Devrimci Halk Kurtuluş Partisi-Cephesi

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Devrimci Halk Kurtuluşu Partisi-Cephesi
Kısaltma DHKP-C
Kurucu Dursun Karataş[1]
Lider Hüseyin Fevzi Tekin[2][3][4]
Slogan(ları) Umudun adı DHKP-C
Kuruluş tarihi 30 Mayıs 1994 (20 yıl önce) (1994-05-30)
Öncülü Devrimci Sol
Merkez İllegal
Askeri Kol Silahlı Propaganda Birlikleri
İdeoloji Guevarizm
Marksizm-Leninizm
Siyasi pozisyon Aşırı Sol
http://www.halkinsesi.tv/

Devrimci Halk Kurtuluş Partisi-Cephesi (kısaca DHKP-C), 30 Mart 1994 tarihinde Devrimci Sol örgütünün partileşme kararı alması ile Dursun Karataş liderliğinde kurulan Marksist-Leninist partidir.[5] Parti siyasal faaliyetler ve propagandadan sorumluyken ve Cephe askeri örgütlenmeden ve silahlı eylemlerden sorumludur.

DHKP-C nihai amacını Türkiye'de mevcut anayasal düzeni yürüttüğünü öne sürdüğü silahlı öncü savaş ile yıkarak Marksist-Leninist ilkelere dayalı Devrimci Halk İktidarı'nı kurmak olarak açıklamaktadır.[6][5][7] Türkiye'de iktidarın uzun süreli bir halk savaşı ile ele geçirilmesini ve yürütülecek şehir gerillası mücadelesi ve silahlı propoganda eylemlerinin gerekliliğini savununan Mahir Çayan tarafından teorize edilmiş Politikleşmiş Askeri Savaş Stratejisini Türkiye'de devrimin stratejisi olarak temel alan örgüt, şehirlerde hücre evleri şeklinde örgütlenmekte ve oluşturduğu Silahlı Propoganda Birlikleri ile çeşitli eylemler düzenlenmektedir.[8][9][6]

1994'te kuruluşunda bugüne kadar çeşitli sansasyonel eylemleri üstlenen örgüt, ismini özellikle Özdemir Sabancı suikasti[10][11], Gazi Mahallesi olayları[12], F Tipi cezaevlerine karşı gerçekleştirdikleri ölüm oruçları ile duyurmuştur.[13]

Günümüzde, DHKP-C yöneticilerinin önemli bir kısmı İtalya, Almanya, Belçika, Hollanda ve Yunanistan gibi Avrupa ülkelerinde yaşamaktadır.[14] 2008 yılında örgütün kurucu lideri Dursun Karataş'ın ölümünün ardından, örgütte liderlik sorunu ortaya çıkmıştır. Bugüne kadar birçok isim öne atıldıysa da, 2014 yılında Yunanistan'da yakalanan Hüseyin Fevzi Tekin örgütün bugünkü kilit ismi ve lideri olarak görülmektedir.[15][16]

DHKP-C Türkiye,[17] Amerika Birleşik Devletleri,[18] İngiltere[19] ve Avrupa Birliği'nin[20] terör örgütleri listesinde bulunmaktadır. ABD 2014 yılında örgütün üç önemli ismi Musa Asoğlu, Zerrin Sarı ve Seher Demir Şen'in bulunmasını sağlayacak bilgileri veren kişilere 3'er milyon dolar ödül vereceğini açıklamıştır.[21]

Örgütün Yunanistan'da Lavrion, Kinesa ve Dileysi'de, Lübnan ve Suriye'de kampları bulunduğu, örgüt militanlarının buralarda eğitim gördükleri öne sürülmektedir.[22][23][24] Fakat örgüt, Suriye rejimi ile bir ilişkisi olduğunu, militanlarının Suriye İç Savaşı'nda hükümet güçleriyle birlikte savaştığını ve burada eğitim kampları bulunduğunu yaptığı açıklamalarla reddetmiştir.[25]

Yasal olarak faaliyet gösteren Tutuklu ve Hükümlü Aileleri ile Dayanışma Derneği (TAYAD), Gençlik Federasyonu, Haklar ve Özgürlükler Cephesi ve Halk Cephesi gibi dernek ve oluşumların DHKP-C ile ilişkisi olduğu, alt örgütlenmeleri gibi çalıştıkları çeşitli yetkili makamlarca iddia edilmektedir. [26][27][28][9] Ayrıca, albümlerindeki bazı şarkılarının hayatını kaybeden DHKP-C militanlarına adanması nedeniyle protest müzik grubu Grup Yorum'un örgüt ile bağları olduğu öne sürülmektedir.[29][30] Fakat bu durum grup üyelerince yalanlanmıştır.[31]

Tarihçe[değiştir | kaynağı değiştir]

