğru olmadığı ortaya çıkmaktadır. Muhammed, Selman-ı Farisi için dahi O benim Ehli Beyt'imdendir diyerek onu yüceltmiştir.
Ehli Beyt, (Alevilik/Şiiliğin/Caferilik) geniş kavram olarak 12 İmamları kapsar:
- Ali bin Ebu Talib (Ebu Talip Oğlu Ali)
- Hasan bin Ali (Şerifan) (Ali Oğlu Hasan)
- Hüseyin bin Ali (Seyyidan) (Ali Oğlu Hüseyin)
- Zeynel Abidin
- Muhammed el-Bakır
- Cafer-i Sadık
- Musa-i Kazım
- Ali Rıza
- Muhammed Taki
- Ali Naki
- Hasan-ul Askeri
- Muhammed Mehdi
[değiştir] Dış bağlantılar
[değiştir] Kaynakça
- ^ ed-dürrül-mensur”, 6-cı cilt, say. 7; “Mustedrek”, Hakim, 3-cü cilt, say. 172; “Mecmeüz-zavaid”, 9-cü cilt, say. 168; “Keşşaf”, 4-cü cilt, 219
 |
İslam ile ilgili bu madde bir taslaktır. İçeriğini geliştirerek Vikipedi'ye katkıda bulunabilirsiniz. |
