Ehl-i Abâ Hadisi

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Ehli Aba (Arapça: حديث الكساء) veya Ehli Kisa hadisi, İslam peygamberi Muhammed'in sırtında abası olduğu halde, abanın altına, Fatıma'yı, Ali bin Ebu Talib'i, Hasan'ı ve Hüseyin'i alması ve Ahzab Suresi'nin "Ey Ehli Beyt! Allah sizden günahı gidermek ve sizi tertemiz kılmak istiyor." mealindeki 33. ayetini okumasını anlatır. Ehl-i Aba olayı, Şiilikteki İmametin köklerinin dayandığı önemli olaylardandır.

Sünni kaynaklarda hadis[değiştir | kaynağı değiştir]

Müslim, Sünnilerce en sağlam hadis kaynakları arasında sayılandan Sahih-i Müslim'de, Peygamber’in eşi Ayşe’den (Ayşe bint Ebu Bekir) şöyle nakleder[1]:

"Bir gün Peygamber sırtında yünlü bir aba ile evden çıktı. Onu gören Hasan bin Ali yanına geldi, Peygamber ona abasının altına girmesini söyledi. Sonra Hüseyin geldi. Peygamber onu da abasının altına aldı. Sonra Fatıma geldi, peygamber onu da abasının altına aldı. Daha sonra da Ali geldi, peygamber onu da abasının altına aldı. Sonra peygamber “Ey Ehl-i Beyt! Allah sizden günahı gidermek ve sizi tertemiz kılmak istiyor.” (Ahzab, 33) mealindeki ayeti okudu."

Şia kaynaklarında hadis[değiştir | kaynağı değiştir]

Şia kaynaklarında da hadis benzer şekilde nakledilmektedir.[2]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Sahih-i Müslim, c.4, s.1883, hadis.2424 (Kitab-ı Fezâili’l-Sahabe, bab-ı fezâil-i Ehl-i Beyt, 44500).
  2. ^ Abdullah el-Behrani “Avâlim’ül Ulûm vel-Meârif” C.11, S.635-642; Allame Turayhi, “Müntehab-ül Kebir” S.359 Lübnan Bas.; Fahrettin et-Turayhi (Ö.1085) “el-Müntehab Fi Cem’il Merâsi vel-Hutab” C.2, S.253-255 1.Bas.eş-Şerif er-Radıy Menşuratı.; Şeyh Keni “Nûr-ul Afâk” S.4 Tahran baskısı.;El-Meraşi Et-Tüsteri “Şerh-i İhkak-ul Hakk ve İzhâk’ul Bâtıl” c.2, s.555-557; Şeyh Abbas Kummi “Mefâtih’ül Cinân” S.382-384; Eş-Şeyh eş-Şerifi “Kelimât’il İmam’il Hüseyin” S.51-53; Seyyid Mürtezâ Hüseyni “Hz.Fatıma’nın Faziletleri” S.140-153; Eş-Şeyh Muhammed Fadıl el-Mesudi “Esrâr’ül Fatimiyye” S.183-184; El-Hâc Hüseyn eş-Şâkiri “Mines Siyret Hadrat Fatima Aleyhesselâm” S.40-47 H.1420 1. Bas.; Hüseyn eş-Şâkiri “Men Hüve İmam Zemânek” S. 93-99 H.1418 1. Bas.