12 Mart 1971'de gerçekleşen askeri darbenin ardından, diğer birçok örgüt ve hareket gibi DHKP-C'nin mirasını sahiplendiği THKP-C ağır darbe yemiş, ve örgütün lideri Mahir Çayan Kızıldere'de üç İngiliz askerin kaçırılması olayının ardından askeri kuvvetleri ile çatışmada hayatını kaybetmişti. Aynı dönemde, örgütün diğer militanları İstanbul ve Ankara'da gerçekleştirilen operasyonlar ile tutuklanmış ve çeşitli cezalara çarptırılmıştı. Fakat 1974 yılında Bülent Ecevit (CHP) ve Necmettin Erbakan (MSP) tarafından kurulan Türkiye Cumhuriyeti 37.Hükümeti'nin çıkardığı genel afla serbest kalan içlerinde Oğuzhan Müftüoğlu, Nasuh Mitap gibi isimler İstanbul'da bulunan Bülent Uluer, Paşa Güven ve Dursun Karataş gibi isimler ile birlikte önce Devrimci Gençlik dergisini çıkarmaya başlamış ve Devrimci Gençlik Dernekleri Federasyonu'nun kuruluşunu gerçekleştirmiştir.[32] Daha sonra Devrimci Yol'un kuruluşu ile devam eden süreçte, İstanbul ve Ankara merkezli bu iki grup bazı konularda anlaşmazlıklara düşmüş ve ardından İstanbul grubu önce ilişkileri askıya aldıklarını açıklamış, ardından Devrimci Sol'u kurduklarını kamoyuyla paylaşmışlardır.[33]

Devrimci Sol (1978-1994)[değiştir | kaynağı değiştir]

Devrimci Yol'dan Kopuş ve Kuruluş[değiştir | kaynağı değiştir]

Dursun Karataş, Bülent Uluer, Paşa Güven gibi isimlerin oluşturduğu İstanbul Dev-Genç grubu Devrimci Sol'u kurarken Devrimci Yol hareketine olan eleştirilerini yayınladıkları Devrimci Yol Hareketinde Tasfiyecilik ve Devrimci Çizgi broşüründe dile getirmiştir. Buna göre, Ankara merkezli grup THKP-C'yi sahiplendiğini söylemesine rağmen onun çizgisini savunmamakta, ve kendilerini merkeze yerleştirerek İstanbul grubunu tasfiye etmek istemişlerdir.[34] Aksine, Devrimci Sol'un Mahir Çayan'ın Kesintisiz Devrim II-III'de ortaya koyduğu devrim stratejisini ve Politikleşmiş Askeri Savaş Stratejisini benimseyeceğini öne sürmüştür.[35] Yine, İstanbul'da ki gruba göre Devrimci Yol Ankara merkezinin meçhul bir geleceğe ertelediklerini iddia ettikleri partileşme, kendiliğindenciliğin önüne geçmek için Devrimci Sol'un başlıca hedeflerinden biriydi. [36] Bu dönemde, kurucuları tarafından Devrimci Sol partileşme sürecinde olan bir örgütlenme olarak tarif edilmiş, partinin silahlı mücadele içerisinde şekilleneceği öne sürülmüştür. [37]

Kurulan ilk Merkez Komite'de yapılan iş bölümünün ardından Dursun Karataş Kadrolaşma,Bölgeler, Gençlik Sorumlusu ve Genel Siyasi Sorumlu olurken, Paşa Güven işçi ve memur örgütlenmelerinden ve hapishane ilişkilerinden, Hüseyin Solgun ise basın-yayın ve İstanbul mahalli alan sorumlusu olmuştur.[38] Genel Siyasi sorumlunun tek başına karar verme yetkisinin bulunmadığı, yurtdışında ve diğer parti ve hareketlerle olan ilişkilerde Devrimci Sol'u temsil edeceği kararlaştırılmıştır. Bu dönemde, ayrıca örgüt gençlik ve mahalleler dışında öğretmenler,memurlar,bürokasi ve kadınlar arasında da örgütlenme çalışmaları yürütmüş, bu doğrultuda Devrimci İşçi Hareketi, Devrimci Memur Hareketi, Devrimci Kadın Hareketi gibi oluşumları ortaya çıkarmıştır.[39][38]

Devrimci Sol bu dönemde, Politikleşmiş Askeri Savaş Stratejisini hayata geçirebilmek için ilk olarak illegal silahlı örgütlenmesi Faşist Teröre Karşı Silahlı Mücadele Ekipleri (FTKSME)'ni oluşturmuştur. Ülkede halkın maruz kaldığı iddia edilen faşist terörün ancak devrimci şiddet ile bertaraf edilebileceğini öne süren Devrimci Sol'da bu konuda en önemli görevi FTKSMEler üstlenmiştir.[40][38] Aynı zamanda, bu ekipler bir okul olarak tasarlanmış, buradan yetişecek kadrolardan Silahlı Devrimci Birliklerin (SDB) oluşturulması planlamıştır.[41]

