Zübeyr bin Avvam

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Zübeyr bin Avvam ya da Zübeyr bin el-Avvam (Arapça:الزبير بن العوام d.? ö. 656), İslâm peygamberi Muhammed bin Abdullah'ın halası Safiyye'nin oğludur. Cennetle müjdelenen on sahabiden birisidir.

Küçük yaşta babasını kaybetti. Velâyetini amcası Nevfel üstlendi ve onun yanında büyüdü.[1]

Ebu Bekir vasıtasıyla Müslüman oldu. 615 yılındaki hicrete katılarak Habeşistan'a gitti. Buradan da Medine'ye geçti.

Bedir Savaşı'na katıldı. Bu savaşta, Mekke ordusunda bulunan ve Kureyş'in aslanı olarak bilinen amcası Nevfel'i öldürdü.[2]

Uhud Savaşı ve Hendek Savaşı'nda da bulundu. Mekke'nin fethinde İslam Ordusu'nun sancaktarlığını yaptı. Ömer devrinde de savaşlara katıldı. 642 yılında Mısır'ın fethinde bulundu.

Halifeliğe Ali geçince önce ona biad etti. Ancak daha sonra O da Osman bin Affan'ın katilleri yakalanmadıkça Ali'ye biat etmeyeceklerini söyleyerek Ali bin Ebu Talib'e karşı cephe alan Talha bin Ubeydullah ve Ayşeyle birlikte Cemel Savaşında Ali'ye karşı yer aldı. Savaş sırasında Ali'nin kendisine Muhammed'in bir sözünü hatırlatması üzerine savaştan çekildi. Medine'ye doğru giderken kendisini takip eden Amr bin Cürmüz tarafından öldürüldü.[3]

Kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ İbn Sa'd, et-Tabakâtü'l-Kübrâ, Beyrut 1960, III, s. 101
  2. ^ İbn Hişam, Cemheretü Ensâbi'l-Arab, Kahire, 1982, s. 120
  3. ^ İbn Sa'd, et-Tabakâtü'l-Kübrâ, Beyrut 1960, III, s. 112