Sincan Uygur Özerk Bölgesi

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara
Sincan Uygur Özerk Bölgesi
Çince : 新疆维吾尔自治区
Xīnjiāng Wéiwú'ěr Zìzhìqu
Kısaltmalar:   (pinyin: )
شىنجاڭ ئۇيغۇر ئاپتونوم رايونى  Shinjang Uyghur aptonom rayoni bu haritada renklendirilmiştir.
Adın kökeni 新 xīn – yeni

疆 jiāng – sınır

"yeni sınır"
İdari birim türü Özerk bölge
Başkenti
(ve en büyük şehri)
Urumçi
ÇKP Komitesi Sekreteri Chen Quanguo (陈全国)
Vali Şöhret Zakir (شۆھرەت زاكىر)
Yüzölçümü 1 664 897.17[1] km² (1.)
Nüfusu (2015)
 - Nüfus yoğunluğu
23.597.300 2015 Census [2] (24.)
11.8 kişi/km2 (29.)
GSYİH (2015)
 - kişi başına
CNY 427.4 milyar (25.)
CNY 19.798 (21.)
İGE (2015) 0.774 (orta) (21.)
Başlıca etnik gruplar Uygur – %48 2015 Census [3]

Han – %36.4 Kazak – %7 Hui – %5 Kırgız – %0,9 Moğol – %0,8 Dongxiang – %0,3 Pamir – %0,2 Şibe – %0,2

İl düzeyi 14
İlçe düzeyi 99
Belde düzeyi 1005
ISO 3166-2 CN-
Resmî websitesi
http://www.xinjiang.gov.cn (Çince(Çince)

Sincan Uygur Özerk Bölgesi (Basitleştirilmiş Çince: 新疆维吾尔自治区; Geleneksel Çince: 新疆維吾爾自治區; pinyin: Xīnjiāng Wéiwú'ěr Zìzhìqū; Uygurca: شىنجاڭ ئۇيغۇر ئاپتونوم رايونى, Shinjang Uyghur Aptonom Rayoni), Çin'in kuzeybatısında bulunan bir özerk bölge. Güneyde Tibet Özerk Bölgesi, güney doğuda Çinghay ve Gansu eyaletleri, doğuda Moğolistan, kuzeyde Rusya, kuzeybatıda Kazakistan ve batıda Kırgızistan, Tacikistan, Afganistan, Pakistan ve Hindistan kontrolündeki Keşmir bölgesiyle komşudur. 1.664.897,17 km² yüzölçümü ile Çin Halk Cumhuriyeti'nin en geniş idari bölgesidir. Başkenti Urumçi, resmî dilleri Uygurca ve Standart Çincedir.

Mançuların kurduğu Çing Hanedanı Qianlong döneminde "Yeni Sınır" anlamına gelen "Shinkyang (Xinjiang)" (Mançu dilinde "Ice Jecen") adı verilmiştir. Ancak bu isim kimi zaman eleştirilmekte, "Doğu Türkistan" ya da "Çin Türkistanı" gibi isimlerin kullanılması savunulmaktadır.[kaynak belirtilmeli] Çin Halk Cumhuriyeti hükûmeti ise bu tür isimlerin kullanılmasını ayrılıkçılık veya Pan-Türkizm olarak nitelemektedir.[4]

Bu bölgede Uygurlardan başka Kazaklar ve Kırgızlar gibi Türk toplulukları da vardır. Zaten 20. yüzyılda Türkiye'ye göç etmiş Orta Asya Türk halklarının da çoğu Çin esaretinden kaçmıştır.