Bu doğrulta, 1978-1980 yılları arasında gerilla savaşı vermek ve silahlı eylemler düzenlemek üzere kırlarda ve şehirlerde çok sayıda SDBler kurulmuştur. Bu yıllar arasında, Devrimci Sol protesto ve propaganda amaçlı çok sayıda karakol baskınları[42], silahlı kite gösterileri, misilleme ve cezalandırma eylemleri, şirket veya özel dershane baskınları düzenlemiştir.[43][44] Bu eylemler genellikle Devrimci Sol Merkez Komite'sinin düzenlemeyi kararlaştırdığı çeşitli kampanyalar kapsamında düzenlenmiştir. Bu kampanyalar sırasıyla şunlardır; Emperyalizme, Faşist Teröre, İşsizliğe ve Pahalılığa Karşı Mücadele Kampanyası (1979, Temmuz-Ağustos), 24 Ocak Kararları'nı ve Zamları Protesto Kampanyası (1980, Şubat), Karakollardaki İşkence ve Tariş Direnişindeki Polis Baskınına Karşı Kampanya (1980, Ocak-Şubat), İşkenceye Karşı Kampanya (1980, Nisan), Kürdistan'da Milli Baskıya Karşı Mücadele Haftası (1980, Haziran).[45]

1980 yılında Devrimci Sol Türkiye tarihinde sansasyonel iki suikastı düzenlemiş ve üstlenmiştir. Bunlardan ilki 27 Mayıs 1980 gerçekleştirilen MHP milletvekili Gün Sazak suikastidir. Eylem, Devrimci Sol Ankara kadrosundan Cengiz Gül tarafından gerçekleştirilmiş.[46] İkinci suikast ise, 1971-1972 yılları arasında Başbakanlık yapan Nihat Erim'in Mahir Çayan ve arkadaşlarının intikamının alınması amacıyla öldürülmesidir.[47][48]

12 Eylül ve Devrimci Sol Davaları[değiştir | kaynağı değiştir]

Kenan Evren yönetimindeki Türk Silahlı Kuvvetleri'nin gerçekleştirdiği 12 Eylül 1980 askeri darbesi, Türkiye'deki tüm siyasi parti ve örgütleri olduğu gibi Devrimci Sol'uda derinden etkilemiş, hareketin büyük ölçüde darbe almasına neden olmuştur. Örgütün neredeyse bütün üst düzey kadrosu Dursun Karataş da dahil olmak üzere, mahalli örgütlenmelerde çalışan militanlarıyla birlikte yakalanmış ve tutuklanmıştır.[49] 1981 yılında açılan Devrimci Sol Ana Davasında sanık sayısı 1223'ü bulmuştur.[50] 1983 yılında Başbakanlık tarafından yayınlanan Terör ve Terörle Mücadelede Durum Değerlendirmesi adlı raporda Devrimci Sol örgütüne üye 3.069 kişinin yakalandığı, 6.574 kişinin ise henüz yakalanamadığı açıklanmıştır.[51]

Bu dönemde örgüt faaliyetlerine ara vermemiş, Devrimci Sol yeni Merkez Komitesi seçilmiş Niyazi Aydın örgütün sorumluluğunu üstlenmiştir. Fakat Niyaz Aydın'ın Kasım 1981'de yakalanması ile daha önceden yurtdışına giden, ve örgütün Avrupa'daki bağlantılarını gerçekleştiren Paşa Güven sürdürülen faaliyetleri yönetmeye başlamıştır.[38]

1989 Cezaevi Firarı ve Sonrası[değiştir | kaynağı değiştir]

DHKP-C Kuruluş ve Sonrası (1994-Günümüz)[değiştir | kaynağı değiştir]

1994-2000 Dönemi[değiştir | kaynağı değiştir]

2000ler[değiştir | kaynağı değiştir]

Dursun Karataş Sonrası (2008- )[değiştir | kaynağı değiştir]

Örgüt tarafından düzenlenen eylemler[değiştir | kaynağı değiştir]

