Nefis

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Nefis ya da Nefs (نفس), Arapça kökenlidir, sözlükte ruh, bir şeyin kendisi, akıl, insan bedeni, ceset, kan, azamet, arzu ve kötü istekler gibi manalara gelmektedir.

Tasavvufî olarak da, "kendisinde iradi hareket, his ve hayat kuvveti bulunan latif buharlı bir cevherdir." şeklinde tanımlanır. Kötülüğü emreden manasında anlaşıldığı gibi, Allah tarafından insana üflenen ve "ruh-ı Rahmani", "ilahi ben" manasında da kullanılmıştır.

İslam dininde Nefs temizliği işlemi "Nefsi teskiye" süreci olarak adlandırılmakta ve yedi merhâlede gerçekleşirilmektedir.

Bu merhâleler aşağıdaki gibi sıralanmaktadır:

"Nefs-î Tezkîye" merhâleleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Ana madde: Nefsi Tezkiye
  1. Nefsi Emmare
  2. Nefsi Levvame
  3. Nefsi Mülhime
  4. Nefsi Mutmainne
  5. Nefsi Radiyye
  6. Nefsi Marziyye
  7. Nefs-i Kâmile

Bu merhâleler tamamlandığında, tasavvufta nefs afetlerin çoğundan temizlenmiş demektir.