Tarihçe[değiştir | kaynağı değiştir]

Hiung-nu Han Hanedanı Çatışması[değiştir | kaynağı değiştir]

Çin’in Han Hanedanı (MÖ 206 – 220) döneminde bölge merkezi Moğolistan steplerinde bulunan Hiung-nuların hakimiyeti altında bulunmaktaydı. MÖ 2. yüzyılda Çin bölgedeki yerel devletlerle Hiung-nu karşı ittifak oluşturmak amacıyla ilk defa Zhang Qian adında bir elçiyi batıya göndermiştir. Bundan sonra bölgenin hakimiyeti için Han Hanedanı ve Hiung-nu'lar arasında başlayan uzun mücadele Çin'in lehine sonuçlandı. MÖ 60 yılında Han Hanedanı bugünkü Bayin'gholin Moğol Özerk İli yakınlarındaki Vuley’de (乌垒/烏壘) kurulan Batı bölgeleri genel valiliği'ne (西域都护府/西域都護府) bağlanarak Çin himayesine girmiştir; Çin buradan başlayarak batıdaki Pamir Dağları'na kadar uzanan bölgeyi kontrolü altında tutmaktaydı.

Çin’de Wang Mang karışıklıklarının yaşandığı dönemde Vilayette isyanlar baş gösterdi ve 13 yılında bu bölge tekrar Hun hakimiyetine döndü. Daha sonra bölgeye defalarca sefer düzenleyen Han Hanedanı 74-76, 91-107 yılları arasında, ve 123’ten sonra vilayet yönetimini tekrar kurdu. Han Hanedanı’nın devrilmesinin ardından Batı bölgeleri genel valiliği Vey Hanedanı (265’e kadar) ve Batı Jin Hanedanı (265’ten sonra) tarafından devam ettirildi.

4. – 6. yüzyıllar arası[değiştir | kaynağı değiştir]

4. yüzyıldan başlayarak kuzeyden gelen göçebe akınlarına maruz kalan Batı Jin Hanedanı yıkılınca Kuzeybatı Çin’de Beş Barbar Onaltı Krallık denilen dönemde Han Çinlisi olmayan halklar tarafından çeşitli krallıklar kuruldu. Bunlardan Qian Liang, Qian Qin, Hou Liang ve Batı Liang, Batı bölgeleri genel valilği egemenliği altına almaya çalıştı. Sonunda Kuzey Çin’i egemenliği altında birleştiren Kuzey Vey Hanedanı bugünkü Doğu Türkistan’ın güneydoğusunu hakimiyeti altına aldı. Batı bölgeleri ise Shule, Yutian, Guizi ve Qiemo gibi yerel devletlerin elinde kalmıştı; buna karşılık Turpan çevresindeki orta bölgeler Kansu merkezli Kuzey Liang krallığının ardılı olan Gaochang’ın kontrolu altındaydı.

Sincan Uygur Özerk Bölgesi Başkenti Urumçi
Sincan'da bölgelerine göre nüfusun çoğunluğunu oluşturan etnik grupları gösteren harita.
Hotan'da bir Uygur kız çocuğu

Göktürk Kağanlığı[değiştir | kaynağı değiştir]

5. yüzyılın sonlarına doğru bölgeye giren Tuyuhun ve Rouran boyları bu bölgedeki Çin egemenliğine son verdi. 6. yüzyılda Rouran hakimiyeti altındaki Altay bölgesinde Göktürkler tarih sahnesine çıktı. 1 yüzyıl içerisinde Rouranları yenerek nüfuzu batıda Aral Denizi, doğuda Baykal Gölünü aşan ve tüm Orta Asya’yı kapsayan geniş bir Göktürk İmparatorluğu kurdular. Kağanlığı 583'te doğu ve batı olmak üzere ikiye ayrıldı; bu bölge Batı Göktürk Kağanlığı'nın egemenliğinde kaldı. 609 yılında Çin'in Sui Hanedanı Tuyuhunları yenerek güneydoğu Doğu Türkistan'ı ele geçirdi.

