Mersin Liman Tesisleri

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Batıdan görünüş

Mersin Liman Tesisleri, Türkiye'nin en büyük liman tesislerinden biridir.

Yerleşim[değiştir | kaynağı değiştir]

Mersin Limanı'nın dalgakıranlarla korunmuş bölümü kentin güneyinde Akdeniz merkez ilçe sahilinde ve yaklaşık olarak 36°47′K 34°37′D / 36.783°K 34.617°D / 36.783; 34.617 koordinatlarında yer alır. Ancak rıhtım ve iş bölgesi bu alanın doğusundadır. Batıda ise balıkçı barınağı vardır.

Tarihi[değiştir | kaynağı değiştir]

19. yüzyılda Mersin'in bir liman kenti olarak ortaya çıkması genellikle Amerikan İç Savaşı'na bağlanır. Avrupa'nın pamuk ihtiyacının bir bölümünün Mersin'den sağlanması kent tarihinde bir dönüm noktası olmuştur. Ancak Mersin'ın doğal bir limanı yoktur. Bu sebeple bir liman inşaatı yaptırılması düşünülmüş ve 1929 yılında bu amaçla bir şirket bile kurulmuştur. Ne var ki, parasal sorunlar ve araya İkinci Dünya Savaşı'nın girmesi sebebiyle projeden vazgeçilmiştir.[1]

Limanın devlet eliyle yaptırılmasına 1954 yılında başlanmıştır. 1954 yılında açılan ihaleyi Hollanda Kraliyet Liman İnşaat şirketi (Koninklijke Nederlandsche maatschappij voor havenwerken N.V.) kazanmış ve 25 Nisan 1954 tarihinde temel atılmıştır. Bayındırlık Bakanlığı (o zamanki adıyla Nafıa Vekaleti) denetimindeki iş yedi yıl devam etmiştir. İlk iskele 30 Ağustos 1958'de hizmete açılmış, diğer işler 30 Haziran 1961'e kadar devam etmiştir.[2][3] Limandaki yardımcı tesisler ise şirketin Türk ortağı Himtaş tarafından tamamlanmıştır. İş o zamanki kura göre 70 milyon Hollanda florinine mal olmuştur. Liman, İnşaat Mühendisleri Odası tarafından hazırlanan 50 Yılda 50 Eser adlı listede yer almıştır.

Teknik özellikler[değiştir | kaynağı değiştir]

İskeleler[değiştir | kaynağı değiştir]

Başlıca iskeleler; ticari eşya iskelesi, tahıl iskelesi (ki bu iskele 100.000 tonluk Mersin silosuna hizmet etmektedir), orman ürünleri ve canlı hayvan iskelesi, balıkçılık iskelesi, maden cevheri iskelesi, petrol iskelesi (ki bu iskele de ATAŞ rafinerisine hizmet amacıyla yapılmıştır) ve onarım iskelesidir.

Dalgakıranlar[değiştir | kaynağı değiştir]

Doğuda ve batıda iki adet dalgakıran vardır. Mersin'in hâkim rüzgârı lodos olduğundan batıdaki 1.600 metrelik ana dalgakıran büyük taş bloklarla inşa edilmiştir. Taşlar Mersin'in Limonlu (Lamas) beldesindeki taş ocağından temin edilmiştir. 2.400 metrelik doğu dalgakıranı ise beton bloklarla yapılmıştır.

Deniz tarama[değiştir | kaynağı değiştir]

Bir Danimarka şirketinden kiralanan tarak makinesi yardımıyla deniz tabanı derinleştirilmiştir. Derinlik yerine göre 6 ve 14 metre arasındadır.

Ana depolar[değiştir | kaynağı değiştir]

Üç ana depo vardır. Zati (kişisel) eşya ambarı adını alan bir ambar 32×75 m2 genişliğinde ticari eşya ambarı adını alan iki ambar ise 120×75 m2 genişliğindedir. Bunun yanı sıra 3 km2 genişliğinde boş alan vardır ki bu alan şu anda konteyner depolama alanı olarak kullanılmaktadır.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Gündüz Artan: Mersin Tarihi Kronolojisi, İçel Sanat Kulübü, Mersin, 2003
  2. ^ Mersin Limanı, TCDD Yayınları , 1965, İzmir
  3. ^ Mersin Harbour, RNHW

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]