Ehl-i Hak

Vikipedi, özgür ansiklopedi

Ehl-i Hak (Kürtçe: ﯼاڔﮦساﻥ Yâresân, Farsça: اهل حق Ahl-e Haqq), çogunlukla İran’da yaygın olan, İslamiyet'in Şia akımına bağlı alevi heterodoks bir inançtır.

Allah'ın birbirini izleyen yedi suretinin olduğuna inanırlar. İlk sureti dünyayı yaratan Havandagar, ikinci sureti Ali'dir. En önemlisi ise Ehl-i Hak'ın kurucusu Sultan Sohak'tır.

İnsanlar sarı kilden yaratılmış iyi insanlar ve kara kilden yaratılmış kötü insanlar olmak üzere ikiye ayrılır. Mahşer gününde Şehrezor yaylasında bütün sultanların cezalandırılacağına inanırlar.

İran'da başta Gurani ve Kelhuri Kürtleri olmak üzere, Fars, Luri ve Azeri inanç mensupları da bulunmaktadır.

Coğrafik olarak en çok Kermanşah (Kirmaşan), Güney Sanandaj, Batı Hemedan, Kuzeybatı Luristan ve Kuzey İlam bölgelerinde yaşamaktadırlar. Bunun dışında, İran’ın başka yörelerinde de dağınık Ehl-i Hak toplulukları mevcuttur. Kuzey Irak’ta da seyrek olarak varolan Ehl-i Hak toplulukları, bu yörelerde "Kakaî" ismiyle anılır.