Mersin Liman Tesisleri

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Batıdan görünüş

Mersin Liman Tesisleri Türkiye’nin en büyük limanlarından biridir.

Yerleşim[değiştir | kaynağı değiştir]

Mersin Limanının dalgakıranlarla korunmuş bölümü kentin güneyinde Akdeniz merkez ilçe sahilinde ve yaklaşık olarak 36°47′K 34°37′D / 36.783°K 34.617°D / 36.783; 34.617 koordinatlarında yer alır. Ancak rıhtım ve iş bölgesi bu alanın doğusundadır. Batıda ise Balıkçı barınağı vardır.

Tarihi[değiştir | kaynağı değiştir]

19. yüzyılda Mersin’ın bir liman kenti olarak ortaya çıkması genellikle Amerikan İç Savaşına bağlanır. Avrupa’nın pamuk ihtiyacının bir bölümünün Mersin’den sağlanması kent tarihinde bir dönüm noktası olmuştur. Ancak Mersin’ın doğal bir limanı yoktur. Bu sebeple bir liman inşaatı yaptırılması düşünülmüş ve 1929 yılında bu amaçla bir şirket bile kurulmuştur. Ne var ki, parasal soırunlar ve araya İkinci Dünya Savaşının girmesi sebebiyle projeden vaz geçilmiştir.[1] Limanın devlet eliyle yaptırılmasına 1954 yılında başlanmıştır. 1954 yılında açılan ihaleyi Hollanda Kraliyet Liman İnşaat şirketi ( Koninklijke Nederlandsche maatschappij voor havenwerken N.V.) kazanmış ve 25 Nisan 1954 tarihinde temel atılmıştır. Bayındırlık Bakanlığı (o zamanki adı Nafıa Vekaleti) denetimindeki iş 7 yıl devam etmiştir. İlk iskele 30 Ağustos 1958 de hizmete açılmış, diğer işler 30 Haziran 1961 e kadar devam etmiştir.[2][3] Limandaki yardımcı tesisler ise şirketin Türk ortağı Himtaş tarafından tamamlanmıştır. İş o zamanki kura göre 70 milyon Hollanda florinine mal olmuştur.

Teknik özellikler[değiştir | kaynağı değiştir]

İskeleler[değiştir | kaynağı değiştir]

Başlıca iskeleler Şunlardır :Ticari Eşya isakelesi, Tahıl iskelesi (ki bu iskele 100 000 tonluk Mersin silosuna hizmet etmektedir), Orman ürünleri ve Canlı Hayvan İskelesi, Balıkçılık iskelesi, Maden Cevheri İskelesi, Petrol iskelesi ( ki bu iskele de ATAŞ rafinerisine hizmet amacıyla yapılmıştır) ve Onarım iskelesi.

Dalgakıranlar[değiştir | kaynağı değiştir]

Doğuda ve batıda iki adet dalgakıran vardır. Mersin’in hakim rüzgarı Lodos olduğundan batıdaki 1600 metrelik ana dalgakıran büyük taş bloklarla inşa edilmiştir. Taşlar Mersin’in Limonlu (Lamas) beldesindeki taş ocağından temin edilmiştir.2400 metrelik doğu dalgakıranı ise beton bloklarla yapılmıştır.

Deniz tarama[değiştir | kaynağı değiştir]

Bir Danımarka şirketinden kiralanan tarak makinası yardımıyla deniz tabanı derinleştirilmiştir. Derinlik yerine göre 6 ve 14 metre arasındadır.

Ana depolar[değiştir | kaynağı değiştir]

Üç ana depo vardır. Zati (kişisel) eşya ambarı adını alan bir ambar 32x 75 m2 genişliğinde ticari eşya ambarı adını alan iki ambar ise 120x75 m2genişliğindedir. Bunun yanı sıra 3 km2 genişliğinde boş alan vardır ki bu alan şu anda konteynır depolama alanı olarak kullanımaktadeır.

50 Yılda 50 Eser[değiştir | kaynağı değiştir]

İnşaat Mühendisleri Odası odanın kuruluşundan itibaren 50 yıl içersinde ülkede gerçekleştirilmiş 50 büyük inşaat projesini bir juri tarafından saptayarak bu projeleri 50 Yılda 50 Eser adı altında ilan etmiştir. Liste bölgesel kalkınma, binalar, ulaşım, hidroloji ve endüstri alt başlıklarını taşımaktadır. Bu proje de o liste içersinde yer almaktadır.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Gündüz Artan: Mersin Tarihi Kronolojisi, İçel Sanat Kulübü, Mersin, 2003
  2. ^ Mersin Limanı, TCDD Yayınları , 1965, İzmir
  3. ^ Mersin Harbour, RNHW

Dış Bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]