Tang Hanedanı ve Hanlıklar[değiştir | kaynağı değiştir]

Ana madde: Tang Hanedanı

Çin’de 618 yılında kurulan Tang Hanedanı bölgede hızlı bir yayılma göstermiştir. 620'ler ve 630'lardan başlayarak Göktürkler üzerinde baskısını arttıran Tang Çin’i 657’de Batı Göktürk Kağanlığı’nın yıkılmasına yol açmıştır. Bu dönemde Anxi genel valiliği'ne (安西都护府/安西都護府; "huzurlu + batı şehir + koruma + merkez") bağlanmıştı. Ancak bu vilayet Tang Hanedanının sonuna kadar varlığını sürdürememiştir. 8. yüzyıldaki Anshi İsyanı döneminde, Tibet Tang Hanedanı'nın bu bölgeden Yunnan’a kadar olan geniş bir bölümünü ele geçirmişti. Bundan sonra Doğu Türkistan’ın güneyi Tibet’in kontrolüne girerken, bölgenin kuzey kısımı Uygur Kağanlığı’nın hakimiyetine girdi.

9. yüzyılın ortalarında Tibet ve Uygur Kağanlığı zayıflamaya başladı. Çeşitli Türk boylarının oluşturduğu Karahanlılar 10. ve 11. yüzyıllarda Batı Xinjiang’ın kontrolünü ele geçirdi. Bu arada 840’da Uygur Kağanlığı'nın Kırgızlar tarafından parçalanmasından sonra kimi Uygur boyları bugünkü Turfan ve Urumçi çevresine yerleşir. Burada kurulan Uygur devleti kimi zaman çeşitli devletlerin himayesine girse de 13. yüzyıla kadar Doğu Türkistan’ın doğusuna hükmetmiştir. Kimi araştırmacılar Karahanlılar ve Uygurların arasındaki benzerliklere değinmektedir.Uygurlarda islam dinini seçerek doğuda yaşayan halkların dinlerine girmediler çünkü onların dinlerini seçerlerse kendi öz benliklerini yitireceklerini biliyorlardı.Bu yüzden kendisi gibi Türk olan Karahanlılara uymuşlardır.

1132'de, Mançurya'daki Kitan’nın ardılları Kuzey Çin'deki Jurchen'lerin baskısından kaçarak bu bölgeye girmiştir. Burada Karahıtay Hanlığı’nı kurarak Tarım Havzasının büyük bölümünü 13. yüzyıla kadar hakimiyetleri altında tutmuşlardır.

Moğol dönemi[değiştir | kaynağı değiştir]

Ana madde: Moğol dönemi

Moğolistan’ın hakimiyeti altında birleştiren Cengiz Han batıya doğru ilerlemeye başladığında Uygur devleti 1209’da Moğollara ittifak teklif eder. Cengiz Han’a vergi ve asker vermeyi öneren Uygurlar, buna karşılık Turfan - Urumçi bölgesinin egemenliğini elinde tutmayı başarır. 1218'de Cengiz Han Kara Hıtay devletini yıkar. Kara Hıtay'ın İslamiyete karşı baskıcı tutumları nedeniyle Cengiz Han Kaşgar bölgesinde bir kurtarıcı olarak karşılanır.

Cengiz Han’dan sonra Moğol İmparatorluğu oğulları arasında paylaşılır. Bu bölge ise Çağatay Hanlığı’nın payına düşmüştür. Ancak Moğolistan ve Çin'deki Yuan Hanedanı diğer Moğol Hanlıkları burada hak iddia eder. 15. yüzyılda Çağatay Hanlığı parçalanır; Gulca, Yarkand ve Turfan'da hükümdarlık kurulur.

17. yüzyılda Cungarlar (Oyratlar, Kalmıklar) bölgede bir İmparatorluk kurar. Bunlardan Kalmıklar egemenliklerini Çin Seddinden Don Nehri'ne, Himalayalar’dan Sibirya’ya kadar genişletir.