  • PARTİLEŞMEDEN ÖNCE (DEV-SOL)
  • Ocak 1991 'de emekli Yarbay Ata Burcu 'nun öldürülmesi ve emekli Korgeneral Hulusi Sayın'ın öldürülmesi.
  • 1991 Şubat ayında İncirlik üssünde görevli üç ABD vatandaşının kaçırılarak öldürülmesi.
  • 1991 Nisan ayında eski sıkıyönetim komutanı emekli Tümgeneral Memduh Ünlütürk'ün öldürülmesi.
  • Aralık 1991'de İstanbul Emniyet Müdür Yardımcısı Şakir Koç ve şoförünün öldürülmesi.
  • Şubat 1992'de İstanbul Şişli'de bir kıraathanede oturan gasp masasında görevli 5 polisin öldürülmesi.
  • Temmuz 1992'de Cağaloğlundaki İstanbul Emniyet Müdürlüğü binasına roketatarlı saldırı düzenlenmesi ve emekli Oramiral Kemal Kayacan'ın öldürülmesi.
  • PARTİLEŞME KARARINDAN SONRA(DHKP-C)
  • I. Körfez Savaşı sırasında ABD Emperyalizmini protesto etmek amacı ile iki ABD askeri personeli öldürüldü, bir ABD Hava Kuvvetleri subayı yaralandı ve yirminin üzerinde ABD ve NATO askeri ve lojistik tesisi bombalandı.
  • 1 Ocak 1995 tarihinde İstanbul Kasımpaşa'da Koç Holdingin deposu basılarak tahrip edildi.
  • 9 Haziran 1995'de Rüştü Erdem isimli polis memuru DYP Şişli binası önünde nöbet tutarken aralarında Sibel Yalçın isimli örgüt üyesinin de bulunduğu üç DHKP-C üyesi militan tarafından öldürüldü.[52]
  • 29 Eylül 1995'de Tarkan Yağcı ve Serdar Öztürk isimli Jandarma erleri İstanbul Maslak'ta İl Jandarma Alay Komutanlığı giriş kapısı önünde gece nöbeti tutarlarken DHKP-C üyesi Mustafa Duyar ve İsmail Akkol isimli militanlar tarafından çapraz ateşe alınarak öldürüldü.[53]
  • 9 Ocak 1996 tarihinde Sabancı Center'ın 25. katında Sabancı Holding Yönetim Kurulu Üyesi Özdemir Sabancı, Toyota SA genel müdürü Haluk Görgün ve başkanlık sekreteri Nilgün Hasefe'nin öldürülmesi.[54]
  • 10 Eylül 2001'de Taksim Gümüşsuyu caddesindeki polis noktasına DHKP-C üyesi Uğur Bülbül tarafından canlı bomba saldırısı düzenlendi. Saldırıda canlı bombanın dışında 26 yaşındaki polis memuru Halil İbrahim Doğan ve 25 yaşındaki polis memuru Tuncay Karataş ile 23 yaşındaki Amanda Rigg isimli o sırada yoldan geçmekte olan ve saldırı sonucu kolu kopan ve sonrasında ağır yaralı olarak hastaneye kaldırılan Avustralyalı genç bir turist hayatını kaybetti. 17 polis memuru ile 6 vatandaş saldırı sonucu yaralandı.

[55][56][57][58]

  • 16 Haziran 2012'de Gaziosmanpaşa'da Zekeriya Yurdakul isimli polis memuru Hasan Gönen ve Sultan Işıklı isimli DHKP-C'liler tarafından vurularak öldürüldü.
  • 21 Temmuz 2012'de İstanbul Sultangazi 75.yıl mahallesinde kimlik kontrolü yapan polislere bir taksinin içinden ateş açılması üzerine bir polis yaralandı.Polislerin karşılık vermesi üzerine çatışma çıktı.Çıkan çatışmada DHKP-C üyesi Hasan Gönen ve Sultan Işıklı yaralandı.Hasan Gönen kaldırıldığı hastanede hayatını kaybetti.
  • 11 Eylül 2012'de İstanbul Sultangazi 75. Yıl Polis Merkezi'ne DHKP-C üyesi İbrahim Çuhadar tarafından canlı bomba saldırısı düzenlendi. Saldırıda canlı bombanın dışında polis memuru Bülent Özkan hayatını kaybetti. 7 kişi yaralandı.[59]
  • 9 Aralık 2012'de İstanbul'da Bahçelievler İlçe Emniyet Müdürlüğü Yenibosna 75'inci Yıl Polis Merkezi DHKP-C tarafından saldırı düzenlendi. Saldırıda Nebiha Aracı yakalandı. Saldırı Yürüyüş dergisi satarken polis tarafından vurularak felç bırakılan Ferhat Gerçek için yapıldığı açıklandı.[60]
  • 11 Aralık 2012'de İstanbul'da 9 Aralık'ta Yenibosna karakoluna yapılan saldırıda yakalanan Nebiha Aracı'ya işkence yapıldığı gerekçesiyle Gaziosmanpaşa'da Mücahit Daştan isimli polis öldürüldü.[61]
  • 1 Şubat 2013'de Ankara'da ABD Büyükelçiliğine Ecevit Şanlı adlı canlı bombanın kendini patlatması sonucu büyükelçilikte çalışan güvenlik görevlisi Mustafa Akarsu öldu Didem Tuncay adlı gazeteci ağır yaralandı.[62]
  • 19 Mart 2013'de Ankara Kızılay meydanında bulunan Adalet Bakanlığı ve AK Parti Ankara Genel Merkezine 15 dakika ara ile saldırı düzenledi. Bir kişi hafif yaralandı. [63]
  • 21 Eylül 2013'de Ankara Dikmen'de Emniyet Genel Müdürlüğü ve ek binalarına DHKP-C'li iki eylemci tarafından roketli saldırı düzenlendi. Saldırıda 3 roketten 2'si binalara isabet ederken, daha sonrasında polis ve eylemcilerin arasında çıkan silahlı çatışmada eylemcilerden Muharrem Karataş ölü, Serdar Polat da yaralı olarak ele geçirildi. [64]
  • 12 Mart 2014'de Berkin Elvan'ın cenazesinin defnedildiği akşam Okmeydanın'da DHKP-C 'liler ile karşıt görüşlüler arasında kavga çıktı.Çıkan kavgada Burak Karamanoğlu isimli bir genç DHKP-C 'lilerce vurularak öldürüldü. [65]
  • 30 Temmuz 2014'de Nurtepe'de Cumhurbaşkanı adayı Selahattin Demirtaş stantı açmak isteyen HDP Komisyonuna izin vermeyen DHKP-C'lilerle HDP'liler arasında olaylar çıktı.Okmeydanı, Sultangazi ve Sancaktepe'ye sıçrayan olaylar esnasında silahlı çatışma çıktı.Çıkan çatışmada 16 yaşındaki İbrahim Öksüz öldü..[66]
  • 14 Ağustos 2014'de Hasan Ferit Gedik'in davasında yaşanan hukuksuzluklara ve zanlıların salonda bulunanlara saldırmasına tepki göstermek isteyen DHKP-C Kartal Adliyesi'ne uzun namlulu silahlarla saldırdı.Saldırıda bir güvenlik görevlisi yaralandı.[67]
  • 14 Ağustos 2014'de Ataşehir-Yenisahra'da bir polis aracı DHKP-C militanları tarafından uzun namlulu silahlarla tarandı.Polis aracında maddi hasar oluştu.Eylemin Hasan Ferit Gedik davasında yaşananları protesto etmek için yapıldığı açıklandı.
  • 1 Ocak 2015'te Dolmabahçe'ye Fırat Özçelik adlı DHKP-C militanı saldırdı. Atmış olduğu 2 el bombası patlamadı.[68]

