WWE Greatest Royal Rumble

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Greatest Royal Rumble
WWE Greatest Royal Rumble.jpg
Etkinlikte yer alanlar, çeşitli WWE güreşçileri
ŞarkıGodsmack - "When Legends Rise"[1]
Bilgi
FederasyonWWE
Brand(lar)Raw
SmackDown
Sponsor(lar)Saudi General Sports Authority
Tarih27 Nisan 2018
YerKing Abdullah International Stadium
ŞehirCidde, Suudi Arabistan
WWE Network etkinliği kronolojisi
WrestleMania 34 Greatest Royal Rumble Backlash (2018)
Royal Rumble kronolojisi
Royal Rumble (2018) Greatest Royal Rumble -

Greatest Royal Rumble,[2] WWE tarafından düzenlenen profesyonel güreş izle ve öde (PPV) etkinliği.[3] WWE Network'te yayınlanacak etkinlikte Raw ve SmackDown brand'lerinde bulunan güreşçiler yer almıştır.[4] 27 Nisan 2018 tarihinde Cidde, Suudi Arabistan'daki King Abdullah International Stadium'da yapılmıştır.[2][5] Etkinlikte erkek güreşçilerin sahip olduğu yedi kemerin de savunulacağı ve ilk kez 50 kişi arasında Royal Rumble maçı yapılacağı açıklanmıştır.[6]

Braun Strowman, ana etkinlikte etkinliğin adını taşıyan maçı kazandı. Brock Lesnar, WWE Evrensel Şampiyonluğu kemerini üstü açık kafes maçında Roman Reigns'e karşı korudu. Ayrıca The Undertaker, Rusev'i tabut maçında yenerken; WWE Championship için AJ Styles ve Shinsuke Nakamura arasında yapılan maç çift countout ile bitti.

Yapım[değiştir | kaynağı değiştir]

Arka plan[değiştir | kaynağı değiştir]

1988 yılında Hall of Famer Pat Patterson tarafından oluşturulan Royal Rumble, her yıl izle ve öde etkinliği olarak WWE tarafından düzenlenmiştir.[7] Etkinliğin en önemli maçı olan Royal Rumble maçı, güreşçilerin belli bir süreyle maça battle royal maç türüdür.[8] Greatest Royal Rumble, maçın daha büyük versiyonu olarak 50 kişiden oluşan bir maç olarak sunulmuştur.

5 Mart 2018 tarihinde WWE ve Saudi General Sports Authority, 27 Nisan 2018 tarihinde Cidde, Suudi Arabistan'daki Kral Abdullah Spor Şehri'nin bir parçası olan King Abdullah International Stadium'da canlı bir etkinlik olarak Greatest Royal Rumble'ın yapılacağını açıkladı.[9][10] Etkinlik, Suudi Arabistan'ın sosyal ve ekonomik reform programı olan Saudi Vision 2030'un desteğiyle WWE ve Saudi General Sports Authority arasındaki 10 yıllık stratejik çoklu platform ortaklığı ile planlanmıştır.[2][11]

19 Mart 2018 tarihinde WWE, etkinlikte yedi kemer maçının olacağını duyurdu: WWE Şampiyonluğu, Evrensel Şampiyonluğu, Kıtalararası Şampiyonluğu, Birleşik Devletler Şampiyonluğu, Raw Takım Şampiyonluğu, SmackDown Takım Şampiyonluğu ve Yarıağırsiklet Şampiyonluğu.