Mançu İmparatorluğu[değiştir | kaynağı değiştir]

Çin’de Mançular tarafından kurulan Çing Hanedanı 18. yüzyılın ortalarında bölgenin hakimiyetini Cungarlar’ın elinden alır. Çing Hanedanı, Tarım Havzası ve Çungarya bölgesinde kendine bağlı küçük hanlıklar oluşturmak ister. Ancak 1758-1759 yıllarında çıkan isyanlar üzerine bu planını değiştirerek direk merkeze bağlı bir askeri yönetim kurar. İki bölge birleştirilerek Gulca’daki İli Generali'nin yönetimine verilir.

Dungan İsyanı[değiştir | kaynağı değiştir]

Ana madde: Dungan İsyanı

19. yüzyılın ortalarında Rus Çarlığı Çin’in kuzey bölgelerine baskısını arttırır. Afyon Savaşı, Taiping İsyanı gibi karışıklıkların içinde bulunan Çin’in uç karakollardaki etkinliği büyük ölçüde kısıtlanmıştır. 1864’te Doğu Türkistan’da Çinli Müslümanların (Huiler) ve Uygurların başlattığı geniş çaplı isyanlar bölgede Çin egemenliğinin kalkmasına neden olur.

Kaşgar Emirliği[değiştir | kaynağı değiştir]

1865’da komşu Hokand Hanlığından Yakub Beg Kaşgar’a girer ve ardından gelen altı yıl boyunca neredeyse tüm Doğu Türkistanı’ı ele geçirir. Ancak 1871’de kargaşadan yararlanan Ruslar Gulca dahil olmak üzere zengin İli nehri vadisini işgal eder. Çing Hanedanı generali Zuo Zongtang 1875-1877 arasında bölgenin kontrolünü tekrar ele geçirerek Yakub Beg'in hakimiyetine son verir.

Sincan Eyaleti[değiştir | kaynağı değiştir]

Ana madde: Sincan Eyaleti

1881’de diplomatik çabalarla Gulca bölgesi geri alınır. 1884’te Çing Hanedanı Sincan Eyaleti'ni (新疆省) kurarak burayı Çin idari sistemine bağlar.

Çing Hanedanının Ardından[değiştir | kaynağı değiştir]

Ana madde: Çing Hanedanı

1912’de Çing Hanedanının yerini Çin Cumhuriyeti alır. Sincan’daki Qing valisi Yuan Dahua kaçarak yerini Yang Zengxin (杨增新/楊增新)'e bırakır. Sincan’ın Çin Cumhuriyetine devrini gerçekleştiren Yang Zengxin 1928'daki ölümüne kadar bölgenin valisi olarak kalır.

Gök Bayrak Doğu Türkistan İslâm Cumhuriyeti'nde kullanılan bayrak, günümüzde Doğu Türkistan bağımsızlık hareketinin sembolü olarak kullanılmaktadır. Kullanımı Çin'de yasaklanmıştır.

Doğu Türkistan İslâm Cumhuriyeti[değiştir | kaynağı değiştir]

1930’larda patlak veren isyanlar 1933’de Kaşgar’da Birinci Doğu Türkistan Cumhuriyeti (Doğu Türkistan İslâm Cumhuriyeti)'nin ilanıyla sonuçlanır. Kısa süreli Doğu Türkistan İslâm Cumhuriyeti'nin ardından Çinli bir savaşbeyi olan Sheng Shicai (盛世才) Doğu Türkistan’ın kontrolünü ele geçirir.

Doğu Türkistan Cumhuriyeti[değiştir | kaynağı değiştir]

1944-1949 arasında Sincan’ın kuzeyinde bugünkü İli Kazak Özerk Bölgesi'nde Sovyetler Birliği'nin desteğiyle İkinci Doğu Türkistan Cumhuriyeti kurulur. Doğu Türkistan Cumhuriyeti 1949’da Halk Kurtuluş Ordusu’nun Sincan’a girmesiyle birlikte sona erer.

1954'de kurulan Sincan Üretim ve İnşaat Kolordusu bölgenin Hanlaştırmasına yardımcı olmaktadır. 1 Ekim 1955'te Sincan Eyalet statüsünden çıkarılarak Özerk Bölge olarak ilan edilir.