Örgüte yönelik düzenlenen operasyonlar[değiştir | kaynağı değiştir]

  • 30 Eylül 2006'da Tokat'a bağlı Gökdere köyü yakınlarında çıkan çatışmada beş örgüt üyesi öldürüldü.[69]
  • 10 Aralık 2007'de Ankara'da yapılan operasyonda 1 DHKP-C'li gözaltına alındı, 1969 doğumlu Kevser Mızrak hayatını kaybetti.
  • Mart 2008'de 17 DHKP-C'li gözaltına alındı. 9 kişi tutuklandı
  • 30 Nisan 2008'de Elazığ'da 5 kişi tutuklandı.
  • 15 Mayıs 2008'de Artvin'de 1 kişi tutuklandı
  • Mayıs 2008'de Sivas'ta 30 kişi gözaltına alındı
  • Haziran 2008'de 4 kişi Sivas'ta tutuklandı.
  • Mayıs 2012'de 100 kişi gözaltına alındı.
  • Ocak 2013'te 7 ilde düzenlenen eş zamanlı polis operasyonlarında, aralarında 15 avukatın da bulunduğu 85 kişi gözaltına alındı.[70]
  • 19 Şubat 2013'te 28 ilde düzenlenen eş zamanlı polis operasyonlarında aralarında avukatlarında bulunduğu 167 kişi "DHKP/C üyeliği" iddiasıyla gözaltına alındı.[71]
  • 7 Ekim 2013'te Uyuşturucu çetecilerin öldürdüğü Hasan Ferit Gedik'in cenaze töreninde silahlı kortej oluşturan DHKP-C'lilere karşı operasyonlar düzenlendi. Operasyonlar Gazi Mahallesi ve Gülsuyu'nda yapılırken bu operasyonlar sonucunda 17 kişi gözaltına alındı.[72]
  • 21 Nisan 2014'te Sancaktepe'de DHKP-C'ye yönelik operasyonda 12 kişi gözaltına alındı.
  • 29 Nisan 2014'te İstanbul Emniyet Müdürlüğü Terörle Mücadele Şube Müdürlüğü ekipleri, Küçük Armutlu'da DHKP-C’ye yönelik çalışma başlattı. Özel Harekat Timlerinin de katıldığı operasyonda aralarında örgütün Küçük Armutlu Mahallesi sorumlusunun da bulunduğu iddia edilen 18 kişi gözaltına alındı.[73]