22 Mart 2018 tarihinde etkinliğin Amerika Birleşik Devletleri'ndeki WWE Network'ten canlı olarak ve Birleşik Krallık'ta Sky Box Office'ten izle ve öde programı olarak yayınlanacağı açıklandı.[3][4]

Hikâyeler[değiştir | kaynağı değiştir]

9 Nisan'da Brock Lesnar'ın WWE ile tekrar sözleşme imzaladığı ve WrestleMania 34'teki maçın rövanşı olarak Evrensel Şampiyonluğu kemerini üstü açık kafes maçında Roman Reigns'e karşı savunacağı açıklandı.[12][13] WrestleMania 34 sonrası Raw programında Reigns, bu maçıun kendisine söylenmediğini ve bunu internetten duyduğu için hayal kırıklığını dile getirdi. Reigns, Lesnar'ı çağırdı ama onun yerine geri dönüş yapan Samoa Joe geldi. Reigns'e Lesnar'ın kendisini yine yeneceğini söyledi.[14]

26 Mart'ta WWE, The Miz, Seth Rollins, Finn Bálor ve Samoa Joe'nun Kıtalararası Şampiyonluğu için merdiven maçında karşılaşacağını açıkladı.[15] WrestleMania 34'te The Miz, Kıtalararası Şampiyonluğu kemerini Rollins'e keybetti.[16]

26 Mart'ta WWE, ayrıca Cesaro and Sheamus ve The Hardy Boyz (Jeff ve Matt Hardy) arasında Raw Takım şampiyonluğu maçı olacağını duyurmuştu.[15] Ancak Cesaro ve Sheamus, WrestleMania 34'te kemerlerini Braun Strowman ve Nicholas'a kaybetti.[16] Mağlubiyet sonrası maç duyurusu WWE'nin sitesinden kaldırıldı. Strowman ve Nicholas, ertesi gece Raw programında kemerleri bıraktı ve Cesaro ile Sheamus'ın Kurt Angle'ın düzenlediği Tag Team Eliminator turnuvasının kazananı ile boştaki kemerler için the Greatest Royal Rumble'da karşılaşacağını söylendi.[14] Matt Hardy ve Bray Wyatt, The Revival'ı yenerek Cesaro ve Sheamus ile kemer maçına çıkmaya hak kazandı.[17] 17 Nisan'da Superstar Shake-Up'ta Cesaro ve Sheamus, SmackDown'a geçti.[18]

WrestleMania 34'te The Bludgeon Brothers (Harper ve Rowan), The Usos (Jey ve Jimmy Uso) ve The New Day'den Big E ve Kofi Kingston'ı üçlü tehdit akım maçında yenerek SmackDown Takım Şampiyonluğu kemerlerinin sahibi olmuştu.[16] Sonraki SmackDown programında The Usos, The New Day'i yendi ve Greatest Royal Rumble'da The Bludgeon Brothers ile kemerler için mücadele etmeye hak kazandı.[19]

Ayrıca 26 Mart'ta, John Cena ve Triple H arasında maç yapılacağı açıklandı.[15]

11 Nisan'da WWE, WrestleMania 34'te John Cena'yı yenen The Undertaker'ın Rusev ile tabut maçında karşılaşacağı açıklandı.[16] Ancak onun yerine Chris Jericho maça dahil oldu.[20][21] Bunun nedeni olarak Rusev'in eşi Lana'nın WWE yetkililerine kocasını tehlikeli tabut maçından çıkarmaları için yalvarması olduğu söylendi.[22] Ancak 16 Nisa'da Rusev, maça geri alındı.[23]

WrestleMania 34'te Jinder Mahal; ölümcül dört yönlü maçta Randy Orton, Bobby Roode ve Rusev'i yenerek Birleşik Devletler Şampiyonluğu kemerini kazanmıştı.[16] Sekiz gün sonra 16 Nisan Raw programında Mahal, Raw'a geçti ve kemerini Jeff Hardy'ye kaybetti. Maçtan sonra Mahal, rövanş hakkını Greatest Royal Rumble'da kullanacağını söyledi.[17]

WrestleMania 34'te AJ Styles, WWE Şampiyonluğu kemerini Shinsuke Nakamura'ya karşı başarıyla savunmuştu. Maçtan sonra Nakamura, Styles'a saygı gösterir gibi göründü ancak Styles'a birden low blow ve Kinshasa yaparak kötü adam oldu. 17 Nisan'da Styles'a aynı şekilde saldırmaya devam eden Nakamura'nın Greatest Royal Rumble'da Styles ile kemer için rövanş maçına çıkacağı açıklandı.

