İzmir Kadın Müzesi

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
İzmir Kadın Müzesi
Açılış 23 Ocak 2014 (6 yıl önce) (2014-01-23)
Konum Basmane, İzmir
Tür Kadın müzesi
Üyelik Uluslararası Kadın Müzeleri Birliği

İzmir Kadın Müzesi , İzmir'in Konak ilçesindeki Basmane semtinde bulunan bir müze. 23 Ocak 2014 tarihinde Konak Belediyesi'nin Kadın ve Aile Hizmetleri birimine bağlı olarak kuruldu. Türkiye'de fiziki mekâna sahip ilk kadın müzesidir.

Hakkında[değiştir | kaynağı değiştir]

Hakan Tartan'ın ilçe belediye başkanlığı yaptığı dönemde kurulan müze neoklasik tarzda tasarlanmış tarihi bir yapıda hizmete geçti. Müzede Anadolu'da kadın konsepti uygulandı ve bu sayede Anadolu kadının geçmiş ve mücadelesi aktarılmak istendi. "Kadın Olmak" bölümünde Osman Hamdi Bey ve Leonardo da Vinci gibi sanatçıların eserlerinde yer alan kadın figürlerine ait kopya resimler, Osmanlı ve Türkiye Cumhuriyeti'nde yayımlanmış kadın dergileri ve yerel tarih kapsamında belgeler müzede sergilenmektedir. Diğer bölümlerde ise gizemler dünyası ve Antik dönemde Anadolu kadını, Çingene Kızı'nın mozaik reprodüksiyonu, Pervin Özdemir Seramik Atölyesi'nde yapılmış İzmir kadınları portreleri, Anadolu kadınlarına ait giysiler, Türkiye'de kadın eylemlerine ait haberler; Nezihe Muhittin, Semiha Berksoy, Bahriye Üçok, Türkan Saylan gibi isimlerin arasında bulunduğu 24 kadına ait biyografik tablolar yer almaktadır. Özel sergi koleksiyonunda ise Keriman Halis Ece ve Süreyya Ağaoğlu gibi isimlere ait kıyafetler sergilenmektedir. Müzenin ziyaretçi profili ise orta okul, lise ve üniversite öğrencileri ile ve yerli ve yabancı turistlerdir. Müze Uluslararası Kadın Müzeleri Birliği'nin de paydaşıdır. Gül Aydın'a göre müzenin tesisinde feminist bir gaye güdülmemiş, kadın bakış açısı sınırlı kalmıştır ve politik yansımalar fazlasıyla belirgindir.[1]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Aydın, Gül (2018). Kadın Temsi̇li̇ne Eleşti̇rel Bi̇r Bakış: Türki̇ye’deki̇ Kadın Müzeleri̇ (Yayımlanmış yüksek lisans tezi). İzmir: Dokuz Eylül Üniversitesi Soayal Bilimler Enstitüsü. ss. 176-186.