Süregelen Gerginlikler[değiştir | kaynağı değiştir]

Çin’nin Doğu Türkistan siyasetinde çeşitli çevreler tarafından eleştirilmektedir. Uluslararası İnsan Hakları örgütleri ve bağımsızlık taraftarları Çin Halk Cumhuriyeti’nin bölgedeki Han Çinlisi olmayan kültürleri baskı altında tutuyor olmasını eleştirirler. Buna karşılık Sincan’da yaşayan birçok Han Çinlisi yerli etnik grupların kayrıldığı, kendilerine karşı ayrımcılık yapılmakta olduğunu söyler. 1949’dan beri bölgede birçok defa etnik çatışmalar meydana gelmiştir. Ayrıca Çin'in Lop Nur gölü (Lop-Nur nükleer test alanı) civarlarında nükleer denemeler yaptığı söylenmektedir. 1990’ların sonundan 2008 başına kadar olan dönemde durum göreceli olarak sakin olmuştur. 2008 yılı Mart ayında Doğu Türkistan'daki Müslümanlar ve Tibet'teki Budistler, Ağustos ayında Pekin'de yapılacak 2008 Yaz Olimpiyatları dolayısıyla, kendilerinin Çin işgali altında olduklarını çeşitli eylemlerle Dünya halklarına hatırlatmaya başlamışlardır.[5]

Coğrafya ve Jeoloji[değiştir | kaynağı değiştir]

Sincan, Çin Halk Cumhuriyeti’nin en büyük idari bölgesidir; Çin’in toplam yüzölçümünün altıda birinden fazlasını kaplar. Bölge Tianshan Dağları (Tanrı Dağları) tarafından iki havzaya bölünmüştür: Çungarya Havzası ve Tarım Havzası. Sincan’ın (aynı zamanda Çin’in) en alçak noktası deniz seviyesinin altında 155 metredir. En yüksek noktası ise, 8611 metre ile Keşmir sınırında yer almaktadır.

Biyolojik Kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]

Bölgede 699 yabanıl hayvan türü yaşamaktadır. Bun türlerin 137'si memeli, 85'i balık, 45'i sürüngen, yedisi ise amfibik sınıflara aittir[6] Dört binin üzerinde bitki türü barındıran bölge, aynı zamanda ekonomik değeri olan bitki türlerine de sahiptir.[6]

Önemli nehirler[değiştir | kaynağı değiştir]

Temmuz 2009 Urumçi Olayları[değiştir | kaynağı değiştir]

5 Temmuz 2009 günü Urumçi'de başlayan olaylardır. 25/26 Haziran 2009 tarihinde resmi kaynaklara göre iki Uygur'un hayatını kaybettiği olayları protesto etmek için toplanan Uygurlar ile buna tepki gösteren ve Çin'in en kalabalık etnik grubu olan Han'ların karşı karşıya geldiği olaylarda, resmi kaynaklara göre 197 kişi hayatını kaybetmiş, 1.721 kişi yaralanmıştır. Dünya Uygur Kurultayı lideri Rabiye Kadir ise, Washington'da yaptığı açıklamada 'Edindiğimiz bilgilere göre ölü sayısı 1000'in üzerinde, kimileri de 3 bin rakamını telaffuz ediyor' demiştir.

Yönetimsel bölümler[değiştir | kaynağı değiştir]