Ayrıca Bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ "Derin sol el değiştirdi". 23 Temmuz 2012. http://www.aksiyon.com.tr/dosyalar/derin-sol-el-degistirdi_533095. Erişim tarihi: 4 Ocak 2015.  (Türkçe)
  2. ^ "Yunanistan Hüseyin Fevzi Tekin’i iade etmiyor". 17 Nisan 2014. http://www.hurriyet.com.tr/dunya/26237531.asp. Erişim tarihi: 4 Ocak 2015.  (Türkçe)
  3. ^ "1 Nisan şakası gibi". 2 Nisan 2013. http://www.sabah.com.tr/yazarlar/bolgeler/ramoglu/2013/04/02/1-nisan-sakasi-gibi. Erişim tarihi: 4 Ocak 2015.  (Türkçe)
  4. ^ "DHKP-C'nin kilit ismi Hüseyin Fevzi Tekin yakalandı". 12 Şubat 2014. http://gundem.bugun.com.tr/1-numara-yakalandi-haberi/970397. Erişim tarihi: 4 Ocak 2015.  (Türkçe)
  5. ^ a b "DHKP-C Devrimci Halk Kurtuluş Partisi-Cephesi". http://www.terororgutleri.com/dhkp-c-devrimci-halkin-kurtulus-partisi-cephesi/. Erişim tarihi: 28 Aralık 2014.  (Türkçe)
  6. ^ a b "DHKP Programı". http://www.ozgurluk.info/kitaplik/pdf/DHKPProgrami.pdf. Erişim tarihi: 5 Ocak 2015.  (Türkçe)
  7. ^ [Dhkp-C Terör Örgütünün Yapısı, Amacı ve Gerçekleştirdiği Saldırılar "Kanlı saldırıların altındaki imza: DHKP-C"]. haberler.com. 20 Mart 2013. Dhkp-C Terör Örgütünün Yapısı, Amacı ve Gerçekleştirdiği Saldırılar. Erişim tarihi: 5 Ocak 2015.  (Türkçe)
  8. ^ "DHKP-C / Amaç ve Stratejisi". http://www.terororgutleri.com/dhkp-c-amac-ve-stratejisi/. Erişim tarihi: 5 Ocak 2015.  (Türkçe)
  9. ^ a b "Türkiye'nin Sosyolojik Yapısı ve Sol Terörizm". http://www.slideshare.net/mehmeTepe/trkiyenin-sosylojik-yaps-ve-sol-terrizm. Erişim tarihi: 5 Ocak 2015.  (Türkçe)
  10. ^ "Sabancı suikastı zanlısı Atina'da tutuklandı". Sabah. 12 Nisan 2014. http://www.sabah.com.tr/gundem/2014/02/12/sabanci-suikasti-zanlisi-atinada-tutuklandi. Erişim tarihi: 5 Ocak 2015.  (Türkçe)
  11. ^ [http://arsiv.ntv.com.tr/news/106262.asp "AA Fehriye Erdal’ın Sabancı suikastindeki rolü"]. NTV. 14 Eylül 2001. http://arsiv.ntv.com.tr/news/106262.asp. Erişim tarihi: 5 Ocak 2015.  (Türkçe)
  12. ^ "Küçük, DHKP-C’ye Gazi’de kahve tarattı". Milliyet. http://www.milliyet.com.tr/Siyaset/HaberDetay.aspx?aType=HaberDetayArsiv&ArticleID=971241&Kategori=siyaset&b=Kucuk,%20DHKP-Cye%20Gazide%20kahve%20taratti. Erişim tarihi: 5 Ocak 2015.  (Türkçe)
  13. ^ İsmail Güney Yılmaz (3 Kasım 2012). "Türkiye'de Ölüm Oruçları". biamag.com. http://www.bianet.org/biamag/diger/141828-turkiye-de-olum-oruclari. Erişim tarihi: 5 Ocak 2015.  (Türkçe)
  14. ^ "Kanlı saldırıların altındaki imza: DHKP-C". Al Jazeera Türk. 14 Şubat 2014. http://www.aljazeera.com.tr/dosya/kanli-saldirilarin-altindaki-imza-dhkp-c. Erişim tarihi: 5 Ocak 2015.  (Türkçe)
  15. ^ "Derin sol el değiştirdi". Aksiyon. 23 Temmuz 2012. http://www.aksiyon.com.tr/dosyalar/derin-sol-el-degistirdi_533095. Erişim tarihi: 5 Ocak 2015.  (Türkçe)
  16. ^ "Yunanistan DHKPC lideri Fevzi Tekin'i Türkiye'ye iade etmiyor". T24. 17 Nisan 2014. http://t24.com.tr/haber/yunanistan-dhkpc-lideri-fevzi-tekini-turkiyeye-iade-etmiyor,256180. Erişim tarihi: 5 Ocak 2015.  (Türkçe)
  17. ^ Emniyet Genel Müdürlüğü, URL erişim tarihi: 12 Haziran 2008.
  18. ^ (İngilizce) Foreign Terrorist Organizations List, U.S. Department of State, URL erişim tarihi: 12 Haziran 2008.
  19. ^ (İngilizce) Proscribed terrorist groups, Home Office, URL son erişim tarihi: 12 Haziran 2008.
  20. ^ (İngilizce) Avrupa Birliği resmi gazetesi, 23 Aralık 2005, URL son erişim tarihi: 12 Haziran 2008.
