Yer bilimleri

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Kosta Rika, Orosí yakınlarındaki bir dağ deresinin taşlı tarafı (bu taşlar tahminen metamorfik kayaçlardır).

Yer bilimleri, Dünya'nın ve atmosferinin fiziksel ve kimyasal yapısıyla uğraşan bir bilim dalı olup, Dünya gezegenine ait bütün doğal bilimi alanlarını kapsar. Yer bilimleri gezegen biliminin bir dalı olarak düşünülebilir ancak tarihi daha eskiye dayanır. Yer bilimleri, her biri kendi içinde daha özelleşmiş alanlara ayrılabilen dört ana çalışma alanından oluşur; bunlar sırasıyla litosfer, hidrosfer, atmosfer ve biyosferdir.

Yer bilimlerine hem indirgemeci hem de bütüncül yaklaşımlar bulunmaktadır. Yer bilimleri aynı zamanda Dünya ve Dünya'ya komşu gökcisimlerinin incelenmesidir. Yer bilimcilerin bir kısmı enerji ve maden kaynaklarının yerlerini tespit etmek için üzerinde çalıştıkları gezegen hakkındaki bilgilerini kullanırken, bir kısmı da beşeri faaliyetlerin Dünya'nın çevresine olan etkilerini araştırır ve gezegenimizi korumak için yöntemler tasarlar. Bazısı da volkanlar, depremler ve kasırgalar gibi doğa olayları hakkındaki bilgilerini kullanarak insanların bu tehlikeli doğa olaylarına karşı savunmasız kalmaması için yerleşim ve topluluk planlarının oluşturulmasına katkıda bulunur.

Yer bilimleri, jeoloji, litosfer ve büyük ölçekli Dünya iç yapısının yanı sıra atmosfer, hidrosfer ve biyosferin incelenmesini kapsayabilir. Yer bilimciler Dünya'nın nasıl işlediği ve evrimleştiği hakkında nicel bir anlayış oluşturmak için genellikle jeoloji, kronoloji, fizik, kimya, coğrafya, biyoloji ve matematik bilimlerini kullanır. Örneğin, meteorologlar hava durumunu inceler ve tehlikeli fırtınaları araştırırlar. Hidrologlar suyu inceler ve gözlemleri sonucunda sel uyarısında bulunurlar. Sismologlar depremleri inceler ve nerede gerçekleşeceğini anlamaya çalışırlar. Jeologlar kayaları inceler ve faydalı minerallerin bulunmasına yardımcı olurlar. Yer bilimciler çoğunlukla sahada çalıştıkları için dağlara tırmanmak, deniz dibini araştırmak, mağaralar boyunca sürünmek, bataklıklarda bata çıka yürümek genellikle işlerinin birer parçasıdır. Ölçümler yapar ve numune (bunlara taşlar ve nehir suyu örnek verilebilir) toplarlar ve bulgularını çizelge ve haritalara kaydederler.

Dünya'nın küreleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Yer bilimleri genellikle dört küre olduğunu var sayar. Bunlar litosfer, hidrosfer, atmosfer ve biyosferdir.[1] Her biri sırasıyla taşlar, su, hava ve yaşama karşılık gelmektedir. Bazıları tarafından hidrosferin ayrı bir bölümü olarak kriyosfer (buzlara karşılık gelir) ile aktif ve karışık bir küre olan pedosfer (toprağa karşılık gelir) bu dört ana küreye dahil edilmektedir.

Yer bilimi bölümleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

Özel

  1. ^ Earth's Spheres 31 Ağustos 2007 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. ©1997-2000. Wheeling Jesuit University/NASA Classroom of the Future. Retrieved November 11, 2007.

Genel

Konuyla ilgili yayınlar[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Allaby M., 2008. Dictionary of Earth Sciences, Oxford University Press, 978-0-19-921194-4
  • Korvin G., 1998. Fractal Models in the Earth Sciences, Elsvier, 978-0-444-88907-2
  • "Earth's Energy Budget". Oklahoma Climatological Survey. 1996-2004. 17 Kasım 2007 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Kasım 2007. 
  • Miller, George A.; Christiane Fellbaum; and Randee Tengi; and Pamela Wakefield; and Rajesh Poddar; and Helen Langone; Benjamin Haskell (2006). "WordNet Search 3.0". WordNet a lexical database for the English language. Princeton, NJ: Princeton University/Cognitive Science Laboratory. 1 Ocak 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Kasım 2007. 
  • "NOAA National Ocean Service Education: Geodesy". National Oceanic and Atmospheric Administration. 8 Mart 2005. 8 Mayıs 2005 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Kasım 2007. 
  • Reed, Christina (2008). Earth Science: Decade by Decade. New York, NY: Facts on File. ISBN 978-0-8160-5533-3. 
  • Tarbuck E. J., Lutgens F. K., and Tasa D., 2002. Earth Science, Prentice Hall, 978-0-13-035390-0

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]