Etkinlik[değiştir | kaynağı değiştir]

Ekrandaki diğer çalışanlar
Rol: Ad:
İngilizce Yorumcular Michael Cole
Corey Graves
Byron Saxton
İspanyol yorumcular Carlos Cabrera
Marcelo Rodriguez
Arap yorumcular Faisal Almughaisib
Sultan Alharbi
Jude Aldajani
Ring anonsör Greg Hamilton
Hakemler Danilo Anfibio
Jason Ayers
John Cone
Dan Engler
Darrick Moore
Chad Patton
Ryan Tran
Röportör Mike Rowe
Gösteri öncesi paneli Byron Saxton
Jerry Lawler
Jim Ross
Booker T

Gösteri maçları[değiştir | kaynağı değiştir]

Etkinliğin ilk maçında John Cena, Triple H ile yüzleşti. Maç sırasında güreşçilerin karşılıklı bitirici hareketleri ve birbirilerinin hareketlerini karşılamalarından sonra Cena, Triple H'e Attitude Adjustment yaptıktan sonra köşedeki yastıklardan springboard yaptı ve yine Attitude Adjustment yaptıktan sonra onu tuşlayarak maçı kazandı. Maçın ardından Cena, kişisel hayatlarında neler olup bittiğine bakmaksızın etkinliği kaçırmayacağını belirterek, Suudi Arabistan Krallığına konukseverlikleri için teşekkür etti ve etkinlikle ilgili heyecanını dile getirdi.[24]

Sonraki maçta Cedric Alexander, WWE Yarıağırsiklet Şampiyonluğu kemerini Kalisto'ya karşı savundu. Maçın sonunda Alexander, Kalisto'nun Salida Del Sol hareketini karşılayıp ona Lumbar Check yaptı ve onu tuşlayarak maçı kazandı.[24]

Ardından, boştaki Raw Takım Şampiyonluğu kemeri için Bray Wyatt ve Matt Hardy, Cesaro ve Sheamus'la karşılaştı. En son Hardy, Sheamus'ın dikkatini dağıttı ve Wyatt, Sheamus'a Sister Abigail yaptı. Hardy ve Wyatt, Sheamus'a wheelbarrow Twist of Fate yaptı ve ikili, kemeri kazandı.[24]

Dördüncü maçta Jeff Hardy, WWE Birleşik Devletler Şampğiyonluğu kemerini Jinder Mahal'a karşı savundu. Hardy, Mahal'a Swanton Bomb yaptıktan sonra onu tuşladı ve kemerini korudu.[24]

Daha sonra The Bludgeons Brothers, WWE Smackdown Takım Şampiyonluğu kemerlerini The Usos'a kaşrı savundu. Harper ve Rowan, Jimmy Uso'ya Double Crucifix Powerbomb yaptıktan sonra kemerleri korudu.[24]

Sonra Seth Rollins, Kıtalararası Şampiyonluğu kemerini merdiven maçında Finn Bálor, Samoa Joe ve The Miz'e karşı savundu. Maçın sonlarında doğru Bálor, kemere uzanmak için merdivenden çıkmaya başladı. Ancak Rollins, ringin en üst iplerinden merdivene zıpladı ve kemeri Bálor'dan önce alarak maçı kazandı ve kemerini korudu.[24]

Sonraki maçta AJ Styles, WWE Şampiyonluğu kemerini Shinsuke Nakamura'ya kaşrı savundu. Nakamura'nın hileleri nedeniyle sinirlenen Styles, ringin dışında Nakamura'ya saldırırken maç çift countout ile sona erdi. Styles ve Nakamura, r,ngin dışında kavga etmeye devam etti ve en son Styles, en üst iplerden Nakamura'ya Phenomenal Forearm yaptı.[24]