  21. ^ "ABD'den DHKP/C Liderlerinin Başına Ödül". Amerikanın Sesi. 3 Nisan 2014. http://www.amerikaninsesi.com/content/abdden-dhkpc-liderlerinin-ba%C5%9F%C4%B1na-%C3%B6d%C3%BCl/1885124.html. Erişim tarihi: 5 Ocak 2015.  (Türkçe)
  22. ^ "Komşuda DHKP-C'nin 3 kampı var". Sabah. 20 Aralık 2012. http://www.sabah.com.tr/gundem/2012/12/20/komsuda-dhkpcnin-3-kampi-var. Erişim tarihi: 5 Ocak 2015.  (Türkçe)
  23. ^ "İşte DHKP-C'nin Suriye üssü". Sabah. 31 Mart 2013. http://www.sabah.com.tr/gundem/2013/03/31/iste-dhkpcnin-suriye-ussu. Erişim tarihi: 5 Ocak 2015.  (Türkçe)
  24. ^ "DHKP-C Esad’dan Kamp Yeri İstedi". doğruhaber. 25 Aralık 2013. http://dogruhaber.com.tr/haber/106822-dhkp-c-esaddan-kamp-yeri-istedi/. Erişim tarihi: 5 Ocak 2015.  (Türkçe)
  25. ^ "DHKC, Açıklama: 409, Tarih: 6 Nisan 2013". halinsesitv.com. 6 Nisan 2013. http://halkinsesitv.com/index.php/duyurular/9675-tuem-halkimizi-hueseyn-aksoy-parkimizi-sahplenmeye-cairiyoruz.html. Erişim tarihi: 5 Ocak 2015.  (Türkçe)
  26. ^ "Mahkeme yelekten terör örgütünü buldu". soL Portal. 21 Haziran 2012. http://haber.sol.org.tr/devlet-ve-siyaset/mahkeme-yelekten-teror-orgutunu-buldu-haberi-56102. Erişim tarihi: 5 Ocak 2015.  (Türkçe)
  27. ^ "1. SAVCI: Anayasal hak, 2. SAVCI: Örgütün işi". Milliyet. 8 Mart 2012. http://www.milliyet.com.tr/1-savci-anayasal-hak-2-savci-orgutun-isi/gundem/gundemdetay/09.03.2012/1512928/default.htm. Erişim tarihi: 5 Ocak 2015.  (Türkçe)
  28. ^ "Mahkeme: Pankarttan değil, terör örgütü adına eylem yapmaktan ceza verdik". Zaman. 20 Haziran 2012. http://www.zaman.com.tr/newsDetail_openPrintPage.action?newsId=1306758. Erişim tarihi: 5 Ocak 2015.  (Türkçe)
  29. ^ Yıldıray Oğur (19 Nisan 2011). "Unutalım gitsin". Taraf. http://arsiv.taraf.com.tr/yazilar/yildiray-ogur/unutalim-gitsin/15903/. Erişim tarihi: 5 Ocak 2015.  (Türkçe)
  30. ^ "GRUP YORUM'UN DHKP-C HATIRASI". aktifhaber.com. 24 Nisan 2013. http://www.aktifhaber.com/grup-yorumun-dhkp-c-hatirasi-774492h.htm. Erişim tarihi: 5 Ocak 2015.  (Türkçe)
  31. ^ Aykırı Sorular - Selma Altın
  32. ^ (Türkçe) Zafer Yolunda 1. İstanbul: Boran Yayınevi. 2000. ss. 103-104. ISBN 975-6822-03-1. 
  33. ^ Ersan, Vehbi (2013) (Türkçe). 1970'lerde Türkiye Solu. İstanbul: İletişim Yayıncılık. ss. 357-358. ISBN 978-975-05-1241-4. 
  34. ^ Ersan, Vehbi (2013) (Türkçe). 1970'lerde Türkiye Solu. İstanbul: İletişim Yayıncılık. ss. 359. ISBN 978-975-05-1241-4. 
  35. ^ Devrimci Sol. ss. 5. http://www.ozgurluk.info/kitaplik/pdf/DevrimciSol.pdf. Erişim tarihi: 5 Ocak 2015. 
  36. ^ Ersan, Vehbi (2013) (Türkçe). 1970'lerde Türkiye Solu. İstanbul: İletişim Yayıncılık. ss. 362-363. ISBN 978-975-05-1241-4. 
  37. ^ (Türkçe) Zafer Yolunda 1. İstanbul: Boran Yayınevi. 2000. ss. 141-142. ISBN 975-6822-03-1. 
  38. ^ a b c d "Dev-Sol (Devrimci Sol)". http://www.terororgutleri.com/dev-sol-devrimci-sol/. Erişim tarihi: 5 Ocak 2015.  (Türkçe)
  39. ^ Ersan, Vehbi (2013) (Türkçe). 1970'lerde Türkiye Solu. İstanbul: İletişim Yayıncılık. ss. 364. ISBN 978-975-05-1241-4. 
  40. ^ Ersan, Vehbi (2013) (Türkçe). 1970'lerde Türkiye Solu. İstanbul: İletişim Yayıncılık. ss. 365. ISBN 978-975-05-1241-4. 
  41. ^ (Türkçe) Zafer Yolunda 1. İstanbul: Boran Yayınevi. 2000. ss. 151. ISBN 975-6822-03-1. 
  42. ^ "Karagümrük Karakolu'nu Basan Dev-Sol Militanları 5 polisle 5 bekçiyi nezarethaneye kapattı". Milliyet: ss. 1. 27 Ocak 1980.  (Türkçe)
