Fatıma bint Esed

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Fatıma bint Esed (Arapça: فاطمة بنت أسد, Farsça: فاطمه دختر اسد), Esed bin Haşim’in kızı, Ebu Talib’in eşi, ilk imam ve dördüncü halife olan Ali bin Ebu Talib’in annesi, İslam peygamberi Muhammed’in kızı olan Fatıma bint Muhammed’in kayınvalidesi, Muhammed’in öksüz ve yetim olduğu günlerde eşiyle birlikte bakımını üstlenendir. Hatice bint Hüveylid’den sonra müslüman olan ilk kadındır.

Hayatı[değiştir | kaynağı değiştir]

Şeybe bin Haşim (Abdülmuttalib), Fatıma bint Esed’in, oğlu Ebu Talib için uygun bir eş olacağına karar verdi ve Fatıma’yı oğluna aldı. Bu evlilikten dört erkek ve iki (kimilerince dört) kız çocukları oldu.

Mekke'de, Fil Yılı'nın (Amm’ul- Fil) 30. ayının 13. ya da Recep ayının 13. günü, bir başka görüşe göre de Zilhicce ayının yedinci günü, Fatıma bint Esed doğum yapmak üzere iken Kabe duvarına dayanmış, duvar yarılarak bir ses içeri gelmesini söylemiştir. [1] Daha sonra, İslam’a türlü faydalar sağlayan ve Muhammed’in övgülerine mazhar olan Ali bin Ebu Talib bu şekilde dünyaya gelmiş idi. Ali’den başka üç oğlu daha vardır; ünlü bir komutan olan ve şehit edildiği Mute Savaşı’nda peygamber tarafından Zeyd bin Harise’nin ardından ikinci komutan olarak görevlendirilen Cafer bin Ebu Talib diğerleri ise Talib bin Ebu Talib ve Akil bin Ebu Talib'dir.

Muhammed’den önce İbrahim’in Hanif dinine tabi idi. Zaten, Muhammed’le soyları Haşim bin Abdimenaf’da birleşmekte ve Haşim bin Abdimenaf da İbrahim’in oğlu İsmail’in soyundan gelen bir Hanif idi.

Peygamberliği Öncesi Muhammed’le İlişkileri[değiştir | kaynağı değiştir]

Muhammed, dedesi Abdülmuttalib vefat edince kimsesiz kaldı ve onun sorumluluğunu amcası Ebu Talib üstlendi. Fatıma, Muhammed’i çocuğu gibi koruyup kolladı. Muhammed büyüyüp de maddi durumunu bir nebze düzelttiği vakit, bir nevi vefa borcu olarak, maddi olarak zor günler geçiren amcası Ebu Talib’e çocuklarından birisinin bakımını üstlenerek yadım etmeyi düşündü. Diğer amcası Abbas bin Abdülmuttalib’e bu fikrini açtı ve O’da kendisinin de bir çocuğa bakabileceğini bildirdi. Bu isteklerini Ebu Talib’e bildirdiklerinde Muhammed, Ali’nin, Abbas ise Cafer’in sorumluluklarını yüklendiler.

Peygamber Muhammed’le İlişkileri[değiştir | kaynağı değiştir]

Muhammed peygamberliğini ilan ettiğinde, Fatıma bint Esed, Muhammed’in eşi Hatice bint Hüveylid’den sonra ona ilk inanan kadın oldu. Müslümanlara yönelik yaklaşık üç yıl boyunca süren boykot boyunca da yolundan dönmedi. Peygamber Medine’ye Hicret’i emrettiği zaman, yola çıkan ilk müslümanlardandı aynı zamanda Medine’ye ulaşan ilk kadındı.

Ölümü ve Muhammed’in O’nun Hakkındaki Sözleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Muhammed, Fatıma bint Esed’in ölümünü haber alınca: Bugün annemi kaybettim dedi ve gömleklerinden birini Fatıma’ya kefen yapılması için gönderdi. Cenazesini Baki Mezarlığı’na kadar taşıdı. Cenaze namazını yönettikten sonra, kabre bir miktar toprak serpti ve;

"Allah’ım, ben O’nu sana emanet ediyorum." dedi.

Enes bin Malik’den nakledildiğine göre, Ammar bin Yasir, peygambere bu husus hakkında sorduğunda, Muhammed şöyle söyledi:

"O, gerçekten de benim annemdi; kendi çocuklarını aç bırakır, beni doyururdu; onları tozlu bırakır, beni yıkardı. Ebu Talib'den sonra bana, ondan daha çok iyilik eden birisi olmamıştır."

Kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Fatıma bint Asad maddesi, Wikipedia. 02 Haziran 2008. Ulaşılabilir: [1].
  • Bihar’ul- Envar, c.35, s.8. Keşf’ul Ğumme, s.19.
  • Ali Şeriati. 1996. Muhammed'i Tanıyalım. Ankara: Fecr Yayınevi
  • Siret-i İbn-i Hişam. Hazreti Muhammed'in Hayatı. Huzur yayınevi.
  • Abdülbaki Gölpınarlı. 2006. Sosyal Açıdan İslam Tarihi Hz. Muhammed (s.m) ve İslam'ın İlk Devri. Derin Yayınları.

Dipnotlar[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Bihar’ul- Envar, c.35, s.8. Keşf’ul Ğumme, s.19

Şablon:Sahabeler