Daha sonra The Undertaker, üç yıl sonra ilk kez tabut maçında Rusev ile karşılaştı. Undertaker, Rusev ve Aiden English'e Chokeslams yaptıktan sonra ikisini de tabutun içine koydu ve tabutu kapatıp maçı kazandı.[24]

Ana etkinlikten önceki maçta Brock Lesnar, WWE Evrensel Şampiyonluğu kemerini Roman Reigns'e karşı savunurken; bu maç WrestleMania 34'teki maçı rövanşı niteliğindeydi ve ilk kez Evrensel Şampiyonluğu kemeri üstü açık kafeste savunuldu. Lesnar, maç sırasında birkaç kez Reigns'e German Suplex yaptıktan sonra ikisi birbirinin bitirici hareketlerinden kurtuldu. Maçın sonunda Reigns, Lesnar'a kafesin kenarına doğru Spear yaptı ve ikisi de kafesin kırılmasıyla dışarı çıktı. Önce Lesnar yere değdiği için kemerini korumuş oldu.[24]

Ana etkinlik[değiştir | kaynağı değiştir]

Ana etkinlikte yapılan 50 kişilik Royal Rumble maçında Braun Strowman, en son Big Cass'i eleyerek maçı kazandı. Son dörde Strowman, Cass, Daniel Bryan ve Kevin Owens kalmıştı. Bryan, Owens'ı eledikten sonra Cass de Bryan'ı eledi. İlk ikide Bryan ve Dolph Ziggler ile başlayan maçta Bryan, son üçe kadar ringde kalmayı başardı ve bir saat 16 dakika ile bir Royal Rumble maçında en uzun süre kalarak Rey Mysterio'nun rekorunu geçti. Strowman, 13 kişiyi eleyerek bir maçta en çok güreşçi eleyen kişi oldu. Maçın sonunda Strowman ve Cass teke tek kaldı. Cass, Strowman'a Big Boot yapmak istedi, ama Strowman eğildi ve Cass'i en üst ipe oturttuktan sonra onu dışarı attı ve maçı kazandı. Maçtan sonra Strowman, ödülüyle ve En Büyük Royal Rumble kemeriyle kutlama yaptı.[24]

Sonuçlar[değiştir | kaynağı değiştir]

No. Sonuçlar Tür Süre[24]
1 John Cena, Triple H'i yendi. Teke tek maç[25] 15:45
2 Cedric Alexander (ş), Kalisto'yu yendi. WWE Yarıağırsiklet Şampiyonluğu için teke tek maç[26] 10:15
3 Bray Wyatt ve Matt Hardy, Cesaro ve Sheamus'ı yendi. Boştaki WWE Raw Takım Şampiyonluğu için turnuva finali[27] 8:50
4 Jeff Hardy (ş), Jinder Mahal'ı (Sunil Singh ile) yendi. WWE Birleşik Devletler Şampiyonluğu için teke tek maç[28] 6:10
5 The Bludgeon Brothers (Harper ve Rowan) (ş), The Usos'u (Jey ve Jimmy Uso) yendi. WWE SmackDown Takım Şampiyonluğu için takım maçı[29] 5:05
6 Seth Rollins (ş); Finn Bálor, Samoa Joe ve The Miz'i yendi. WWE Kıtalararası Şampiyonluğu için merdiven maçı[30] 14:33
7 AJ Styles (ş) ve Shinsuke Nakamura arasındaki maç çift countout bitti. WWE Şampiyonluğu için teke tek maç[31] 14:25
8 The Undertaker, Rusev'i (Aiden English ile) yendi. Tabut maçı[32] 9:40
9 Brock Lesnar (ş) (Paul Heyman ile), Roman Reigns'i kafesten çıkarak yendi. WWE Evrensel Şampiyonluğu için üstü açık kafes maçı[33] 9:15
10 Braun Strowman, en son Big Cass'i eledi. En Büyük Royal Rumble Şampiyonluğu için 50 kişilik Royal Rumble maçı
(Bir kemer ve kupa ile sunuldu)[34]
1:17:20
  • (ş) – maç öncesi hangisinin şampiyon olarak mücadele ettiğini göstermektedir.