Ad[7] Uygurca
(K̡ona Yezik̡)
Latin alfabesi ile
(Yengi Yezik̡)[8]
Çince Pinyin Yorumlar
İller
Urumçi ئۈرۈمچى شەھرى Ürümqi xəh̡ri 乌鲁木齐市 Wūlǔmùqí Shì
Karamay قاراماي شەھرى K̡arimay xəh̡ri 克拉玛依市 Kèlāmǎyī Shì
Özerk bölgesine doğrudan bağlı ilçe düzeyi şehirler
Shihezi شىخەنزە شەھرى Xihənzə[9] xəh̡ri 石河子市 Shíhézǐ Shì de facto Sincan Üretim ve Kalkınma Kolordusunca yönetilir
Tomşuk تۇمشۇق شەھرى Tumxuk̡ xəh̡ri 图木舒克市 Túmùshūkè Shì
Aral ئارال شەھرى Aral xəh̡ri 阿拉尔市 Ālā’ěr Shì
Vujyaçü ئۇجاچۇ شەھرى Wujiaqü xəh̡ri 五家渠市 Wǔjiāqú Shì
İller
Turfan تۇرپان ۋىلايىتى Turpan wilayiti 吐鲁番地区 Tǔlǔfān Dìqū
Kumul قۇمۇل ۋىلايىتى K̡umul wilayiti 哈密地区 Hāmì Dìqū
Hotan خوتەن ۋىلايىتى Hotən wilayiti 和田地区 Hétián Dìqū
Aksu ئاقسۇ ۋىلايىتى Ak̡su wilayiti 阿克苏地区 Ākèsū Dìqū
Kaşgar قەشقەر ۋىلايىتى K̡əxk̡ər wilayiti 喀什地区 Kāshí Dìqū
Tarbağatay تارباغاتاي ۋىلايىتى Tarbaƣatay wilayiti 塔城地区 Tǎchéng Dìqū İli'ye bağlı
Altay ئالتاي ۋىلايىتى Altay wilayiti 阿勒泰地区 Ālètài Dìqū
Özerk Bölgeler
Kızılsu Kırgız Özerk İli قىزىلسۇ قىرغىز ئاپتونوم ئوبلاستى K̡izilsu K̡irƣiz aptonom oblasti 克孜勒苏柯尔克孜自治州 Kèzīlèsū Kē’ěrkèzī Zìzhìzhōu
Bayangolin Moğol Özerk İli بايىنغولىن موڭغۇل ئاپتونوم ئوبلاستى Bayinƣolin Mongƣul aptonom oblasti 巴音郭楞蒙古自治州 Bāyīnguōlèng Měnggǔ Zìzhìzhōu
Sanci Hui Özerk İli سانجى خۇيزۇ ئاپتونوم ئوبلاستى Sanji Huyzu aptonom oblasti 昌吉回族自治州 Chāngjí Huízú Zìzhìzhōu
Bortala Moğol Özerk İli بۆرتالا موڭغۇل ئاپتونوم ئوبلاستى Bɵrtala Mongƣul aptonom oblasti 博尔塔拉蒙古自治州 Bó’ěrtǎlā Měnggǔ Zìzhìzhōu
İli Kazak Özerk İli ئىلى قازاق ئاپتونوم ئوبلاستى Ili K̡azak̡ aptonom oblasti 伊犁哈萨克自治州 Yīlí Hāsàkè Zìzhìzhōu

Önemli şehirler[değiştir | kaynağı değiştir]

Nüfusu ve etnik yapısı[değiştir | kaynağı değiştir]

2015 nüfus sayımına göre nüfusu ve etnik yapısı. Halk Kurtuluş Ordusu Halk Silahlı Polisi sayılmamaktadır.2015 Census [10]

