Mirza Hüseyin Ali

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Bahailik
Bahai star.svg

Merkez figürler
Bab
Bahaullah
Abdülbaha
Kutsal metinler
Kitab-ı Akdes
Kitab-ı İkan

Saklı Sözler
Yedi Vadi

Kurumlar

Bahai Dini’nin Velisi
Yüce Adalet Evi
Ruhani Meclis

Tarih

Bahai tarihi · kronoloji
Babizm · Şeyh Ahmet
Zulüm

Önemli kişiler

Şevki Efendi
Martha Root · Táhirih
Badí‘ · Havariler
Nedenin Elleri

Ayrıca bakınız

Semboller · Kurallar
Öğreti · Metinler
Takvim · Bölümler
Hac · İbadet

Bahailik maddeleri

Bahaullah (Arapça: بهاء الله ) veya doğum adıyla Mirza Hüseyin Ali (Farsça: میرزا حسینعلی نوری 12 Kasım 1817 – 29 Mayıs 1892). Tam adı ile Mirza Hüseyin Ali el-Mazendarani en-Nurî [1].

Mirza Hüseyin Ali' nin 1868 yılında çekilmiş bir fotoğrafı.

Yaşamı[değiştir | kaynağı değiştir]

Bahai Dini'nin kurucusudur. 12 Kasım 1817'de İran'nın Tahran kentinde bir vezirin ailesinde doğmuştur. 1863'te Bağdat'ta peygamberliğini ve yeni dinin prensiplerini açıkladı. Geçmiş çağlardan beri eski peygamberlerin vaat ettikleri döneme dünyanın girmiş olduğunu ilan etti.

İsrail-Hayfa'da "Nokta-i Ulâ"[2] (Hurûfî-Noktacılık mezhebinin üstâd-ı â'zamı) olarak bilinen ve "Kâ'im" (beklenen Mehdi) kabul edilen Mirza Hüseyin Ali'nin mürşidi Seyyid Ali Muhammed anısına Bahailer tarafından inşa ettirilen türbe.

Bab'a bağlanış ve Bağdat'a sürgün[değiştir | kaynağı değiştir]

Mirza Hüseyin Ali, 1844'te beklenen Kaim - Mehdi olduğunu ilan eden Bab'a (Seyyid Ali Muhammed) ilk inananlardan biri oldu. Bundan dolayı saray çevresinde kendisini bekleyen rahat hayatından vazgeçti. Bab'ın 1850'de Tebriz'de kurşuna dizilmesinden sonra Nasıreddin Şah'a düzenlenen bir suikastten tüm Babiler sorumlu tutulunca İran yönetimince bu yeni inanç mensuplarına karşı inanılmaz dehşetli bir işkence ve idam furyası başlatıldı. Bahaullah da 1852'de Tahran'da başka Babiler ile birlikte Siyah Çal adlı zindanda bir süre hapsedildi. İran yönetimi, mollaların da bastırmasıyla bu yeni inancı söndürmek düşüncesiyle Bahaullah ve beraberindekileri Osmanlı toprağı olan Bağdat'a sürgüne gönderdi. 21 Nisan 1863'te Bağdat'ta sürgünde iken, Bab'ın yakında geleceğini vaad ettiği yeni Mazharın kendisi olduğunu ilan etti. Bahailik böylece kurulmuş oldu. Bab'ın kurşuna dizilmesi ve bir seri Babi katliamından sonra umutsuz durumda kalan Babiler'in büyük bir kısmı onun liderliğini takip ettiler.

Edirne ve Akka yılları[değiştir | kaynağı değiştir]

Bağdat'tan sonra İstanbul ve sonra Edirne'ye sürgün edildi. Edirne'de yaklaşık 5 yıl yaşadıktan sonra 1868'de, ailesi ve beraberindekilerle birlikte Osmanlı'nın uzak sürgün kalesi olan Akka'ya gönderildi. 1876'da Birinci Meşrutiyet'in ilanıyla birlikte zindandan kurtuldu. Akka'da yaşamaya devam etti. 1892'de Akka'da öldü. Eserlerinden bir kısmını Bağdat'ta, bir kısmını sürgünde geçtiği Türkiye topraklarında, Edirne'de, Akka'da kaleme almıştır.

Bahá'u'lláh Akka'daki türbesi.
Bahá'u'lláh'ın Akka'daki mezarı.

Evlilikleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Bahaullah üç kez evlendi. İlk eşi soylu bir aileden gelen Asiye Hanım idi. Kendisi henüz 18, Asiye Hanım ise 15 yaşında iken 1835 yılında Tahran'da evlendiler. Bu evlilikten Mirza Mehdi adında bir oğulları olmuştur.

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Neyir Özşüca, Bahâî Tarihi Özeti, 1987 İstanbul, s. 9-11
  2. ^ Denis MacEoin (1992). The Sources for Early Bābī Doctrine and History. Leiden: Brill. ss. 177. ISBN 90-04-09462-8. http://books.google.com/books?id=xqV9-zmMxsUC&printsec=frontcover&source=gbs_atb#v=onepage&q&f=false.  Muhammad 'Alí Faydí's Hadrat-i Nuqta-yi Ulá (Tehran, 132 B.E./1976-77): "This work contains an interesting account of the single portrait of the Báb painted by Áqa Bálá Big Shíshvání Naqshbandí during Shírazí's stay in Urúmiyya in 1848 (pp. 367–74). This painting is now kept in the Bahá'í archives in Haifa..."