I. Ağa Han

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

I. Ağa Han, asıl adı (Farsça:حسن علی شاه /Hasan Ali Şah) (1800-Nisan 1881), Şiiliğin Nizari İsmaili tarikatının imamı. Soyunun doğrudan Muhammed'in kızı Fatma ile damadı Ali'den ve Mısır'daki Fatimi halifelerinden geldiğini ileri sürmüştür.

İran'ın Kirman Eyaleti'nin valisi olan Ağa Han, Feth Ali Şah'ın yakın çevresindendi. İran şahı ona 1818'de “Ağa Han” (başkomutan) unvanını verdi. Ancak Muhammed Şah döneminde aile onurunun lekelendiği düşüncesine kapılan Ağa Han 1838'de bir ayaklanma başlattıysa da yenilerek Hindistan'a kaçtı. I. İngiliz-Afgan Savaşı'nda (1839-42) ve Sind'in fethinde İngilizlere yardım etti, buna karşılık olarak kendisine aylık bağlandı. Bombay'a yerleştikten sonra müritlerinden küçük bir grup, onun dinsel otoritesine karşı çıktı ve dini gelenekler gereği Ağa Han'a hediye verme zorunluluğuna karşı tepki göstererek dava açtılar. Fakat, 1866'da İngiliz sömürge mahkemesi Ağa Han lehinde karar verdi ve dava Ağa Han lehinde sonuçlandı.[1]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]