Millet Çince pinyin Nüfus Oran (%) Ana Grubu Din Kendi Adlandırması
Uygurlar 維吾爾 wéiwúěr 11.303.300 48 Türk İslam
Han Çinliler hàn 8.611.000 36,40 Çin
Kazaklar 哈薩克 hǎsàkè 1.591.230 6,74 Türk İslam
Huiler huí 1.015.837 4,55 Çin İslam
Kırgızlar 柯爾克孜 kēěrkèzī 202.275 0,860 Türk İslam
Oyratlar 卫拉特 wèilātè 180.657 0,810 Moğol  %95 Budist, %5 İslam
Tungşanlar 東鄉 dōngxiāng 55.841 0,300 Moğol İslam Sarta
Tacikler 塔吉克 tǎjíkè 50.193 0,210 İranî İslam
Şibeler 錫伯 xībó 43.266 0,190 Tunguz
Mançular 满洲 mǎn zhōu 27.593 0,110 Tunguz
Tuçialar 土家 tǔjiā 15.787 0,086 Sino-Tibet
Özbekler 烏茲別克 wūzībièkè 18,700 0,066 Türk İslam
Ruslar 我羅斯 éluósī 8.935 0,048 Rus Ortodoks
Miaolar miáo 7.006 0,038 Mong
Tibetliler zàng 6.153 0,033 Sino-Tibet Budizm %49, Ateizm %47 bod rig
Çuanglar zhuàng 5.642 0,031 Tay Bouчcueŋь
Dahurlar 達斡爾 dáwòěr 5.541 0,030 Moğol
Tatarlar 塔塔爾 tǎtǎěr 5.101 0,024 Türk İslam %83
Salarlar 撒拉 sālā 3.762 0,020 Türk İslam
Etnik gruplar 1 Kasım 2010 Etnik sayımı[11]
Erkekler Kadınlar Toplam %
Toplam 11 270 147 10 545 668 21 815 815 100.00
Uygurlar 5 064 182 4 937 120 10 001 302 45.84
Çinliler 4 674 383 4 155 611 8 829 994 40.48
Kazaklar 725 515 692 763 1 418 278 6.50
Huiler 506 076 476 939 983 015 4.51
Kırgızlar 91 506 88 966 180 472 0.83
Halhalar 79 063 77 217 156 280 0.72
Donşianlar 32 781 28 832 61 613 0.28
Tacikler 24 000 23 261 47 261 0.22
Sibolar 17 416 16 983 34 399 0.16
Mançular 9 786 8 921 18 707 0.09
Tujialar 9 811 8 039 17 850 0.08
Özbekler 5 444 4 670 10 114 0.05
Ruslar 4 067 4 422 8 489 0.04
Tibetliler 4 346 3 970 8 316 0.04
Miaolar 4 288 3 338 7 626 0.03
Zhuanglar 3 113 2 533 5 646 0.03
Daurlar 2 851 2 685 5 536 0.03
Salarlar 1 998 1 730 3 728 0.02
Monqorlar 1 777 1 678 3 455 0.02
Tatarlar 1 757 1 485 3 242 0.01
Lololar 1 756 1 198 2 954 0.01
Koreliler 558 570 1 128 0.01
Diğerleri[12] - - 6 410 0.03

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ 新疆 — 中国政府网 (Xinjiang — Chinese Government Network)
  2. ^ Statistical Yearbook of Xinjiang in 2016 Şablon:Chinese
  3. ^ Statistical Yearbook of Xinjiang in 2016 Şablon:Chinese
  4. ^ http://www.reuters.com/article/worldNews/idUSPEK18373620080418?pageNumber=1&virtualBrandChannel=0
  5. ^ http://www.hurriyet.com.tr/dunya/8640410.asp?gid=229&sz=45840
  6. ^ a b "Doğal Kaynaklar" (İngilizce). Çin İnternet Bilgilendirme Merkezi. 15 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. http://web.archive.org/web/20160315162816/http://www.china.org.cn/english/features/95053.htm. 
  7. ^ Zhōngguó dìmínglù 中国地名录 (Beijing, Zhōngguó dìtú chūbǎnshè 中国地图出版社 1997); ISBN 7-5031-1718-4.
  8. ^ Hənzuqə-Uyƣurqə luƣət (sinak̡ nus’hisi). Xinjiang həlk̡ nəxriyati, Ürümqi 1974, S. 1170–172.
  9. ^ Sincan'da yer isimleri
  10. ^ Statistical Yearbook of Xinjiang in 2016 Şablon:Chinese
  11. ^ 中华人民共和国国家统计局: 1-6 各地区分性别、民族的人口 Çince: {{{1}}} — yoxlanılıb: 09.11.2014
  12. ^ Dəqiqləşdirmə: Rəsmən tanınmamış etnik qrupların nümayəndələri (Çince: 其他未识别的民族).