  43. ^ Ersan, Vehbi (2013) (Türkçe). 1970'lerde Türkiye Solu. İstanbul: İletişim Yayıncılık. ss. 368. ISBN 978-975-05-1241-4. 
  44. ^ (Türkçe) Zafer Yolunda 1. İstanbul: Boran Yayınevi. 2000. ss. 180-183. ISBN 975-6822-03-1. 
  45. ^ Devrimci Sol. ss. 6-11. http://www.ozgurluk.info/kitaplik/pdf/DevrimciSol.pdf. Erişim tarihi: 5 Ocak 2015. 
  46. ^ "MİT belgelerinde Gün Sazak cinayeti!". Vatan. 16 Ocak. http://www.gazetevatan.com/mit-belgelerinde-gun-sazak-cinayeti--506498-gundem/. Erişim tarihi: 5 Ocak 2015.  (Türkçe)
  47. ^ Devrimci Sol. ss. 10. http://www.ozgurluk.info/kitaplik/pdf/DevrimciSol.pdf. Erişim tarihi: 5 Ocak 2015. 
  48. ^ (Türkçe) Zafer Yolunda 1. İstanbul: Boran Yayınevi. 2000. ss. 236-237. ISBN 975-6822-03-1. 
  49. ^ "Erim'i Öldüren Çete Yakalandı". Milliyet: ss. 1. 4 Ekim 1980.  (Türkçe)
  50. ^ Akyol, Hüseyin (2010) (Türkçe). Bölüne Bölüne Büyümek: Türkiye'de Sol Örgütler. Ankara: Phoenix Yayınevi. ss. 84-85. ISBN 978-605-5738-42-6. 
  51. ^ Ersan, Vehbi (2013) (Türkçe). 1970'lerde Türkiye Solu. İstanbul: İletişim Yayıncılık. ss. 467. ISBN 978-975-05-1241-4. 
  52. ^ http://tr.wikipedia.org/wiki/Sibel_Yalçın
  53. ^ http://arsiv.sabah.com.tr/1997/01/07/f01.html
  54. ^ http://www.radikal.com.tr/Default.aspx?aType=YazarYazisi&ArticleID=896962&Yazar=%20&Date=04.09.2008&PAGE=
  55. ^ http://arsiv.sabah.com.tr/2001/09/11/p01.html
  56. ^ http://webarsiv.hurriyet.com.tr/2001/09/11/27111.asp
  57. ^ http://www.radikal.com.tr/haber.php?haberno=14202
  58. ^ http://www.hafif.org/yazi/amanda-rigg
  59. ^ http://gundem.milliyet.com.tr/istanbul-da-karakolda-canli-bomba-buyuk-patlama-oldu-/gundem/gundemdetay/11.09.2012/1594618/default.htm
  60. ^ http://gundem.milliyet.com.tr/istanbul-da-karakola-saldiri/gundem/gundemdetay/08.12.2012/1639104/default.htm
  61. ^ http://gundem.milliyet.com.tr/istanbul-da-polise-silahli-saldiri/gundem/gundemdetay/11.12.2012/1640295/default.htm
  62. ^ ABD Büyükelçiliği'nde patlama: 2 ölü
  63. ^ http://haber.mynet.com/saldiriyi-dhkp-c-ustlendi-684511-guncel/
  64. ^ http://www.radikal.com.tr/turkiye/ankarada_emniyete_roketli_saldiri-1151885
  65. ^ "Okmeydanı cinayetini DHKP-C üstlendi". Oda TV. 13 Mart 2014. http://www.odatv.com/n.php?n=okmeydani-cinayetini-dhkp-c-ustlendi-1303141200. Erişim tarihi: 13 Temmuz 2014. 
  66. ^ http://m2.samanyoluhaber.com/Gazi-Mahallesinde-olaylar-cikti-16-yasindaki-cocuk-oldu-haberi-1057705.html
  67. ^ http://birgun.net/news/view/dhkc-kartal-adliyesini-vurduk/3867
  68. ^ http://www.bbc.co.uk/turkce/haberler/2015/01/150102_dhkpc_dolmabahce
  69. ^ "Tokat'ta DHKP-C operasyonu: Beş ölü". Radikal. http://www.radikal.com.tr/haber.php?haberno=129688. Erişim tarihi: 13 Ağustos 2014. 
  70. ^ "600 polis şafak vakti bastı". Radikal. http://www.radikal.com.tr/Radikal.aspx?aType=RadikalDetayV3&ArticleID=1117591&CategoryID=77. Erişim tarihi: 13 Ağustos 2014. 
  71. ^ [http://www.yazete.com/gundem/dhkpc-teror-orgutune-operasyon-560481.html "DHKP/C terör örgütüne operasyon!"]. http://www.yazete.com/gundem/dhkpc-teror-orgutune-operasyon-560481.html. Erişim tarihi: 13 Ağustos 2014. 
  72. ^ http://www.hurriyet.com.tr/gundem/24867595.asp
  73. ^ "DHKP-C'ye şok operasyon:18 gözaltı". http://www.siyasetcafe.com/Gundem-Haberleri/3917-dhkp-cye-sok-operasyon18-gozalti. Erişim tarihi: 13 Ağustos 2014.