Ahiret

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Âhiret veya Ahret[1] (Arapça: الآخِرة (al-ʔa:xira)‎); Ortadoğu kökenli bâzı dinlerde ölümden sonra gidileceğine inanılan sonsuz yaşam âlemi. Birçok dinde Âhiret'in ortak noktası iyilerin gideceği bir cennet ve kötülerin gideceği bir cehennem bulunmasıdır.

İnançlar[değiştir | kaynağı değiştir]

Eski Mısır[değiştir | kaynağı değiştir]

Ölümden sonra dirilme ve yeni bir yaşama uyanma, Eski Mısır inancında temel figürlerden birisidir. Eski Mısır'da ölüler sonraki hayatlarında kullanacaklarına inanılarak özel eşyaları ile birlikte gömülürlerdi. Ölüler kitabı ölenlerin bir sonraki hayatta yaşamlarını kolaylaştırmak için uyulması gereken kuralları bir araya getirmektedir.

Hinduizm[değiştir | kaynağı değiştir]

Hinduizm'de hayat, yeniden doğum döngüleriyle devam eder. Bu döngülerde mutlak adalet hakimdir: İnsan her kötülüğü bir sonraki hayatta çekerek öder. Bu döngülerde hayvandan nihayet insan olunca önce kastsız olarak Dünya'ya gelir, daha sonraki döngülerde eğer hayatta iyi bir insan idiyse daha üst kastlara geçer. En son basamak, İbrâhimî Dinler'deki Âhiret inancı yerine Nirvana'da tanrıyla bir olmaktır.

Budizm[değiştir | kaynağı değiştir]

Aslında bir hayat felsefesi olan Budizm, sanki Hinduizm'de bir reform hareketi gibi acılarla dolu yeniden doğuş silsilelerini bir çırpıda atlatarak bu hayatla doğrudan nirvanaya gitmenin, hayatın acılarına son vermenin yolunu çizer.

İbrâhimî Dinler[değiştir | kaynağı değiştir]

Mûsevîlik[değiştir | kaynağı değiştir]

Mûsevîlik'te âhiret inancı, dînî kaynaklarının tamamında içerisinde yaşanılan çağa, coğrafyaya ve kültürel ortama göre yeni şekiller alarak ortaya çıkmıştır. Ancak öldükten sonra hayatın devam ettiği düşüncesi daima var olmuştur.[2] Yaakov (Yakup) dönemiyle öldükten sonra insanların gittiği yere ‘Şeol’ denmektedir. Otantik bir İbranî kelime olan Şeol, Tanah’ta 66 kere geçmektedir ve ‘Ölüler Diyarı’ demektir. Yahudi mezheplerinden olan Rabinik Yahudiliğin Tanah’tan sonra en önemli kaynağı sayılan Mişna’da Âhiret için (Abot 4/22): “… Zîrâ unutma ki sen sana rağmen var edildin, sana rağmen yaşıyorsun, sana rağmen ölüyorsun ve yine mahkemeye çıkarılacak ve Kuddüs ve Aziz olan Kralların Kralı önünde hesap vereceksin.” Ölüm, insanların küllî dirilişi, bireysel olarak mahkeme önünde hesap verme ve adaletli hükmün sonuçlarını üzerine almak.

Hıristiyanlık[değiştir | kaynağı değiştir]