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]

Çin Sincan Uygur Özerk Bölgesi yönetim birimleri Başkent: Urumçi Flag of the People's Republic of China.svg
İl düzeyi şehir, İl, Özerk il İlçe düzeyi şehir, İlçe, Özerk ilçe, Bucak
Urumçi Tanrı Dağı Bucağı | Saybağ Bucağı | Yenişehir Bucağı | Şuymogu Bucağı | Tudun Haba Bucağı | Tapançeng Bucağı | Mitung Bucağı | Urumçi İlçesi
Karamay Karamay Bucağı | Maydağ Bucağı | Cerenbulak Bucağı | Orku Bucağı
Turfan İli Turfan | Toksun İlçesi | Piçan İlçesi
Kumul İli Kumul (şehir) | Ara Türük İlçesi | Barköl Kazak Özerk İlçesi
Hotan İli Hotan (şehir) | Hotan İlçesi | Lop İlçesi | Niya İlçesi | Guma İlçesi | Çira İlçesi | Keriye İlçesi | Karakaş İlçesi
Aksu İli Aksu (şehir) | Onsu İlçesi | Şayar İlçesi | Bay İlçesi | Avat İlçesi | Kuçar İlçesi | Kelpin İlçesi | Toksu İlçesi | Uçturfan İlçesi
Kaşgar İli Kaşgar | Maralbeşi İlçesi | Poskam İlçesi | Feyzivat İlçesi | Kağılık İlçesi | Yopurğa İlçesi | Kaşgar Yenişehir İlçesi | Mekit İlçesi | Yengisar İlçesi | Yarkent İlçesi | Kaşgar Kuna Şehir İlçesi | Taşkurgan Tacik Özerk İlçesi
Kızılsu Kırgız Özerk İli Atuş İlçesi | Akto İlçesi | Uluğçat İlçesi | Akçi İlçesi
Bayangolin Moğol Özerk İli Korla (şehir) | Hoçing İlçesi | Lopnur İlçesi | Hoşut İlçesi | Çerçen İlçesi | Bağraş İlçesi | Bügür İlçesi | Çakılık İlçesi | Yençi Hui Özerk İlçesi
Sanci Hui Özerk İli Sanci (şehir) | Fukang (şehir) | Guçung İlçesi | Manas İlçesi | Jimisar İlçesi | Hutubi İlçesi | Mori Kazak Özerk İlçesi
Bortala Moğol Özerk İli Bortala | Çing İlçesi | Arişang İlçesi
Özerk bölgesine doğrudan bağlı ilçe düzeyi şehir Shihezi | Aral | Tomşuk | Vujyaçü

İli Kazak Özerk İli

İli Kazak Özerk İli Alt-eyalet düzeyi özerk ili olup Tarbagatay ve Altay'ı yönetmektedir.)
Doğrudan bağlı Gulca | Kuytun | Gulca İlçesi | Tekes İlçesi | Nilka İlçesi | Moğolküre İlçesi | Künes İlçesi | Korgas İlçesi | Dokuztara İlçesi | Çapçal Şibe Özerk İlçesi
Tarbagatay İli Çöçek (şehir) | Usu (şehir) | Dörbiljin İlçesi | Çağantogay İlçesi | Saven İlçesi | Toli İlçesi | Kobuksar Moğol Özerk İlçesi
Altay İli Altay (şehir) | Çinggil İlçesi | Jeminay İlçesi | Koktokay İlçesi | Burçin İlçesi | Burultokay İlçesi | Kaba İlçesi

(Hotan, Aksay Çin'nin hakimiyeti üzerine Çin ile Hindistan arasında anlaşmazlık mevcuttur. Şu an fiilen Çin Halk Cumhuriyeti yönetmektedir.