Tag Team Eliminator turnuvası[değiştir | kaynağı değiştir]

  Eliminator Yarı Finali
Raw (4/9)
    Eliminator Finali
Raw (4/16)
    Final
Greatest Royal Rumble (4/27)
                           
  The Revival
(Dash Wilder ve Scott Dawson)
Tuş  
  Luke Gallows ve Karl Anderson 3:35         Cesaro ve Sheamus 8:50
          The Revival       Bray Wyatt ve Matt Hardy Tuş
          Bray Wyatt ve Matt Hardy Tuş  
  Matt Hardy ve Bray Wyatt Tuş    
  Titus Worldwide
(Titus O'Neil ve Apollo)
5:07  

En Büyük Royal Rumble maçı girişleri ve elemeleri[değiştir | kaynağı değiştir]

    Raw
    SmackDown
    NXT
     – Hall of Famer (HOF)
     – Bağımsız
     – Kazanan
Sıra Giren Brand Elenme sırası Eleyen Kaldığı süre Elediği güreşçi sayısı
1 Daniel Bryan SmackDown 48 Big Cass 1:16:16 3
2 Dolph Ziggler Raw 12 Kurt Angle 21:44 2
3 Sin Cara SmackDown 1 Dolph Ziggler 1:18 0
4 Curtis Axel Raw 2 Mark Henry 2:00 0
5 Mark Henry HOF 5 Daniel Bryan ve Dolph Ziggler 3:27 3
6 Mike Kanellis Raw 3 Mark Henry 0:03 0
7 Hiroki Sumi Bağımsız 4 Mark Henry 0:46 0
8 Viktor Raw 6 Daniel Bryan 0:51 0
9 Kofi Kingston SmackDown 14 Elias 16:34 1
10 Tony Nese Raw 9 Kofi Kingston ve Xavier Woods 7:13 1
11 Dash Wilder Raw 7 Daniel Bryan ve Hornswoggle 1:26 0
12 Hornswoggle Bağımsız 8 Tony Nese 1:00 1
13 Primo Colón SmackDown 11 Kurt Angle 5:10 0
14 Xavier Woods SmackDown 15 Elias 9:56 1
15 Bo Dallas Raw 10 Kurt Angle 1:34 0
16 Kurt Angle Raw (HOF) 16 Elias 7:59 3
17 Scott Dawson Raw 19 Bobby Roode 11:44 0
18 Goldust Raw 18 Bobby Roode 10:04 0
19 Konnor Raw 13 Elias 2:25 0
20 Elias Raw 41 Bobby Lashley 34:04 5
21 Luke Gallows SmackDown 20 Rey Mysterio 9:16 0
22 Rhyno Raw 25 Roderick Strong 16:22 0
23 Drew Gulak Raw 17 Tucker Knight 1:47 0
24 Tucker Knight NXT 23 Big E 10:08 0
25 Bobby Roode Raw 29 Baron Corbin 17:44 2
26 Fandango Raw 21 Mojo Rawley 3:42 0
27 Chad Gable Raw 24 Apollo Crews 8:17 0
28 Rey Mysterio Bağımsız 37 Baron Corbin 20:25 1
29 Mojo Rawley Raw 27 Randy Orton 8:52 2
30 Tyler Breeze Raw 22 Mojo Rawley 0:16 0
31 Big E SmackDown 33 Braun Strowman 13:59 1
32 Karl Anderson SmackDown 26 Randy Orton 4:25 0
33 Apollo Crews Raw 28 Randy Orton 3:26 1
34 Roderick Strong NXT 30 Baron Corbin 3:59 1
35 Randy Orton SmackDown 39 Elias 10:58 4
36 Heath Slater Raw 34 Braun Strowman 7:38 0
37 Babatunde NXT 31 Braun Strowman 5:53 0
38 Baron Corbin Raw 38 Randy Orton 7:08 3
39 Titus O'Neil Raw 35 Braun Strowman 4:42 0
40 Dan Matha NXT 32 Braun Strowman 2:01 0
41 Braun Strowman Raw Kazanan 22:14 13
42 Tye Dillinger SmackDown 36 Braun Strowman 0:29 0
43 Curt Hawkins Raw 40 Braun Strowman 0:20 0
44 Bobby Lashley Raw 45 Braun Strowman 14:38 2
45 The Great Khali Bağımsız 42 Braun Strowman ve Bobby Lashley 0:31 0
46 Kevin Owens Raw 47 Braun Strowman 10:43 0
47 Shane McMahon SmackDown 44 Braun Strowman 8:07 0
48 Shelton Benjamin SmackDown 43 Chris Jericho 4:23 0
49 Big Cass SmackDown 49 Braun Strowman 7:23 1
50 Chris Jericho SmackDown 46 Braun Strowman 3:18 1