Hıristiyanlık'ta genelde bir Âhiret hayatına inanç mevcuttur. İsa'nın çarmıhta inananların ölür ölmez göğe kabul edileceğine inanılır. Burada İsa'nın çarmıhta onunla beraber idam edilenlere verdiği "Sana doğrusunu söyleyeyim, sen bugün benimle birlikte Cennet'te olacaksınız" sözü esas alınır (Luka: 23/43).[3] Burada kullanılan paradeisos kelimesi Adn bahçesi olarak anlaşılır. Ancak bâzı kiliselere göre Kitab-ı Mukaddes ve sair kaynaklar farklı yorumlanır. Mesela Yehova Şahitleri'ne göre Yunanca Bölüm'de (Eski Ahit) 12 kere geçen Gehena kelimesinin aslında cesetlerin yakıldığı yer demek olduğu esasından hareketle hak inançta olmayanların ebedî hayat için dirilmeyeceklerine inanırlar.[4] Yine başka kiliselere göre bu kaynak ve ifadeler farklı anlaşılmaktadır. Musevilikte Şeol olarak bilinen "Hades" veya "ölüler diyarı", günahlıların gittiği son ceza veya cehennem değil, geçici bir bekleme yeridir. Bir nezarethaneye benzetilen bu yerde bekleyenler, yargılamadan sonra (Esin. 20:11-15) gidecekleri ateş gölü cezasıdır.[4]

İslâm[değiştir | kaynağı değiştir]

İslâm dinine göre, Kıyamet'in kopması ve yeniden dirilme, Kur'an âyetleri ve İslâm Peygamberi'nin hadisleri gibi kaynaklarda ifâde edilir ve İslâm'a göre diğer peygamberler de kendi halklarına bu durumu anlatmışlardır. Âhiret'e inanmak İslâm'da imanın şartlarından biridir.

Kur'ân'da Âhiret Günü farklı isimler ile zikredilmiştir.

Kuran'da ahiret, müminler Allah'a kavuşacakları inancı nedeniyle Kavuşma Günü (Mü'min: 40/15), insanlar ve bütün mahlûkat o günde bir araya toplanacağı için Toplanma Günü (Teğabün: 64/9), Dünya hayatlarında Allah'a iman etmeyenler ve fâni hayata aldandıklarını anlayacaklar için Aldanma Günü (Teğabün: 64/9), herkes kabrinden çıkıp dirileceği için Çıkış Günü (Kâf: 50/34) ve Dünya'ya geri dönmek isteyenler için Hasret Günü (Meryem: 19/40) isimleriyle anılır.

Âhiret, son ve sonsuz hayat demektir. İslam dinine göre Âhiret, yedi hayatın yedinci ve sonuncusudur. Yedi hayat şunlardan ibarettir:

  1. Ruhlar âlemi,
  2. Birinci berzah âlemi,
  3. Ana karnı,
  4. Dünya hayatı,
  5. İkinci berzah âlemi (kabir âlemi),
  6. Mahşer âlemi,
  7. Âhiret âlemi.

Âhiret hayatı Kıyâmet ile başlar. Yer ve göğün şekli değişir ve mahşer âlemi kurulur. Mahşerde herkes hesap verip Cennet ve Cehennem'e gidince sonsuz Âhiret âlemi başlar. Cehennem'dekilerin bir kısmı günahları miktarı ceza çekip Cennet'e giderler. Allah'a inanmayanlar ise Cehennem'de ebediyyen kalırlar. Cehennem, azap ve elem yurdu iken Cennet nimet, mutluluk ve rahatlık yurdudur.

Kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ "Ahret." Dil Derneği. Erişim: 6 Aralık 2013.
  2. ^ Yusuf BESALEL (2012-10-10). "Yahudilikte ahiret inancı" (Türkçe) (HTML). ŞALOM. http://www.salom.com.tr/newsdetails.asp?id=84391#.UnbDjfcwfIU. Erişim tarihi: 2013-11-03. 
  3. ^ "Cennet'te ne yapıyor olacağız?" (Türkçe) (HTML). HRİSTİYAN FORUM. http://www.hristiyanforum.com/forum/. Erişim tarihi: 2013-11-03. 
  4. ^ a b "Ölümden Sonra Bir Yaşam ve Bir Cehennem Yargısı Var Mıdır?" (Türkçe) (HTML). Brüksel İncili (Avederanagan) Kilisesi. http://users.skynet.be/fa357844/yeh_cehennem.htm. Erişim tarihi: 2013-11-03. 

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]