Enerji tasarrufu

Vikipedi, özgür ansiklopedi

Enerji tasarrufu, bir enerji hizmetinin daha az kullanılarak enerji tüketimini azaltma çabasıdır. Enerjiyi daha verimli kullanarak (aynı iş için daha az enerji harcayarak) veya kullanılan enerjinin miktarını azaltarak (örneğin daha az araç sürmek) enerji tasarrufu sağlanabilir. Enerji tasarrufu, eko-yeterlilik konseptinin bir parçasıdır. Enerji tasarrufu önlemleri, binalardaki enerji ihtiyacını azaltarak çevre kalitesini, ulusal güvenliği, bireylerin finansal güvenliğini ve kazancı artırabilir.[1] Enerji tasarrufu enerji hiyerarşisinin başında gelmektedir[2] ve gelecekte kaynakların tükenmesini engelleyerek enerji maliyetlerini de düşürür.[3]

İsraf ve kayıpların azaltılmasının yanında teknolojik geliştirmeler, işletme ve bakımda iyileştirmeler sayesinde verimliliğin artırılmasıyla enerjiden tasarruf edilebilir. Nüfus artışının sabitlenmesiyle de enerji kullanımı küresel kapsamda azaltılabilir.

Arabaların yakıttaki kimyasal enerjiyi kinetik enerjiye ve hidroelektrik santrallerinin su akışındaki kinetik enerjiyi elektrik enerjisine çevirmesinde gözlemlenebildiği üzere, enerji sadece bir biçimden bir diğerine dönüştürülebilir. Enerjinin dönüştürülmesinde kullanılan makinelerin çalışması sırasında makine elemanlarında meydana gelen aşınma ve sürtünmeler oldukça yüksek enerji kayıplarına ve bundan dolayı da yüksek masraflara sebep olmaktadır. Bu kayıpları en aza indirmek ve makinelerin yaşam döngüsünü geliştirmek yeşil mühendislik uygulamalarını hayata geçirmek ile mümkündür.[4]

1991'den beri her yıl 14 Aralık günü "Enerji Tasarrufu Günü" olarak kutlanmaktadır.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Unintended consequences of green technologies – Uncorrected proof (PDF). 2018. Erişim tarihi: 14 Haziran 2016. 
  2. ^ "A guide for effective energy saving". Renewable Energy World. 11 Haziran 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Haziran 2016. 
  3. ^ "Top 5 reasons to be energy efficient". Alliance to Save Energy (ASE). 20 Temmuz 2012. 8 Haziran 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Haziran 2016. 
  4. ^ R.Chattopadhyay (2014). Green Tribology, Green Surface Engineering and Global Warming. ASM International,USA. ISBN 978-1627080644.