Ümraniye Katliamı

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Ümraniye katliamı
Bölge İstanbul
Tarih 17 Mart 1978
Saldırı türü silahlı saldırı
Ölü 5
İşleyenler TKP/ML
İşleyen TİKKO

Ümraniye hadisesi[1], Mart 1978 tarihinde Ümraniye'nin 1 Mayıs Mahallesinde (şimdiki Mustafa Kemal Mahallesi) Milliyetçi İşçi Sendikaları Konfederasyonuna üye olan ve Giresun'un Çanakçı ilçesinden[2] gelen beş işçinin (Salih Ulug, Ömer Bayraktar, Cevat Koca, Bahri Bilgin ve Sinan Koca) öldürüldüğü olay.[3]

Olay[değiştir | kaynağı değiştir]

İstanbul Emniyet Müdürlüğü, Basın ve Halkla İlişkiler Şubesi Müdürlüğü tarafından yapılan açıklamada, 17 Mart gecesi İçerenköy Taşocaklarında cesetleri bulunan Bahri Bilge, Salih Uluğ, Ömer Bayraktar, Cevat Koca ve Sinan Koca'nın, 15 Mart, çarşamba günü, 1 Mayıs Mahallesi'ne yaptıkları, fakat içinde oturmadıkları gecekondularını kontrola gittikleri Bahri Bilge'nin gecekondusuna bir kadının yerleştirilmiş olması nedeniyle mahallede kurulan halk komitesi üyeleriyle tartıştıkları belirtildi. Aynı Günün akşamı saat 20.00 sıralarında kahvede çay içerken, dışarıdan gelen ve komite üyesi oldukları bildirilen Burhanettin Yıldız, Kekeme Ayvaz, Aşık Ferhat ve Gavur Ali adlı kişiler tarafından silah tehdidi ile üzerlerinin aranıp kahveden çıkarıldıkları ve "faşistler" diye dövüldükleri ileri sürüldü. Açıklamada, beş işçiyi kahveden dışarı çıkaranlara daha sonra Mehmet Kurtoğlu, Dev-Genç'li Ömer, Ali, İsmail, Kazım Bayboğa, Hıdır Fırat, Erol Bektaş, Sabri Koçyiğit, Hasan Kara adlı kişilerin de katıldığı ve bu grup tarafından işçilerin dövülerek ve "faşistleri gecekondu sınırları dışına çıkartacağız" diyerek cesetlerin bulunduğu Taşocaklarına doğru götürüldüklerinin anlaşıldığı ileri sürüldü.[4]

Olay sonrası[değiştir | kaynağı değiştir]

17 Mart 1978 günü saat 22:00 sıralarında Karaman Çiftliği yolundaki taşocaklarına moloz dökmek için giden kamyon şoförü, cesetleri görerek İçerenköy Karakoluna haber verdi. Karakol polisleri, çevrede yaptıkları araştırma neticesinde 5 işçinin cesedini buldular. Daha sonra 2. Şube'den yardım istediler. 2. Şube'den gelen polis ekibi, saat 00:00 sıralarında çevrede araştırma yaparken üstlerine makineli tüfekle ateş açıldı. Polise ateş açanların 500 metre uzaklıktaki gecekondulardan ateş açtıkları, daha sonra karanlıktan yararlanarak kaçtıkları belirtildi.[5]

Olay sonrası açıklamalar[değiştir | kaynağı değiştir]

Kadıköy Cumhuriyet Başsavcı Yardımcısı Tarık Göksu: "Olayın nedenlerinin henüz saptanmadığını, sanıklar hakkında daha bir ipucu elde edilmediğini, bu yüzden olayın siyasi yönü olup olmadığını söyleyemeyeceğini" belirtti.[5]

İçişleri Bakanı İrfan Özaydınlı: "Ümraniye'deki korkunç faciayla ilgili araştırma ve soruşturma sürmektedir. Buradaki cinayetlerin ideolojik mücadele görüntüsü altında gecekondu ticareti yapan çıkarcılarca işlenmiş olabileceğini gösteren belirtiler üzerinde durulmaktadır." dedi.[6]

İstanbul Valisi İhsan Tekin: "Cesetleri bulunan 5 kişinin hiçbir dernek, kuruluş ve sendika ile ilişkilerinin bulunmadığı kesinlikle saptanmıştır." dedi.[7]

Ülkü Ocakları Genel Başkanı Muhsin Yazıcıoğlu: "Emniyet Görevlileri, Ümraniye'de gereken tedbirleri alsalardı bu 5 kişi ölmeyecekti, insanlık dışı bu cinayetler işlenmeyecekti. Bu 5 kişi ülkücü oldukları için kurulan 'halk mahkemelerinde' vahşice katledilmişlerdir. Bir olaylar zinciri vardır. Yetkililerin bu zinciri ortaya çıkarmasını bekliyoruz." dedi.[7]

Yurtsever Devrimci Gençlik Derneği Başkanı Ali Rıza Öğüt: "Ümraniye 1 Mayıs Mahallesi'ndeki insanlık dışı cinayetleri lanetlediklerini" bildirdi.[7]

MİSK Genel Başkanı Ömer Faruk Akıncı: "Ümraniye'de öldürülen 5 işçinin ekmek parası kazanmaktan başka bir eylemleri olmadığını" söyledi.[7]

Türkiye İşçi, Köylü Partisi Genel Başkanı Doğu Perinçek: "İstanbul Üniversitesi'nde 6 öğrencinin katledilmesini ve yine aynı şekilde beş işçinin Ümraniye'de öldürülmesini lanetle karşıladıklarını" söyledi.[7]

Failler ve Rahşan Affı[değiştir | kaynağı değiştir]

Hıdır Fırat, Hıdır Özdemir, Hıdır Aktaş, Mehmet Kurtoğlu ve Hüseyin Gökdemir cinayet zanlısı olarak tutuklandılar. 19 Mart 1978’de Ümraniye’de işçileri kurşunlayan TİKKO’cular, 1991 Affı’nda serbest kaldılar.[8]

Konuyla ilgili eserlerden bazıları[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Ümraniye İçinde Vurdular Bizi, Alper Aksoy, Ocak Yayınları 2003

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Nazlı Ilıcak, Makaleler: 1978, Cilt II, Kervan Yayınları, s. 174.
  2. ^ Çanakçı Gündem : Ümraniye İçinde Vurdular Bizi
  3. ^ Cumhuriyet 78-79, Matbaacılık ve Gazetecilik, T.A.Ş., 1979, s. 225.
  4. ^ "Ümraniye'deki 5 işçinin 7 katil zanlısı yakalandı" - Bahattin Şenol, Milliyet,26 Mart 1978.
  5. ^ a b "Beş İşçi İşkenceyle Öldürüldü" - Erhan Akyıldız, Milliyet,19 Mart 1978.
  6. ^ "Bakan: "Mütecavizleri bilgi almak için ziyaret ettim" dedi. Milliyet,20 Mart 1978.
  7. ^ a b c d e "5 İşçinin öldürülmesiyle ilgili 80 kişi gözaltına alındı" - Erhan Akyıldız, Milliyet,20 Mart 1978.
  8. ^ "Cezaevinde Unutulan Ülkücüler", 19 Ocak 2011 URL erişim tarihi: 14 Haziran 2012

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]