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ "Godsmack Detail New Album "When Legends Rise", Debut "Bulletproof" - Theprp.com". theprp.com. 28 Şubat 2018. 6 Nisan 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  2. ^ a b c WWE.com staff (5 Mart 2018). "Saudi Arabia to host the Greatest Royal Rumble". WWE. 30 Mart 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Mart 2018. 
  3. ^ a b "WWE Greatest Royal Rumble to be shown live on Sky Sports Box Office". Sky Sports. 22 Mart 2018. 30 Mart 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Mart 2018. 
  4. ^ a b Mike Johnson (12 Mart 2018). "WWE NETWORK TO BROADCAST GREATEST ROYAL RUMBLE". PWInsider. 23 Mart 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Mart 2018. 
  5. ^ "Saudi Arabia to host the Greatest Royal Rumble". Saudigazette. 14 Mart 2018. 17 Mart 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Mart 2018. 
  6. ^ "Seven title bouts, 50-Man Greatest Royal Rumble Match announced for Greatest Royal Rumble". WWE. 19 Mart 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Mart 2018. 
  7. ^ "Specialty Matches: Royal Rumble". WWE. 12 Mart 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Mart 2018. 
  8. ^ Waldman, Jon (2005-02-02). "Statistical survival – breaking down the Royal Rumble". SLAM! Wrestling. 8 Aralık 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Mart 2018. 
  9. ^ Adam Silverstein (5 Mart 2018). "WWE news, rumors: 'Greatest Royal Rumble,' NXT injury, Jericho-NJPW done?". CBS Sports. 25 Mart 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Mart 2018. 
  10. ^ Jefferson Lake (5 Mart 2018). "WWE: Saudi Arabia to host 50-man Royal Rumble". Sky Sports. 25 Mart 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Mart 2018. 
  11. ^ "National Transformation Program 2020" (PDF). 
  12. ^ Kaynak hatası: Geçersiz <ref> etiketi; universal isimli refler için metin temin edilmemiş (Bkz: Kaynak gösterme)
  13. ^ Powell, Jason. "WWE re-signs Brock Lesnar, WrestleMania 34 rematch withe Roman Reigns announced". Pro Wreslting Dot Net. 10 Nisan 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Nisan 2018. 
  14. ^ a b Powell, Jason. "WWE Raw Live TV Review: The Night After WrestleMania 34 edition". Pro Wreslting Dot Net. 10 Nisan 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Nisan 2018. 
  15. ^ a b c "John Cena takes on Triple H at the Greatest Royal Rumble; tickets available this Saturday, March 31". WWE. 31 Mart 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Mart 2018. 
  16. ^ a b c d e Powell, Jason. "Powell's WrestleMania 34 live review: AJ Styles vs. Shinsuke Nakamura for the WWE Championship, Brock Lesnar vs. Roman Reigns for the WWE Universal Championship, Charlotte Flair vs. Asuka for the Smackdown Women's Championship, Ronda Rousey and Kurt Angle vs. Triple H and Stephanie McMahon". Pro Wreslting Dot Net. 9 Nisan 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Nisan 2018. 
  17. ^ a b Powell, Jason. "WWE Raw Live TV Review: The Superstar Shakeup Night One, Sasha Banks vs. Bayley, Matt Hardy and Bray Wyatt vs. The Revival for a shot at the vacant Raw Tag Titles". Pro Wreslting Dot Net. 17 Nisan 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Nisan 2018. 
  18. ^ Powell, Jason. "4/17 Powell's WWE Smackdown Live TV Review: The WWE Superstar Shakeup Night Two". Pro Wreslting Dot Net. 22 Nisan 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Nisan 2018. 
