Abdullah bin Abbas

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara

Abdullah bin Abbas (Arapça: عبدالله بن عباس, d. 619, Mekke - ö. 687, Taif), İslam peygamberi Muhammed'in tefsir ve fıkıh alanlarında otorite kabul edilen ve çok sayıda hadis rivayet edenler arasında yer alan sahabesi. Raşidi Halifelerden dördüncüsü Ali bin Ebu Talib'in amcası Abbas bin Abdulmuttalib'in oğlu.

Hayatı[değiştir | kaynağı değiştir]

Hicretten üç yıl kadar önce Mekke'de doğmuştur. Hicretten kısa bir süre sonra annesi Ümmü'l-Fazl Lübabe ile birlikte Medine'ye gittiği veya babası ile birlikte Mekke'nin fethine kadar burada kaldığı şeklinde iki farklı rivayet vardır.

Muhammed'e bağlılığı ve sevgisi nedeniyle onun takdirini kazanmıştır. Muhammed'in yakınında bulunup onun davranış ve sözlerini öğrenmeye çok istekli olmuştur. Bunun üzerine, onun "Allah'ım! Ona kitabı öğret ve onu dinde fakih kıl" şeklindeki duasına mazhar olmuştur. Ali bin Ebu Talib'in hilafeti zamanı, 656 yılında, Osman bin Huneyf'in azlinden sonra Basra'ya vali olarak atanmıştır. Cemel, Sıffin ve Nehrevan savaşlarında Ali bin Ebu Talib'in ordu komutanlığını yapmıştır.

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]