Alamut

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Koordinatlar: 36°26′40.63″K 50°35′9.58″D / 36.4446194°K 50.5859944°D / 36.4446194; 50.5859944

Koordinatlar: 36°26′41″N, 50°35′11″E

Alamut bölgesinin kuşbakışı görünümü.
Elemût Bölgesi, İran.
Kışın Elemût'un batısında yer alan Hir kenti.

Alamut (Farsça: الموت Elemût); İran'da Hazar Denizi'nin güney kıyısında yer alan bir coğrafi bölgedir.

Bölgenin tarihçesi[değiştir | kaynağı değiştir]

Ovan Gölü, Doğu Alamut.

Bölge tarihte Şiî-İsmâilîlik mezhebinin Nizârîlik koluna bağlı Hasan Sabbah'ın devrinde şöhrete kavuşmuştur. Tarihe adları "Haşhaşiler" olarak geçen Alamut Kalesi-İsmâilîleri'nin batılı yazarlar tarafından bu şekilde tanımlanmalarının nedenlerinden birisi Marco Polo'nun anılarında aktardığımış olduğu bilgilerdir. İddialara göre burası Hasan Sabbah'ın fedailerine sahte bir cennet vaad ederek kendi Haşhaşilik öğretisini yaydığı mekândır.[kaynak belirtilmeli]

Elemût Kalesi[değiştir | kaynağı değiştir]

Hir, Batı Alamut.

Tarihte adından Elemût – Belde’t-ûl’İkbâl (Farsça: قلعه الموت Kale-ye Elemût; 1090 - 1256) ya da Elemûtlar Nizârî Bâtınî-İsmâ‘îl’îyye Devleti'nin Karargahı olarak bahsedilen sarp dağların tepesine yer alan bu kale Elemût İsmâilî Devleti'nin merkezi konumundaydı. "Heft Bab-ı Seyyidne Kelam-i Pir" olarak ta anılan kurucuları Hasan Sabbah’ın Yemen’den gelerek Kûfe yakınlarındaki Himyari bölgesinde yerleşmiş olduğu, ve oradan da İran’a geçerek bir süre Kum’da kalan, daha sonra Rey’de yaşamaya başlamış olan bir aileden geldiği iddia edilir. Devlet, İsmâilîlik öğretileri, inanç ve yaşam biçimi temelleri üzerine kurulmuştur.

Elemût Devleti'nin yıkılışı[değiştir | kaynağı değiştir]

Hasan Sabbah'ın ölümünden sonra yerine Rudbarlı bir Türk ve sağ kolu olan Kiya Buzrug Ummid (1124 - 1138), Alamut Piri olur. Alamut Devleti’nin 1256 yılında Moğollar tarafından yıkılıncaya dek de aynı soydan İranlılar yönetime gelirler. Nizari İsmaililer Hazar Denizi’nin güneyine Deylem ve Gilan’a da egemen olmuşlardır.

Elemût'un imâmları ve kalesinin komutanları (1090-1256)[değiştir | kaynağı değiştir]

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Dr. Mustapha Ghaleb, The Ismailis of Syria, sahife 73-74, Beirut, 1970.