Hasan el-Askerî

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara
Hasan el-Askerî
Şiilik 11. imam
الحسن بن علي العسكري.jpg
Doğum 2 Aralık 846
Medine, Abbasi Devleti
Ölüm 1 Ocak 874
Samarra
Diğer adı Hasan bin Ali
Meslek Şiilik 11. imamı

Hasan el-Askerî (Arapça: حسن بن علي العسكري)(846, Medine - 1Ocak 874, Samarra), Şiîliğin bir fırkası olan İsnâaşeriyye’nin on birinci imamıdır.[1]

846 (h.232) yılının sonlarına doğru Medine'de doğdu. Babası Ali el-Hâdî zorunlu olarak Samarra'ya götürüldüğü için kendisi de burada yaşamış, babası ölünce de yine burada Abbasiler tarafından tecrit altında tutulmuştur.

1 Ocak 874 (8 Rebîülevvel 260) tarinde ölünce Şia toplumu tam anlamıyla bir boşluğa düştü. Çünkü Hasan el-Askerî'nin imamaeti devredeceği bir erkek çocuğu yoktu. Şia toplumu imamet konusunda ondan fazla fırkaya ayrıldı. Bazı gruplar öldüğünü fakat mehdi olarak tekrar geleceğini, bazı gruplar ölmediğini geçici olarak “gaybet”e girdiğini ve mehdi olarak tekrar geleceğini öne sürdüler. Daha sonraki dönemde ise Hasan el-Askerî'nin bir cariyeden oğlu olduğu adının Mehdî el-Muntazar olduğu inancı benimsendi. Mehdî el-Muntazar'ın ise ölmediği ve ileride mehdi olarak yeryüzüne geleceği inancı Şia arasında yayıldı.

Mezarı, günümüzde Irak'ın Samarra şehrindeki türbesindedir.

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

Şii İslam unvanları
Önce gelen
Ali en-Nakî‘yyî’l-Hâdî
On Birinci İsnâ‘aşer’îyye
Şîʿa İslâm İmâmı

868 - 874
Sonra gelen
Muhammed Mehdi