  19. ^ Powell, Jason. "4/10 Powell's WWE Smackdown Live TV Review: AJ Styles vs. Daniel Bryan, Paige named new general manager, New Day vs. The Usos for a Smackdown Tag Title shot at the Greatest Royal Rumble". Pro Wrestling Dot Net. 11 Nisan 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Nisan 2018. 
  20. ^ Powell, Jason. "Undertaker returning for a casket match at the Greatest Royal Rumble". Pro Wreslting Dot Net. 22 Nisan 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Nisan 2018. 
  21. ^ Powell, Jason. "WWE changes Undertaker match at Greatest Royal Rumble". Pro Wreslting Dot Net. 13 Nisan 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Nisan 2018. 
  22. ^ "WWE's Lana & Rusev Rusev's Gonna Retire Undertaker ... CRUSH His Old Ass!". TMZ Sports. 12 Nisan 2018. 22 Nisan 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Nisan 2018. 
  23. ^ Martin, Adam. "Undertaker vs. Rusev back on for Greatest Royal Rumble, Miz talks about becoming a father". WrestleView. 17 Nisan 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Nisan 2018. 
  24. ^ a b c d e f g h i j k Powell, Jason. "Powell's WWE Greatest Royal Rumble live review: 50-man Royal Rumble match, Brock Lesnar vs. Roman Reigns in a cage match for the WWE Universal Championship, AJ Styles vs. Shinsuke Nakamura for the WWE Championship, John Cena vs. Triple H, Undertaker vs. Rusev in a casket match". Pro Wreslting Dot Net. 28 Nisan 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Nisan 2018. 
  25. ^ Benigno, Anthony. "John Cena def. Triple H". WWE. 28 Nisan 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Nisan 2018. 
  26. ^ Powers, Kevin. "WWE Cruiserweight Champion Cedric Alexander def. Kalisto". WWE. 28 Nisan 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Nisan 2018. 
  27. ^ Wortman, James. ""Woken" Matt Hardy & Bray Wyatt def. Cesaro & Sheamus (new Raw Tag Team Champions)". WWE. 28 Nisan 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Nisan 2018. 
  28. ^ Melok, Bobby. "United States Champion Jeff Hardy def. Jinder Mahal". WWE. 28 Nisan 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Nisan 2018. 
  29. ^ Wortman, James. "SmackDown Tag Team Champions The Bludgeon Brothers def. The Usos". WWE. 28 Nisan 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Nisan 2018. 
  30. ^ Benigno, Anthony. "Intercontinental Champion Seth Rollins def. The Miz, Finn Bálor and Samoa Joe (Ladder Match)". WWE. 28 Nisan 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Nisan 2018. 
  31. ^ Melok, Bobby. "WWE Champion AJ Styles vs. Shinsuke Nakamura ended in a Double Count-out". WWE. 28 Nisan 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Nisan 2018. 
  32. ^ Clapp, John. "The Undertaker def. Rusev in a Casket Match". WWE. 28 Nisan 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Nisan 2018. 
  33. ^ "Universal Champion Brock Lesnar re-signs with WWE; will face Roman Reigns at the Greatest Royal Rumble". WWE. 15 Mayıs 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Nisan 2018. 
  34. ^ Burdick, Michael. "The historic first-ever 50-Man Greatest Royal Rumble Match". WWE. 27 Nisan 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Nisan 2018. 

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]